Αυτή είναι η αλήθεια για τις τράπεζες

Στο απώτατο όριο πολιτικής υποκρισίας, αλλά και επικίνδυνου τυχοδιωκτισμού, κινείται η προσπάθεια «ιδεολογικοποίησης» του κουρέματος χρέους που συνοδεύτηκε από ρητορικού τύπου επιθέσεις, εναντίον των ελληνικών τραπεζών.

Οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος επιχείρησαν ξεδιάντροπα να αποδώσουν στις διοικήσεις των εγχώριων τραπεζών ευθύνες για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, προαναγγέλοντας μάλιστα, σε πανηγυρικούς τόνους, την υπαγωγή των πιστωτικών ιδρυμάτων σε εθνικό/κρατικό έλεγχο.

Στην πράξη, το κυβερνητικό δίδυμο της συμφοράς προσπάθησε να...
εμφανίσει ως «υπηρεσία υπέρ του ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος» τις παράπλευρες απώλειες του άγριου «κουρέματος» των ελληνικών ομολόγων που επέβαλλαν οι Γερμανοί. Η χοντροκομμένη κυβερνητική προπαγάνδα δηλαδή, έφτασε να προσδώσει χαρακτηριστικά «πολιτικής πρωτοβουλίας» στην υποχρεωτική προσφυγή των ελληνικών τραπεζών στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, έπειτα από τις τεράστιες ζημιές που μοιραία θα εγγράψουν.

Η παρελκυστική αυτή τακτική των κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου, πέραν της καταφανούς κοροϊδίας προς το εκλογικό σώμα, υποκρύπτει δυστυχώς και επικίνδυνες φιλοδοξίες για κομματικό έλεγχο των ελληνικών τραπεζών με στόχο την παράταση της κυβερνητικής θητείας μέσα από σχέσεις πελατειακής εξάρτησης και διαπλοκής.

Η αλήθεια είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι άμοιρες ευθυνών για το φαινόμενο της ελληνικής «καταναλωτικής φούσκας» που τροφοδότησε τα σημερινά ανοίγματα στο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Το αντίθετο μάλιστα. Οι διοικήσεις των τραπεζών, μπορεί να μην πλειοδότησαν σε εμπορικές πολιτικές δανειοληπτικής ασυδοσίας «χαμηλής κλίμακας» (όπως για παράδειγμα οι αμερικανικές ή οι ιρλανδικές τράπεζες με τα πάσης φύσεως δάνεια προς…αναξιοπαθούντες) αλλά συμμετείχαν, από κοινού με τους πολιτικούς, σε ένα «πάρτυ» χαριστικών ρυθμίσεων προς διαπλεκόμενους εκπροσώπους του επιχειρηματικού, «μιντιακού» και διαφημιστικού κατεστημένου.

Η εσφαλμένη όμως αυτή πρακτική δεν σημαίνει ότι απλώς πρέπει να αλλάξει χέρια το μάνατζμεντ για να περάσει στο έλεος του πράσινου κομματικού κράτους και μιας χρεοκοπημένης κυβέρνησης που ψάχνει ερείσματα για να κρατηθεί στην εξουσία. Γιατί μεταξύ άλλων οι τράπεζες, στο σημερινό τους σχήμα, έχουν ένα σοβαρό ελαφρυντικό. Υποχρεώθηκαν από αυτή την κυβέρνηση να συνδράμουν την μνημονιακή δανειοδότηση φορτώνοντας τα χαρτοφυλάκια τους με τοξικά ελληνικά ομόλογα. Και σήμερα καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα, υπό την απειλή μάλιστα, υποχρεωτικής αλλαγής της μετοχικής τους σύνθεσης. Δυστυχώς αυτό δεν αποτελεί εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, αλλά εξυπηρέτηση των «επενδυτικών» αρπακτικών που θέλουν να τις αγοράσουν τσάμπα και του κ. Παπανδρέου που επιχειρεί να εξαγοράσει την διάσωση του…
γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

από το ethnosnews

Οι τρίχες του κουρέματος

Βρισκόμαστε λίγες ώρες πριν από την τυπική χρεοκοπία, συντεταγμένη μεν χρεοκοπία δε και όλα γίνονται ερήμην της χώρας που οδηγείται εκεί που πριν από 1,5 χρόνο ήταν καταστροφικό.

Ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής ο οποίος παριστάνει τον πρωθυπουργό και ο έτερος υπάλληλος της τρόικας που ήθελε να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη περιμένουν να τους ανακοινώσουν οι υπόλοιποι τις αποφάσεις τους.

Πόσο θα είναι το κούρεμα; 35% λέει ο ένας. Όχι 50% λέει ο άλλος. Γιατί 50% και όχι 65% λέει ο τρίτος. Πετάγεται και το ΔΝΤ και λέει 80%.

Παίζουν την κολοκυθιά με το... μέλλον μας και εμείς κάνουμε τουρισμό παριστάνοντας τους διαπραγματευτές.

Επί της ουσίας. Όπως τότε που μπαίναμε στο μνημόνιο έγραφα ότι οδηγεί σε ένα αδιέξοδο καθώς τα νούμερα δεν έβγαιναν και με μαθηματική ακρίβεια θα πηγαίναμε σε χρεοκοπία έτσι και τώρα θα γράψω ότι όσο και αν είναι το κούρεμα το πρόβλημα χρέους της Ελλάδας δεν θα λυθεί και η μία καταστροφή θα διαδέχεται την άλλη.

Εξάλλου το λένε και οι ίδιοι καθαρά. Με το 50% η Ελλάδα από το χρέος θα γλιτώσει περίπου 25-30 δις. Από τα 380 που χρωστάει. Τρίχες δηλαδή. Ακόμα και το 100% να κουρέψουν θα μας μένει ένα χρέος (από αυτό που δεν κουρεύεται) κοντά στα 205 δις και επιπλέον τα νέα δάνεια για να καλύψουμε τις αγαπημένες τράπεζες και ίσως και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Άρα, μηδέν εις το πηλίκο.

Ακόμα και το πιο αισιόδοξο σενάριο να πάρουμε η Ελλάδα, λένε, θα κάνει βιώσιμο το χρέος της το 2030. Με τόσα «αν» βέβαια που είναι πιο εύκολο να κερδίσω το tzoker ενώ δεν παίζω παρά να γίνουν πραγματικότητα όλα τα «αν».

Σώσε Έλληνα την Ευρώπη. Ή μάλλον, Σώσε Έλληνα τις τράπεζες.

Η Ελλάδα με τους εγκληματίες πολιτικούς που έχει μπλέξει (με την έγκριση της πλειοψηφίας των πολιτών) αντί να καθορίζει την πορεία της ακολουθεί τις επιταγές των συμφερόντων των ευρωπαϊκών τραπεζών και των υπάλληλων - κυβερνήσεων τους.

Αφού δεν πιέσαμε για οριστική λύση πριν από 1,5 χρόνο, πριν τις τρόικες, τα ενυπόθηκα δάνεια και τα ρέστα έστω και τώρα ας δούμε ότι μόνο μια ελπίδα υπάρχει.

Άρνηση πληρωμών για το σύνολο, πρωτογενές πλεόνασμα, ώθηση στην παραγωγή της χώρας, αλλαγή του μεταπολιτευτικού σκηνικού κλπ (μεγάλη κουβέντα όλα αυτά…)

Ο Γιωργάκης είπε ότι το μοναδικό του διαπραγματευτικό του όπλο είναι οι θυσίες του λαού. Έτσι μετά το νεροπίστολο που είχε ακουμπήσει στο τραπέζι τώρα ακουμπάει τα κλεμμένα από τον Μπένι και τον Παπακωνσταντίνου πορτοφόλια των πολιτών.

Θα συγκινηθούν τώρα οι ευρωπαίοι και οι τραπεζίτες επειδή οι Έλληνες λένε το ψωμί ψωμάκι….

Να τους πάμε και κανένα μαντήλι να σκουπίσουν τα δάκρια τους. Πόσο δούλεμα αντέχει πια αυτός ο λαός;

Πριν λίγες μέρες είχε δημοσιευθεί στο Βήμα ένα κείμενο όπου ανώνυμο στέλεχος της κυβέρνησης εξιστορούσε κάποιες λεπτομέρειες για την στάση της κυβέρνησης προ μνημονίου και μετά.

