“Δραχμές υπάρχουν”, το νέο σύνθημα του ΓΑΠ

Η φθινοπωρινή αντεπίθεση του πρωθυπουργικού επιτελείου θα ολοκληρωθεί σε πρώτη φάση με το λανσάρισμα του νέου συνθήματος: «Δραχμές υπάρχουν». Θα κόβουμε όσες χρειαζόμαστε και θα περνάμε ΓιΑΠικα.

Με ισοτιμία 1 δραχμή ανά 696 ευρώ άσε τους πτωχούς Γερμανούς να τρέχουν. Δραχμές υπήρχαν μέχρι που ένα “πειραγμένο” ΑΤΜ έδωσε ευρώ σε ένα «Κινέζο» Πρωθυπουργό, υπάρχουν (στις συλλογές των συλλεκτών) και θα υπάρχουν μέχρι ο ήλιος να γίνει πρασινότερος.

Πολλά όμως έχουν γραφεί και ειπωθεί για... τους πραγματικούς στόχους του αΓΑΠητού πρωθυπουργού μας. Χθες όμως «καρφώθηκε». Αυτό επιθυμεί επακριβώς. Να μιλά για δημοψήφισμα στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και να ταράζει συθέμελα το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, να φτερνίζεται και να πέφτει η τιμή του χρυσού, να τουμπάρει από το ποδήλατο και να παρασύρει τις αναδυόμενες οικονομίες, να χάνεται με το κανό στα νερά του Αιγαίου και να συνεδριάζει πανικόβλητο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο Ομπάμα είναι έξαλλος γιατί τον είχε υποτιμήσει. Είναι αργά. Ο ΓΑΠ είναι ο νέος πλανητάρχης.

Ποιος θα τολμήσει να τον αποκαλέσει ξανά Γιωργάκη; Στη συνεδρίαση της G-20 δεν έχει κληθεί να συμμετάσχει, αλλά να προεδρεύσει. Παράλληλα θα έχει την ευκαιρία να τους επεξηγήσει την θεωρία του περί οικονομικού Χάους. Οι Σουηδοί ετοιμάζονται πυρετωδώς να του απονείμουν το Νόμπελ Οικονομίας, οι Ταλιμπάν πυροβολούν στον αέρα από ενθουσιασμό για την καταστροφή του δυτικού κόσμου και η Έλσα ψάχνει να βρει αν είναι μακρινή συγγενής της Καϊλή με τόσο προφανή ομοιότητα.

Η ευφυής Έλσα ήταν η πρώτη που κατάλαβε τη διεθνή ακτινοβολία του ηγέτη και έσπευσε ταπεινά να συνταχθεί με το Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, σε πλήρη ταύτιση και αρμονία με τους ψηφοφόρους της στην Αργολίδα. Δεν θέλει εκλογές και έτσι έρχεται σε πλήρη ρήξη με την Ντόρα που δεν βλέπει την ώρα να τους συντρίψει όλους στις κάλπες.

Πίσω όμως από κάθε μεγάλο ηγέτη κρύβεται ένας μεγάλος Καρχιμάκης, ο οποίος απευθυνόμενος στους βουλευτές είπε επί λέξη: «κάποιοι χρεοκοπημένοι επιχειρηματίες και εκδότες θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση». Καλό είναι πάντως όταν τσακωνόμαστε με πρώην συνοδοιπόρους να κρατάμε ένα υψηλό επίπεδο, όπως το ποσοστό των εργαζόμενων στο Δημόσιο με καταγωγή από το Νομό Λασιθίου.

Ενώ κάποιοι άλλοι, ζώντας στον απατηλό και όμορφο κόσμο του «πολιτικού προδέρμ» χτίζουν «συναινετικό προφίλ» ενώ έχουν πάρει «φωτιά τα τόπια».

