Στου...Όθωνα τα χρόνια!

Είναι κοινή και πάνδημη η διαπίστωση ότι η χώρα μας, εκτός από την οικονομική, αντιμετωπίζει πλέον και βαθιά πολιτική κρίση, η οποία τους τελευταίους μήνες έχει μετεξελιχθεί σε επικίνδυνο κυβερνητικό κενό. Η απουσία ισχυρής πολιτικής διεύθυνσης στη διακυβέρνηση του τόπου επισημαίνεται σήμερα ακόμη και από τους ίδιους τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Δεκατέσσερις από αυτούς, με δηλώσεις τους στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας μας, επισημαίνουν το οξύ πρόβλημα και προτείνουν κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας. Αρκετοί μάλιστα εμφανίζονται έτοιμοι να «θυσιάσουν» τον Γιώργο Παπανδρέου και να προκρίνουν μια άλλη προσωπικότητα για την πρωθυπουργία! Χαρακτηριστικό είναι ότι ανάλογες απόψεις διατυπώνουν πλέον δημόσια ακόμη και ηγετικά στελέχη του σκληρού παπανδρεϊκού πυρήνα του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Τηλέμαχος Χυτήρης!

Όταν το πάλαι ποτέ δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά... και του σημερινού πρωθυπουργού στη συνέχεια, δηλώνει ότι «η χώρα χρειάζεται συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. και όποιον άλλον, για τουλάχιστον έξι μήνες με την παρούσα Βουλή, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα επείγοντα και να προετοιμαστούν οι εκλογές», είναι προφανές ότι παραδέχεται ανοικτά την αδυναμία του σημερινού σχήματος να κυβερνήσει. «Ας αποφασίσουν μεταξύ τους με ποιον πρωθυπουργό», συμπληρώνει ο Τηλέμαχος Χυτήρης. Και βέβαια, δεν είναι ο μόνος πράσινος βουλευτής που προτείνει κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς να «κολλάει» στο όνομα του πρωθυπουργού... Ανάλογες θέσεις διατυπώνουν σήμερα στην Real news πολλά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, αποκαλύπτοντας με τον τρόπο αυτό τη βαθιά απογοήτευσή τους για τις κάκιστες κυβερνητικές επιδόσεις του τελευταίου διαστήματος, αλλά και για την ουσιαστική «παραίτηση» του πρωθυπουργού! Είναι άλλωστε κοινό μυστικό ότι ο Γ. Παπανδρέου, μετά από εκείνη την αποτυχημένη προσπάθεια συνεννόησής του με τον Αντώνη Σαμαρά, για το ενδεχόμενο συνεργασίας των δύο παρατάξεων, παρέδωσε το τιμόνι της χώρας στον πρωθυπουργεύοντα πλέον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η ακυβερνησία, που διαπιστώνουμε όλοι στο εσωτερικό της χώρας, απασχολεί τώρα έντονα και τους δανειστές μας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζει σχέδιο «ηγεμονίας», όπως το ονομάζει, για την επιβολή σκληρής επιτροπείας στη χώρα μας. Το σχέδιο αυτό, που αποκαλύπτει σήμερα ο ανταποκριτής μας στις Βρυξέλλες Θάνος Αθανασίου, εδράζεται στη διαπίστωση ότι «η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει το οικονομικό πρόγραμμα» και ότι «τα στελέχη της δεν γνωρίζουν, δεν μπορούν να μάθουν και δεν επιθυμούν να βγουν από τον μικρόκοσμό τους, με αποτέλεσμα η γραφειοκρατία, η έλλειψη συντονισμού και η αλληλοκάλυψη να πνίγουν κάθε υγιή προσπάθεια και επομένως τη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας». Η λύση που προτείνεται στο σκληρό αυτό σχέδιο «ηγεμονίας», που θα επιβληθεί στη χώρα μας αμέσως μετά το κούρεμα του δημοσίου χρέους μας, είναι «η εισαγωγή τεχνογνωσίας, η επιβολή της στη διοίκηση και, κυρίως, η εκχώρηση διοικητικών πράξεων σε στελέχη της... εισαγόμενης διοίκησης, για ένα διάστημα».