Σε αυτό το κείμενο αναφέρεται ότι την ημέρα που δολοφονήθηκαν οι τρεις άνθρωποι στην Marfin ο Πάγκαλος φοβόταν μην γίνει ντου στην Βουλή και τους πάρει και τους σηκώσει. Αλλά όμως η περιφρούρηση του ΠΑΜΕ απέτρεψε την πιθανότητα μιας τέτοιας κίνησης.

ΠΑΜΕ να φύγουμε από την υποκρισία της επαναστατικότητας του γλυκού νερού.

Οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη ετοιμάσει την μοιρασιά στην χώρα. Άλλη χώρα θα αναλάβει τα ταμεία, άλλη τις ιδιωτικοποιήσεις, άλλη την ενέργεια και πάει λέγοντας.

Επίσης θα υπάρχει μόνιμη επιτροπία που θα υπογράφει την όποια απόφαση της κυβέρνησης η οποία πρώτα θα ρωτά την επιτροπία για το ποια απόφαση να πάρει.

Όμως, φαντάζομαι γιατί δεν έχει διευκρινιστεί, ο λαός κάθε 4 χρόνια θα γιορτάζει την δημοκρατία, την ελεύθερη χώρα του, την ανεξαρτησία και την εθνική υπερηφάνεια ψηφίζοντας τους υπάλληλους που θα εκτελούν τις εντολές της τρόικας.

Αφού έτσι κι αλλιώς άλλοι αποφασίζουν και κυβερνάν (και τους χρυσοπληρώνουμε κιόλας) γιατί να πληρώνουμε και 300 χειροκροτητές στην βουλή; Βάλε και τους κολλητούς που σέρνουν μαζί τους οι 300, ένα σκασμό λεφτά θέλουμε μόνο και μόνο για να λένε «yes sir»…

Διαιτητής διέκοψε τον αγώνα του Παναθηναϊκού λόγω ενός πανό που έγραφε για λαμόγια πολιτικούς.

Πρέπει να έχει μεγάλο πρόβλημα ο άνθρωπος. Κρίμα. Πάσχει από πασοκισμό κνίτικου τύπου με οξεία μεγκάλη προπαγάνδα συνεπικουρούμενο από iq ραδικιού και εξωπραγματικής μπενικής φορολόγησης (αποδεδειγμένα προξενεί ανεπανόρθωτες βλάβες).
γράφει ο Μικρός Φωκίων

από το Μικρά Μεγάλα Εγκλήματα

Ράκος αποκαθημένης…

Θυμάστε μήπως εκείνον το δεληκανή υπουργό κι εκείνον το στρουμπουλό πρωθυπουργό, της προηγούμενης κυβέρνησης, που δεν ήξεραν ότι το νόμιμο δεν είναι και ηθικό; Την αλήθεια και πραγματικότητα αυτή «αγνοούν», ασφαλώς, πολύ περισσότερο οι τωρινοί στρουμπουλοί και δεληκανήδες ασύδοτοι, σε βάρος του λαού, λήσταρχοι και ξεπουλητάδες, σε βάρος της πατρίδας μας, πολυπρονομιούχοι αφεντάδες! Που φτάνουν στο σημείο, τόσο αυτοί, όσο και τα υπηρεσιακά ή τα δημοσιογραφικά τους φερέφωνα, ν’ αντιμετωπίζουν την απεγνωσμένη άμυνα του λαού απέναντι στο όργιο της κανιβαλικής τους αυθαιρεσίας με τη λάσπη της παρανομίας.

Είναι παράνομοι, λένε, για παράδειγμα, αυτοί, που, εκεί στη Βέροια, επανασυνδέουν το... ηλεκτρικό ρεύμα, στις φτωχές οικογένειες, που τους το έκοψε η ΔΕΗ, επειδή αδυνατούσαν να το πληρώσουν. Κι ακόμη ήταν παράνομοι οι έφεδροι καταδρομείς, που την 1η Οκτωβρίου πήγαν να καταθέσουν στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Κλπ, κλπ, κλπ… Ενώ η επίδειξη βαρβαρότητας και κτηνωδίας σε βάρος του λαού, που διαμαρτύρεται, για την καταλήστευσή του, είναι καθόλα νόμιμη…

Και ασφαλώς είναι απειράριθμα τα παραδείγματα, που, επιβεβαιώνουν, στις μέρες μας, το γεγονός ότι η νομιμότητα έχει, κατά κανόνα, ταυτιστεί με τον αμοραλισμό, το πλιάτσικο, την απανθρωπιά, την προδοσία…. Που σημαίνει ότι οι νόμοι, για παράδειγμα, που στηρίζουν το τοκογλυφικό τραπεζικό καθεστώς είναι εγκληματικοί. Γιατί, στην πραγματικότητα, οι νόμοι και οι άνθρωποι, που σπρώχνουν τους συνανθρώπους τους στην απόγνωση και την αυτοκτονία, ουσιαστικά τους δολοφονούν.