Μετά τους Γερμανούς και οι Ιρλανδοί φαίνεται πως βρήκαν λάθος στα «βιβλία» τους, με αποτέλεσμα να μειωθεί μονομιάς το ιρλανδικό δημόσιο χρέος κατά 3,6 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς εντοπίστηκε -έστω και καθυστερημένα- μια λανθασμένη λογιστική εγγραφή. Όπως ανέφερε το ιρλανδικό υπουργείο Οικονομικών, το συγκεκριμένο κονδύλι είχε εγγραφεί στο παθητικό του κρατικού προϋπολογισμού για το 2010 όχι μία φορά, αλλά δύο.

Τώρα που πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο ο δικός μας ΥΠΟΙΚ , μήπως να ρίχναμε και εμείς μια ματιά στο χρέος μας. Όλο και κάποιο «λάθος», αν και δεν το συνηθίζουμε, μπορεί να έχουμε κάνει. Επίσης να τιμολογήσουμε την «τεχνογνωσία» που έχουμε προσφέρει διαχρονικά με το «μαγείρεμα» των οικονομικών μεγεθών και να το μειώσουμε περαιτέρω. Στο τέλος θα φτάσουμε σε ένα χρέος της τάξης του 9% του ΑΕΠ, από σεβασμό στη Γερμανία που έχει 8%. Πριν ξανακοιτάξουμε το χρέος, είναι επιτακτική ανάγκη να καταγράφονται “δυναμικά” και όχι στατικά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

“29 κατασκευαστές Εξαπτερυγίων” επιμένουν ότι το μέγεθος είναι αντιστρόφως ανάλογο του ελλείμματος…
γράφει ο Μικρός Οδυσσέας

από το antinews

Μεγάλες αλήθειες, καλά κρυμμένες. Γιατί άραγε;

Επειδή πολύ κουβέντα έγινε για χρέη.
Επειδή πολύ λάσπη εκτοξεύτηκε προς την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Επειδή η τακτική της δαιμονοποίησης αποτελεί πάγια τακτική προ "εκκαθαριστικής" επίθεσης εναντίον κράτους.
Επειδή κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε όλα αυτά που επιμελώς μας αποκρύπτουν -κυρίως οι δικοί μας γελωτοποιοί και δήθεν κυβερνώντες- για να μην αντιδράσουμε και πετάξουμε με τις κλωτσιές ή στείλουμε δια βίου στις φυλακές όλους τους εμπλεκόμενους με την σαφή απόπειρα κατοχής (και όχι εξαγοράς) της πατρίδας μας...

Ας πούμε λοιπόν για χρέη.
Ας γράψουμε για τα πραγματικά χρέη όλων των εμπλεκομένων "δάνειων" δυνάμεων, που επιβάλουν στην Ελλάδα την ισχύ και την γνώμη του "επιτυχημένου".

Ποιο είναι το ιδιωτικό χρέος Ευρωπαϊκών χωρών;

• Βρετανία στο 386% του ΑΕΠ
• Γαλλία στο 240,5%
• Πορτογαλία στο 238,4%
• Γερμανία στο 208,3%
• Ιταλία στο 198,3%
• Ελλάδα μόλις 123,1%

Για να μην τρελαθούμε στο τέλος, και ξεχάσουμε πως ο μεγάλος ασθενής είναι το Δημόσιο και ο μεγάλος ένοχος το πολιτικοσυνδικαλιστικό σύστημα.

Να δείτε που στο τέλος θα μας πουν ότι φταίνε οι πολίτες για την κρίση.

Από τη ρήση του κ. Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», περάσαμε στη «φούσκα» που δημιουργήσαμε μετά το 2004 και στην απαίτηση της τρόικας να φτάσει ο κατώτατος μισθός στα επίπεδα της Πορτογαλίας.