Στην πραγματικότητα θα εγκατασταθεί στη χώρα σκιώδης κυβέρνηση, πάνω από την υπάρχουσα, με «πρωθυπουργό» τον Ράιχενμπαχ και με «υπουργούς» στελέχη από την Κομισιόν και από τα κράτη-μέλη. Φορολογικό σύστημα, Δικαιοσύνη, ασφαλιστικά ταμεία, εφορίες και επιτελικά γραφεία υπουργείων θα εποπτεύονται, θα υπόκεινται σε αναδρομικό εσωτερικό έλεγχο, θα αναδομούνται από τη σκιώδη κυβέρνηση Ράιχενμπαχ και τέλος, όταν αυτή κρίνει ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου, θα αποδίδονται στην ελληνική διοίκηση. Και για να τα επιτύχουν όλα αυτά, οι επόπτες και οι εσωτερικοί ελεγκτές θα έχουν δικαίωμα απολύσεων και προσλήψεων, επιβολής ποινών και επιβραβεύσεων, ενώ θα δίνουν λόγο απευθείας σε ειδική σύνθεση του Eurogroup, στην οποία θα μετέχουν πλέον μόνον οι οικονομικά ισχυροί της Ευρώπης. Πρόκειται για σχέδιο-πείραμα που, αν επιτύχει, θα χρησιμοποιηθεί μελλοντικά και αλλού στην Ε.Ε., ενώ εν καιρώ μπορεί να εξελιχθεί σε κοινοτικό πρότυπο δημόσιας διοίκησης που θα αντικαταστήσει τα εθνικά.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι οι ισχυροί της Ευρώπης δεν προτίθενται να κουρέψουν μόνο το χρέος μας, αλλά και την εθνική μας κυριαρχία. Και μιλάμε για βαθύ και οδυνηρό κούρεμα! Η χώρα θα μετατραπεί σε νομαρχία των Βρυξελλών, για να μην πω του Βερολίνου, όπου θα λαμβάνονται πλέον όλες οι αποφάσεις. ΟΛΕΣ! Η εκλεγμένη κυβέρνησή μας θα έχει στο εξής διεκπεραιωτικό μόνο ρόλο και διακοσμητικό χαρακτήρα... Ο πρωθυπουργός μας θα αναφέρεται στον Ράιχενμπαχ, στον νέο... Όθωνα! Και βέβαια, αν κανείς θεωρεί ότι η εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων δεν θα επηρεαστεί δραματικά από την οικονομική και πολιτική μας αδυναμία, πλανάται πλάνην οικτράν! Τι περιμένουν, λοιπόν, οι πολιτικοί μας ταγοί; Πόσο πιο χαμηλά πρέπει να κατέβει η χώρα στη σκάλα του κακού για να αποφασίσουν να παραμερίσουν τις άκαιρες προσωπικές τους φιλοδοξίες και να συνεργασθούν; Δεν είναι προτιμότερο να προλάβουν ένα εθνικό «ατύχημα», παρά να συρθούν στο τραπέζι της συνεννόησης εκ των υστέρων, για να περιορίσουν τις συνέπειές του; Τόση ανωριμότητα; Τόση ανευθυνότητα; Τόσος πολιτικός αμοραλισμός;
γράφει ο Ν. Χατζινικολάου

από την Real

Συμπεράσματα για το ελληνικό πρόβλημα

Αναζητώντας μια εξήγηση με αντικειμενικά κριτήρια χωρίς προκαταλήψεις και δογματικές αγκυλώσεις.

Πολλοί σοβαροί άνθρωποι έχουν πέσει στην μελέτη και στις αναλύσεις, προκειμένου να κατανοήσουν σε βάθος το ελληνικό πρόβλημα ή αλλιώς, το πρόβλημα που αρχίζει και διογκώνεται με αφετηρία την Ελλάδα. Η εύκολη αρχική διάγνωση της υποτιθέμενης ελληνικής αφερεγγυότητας και της διαφθοράς αρχίζει να αποδεικνύεται κάπως βιαστική και ίσως ακόμη και επιπόλαιη, διότι αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν και σε άλλες χώρες. Η υπόθεση της Ελλάδας και οι αλυσιδωτές αρνητικές εξελίξεις εντός της Ευρωζώνης αλλά και διεθνώς, έχουν αναγκάσει διακεκριμένες προσωπικότητες να πάρουν θέση. Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα το οποίο αντικειμενικά εξάγεται;

Ας δούμε πρώτα επιγραμματικά τι γράφει ο διεθνής τύπος:

Financial Times: «Ελληνική διάσωση: Μια προσπάθεια σε κίνδυνο».

