Τι πολίτευμα έχει η Ελλάδα; Εναλλασσόμενη φεουδαρχία (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) με κληρονομικό δικαίωμα

Γενικά μιλώντας, έχω πολλά προβλήματα με το πολιτικό σύστημα όπως είναι φτιαγμένο, διότι όπως σας έχω πει, δεν θεωρώ ότι στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία.

Πριν μερικά χρόνια με ρώτησαν τι πολίτευμα έχουμε στην Ελλάδα και απάντησα ως εξής: Πολίτευμα της Ελλάδος: Εναλλασσόμενη φεουδαρχία (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) με κληρονομικό δικαίωμα.

H κατάσταση έχει ως εξής:
Έχεις τον Βασιλιά (σημερινός πρωθυπουργός που κάνει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι).
Η Αυλή, που εκτελεί τις επιθυμίες του βασιλιά (Βουλευτές & και λοιποί ανώτατοι αξιωματούχοι).
Έχεις τους επιστάτες, που διαχειρίζονται το φέουδο (σημερινοί δημόσιοι υπάλληλοι).
Τέλος έχεις και τους χωρικούς που δουλεύουν τη γη (Ελληνικός Λαός).
Ένας φίλος όμως με διόρθωσε... στο facebook. Ξέχασα τους γελωτοποιούς... δηλαδή τους δημοσιογράφους!!! Αν και βέβαια οι γελωτοποιοί δεν αποτελούν μέρος της κυβέρνησης (αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις), εντούτοις ήταν αναπόσπαστο μέρος της αυλής!!!

Το πρόβλημα με το όλο πολιτικό οικοδόμημα είναι ότι αυτοί που εκλέγονται (με ελάχιστες εξαιρέσεις) δεν έχουν καμία επαφή με τους ψηφοφόρους τους και καμία επαφή με τα προβλήματα της χώρας.

Ειδικά δε όσον αφορά τους βουλευτές επικρατείας. Δεν είναι τίποτα άλλο από έναν τρόπο να βάζει τον όποιο εκλεκτό θεωρεί πρέπον η εκάστοτε πολιτική κλίκα.

Πάρτε για παράδειγμα την κυρία Έλενα Παναρίτη, που προχτές είπε ότι δεν είναι Ελληνίδα αλλά Αμερικανίδα. Αφήνοντας στην άκρη τις δηλώσεις της, με ποιο δικαίωμα αυτή η κυρία μπήκε στο κοινοβούλιο; Ποιος την ξέρει και από που μας ήρθε; Η απάντηση είναι ότι μπήκε στη βουλή με το τερτίπι του ψηφοδελτίου επικρατείας.

Και ερωτώ; Ποιος την ξέρει αυτή την κυρία; Τι προϊστορία έχει στην Ελλάδα, τι αγώνα έχει κάνει και τι απόψεις έχει εκθέσει, έτσι ώστε να έχει την εμπιστοσύνη του Έλληνα ψηφοφόρου και να νομοθετεί;

Η απάντηση είναι καμία. Έγινε βουλευτής διότι προφανώς ήταν κολλητή του κυρίου πρωθυπουργού ή κάποιου άλλου μέσα στο κυβερνών κόμμα. Έχει τον τίτλο του βουλευτή, αλλά κανένας δεν την ξέρει και κανένας δεν την είχε ακουστά.

Είναι αυτή η αρρωστημένη νοοτροπία της κλίκας και του κάνω ό,τι θέλω, όπως το θέλω, με το έτσι θέλω, επειδή γουστάρω, που μας έχει φέρει σε αυτή την κατάσταση.

Και αυτό δεν ισχύει μόνο από την πλευρά της εκάστοτε κυβέρνησης, το ίδιο ισχύει και στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το όλο σκηνικό είναι μια μεγάλη φαρσοκωμωδία, όπου εκλέγονται άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με τον κόσμο που υποτίθεται εκπροσωπούν.