Στο μεσοδιάστημα μας κατηγόρησαν για υπερκαταναλωτισμό, για τεράστιο δανεισμό και στο τέλος θα μας πουν πως δεν φταίει το πολιτικό σύστημα, ούτε η διαφθορά και η γραφειοκρατία, η φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και οι διορισμοί από πόρτες, παράθυρα και φεγγίτες στο Δημόσιο, αλλά τα πολλά δανεικά που πήραν οι Έλληνες πολίτες.

Αν ήταν έτσι τα πράγματα, θα έπρεπε να είχαν πτωχεύσει όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης που μας παραδίδει μαθήματα, κουνά το δάχτυλο επιτιμητικά, λες και απευθύνεται σε άτακτα παιδιά.

Όμως, οι άτακτοι και σπάταλοι δεν είμαστε εμείς, αλλά οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βρετανοί, οι Ιταλοί, οι Πορτογάλοι και λοιποί Ευρωπαίοι.

Το αποδεικνύουν τα στοιχεία για το ιδιωτικό χρέος.

Θαυμάστε τους λοιπόν.

Στη Γερμανία έφτανε στην αρχή του χρόνου στο 208,3%, στην Ιταλία στο 198,3%, στη Γαλλία στο 240,5%, στην Πορτογαλία στο 238,4% και στη Βρετανία στο 386% όταν στην Ελλάδα ήταν 123,1%. Αλλά και το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) είναι μικρότερο.

Αυτά, για να μην τρελαθούμε στο τέλος και ξεχάσουμε πως ο μεγάλος ασθενής είναι το Δημόσιο και ο μεγάλος ένοχος το πολιτικοσυνδικαλιστικό σύστημα...

από το Ας μιλήσουμε επιτέλους

Το πρόβλημα δεν είναι το χρέος, αλλά το έλλειμμα

Όσο δεν το κατανοούμε αυτό, τόσο δεν παίρνουμε τις κατάλληλες αποφάσεις εμεί οι ίδιοι οι πολίτες και τόσο θα είμαστε εξαρτημένοι από τα πολιτικά παιχνίδια του πολιτικού συστήματος και θα σερνόμαστε στην εξαθλίωση. Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν θέλει να πει αυτή την αλήθεια στο λαό, γιατί δεν την συμφέρει. Όλων μας λοιπόν η προσοχή στρέφεται έντεχνα στο δημόσιο χρέος, στην δήθεν σωτηρία μέσα από το «κούρεμα», το οποίο «κούρεμα» περιμένει η προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ, σαν τον «από μηχανής θεό» για να το παρουσιάσει ως τεράστια επιτυχία, κερδίζοντας πόντους. Όμως το πραγματικό πρόβλημα είναι το έλλειμμα και είναι αυτή ακριβώς η αιτία που γεννά το χρέος.

Ας το πούμε όσο πιο απλά γίνεται. Όλα εξαρτώνται από τα... έξοδα και τα έσοδα του κράτους. Αν τα έξοδα είναι περισσότερα έχουμε έλλειμμα, αν αντίθετα τα έσοδα είναι περισσότερα, έχουμε πλεόνασμα. Όταν τα έξοδα είναι περισσότερα, τότε το έλλειμμα που δημιουργείται πρέπει να καλυφθεί υποχρεωτικά με δανεικά. Επομένως το χρέος γεννιέται από τα δημόσια ελλείμματα.

Εδώ ακριβώς έρχεται το κρατικοδίαιτο καθεστώς και επίτηδες συσκοτίζει τα πράγματα. Επειδή λοιπόν το καθεστώς είναι το ίδιο κρατικοδίαιτο, δηλαδή υπάρχει και ζει από τα κρατικά έξοδα, δεν θέλει με τίποτα να περιορίσει αυτά τα έξοδα. Αλλά για να καλυφθούν τα έξοδα, απαιτούνται έσοδα και επειδή δεν υπάρχουν δανεικά δεν μένει τίποτε άλλο από το να αρπάζει το καθεστώς τις περιουσίες των ιδιωτών (μέσω φορολογίας, χαρατσιών, μειώσεις μισθών κ.λ.π.), προκειμένου να επιβιώσει. Αυτή όμως η αρπαγή των ατομικών περιουσιών οδηγεί μοιραία στην πτώση της κατανάλωσης και ως εκ τούτου της παραγωγής και επομένως στην οικονομική ύφεση. Τόσο απλά.