Wall Street Journal: «Οι προσπάθειες της Ελλάδας να καθησυχάσει αποτυγχάνουν»

Los AngelesTimes: «Η Ευρώπη φοβάται ότι η Ελλάδα οδηγείται σταθερά στη χρεοκοπία»

Reuters: «Η φορολόγηση ελληνικών ακινήτων είναι επίδεσμος και όχι μακροπρόθεσμη θεραπεία»

Bild: «Συζήτηση για την ελληνική χρεοκοπία . Η καγκελάριος επέπληξε τον Ρέτσλερ: Ο καθένας πρέπει να ζυγίζει τα λόγια του»

Spiegel on line: «Ελληνική κρίση: Κίνδυνος 350 δισ. ευρώ απειλεί να τινάξει την ευρωζώνη».

Irish Times: «Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να υποβαθμίσουν την απειλή της ελληνικής χρεοκοπίας».

Daily Mail: «Σε χάος οι αγορές καθώς η Ελλάδα παραπαίει κοντά στην άβυσσο».

Ακολουθούν κάποιες δηλώσεις προσωπικοτήτων:

Κ. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ: «Δυστυχώς η Ελλάδα ταλαιπωρείται από την ανεπάρκεια των πολιτικών που την κυβερνούν. Σύρεται με μια θηλιά στο λαιμό ένας ολόκληρος λαός και οδηγείται στα όρια της χρεοκοπίας… Ας καταλάβει επιτέλους η κυβέρνηση ότι απαιτείται η υιοθέτηση και προώθηση μιας διαφορετικής πολιτικής που θα στοχεύει στην ανάπτυξη σε περιόδους οικονομικής κρίσης η πολιτικές σκληρής λιτότητας οδηγούν σε ύφεση.»

Δ.Τσαμπούλας, καθηγητής του ΕΜΠ στον Τομέα Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής: «Τα μέτρα αυτά δεν οδηγούν πουθενά δεν έχουν αγγίξει, γυρίζουμε γύρω γύρω αλλά δεν έχουμε αγγίξει το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι όσες θυσίες και να υποστούμε, εμείς οι έλληνες θα βρεθούμε στην ίδια κατάσταση…. Η έκκληση μου ως ακαδημαϊκό είναι ότι θα πρέπει όλες οι δυνάμεις της χώρας να συσπειρωθούν, μυαλά η Ελλάδα έχει αλλά δεν τα χρησιμοποιεί».

Στρος Καν, πρώην πρόεδρος του ΔΝΤ: «Πρέπει να γίνει σημαντικό “κούρεμα” στο χρέος της Ελλάδος, το οποίο δεν είναι πλέον βιώσιμο και δεν υπάρχει άλλη λύση».

Άξελ Βέμπερ, πρώην μέλος του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας (Bundesbank): «30 χρόνια θα απαιτηθούν για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα χρέους…Η απάντηση της Ευρώπης στην ελληνική κρίση έχει μέχρι σήμερα εστιασθεί στις άμεσες ανάγκες χρηματοδότησης και δεν προσφέρει στη χώρα μια αξιόπιστη, μακροχρόνια λύση αντιμετώπισης του αυξανόμενου χρέους».

Μπαράκ Ομπάμα, Αμερικανός πρόεδρος: «Η Ελλάδα είναι προφανώς το μεγάλο άμεσο πρόβλημα. Οι Ευρωπαίοι κάνουν κάποια βήματα για να επιβραδύνουν την κρίση, αλλά όχι για να άρουν την κρίση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι τι θα συμβεί με την Ισπανία και την Ιταλία εάν οι αγορές συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις σε αυτές τις πολύ μεγάλες χώρες».