Πόσους από τους βουλευτές που είναι σε αυτό το αρρωστημένο κοινοβούλιο γνωρίζετε; Πόσοι από αυτούς ξέρετε που στέκονται;, Πόσοι σας έχουν εκθέσει τις απόψεις τους για το οτιδήποτε; Πιο σημαντικό, ποιοι έχουν μίαν οποιαδήποτε άποψη, ανεξάρτητη, που, ενδεχομένως να μην συμβαδίζει με τις επίσημες προτάσεις του κόμμα που ανήκουν;

Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν τα βάζω με το βιογραφικό της κυρίας Παναρίτη (το οποίο είναι άψογο) και δεν παίρνω θέση για τις απόψεις της (τις οποίες άλλωστε δεν ξέρω), δεν είναι αυτό το θέμα μου. Ίσως να είναι και η εξυπνότερη βουλευτής που έχει το Ελληνικό κοινοβούλιο, δεν το ξέρω.

Το θέμα μου είναι ότι μπήκε στο κοινοβούλιο από το παράθυρο και χωρίς καμία αναμέτρηση. Αυτό είναι το θέμα και όχι τι βιογραφικό έχει και ακόμα λιγότερο τι δήλωσε σχετικά με το τι αισθάνεται, που ενδεχομένως να τονίσω μπορεί και να έχει παρερμηνευτεί.

Στη λίστα λοιπόν για το τι θα πρέπει να αλλάξει σε αυτή η χώρα για να γίνουμε δημοκρατία, βάλτε και μια big fat Greek συνταγματική αναθεώρηση, όπου μεταξύ άλλων θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, κατάργηση των βουλευτών επικρατείας αλλά και το δικαίωμα του καθενός να πολιτεύεται όπου τον συμφέρει, άσχετα αν δεν έχει πατήσει ποτέ πόδι στην περιοχή που υποτίθεται ότι καλείται να εκπροσωπήσει (μεταξύ άλλων).

Πολλοί λένε ότι πρέπει να μειωθούν οι βουλευτές από τους 300 στους 200. Και να γίνει αυτό, δεν θα αλλάξει τίποτα αν δεν αλλάξουν οι θεσμοί αυτής της δημοκρατίας και ο τρόπος που παίρνονται οι αποφάσεις.

Και αυτό ακούει εις το όνομα μιας προεδρικής δημοκρατίας, όπου ο ψηφοφόρος θα ψηφίζει ξεχωριστά για τον πρόεδρο (που θα έχει όλες τις εκτελεστικές εξουσίες – καταργούμε παντελώς τον Πρόεδρο της δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό) και ξεχωριστά για το νομοθετικό σώμα (όπου στο ψηφοδέλτιο θα μπαίνουν κατόπιν προκριματικής διαδικασίας, ανταγωνιζόμενου άλλους του ιδίου κόμμα που θα ήθελαν να πάρουν το χρίσμα για τη θέση στο ίδιο ψηφοδέλτιο).
γράφει ο Γιώργος Καισάριος

από το capital

Τι θέλει μία Αμερικανίδα στην Βουλή την κρίσιμη περίοδο πριν την χρεοκοπία της Ελλάδας;;;

Η κυρία Έλενα Παναρίτη είναι βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Ήταν προσωπική επιλογή του κ. Παπανδρέου. Η κυρία Παναρίτη, λοιπόν, δήλωσε σε συνέντευξή της στην Guardian ότι είναι Αμερικανίδα και όχι Ελληνίδα. Θα ήθελα να δω μία διάψευση. Κάποιος να βγει και να μας πει ότι δεν είναι έτσι ακριβώς.

Η κυρία Παναρίτη εξακολουθεί αν είναι βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου. Από την άλλη πλευρά, η κυρία Παναρίτη υπήρξε ειλικρινής. Δεν αισθάνεται η γυναίκα Ελληνίδα. Με το ζόρι να την κάνουμε να αισθανθεί;

Όπως και να το κάνουμε, όμως, είναι βαρύ να διαβάζουμε ότι αυτή η κυρία είπε:
"I’m not Greek, I’m American". Πολύ βαρύ. Μα πάρα πολύ βαρύ.