Εμείς δεν θα πούμε τι πρέπει να γίνει, δηλαδή, αν θα πρέπει να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες ή αν θα πρέπει να συνεχιστεί η αρπαγή των ατομικών περιουσιών και των εισοδημάτων. Αυτό μπορεί τώρα πλέον ο καθένας να το απαντήσει μόνος του.

Ένα πράγμα μόνο πρέπει εμείς να επισημάνουμε. Μέσα στα δημόσια έξοδα είναι τα τοκοχρεολύσια. Θα πρέπει λοιπόν να δούμε, τι ακριβώς θα μας προσφέρει το όποιο "κούρεμα" του χρέους που ακούγεται. Θα μειώσει άραγε αυτό σημαντικά το δημόσιο έλλειμμα ή όχι;;
Γιατί αν δεν το μειώνει, τότε κάποιο λάκκο έχει η φάβα...

από το προεδρική δημοκρατία

Με τον Μπένι τα βάζω, με τον Μπένι τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

Με τίτλο μυθιστόρημα ξεκινάω, μάλλον θα έπρεπε να τον κουρέψω κατά 60%.

Όπως όλοι μας γνωρίζουμε από την επίσημη προπαγάνδα περασμένων μηνών το κούρεμα, η στάση πληρωμών, η χρεοκοπία (πες την όπως θέλεις) είναι η απόλυτη καταστροφή για την χώρα.

Έτσι μέχρι τον Νοέμβριο ας ετοιμαστούμε για την νέα επιτυχία της κυβέρνησης που θα μας σώσει άλλη μια φορά δια της απόλυτης καταστροφής.

Εξ αρχής βέβαια ήταν κάτι πιο σίγουρο από το σίγουρο ότι το χρέος της Ελλάδας δεν θα... μπορούσε να είναι διαχειρίσιμο. Πολύ περισσότερο όταν στο ήδη χρέος προσθέτεις νέο χρέος δανειζόμενος.

Τι πέτυχε η Ελλάδα αποφεύγοντας να κάνει αυτό που σχεδιάζεται για τώρα πριν από 1,5 χρόνο;

Πρώτον. Κατάφερε περίπου 70 δις να τα κάνει ενυπόθηκα δάνεια με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τα κουρέψει ή αν δεν μπορέσουμε να τα πληρώσουμε να μας πάρουν δημόσια περιουσία, Μεγάλη επιτυχία.

Δεύτερον. Καταφέραμε να βάλουμε το περίστροφο εκεί που ξέρουμε δίνοντας την ευκαιρία στις τράπεζες να οργανωθούν και να φροντίσουν να μειώσουν τους κινδύνους.

Τρίτον. Σώσαμε την Ελλάδα (να λέμε και κανένα ανέκδοτο, να ευθυμήσουμε λιγάκι).

Και για να μην ξεχνιόμαστε. Το παραμύθι και οι εκβιασμοί των περασμένων μηνών έχουν δράκο και μάλιστα με όνομα και επώνυμο.

Δεν είναι μόνο ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής και οι λοιποί υπάλληλοι της τρόικας που παριστάνουν τους υπουργούς και ενίοτε τους αντιπρόεδρους. Είναι και τα πρόβατα ή κότες που παριστάνουν τους βουλευτές.

Είναι και τα ΜΜ"Ε". Που στην πλειοψηφία τους έπαιξαν τον χειρότερο ρόλο στην παραπλάνηση των πολιτών.