Με αυτά τα λίγα και ίσως με πολύ περισσότερα από αυτά που έχουν πέσει στην αντίληψη του καθενός που ασχολείται με τα δρώμενα, μπορεί κανείς να βγάλει το εξής συμπέρασμα:

Η Ελλάδα δεν είναι μια μοναδική περίπτωση από πλευράς διαφθοράς ή από πλευράς μη παραγωγικότητας. Εξάλλου και οι χώρες με πολύ υψηλό «λούστρο» -όπως η Ιρλανδία- ή φουτουριστικές περιοχές άγριας ανάπτυξης, όπως το Ντουμπάι, βρέθηκαν σε σημείο κατάρρευσης.

Υπό την έννοια άρα μιας συγκριτικής παρουσίασης, μπορούμε να στραφούμε στον εαυτό μας από κάθε άποψη. Δεν είμαστε μοναδικοί στην αυτοπροδοτικότητα, στην διαφθορά και στην αλληλοεξόντωση στο εσωτερικό μας. Δεν έχουμε ακριβώς ιδιαίτερα …προνόμια. Αυτό που μας φέρνει στην επιφάνεια μέσα από την κρίση, είναι ότι δεν έχουμε εφεδρείες για να μπορέσουμε να σηκώσουμε την πίεση αυτών των δύσκολων καιρών. Σε αυτήν την εποχή που είναι πια ανταγωνιστικές οι αγορές των κρατικών ομολόγων, που ακριβαίνει το χρήμα, που μεγαλώνουν τα επιτόκια, σε μας εύλογα εμφανίστηκαν πιο έντονα τα προβλήματά μας.

Θα ήταν βέβαια λάθος να υπερβάλλουμε στην αυτοκριτική μας καθώς και το να χάσουμε την αυτοκριτική μας και να προβάλουμε «εικόνες εχθρού» την ώρα που μερικά πράγματα έχουν μια φυσιολογική εξήγηση έστω και αν μια φυσιολογική εξήγηση αποκαλύπτει μια παραπλάνηση ενός λαού ή άλλων παραγόντων.

Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος δημιουργείται από την ίδια την διεθνή οικονομική κερδοσκοπική διαφθορά και το αντίστοιχο των στρατηγικών της, όπου βέβαια για μερικούς η Ελλάδα είναι απλώς ένα επεισόδιο σε ένα ευρύτερο πόλεμο συμφερόντων.

Από την άλλη, θα πρέπει να είμαστε αντικειμενικά ενήμεροι για την απόλυτη ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Όταν ο Υπουργός μας των Οικονομικών, ο οποίος είναι ταυτόχρονα καθηγητής συνταγματικού δικαίου, που υποδεικνύει λογικά μια συγκροτημένη προσωπικότητα, τολμά να δηλώσει ενώπιον της Βουλής πως «αν δεν υπήρχε η τρόικα θα είχαμε και πάλι εξοκείλει δημοσιονομικά», αυτό φανερώνει ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ.

Όσο και να ακούγεται αυτό ακραίο, εντούτοις όλα δείχνουν πως αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα: Η ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ που να διαχειρίζεται τα πράγματα με γνώμονα τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Τα όσα είδαμε να συμβαίνουν τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια, έχουν αποκαλύψει, πως οι άνθρωποι που αποτελούν την κυβέρνηση δεν είναι παρά απλοί μάνατζερ, που διαχειρίζονται ξένα χαρτοφυλάκια.

Αυτό δεν είναι ένα συνομοσιωλογικό σενάριο, είναι μάλλον το γενικό συμπέρασμα που εξάγεται μέσα από όλα αυτά που έχουν στο μεταξύ αποκαλυφτεί.

Πως είναι όμως δυνατόν να συνεχίζει να βρίσκεται το πηδάλιο της χώρας σε τέτοια χέρια; Θα ρωτήσει κάποιος εύλογα.

Η απάντηση είναι αρκετά δυσάρεστη: Αυτό συμβαίνει διότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποια εναλλακτική λύση!

Τελικό συμπέρασμα: Η χώρα είναι παραδομένη στη διαχείριση ξένων συμφερόντων και αποτελεί πεδίο ξέφρενων ανταγωνισμών. Το μόνο που μας συγκρατεί ακόμα από την απόλυτη κατάρρευση είναι τα προσδοκώμενα οφέλη γι αυτά τα συγκρουόμενα συμφέροντα!

από το Alkimos archive