Αλλά δολοφονική, κατά κανόνα, είναι και η νομιμότητα, που στηρίζει, στο σύνολό του, το απάνθρωπο και τοκογλυφικό, στη βάση του, καπιταλιστικό καθεστώς.Οι νομοθέτες του οποίου δεν έχουν καμιά σχέση με τη λογική και τη σοφία πάνω στην οποία έχει οικοδομηθεί, δια μέσου των αιώνων, ο ελληνικός πολιτισμός. Η οποία σοφία, όπως είναι γνωστό, στην περίπτωση του Σόλωνα, έφτασε μέχρι τη λυτρωτική λύση της σεισάχθειας.

Για να μην πάμε και στο Ευαγγέλιο, που καταδικάζει απερίφραστα αυτού του είδους τη νομιμότητα. Τη νομιμότητα της πολύμορφης αρπαγής και της πολυεπίπεδης, ενορχηστρωμένης, απάτης και υποκρισίας. Ακόμη και ο προφήτης Ησαΐας, οχτακόσια χρόνια προ Χριστού, χαρακτηρίζει αυτού του είδους τη νομιμότητα ως βρώμικο κουρελόπανο («ράκος αποκαθημένης»).

Βέβαια ο Χριστός χλευάζει την απύθμενη υποκρισία των υπερασπιστών της πανάθλιας αυτής νομιμότητας. Η οποία έχει ταυτίσει την κακουργία με τη νομιμότητα κι από το άλλο μέρος την ανθρωπιά και την ευεργεσία με την παρανομία και το έγκλημα. Επισημαίνει ακόμη ο Χριστός ότι, σε κάθε περίπτωση, υπέρτατος νόμος είναι ο άνθρωπος. Και, συνεπώς, νόμιμο είναι ο, τι υπηρετεί τον άνθρωπο. Ενώ ο, τι τον υπονομεύει είναι παράνομο και εγκληματικό. Και είναι προφανές ότι, για να μη μολυνθεί το κοινωνικό σύνολο απ’ τις «επικίνδυνες» και «ολέθριες» αυτές αντιλήψεις και ιδέες του Χριστού, τον σταύρωσαν μεταξύ των κακούργων. Οι νομιμόφρονες κακούργοι της εποχής του.

Όπως ακριβώς κάνουν και οι ομόφρονες και ομογάλακτοι των τότε φαρισαίων σύγχρονοι νομοθέτες και νομιμόφρονες….
Που δολοφονούν και σταυρώνουν την Ελλάδα και τους Έλληνες.
γράφει ο παπά Ηλίας

από το ΥΠΕΡΒΑΣΗ

154 ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας ενός λαού και μιας χώρας…

Κι άλλα μέτρα ανακοίνωσε ο Βενιζέλος-ύψους 7 δις ευρώ-την ώρα που οι υποκριτές Πασόκοι βουλευτές ετοιμάζονται να ψηφίσουν το χαράτσι στα ακίνητα!

Όπως έχετε καταλάβει έχουν αποφασίσει να μας δολοφονήσουν με τη μέθοδο του αργού θανάτου.

Κανείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν είναι εξουσιοδοτημένος από τους πολίτες να ψηφίσει ΝΑΙ στη διάρκεια της σημερινής ψηφοφορίας

Κανείς από τους 154.

Όποιος υπερψηφίσει θα...
είναι-και μετά τις χθεσινές εξαγγελίες Βενιζέλου-ηθικός αυτουργός στη δολοφονία ενός λαού και της παράδοσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας στους τοκογλύφους κατακτητές.