Σε πολλά μπλογκ από την πρώτη στιγμή που ήρθε το μνημόνιο στην Ελλάδα είχαν επισημάνει και το αδιέξοδο του εγχειρήματος, και το γεγονός ότι τα νούμερα δεν έβγαιναν οπότε η χρεοκοπία ήταν ζήτημα χρόνου όπως και το γεγονός ότι υπάρχει μια δανειακή σύμβαση που δεν έφτασε ποτέ στην βουλή και με την οποία εκχωρούμε την εθνική μας κυριαρχία και την ασυλία που μας προσφέρει αυτή.

Όπως, επίσης, σε αυτά τα μπλογκ τονίστηκε το γεγονός της μετατροπής των ομολογιακών δανείων σε ανυπόθηκα δάνεια.

Άρα όλοι ήξεραν και μας δούλευαν.

Το κούρεμα ήταν σχεδιασμένο από την αρχή και είχε επισημοποιηθεί πέρυσι τον Μάρτιο με την τότε επιτυχία της κυβέρνησης. Απλά ο σχεδιασμός ήταν για το 2013. Απλά άλλαξαν τα δεδομένα και έρχεται πιο νωρίς.

Τι ωραία. Θα γυρίσω στο 2004. Τότε που είχα δουλειά, κανονικό μισθό και καλύτερη αγοραστική δύναμη.

Λες να ξαναδούμε και τον Ρουσόπουλο να τρέχει να κρυφτεί για να μην αναγκαστεί να βγει φωτογραφία με το νορβηγικό συγκρότημα που είχε κερδίσει τη Eurovision;

Ο Μπένι είπε ότι έχει καρδιά και σκέφτεται συνεχώς τους πολίτες. Αλήθεια λέει. Μας σκέφτεται συνεχώς υπολογίζοντας τι νέα μέτρα να μας βάλει.

Με όλα αυτά τα μέτρα η κυβέρνηση θα πετύχει έναν στόχο. Θα εκλείψουν οι κλοπές μετρητών. Που να βρει ο κλέφτης χρήματα. Πλέον θα κλέβουν κανένα ψωμάκι, καμιά κατσαρόλα με μισοβρασμένες φακές ή καμιά τηλεόραση για να βλέπουν εις διπλούν τον Μπένι (στην μία θα φτύνουν και στην άλλη θα πετάνε αυγά).

Ζούμε στην Ελλάδα του 2011. Οι μισθοί του δημοσίου είναι του 2004. Η ανεργία του 1950. Το βιοτικό επίπεδο του 1945. Τα εργασιακά δικαιώματα του 1812. Η εθνική κυριαρχία του 1786. Η αγοραστική δύναμη του 1930. Η ακρίβεια του 2012.

Ζούμε σε μια πολυχρονική Ελλάδα που θέλοντας να γίνει Δανία ξεπέρασε την Ινδία και κατέληξε πασοκονεοδημοκρατική Ελλάδα.

Το θλιβερό και συνάμα εγκληματικό (το έχω ξαναγράψει) είναι ότι αυτός ο θίασος που παριστάνει την κυβέρνηση ενώ γνώριζε ότι θα πάμε στην χρεοκοπία δεν έκαναν τίποτα για να βοηθήσουν αυτήν την έρημη χώρα.

Για να μπορέσεις να επιβιώσεις σε τέτοια κατάσταση χρειάζεται να έχεις παραγωγή. Αντί να υπάρχει μια τεράστια προσπάθεια να στηθεί μια παραγωγική βάση κάθονται και μας παρουσιάζουν τις αποτυχίες σε σώσιμο της χώρας.

Πως το είπε ο Κεφαλογιάννης στην Βασούλα; Θα σε πλακώσω στο ξύλο; Και η Βασούλα του είπε «σκάσε ρε μαλάκα»;

Πόσο δίκιο έχουν και οι δύο. Οι πολιτικοί μας (και οι μεγαλοδημοσιογράφοι – παπαγαλάκια, για να μην ξεχνιόμαστε) μάλλον πρέπει να σκάσουν και το ξύλο θα έρθει έπειτα από τις πέτρες του Γιωργάκη.