Κυρία Παναρίτη. Συγχωρέστε μας, αλλά ο ξένος συνάδελφος ξέχασε να σας κάνει μία ερώτηση, για να έχουμε κι εμείς οι φτωχοί ιθαγενείς μία καλύτερη άποψη για το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείστε. Όταν βρίσκεστε με τον πρωθυπουργό, σε ποια γλώσσα μιλάτε; Στα ελληνικά ή στα αγγλικά;

Επίσης, πώς αισθάνεστε που είστε εκπρόσωπος του ελληνικού λαού στο εθνικό μας κοινοβούλιο; Διότι αν δεν αισθάνεστε και πολύ καλά, υπάρχει και ο δρόμος της παραίτησης. Μην ανησυχείτε, θα μπορέσουμε να ζήσουμε και δίχως εσάς. Προσέξτε, όμως! Στο μέλλον ίσως κληθείτε να απαντήσετε σε ένα ερώτημα: Τι ήθελε μία Αμερικανίδα στην Αθήνα στην κρίσιμη περίοδο πριν την χρεοκοπία της Ελλάδας;
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

από το capital

Διαψεύδει η κα Έλενα Παναρίτη τη δήλωσή της στην εφημερίδα Guardian στην οποία φέρεται να δηλώνει «Δεν είμαι Ελληνίδα, αλλά Αμερικανίδα». Όπως εξηγεί σε επικοινωνία της προς το Capital, ουδέποτε ελέχθη από εκείνη αυτό που της αποδίδεται, ενώ παραθέτει και σχετική επιστολή που απέστειλε στην Guardian με την οποία ζητά την ανασκευή του δημοσιεύματος.

Ειδικότερα, η επιστολή της κα. Παναρίτη (μεταφρασμένη στα ελληνικά) έχει ως εξής:

"Chris Elliott
Guardian readers’ editor
The Guardian
Αθήνα 3 Αυγούστου

Με μεγάλη έκπληξη και απογοήτευση διάβασα το απόσπασμα της συνέντευξής μου στο άρθρο του κ. Aditya Chakraobortyy, που δημοσιεύθηκε εχθές στην εφημερίδα The Guardian με τον τίτλο «Greece in panic as it faces change of Homeric proportions”.

Στο εν λόγω δημοσίευμα, μου αποδίδεται εσφαλμένα η δήλωσε ότι «δεν είναι Ελληνίδα, αλλά Αμερικανίδα». Κάτι τέτοιο δεν ειπώθηκε ποτέ από μένα. Αυτό που ειπώθηκε στην πραγματικότητα είναι ότι έχω ζήσει επί σειρά ετών στις ΗΠΑ και ότι οι υπολογιστές μου αγοράστηκαν εκεί. Ως Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, δεν θα περιέγραφα ποτέ τον εαυτό μου ως μη Ελληνίδα, πόσο μάλλον όταν με την ιδιότητά μου αυτή, παραχωρώ συνέντευξη σε ανταποκριτή ξένου εντύπου.

Θέλω να καταστήσω σαφές ότι δεν γεννήθηκα απλά Ελληνίδα, αλλά είμαι Ελληνίδα από επιλογή. Επέλεξα να αφήσω τη ζωή μου στην Αμερική για να επιστρέψω στην Ελλάδα και να προσφέρω στην πατρίδα μου με όλες μου τις δυνάμεις, σε μια από τις δυσκολότερες χρονικές συγκυρίες για αυτήν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είμαι πολύ περήφανη που είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ με Πρόεδρο τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος κάνει μια γνήσια προσπάθεια να αντιστρέψει δεκαετίες κακής διακυβέρνησης.

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι κατόπιν εκτενούς συζήτησης με τον κύριο Chakrabortty, που διήρκησε πλέον της ώρας, -αν και ο χρόνος είναι πολύ πιεστικές σε αυτές τις κρίσιμες ώρες για την Ελλάδα-, για να εξηγήσω τις ακαδημαϊκές και πρακτικές ρίζες της κρίσης, το άρθρο του εν λόγω δημοσιογράφου δεν αντικατοπτρίζει το πνεύμα της συζήτησης.

Είμαι σίγουρη ότι μια έγκριτη εφημερίδα, όπως η δική σας, θα προβεί άμεσα στην ανασκευή του δημοσιεύματος και στην αποκατάσταση των γεγονότων.

Με εκτίμηση
Έλενα Παναρίτη
Βουλευτής Επικρατείας ΠΑΣΟΚ"