Είναι φανερό πλέον ότι με τη μέθοδο της τρομοκράτησης του λαού οι κατοχικές δυνάμεις σε συνεργασία με τους εγχώριους πολιτικούς προδότες, ετοιμάζονται να λεηλατήσουν ανενόχλητοι τα δώρα αιώνων που χάρισε η Φύση σ' αυτή εδώ τη χώρα.

Θα τους αφήσουμε;

από το olympia

Μανδραβελισμός: το ανώτατο στάδιο της ΠΑΣΟΚικής υποκρισίας

Άρση της ανωνυμίας των δημοσιογράφων που χρηματίζονται από την τρόικα ΤΩΡΑ!

Αγαπητέ φίλε, σας αξίζουν συγχαρητήρια που ασχολείστε με το Φαινόμενο «Μανδραβελισμός». Αλλά δυστυχώς σας διαφεύγουν οι πιο κρίσιμες ψηφίδες, έτσι ώστε να γίνεται η εικόνα που δίνεις αποσπασματική και κάπου κάπου εσφαλμένη.

Ο πολύς κόσμος έχει την εντύπωση ότι πρόκειται για αγκιτάτορα του φιλελευθερισμού που προηγούμενα πέρασε από τη νεολαία της ανανεωτικής αριστεράς.

Τρομερό λάθος...ο Πάσχος Μανδραβέλης ήταν τυχοδιωκτικό ΒΑΘΥ ΠΑΣΟΚ (και όχι στην ΕΚΟΝ-Ρ. Φεραίος όπως τον συμφέρει να διαδίδει για «ξέπλυμα»). Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80 μάλιστα έβγαζε μια Ανδρεοπαπανδρεϊκή (δλδ. λαϊκιστική) φυλλάδα στην Κοζάνη, την οποία προφανώς ενίσχυε όπως και όλες τις άλλες το Κίνημα της «Αλλαγής» τότε που είχαν κάνει όλοι γιούργια στο Δημόσιο Ταμείο, μαζί με κάποιον άλλον αγριοπασόκο, μετά χώρισαν και κάποια στιγμή μάλιστα βρέθηκαν και στα δικαστήρια για τη μοιρασιά. Τότε ο φιλόδοξος Μανδραβέλης εγκατέλειψε την επαρχιώτικη εφημερίδα («Γνώμη» νομίζω τη λέγανε, αλλά καθώς έχουν περάσει χρόνια δεν παίρνω όρκο… στην Κοζάνη πάντως όλοι θα θυμούνται αν τη λέγαν Γνώμη;, Γραμμή; κάτι τέτοιο…) και κατέβηκε στην Αθήνα, έπιασε δουλειά στον «Ελεύθερο Τύπο» (που ήταν η κυρίαρχη στο χώρο της τότε κυβερνητικής Δεξιάς), ξεπλύθηκε από τον αυριανιστικό Παπανδρεϊσμό, τον βοήθησε στο ξέπλυμα και το ότι πούλαγε δήθεν «φιλελευθερισμό» στην τότε Δεξιά στην οποία ανήκαν Ανδριανόπουλος, Μάνος κλπ, και αργότερα, όταν εκλέχτηκε ο Σημίτης, κόλλησε στους λεγόμενους «εκσυγχρονιστές». Πάντοτε υπηρετούσε, και με το αζημίωτο, τον Επιλεκτικό Φιλελευθερισμό, την Επιλεκτική Δημοκρατία, όπως πολύ εύστοχα γράψατε.

Όταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έγινε Διευθυντής του ΠΑΣΟΚ (2003-04) -στη συνέχεια εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ- η σύζυγος του Πάσχου Μανδραβέλη, Σοφία, υπάλληλος του ΙΚΑ Κοζάνης, αποσπάστηκε στο Κόμμα (ΠΑΣΟΚ) και διατέθηκε στο γραφείο του Παπακωνσταντίνου ως έμπιστή του. Από τότε που έγινε υπουργός είναι ιδιαιτέρα του στα δύο υπουργεία στα οποία τοποθετήθηκε. Τότε ανέβηκαν οι μετοχές του Μανδραβέλη στο Κίνημα, καθώς τους είναι πολύτιμη η πείρα του στα ΜΜ"Ε", αλλά και η θέση του στο συγκρότημα του Αλαφούζου (Καθημερινή, ΣΚΑΪ). Αν «τρέξει» κανείς την αρθρογραφία του κάθετα, θα δει ότι ήταν ο συνεπέστερος προπαγανδιστής και κόλακας του ΓΑΠ.