Οσονούπω φτάνει μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ το ασφάλιστρο σπιτιού (γνωστό ως χαράτσι). Το ασφάλιστρο βλακείας το πληρώνουμε καθημερινώς.

Οι μισθοί είναι μια φούσκα που δημιουργήθηκε την δεκαετία του 2000. Ο Μπένι είναι μια φούσκα που δημιουργήθηκε την δεκαετία του ΄90.

Ενώ την φούσκα, κατά Μπένι, των μισθών την ξεφουσκώνουμε, την φούσκα των τραπεζών συνεχίζουμε να την φουσκώνουμε.

Σοσιαλιστικό κόμμα είναι αυτό που παίρνει χρήματα από μισθωτούς, συνταξιούχους και άνεργους και τα δίνει στους τραπεζίτες.
γράφει ο Μικρός Φωκίων

από το Μικρά Μεγάλα Εγκλήματα

Μόνο μια λύση υπάρχει για την Ελλάδα: να μηδενιστεί το κοντέρ!

Είναι λίγο δύσκολο να κατανοηθεί πώς μια οικονομία, που αντιστοιχεί μόλις στο 2% του Κοινοτικού ΑΕΠ, απειλεί να τινάξει στον αέρα την Ευρωζώνη, αλλά όλως περιέργως και την παγκόσμια οικονομία.

Μήπως, τελικά η κρίση σοβούσε ήδη και η Ελλάδα ήταν η τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι;

Μήπως, όντως, έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι οι μεγάλες οικονομίες της ΕΕ και οι ηγέτες τους, απλώς δεν πήραν τα πράγματα στα σοβαρά, αλλά και όταν το κατάλαβαν, ενεπλάκησαν σε χρονοβόρες θεσμικές διαδικασίες, που τους έφερναν πάντα πίσω από το βηματισμό των αγορών;

Μήπως, η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως case study για... μια συνολική επαναδιαπραγμάτευση του παγκοσμίου χρέους και επανασχεδιασμό των χρηματοπιστωτικών θεσμών;

Ό,τι από τα ανωτέρω και αν συμβαίνει, η διαδικασία σωτηρίας της Ελλάδος βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο. Η θεραπεία όξυνε τα προβλήματα του ασθενούς, αντί να τα θεραπεύσει. Εν τω μεταξύ φαίνεται ό,τι …μολύνθηκαν …νοσηλευτές και επισκέπτες.

Η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί σ’ ένα φαύλο κύκλο, που μαθηματικά την οδηγεί στην καταστροφή. Είναι σχεδόν νομοτελειακό.

Η κόπωση των πρωταγωνιστών
Οι «βασικοί παίκτες» εμφανίζουν έντονα σημεία κόπωσης ή αλλάζουν οι προτεραιότητές τους.

• Οι διαπραγματεύσεις της Κυβέρνησης με την τρόικα έχουν μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Και οι δυο πλευρές συνεχίζουν τις ατέρμονες συζητήσεις, με αβέβαια πάντα αποτελέσματα, επειδή επένδυσαν πολύ χρόνο, που δεν θέλουν να πάει χαμένος. Αρνούνται να τις εγκαταλείψουν γιατί θα είναι σαν να ομολογούν την αποτυχία τους.
• Ο Τρισέ, διανύει τις τελευταίες μέρες του στην ΕΚΤ και αποφεύγει να αναλάβει δεσμεύσεις που τον υπερβαίνουν. Και ο Σμάγκι, μάλλον θα έχει περισσότερο το μυαλό του στην Ιταλία, παρά στην Ελλάδα.
• Η Λαγκάρντ, φαίνεται ότι δεσμεύεται από τις υποσχέσεις που έδωσε στα BRICS και τις άλλες αναπτυσσόμενες χώρες που στήριξαν την εκλογή της και είναι αυστηρότερη με την Ελλάδα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι τα δάνεια στην Ελλάδα, είναι «πεταμένα λεφτά» και κάπου άλλου θα έπιαναν τόπο.
• Ο Σαρκοζί έχει εκλογές το 2012, βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις, ζεί με το άγχος μιας υποβάθμισης και τώρα τελευταία έχει και τη DEXIA στο κεφάλι του. Όσο περνάει ο καιρός θα ασχολείται λιγότερο με την Ελλάδα.
• Η Μέρκελ έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τον λαϊκισμό που εξέθρεψαν τα φιλικά της ταμπλόϊντς, αλλά και τον καταποντισμό του κυβερνητικού της εταίρου, που για να …αναγεννηθεί χαϊδεύει τα αυτιά του εκλογικού σώματος.
• Ακόμα και ο Ομπάμα, που βοήθησε με τις παρεμβάσεις του, από τον Ιανουάριο θα λειτουργεί περισσότερο ως …υποψήφιος, παρά ως Πρόεδρος!

Παταγώδης αποτυχία της Κυβέρνησης Παπανδρέου
Παράλληλα η κρίση ανέδειξε, με τρόπο δραματικό, την πρωτοφανή ανικανότητα της Κυβέρνησης Παπανδρέου. Δεν έχει τηρήσει καμιά δέσμευσή της. Ψηφίζει νόμους που δεν εφαρμόζει. Κάνει ένα δειλό βήμα μπροστά και δέκα πίσω, ενώ πολλοί υπουργοί είναι δέσμιοι των κομματικών τους αγκυλώσεων. Αποτέλεσμα; Ο πρωθυπουργός έχει καταφέρει να ….πείσει ακόμα και τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, ότι χάνουν πλέον τον καιρό τους με την Ελλάδα. Αυτή η αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση που μοιραία αντανακλά και στη χώρα, έχει εξασθενίσει δραματικά την διαπραγματευτική μας θέση. Δικαίως θέλουν αποτελέσματα και τα θέλουν τώρα. Όμως, με την χαώδη ύφεση και την ανεργία στα ύψη, το αίτημα φαντάζει σαν mission impossible! Ο κ. Παπανδρέου όχι μόνο χρεώνεται με την αδυναμία να χειριστεί, έστω στοιχειωδώς αποτελεσματικά την ελληνική κρίση, αλλά του καταλογίζεται ότι «πήρε στο λαιμό του» και τους άλλους Ευρωπαίου ηγέτες που τον εμπιστεύτηκαν.

Τα σενάρια της καταστροφής
Δεν ξέρω αν είχε δίκιο ο Κροπότκνιν, όταν μιλούσε για «καταστροφική δημιουργία», αλλά η ΕΕ πρέπει να επινοήσει άλλα εργαλεία για να αντιμετωπίσει την κρίση. Ορισμένοι μάλιστα εγείρουν αμφιβολίες αν και κατά πόσον είναι σε θέση να την διαχειριστεί ικανοποιητικά. Τώρα τελευταία όλο και πληθαίνουν οι καταστροφολάγνοι. Όταν επικρατούν τέτοιες απόψεις, καθιστούν μάταια κάθε συντονισμένη δράση. Η χαρά των κερδοσκόπων. Πολύ φοβούμαι ότι η ΕΕ έχει εμπλακεί σε μια αργόσυρτη διαδικασία που συντηρεί την κρίση. Όπως, μου το είπε εύστοχα κάποιος, στην αρχή ήταν μια μικρή χιονόμπαλα που γλίστρησε απ’ την κορυφή και στη διαδρομή έγινε χιονοστιβάδα. Και όλοι τώρα αναλογιζόμαστε τις ζημιές που μπορεί να προκαλέσει και αναζητούμε καταφύγιο. Είναι αμφίβολο αν θα προλάβουν πλέον όλοι.