Πόση λοιπόν αντικειμενικότητα μπορεί να έχουν τα άρθρα ενός συζύγου κομματόσκυλου (ο οποίος είναι και μυστικοσύμβουλος του Παπακωνσταντίνου); Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πόσο ανέβηκαν οι μετοχές του Μανδραβέλη στο ΠΑΣΟΚ, ο οποίος πια έγινε άτυπος σύμβουλος επικοινωνίας του πολιτικού προϊσταμένου της συζύγου του. (Το ότι είναι ένας από τους λογογράφους του ΓΑΠ δεν είναι εύκολο να επιβεβαιωθεί, παρά τις έντονες φήμες: ενώ υπάρχουν αποσπάσματα ομιλιών που φαίνονται ότι είναι αυτούσια άρθρα του Π.Μ. δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί δημοσίως ότι είναι γραμμένα από τον ίδιο, γιατί θα σου απαντήσει ότι «πιθανότατα ο λογογράφος είναι επηρεασμένος από μένα»…).

Όσον αφορά τις φιλικές σχέσεις του με τη ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη ή με τη Δράση του Μάνου κλπ ή διάφορες άλλες ομάδες, όλες έχουν στόχο τον επηρεασμό και τη ρυμούλκηση αυτών των πολιτικών μορφωμάτων ή τμημάτων τους στο ΠΑΣΟΚ. Και αυτό είναι μια ακόμη αποστολή υπέρ του ΓΑΠ.

Τώρα, πολλοί θα σαγηνευτούν από τη «μάχη» για την υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο που θα δώσει ο Μανδραβέλης ως μέλος (από πού κι ως πού;) της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του Υπ. Δικαιοσύνης… Και θα θαυμάσουν τόσοι και τόσοι αφελείς, και θα διαφημίζουν οι μπλόγκερς τους… «αγώνες» του για την ελευθερία. Δοξάστε τον! Εδώ δεν πρόκειται απλώς για τζάμπα μάγκα, πρόκειται για μάγκα που κάνει πολυτελώς αμειβόμενη καριέρα με τζάμπα μέσα-για αυτόκλητο εκπρόσωπο όλων των μπλόγκερς, και δη Αναγνωρισμένον υπό του Κράτους! Που θέλει όλη τη φήμη στο όνομά του, αλλά θέλει και την πολύτιμη ανωνυμία για όσα δεν μπορεί να «πουλήσει» επωνύμως: ο Μανδραβέλης, ως χωρικός, είναι Αχόρταγος… Δεν χορταίνει δημοσιότητα, όταν δεν γράφει κάτι άλλο, όταν δεν ψαρεύει ιδέες στο Ίντερνετ για τις… πρωτότυπες αρθρογραφικές συνθέσεις του, όταν δεν «συντονίζει» γλείφοντας κλπ, τότε χτυπά στο Google τ’όνομά του να δει πόσες αναφορές γίνανε στον ίδιο σήμερα, στα προϊόντα της «σοφής κεφαλής του».

Τέλος, σχετικά με την παρέα της τυχοδιωκτικής δημοσιογραφικής «διανόησης», πρόκειται περί μιας Κλειστής Συλλογικότητας Γλειφτών, που θα πάθουν αφυδάτωση από το πολύ (αλληλο)γλείψιμο. Αρκεί να διαβάσει κανείς ολόκληρο το εμετικό κείμενο ενός κολλητού του που τον συγκαταλέγει στα σημαντικότερα-λέει-πρόσωπα του 2010:

«Εφηβική διάθεση και πρόωρα άσπρα μαλλιά. Συμβολικό; Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι ένας ορμητικός έφηβος με κεφαλή σοφού».

Δείτε το ολόκληρο εδώ kozanimedia

Όταν βάλουν στην Έκθεση θέμα περί κολακείας και κολάκων, είναι ίσως το καταλληλότερο αυτό το άρθρο…

από το dexiextrem

Υγ: Διαβάστε επίσης... Πόσο πιο αποκρουστική μπορεί να είναι η αλήθεια; H κωλοτούμπα του ΠΑΣΟΚ για τα blogs