Είναι απορίας άξιον η ευκολία με την οποία διατυπώνονται ορισμένα σενάρια. Πάρτε για παράδειγμα το «κούρεμα ομολόγων κατά 50%. Ας υποθέσουμε ότι συμφωνείται: το χρέος μας θα μειωθεί στα 130 δις. Αν’ σ’ αυτά προσθέσουμε και τα 110 δις της …σωτηρίας που είναι…ανεπίδεκτα κουρέματος, θα ξαναβρεθούμε μ’ ένα χρέος της τάξεως των 240 δις ευρώ. Αν υπολογίσουμε ότι το ΑΕΠ του 2011 συρρικνώθηκε στα 220 δις, το χρέος μας θα παραμείνει πάνω από το 100% του ΑΕΠ!!! Με τη …μηχανή παραγωγή ελλειμμάτων άθικτη και τη χώρα σε βαθιά ύφεση, σε δυο χρόνια θα επανέλθουμε εκεί που ήμασταν! Χωρίς να υπολογιστεί η ζημιά που το κούρεμα θα προκαλέσει στα ασφαλιστικά μας ταμεία και το τραπεζικό σύστημα.

Όσον αφορά στο σενάριο εξόδου της χώρας μας από το ευρώ. Αντιπαρέρχομαι το βασικό πρόβλημα, ότι δεν προβλέπεται διαδικασία εξόδου και εν πάση περιπτώσει, πρέπει να συμφωνήσουμε και εμείς. Όμως, κατ’ οικονομίαν ας δεχθούμε ό,τι συμβαίνει. Το περασμένο Σάββατο η Bild, δημοσίευσε μια έκθεση του αμερικανικού Ινστιτούτου Stratfor, σύμφωνα με την οποία, με την ανακοίνωση της αποχώρησης της Ελλάδος από το ευρώ, η Ευρώπη πρέπει να έχει έτοιμο ένα ταμείο εφοδιασμένο με πάνω από 2 τρις ευρώ για να προστατεύσει τα άλλα μέλη της ευρωζώνης από τη μετάδοση της κρίσης! Υπάρχουν αυτά τα χρήματα διαθέσιμα;

Και τα σενάρια της σωτηρίας
Αυτή τη στιγμή το ισχυρότερο επιχείρημα, (your lethal weapon, όπως χαρακτηριστικά μου είπε ξένος τραπεζίτης) είναι η συμμετοχή μας στο ευρώ. Το κόστος αποβολής ή απομάκρυνσής μας είναι πάρα πολύ υψηλό. Δεν το αντέχει η ΕΕ. Άρα αυτή είναι η βάση εκκίνησης μας.

Το δεύτερο, ισχυρό μας επιχείρημα είναι ότι το σχέδιο της τρόικας είναι μια λάθος συνταγή. Δεν δουλεύει. Και μια άλλη κυβέρνηση να το εφάρμοζε, πάλι δεν θα δούλευε! Απλώς η ανικανότητα και η υστεροβουλία της Κυβέρνησης Παπανδρέου επιδείνωσε τα πράγματα. Επίσπευσε την καταστροφή. Το ότι το πρόγραμμα «δουλεύει» στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία είναι η μισή αλήθεια διότι τα προβλήματά ήταν διαφορετικά.

Για να είναι πειστικά τα επιχειρήματα αυτά, πρέπει να έχουμε έτοιμη μια άλλη πρόταση η οποία κινείται προς άλλη κατεύθυνση. Και ανοίγει τον δρόμο προς την ανάπτυξη.

Ο αντίλογος, που μονότονα επαναλαμβάνει η Κυβέρνηση και τα εξαπτέρυγά της είναι ότι η τρόικα δεν …επιδέχεται αλλαγές. Αυτό είναι το πρόγραμμα και κόψτε το κεφάλι σας ή «σκάστε και κολυμπήστε». Το πιθανότερο είναι ότι απλώς θα σκάσουμε και δεν θα μπορούμε να κολυμπάμε άλλο. Έχουν βέβαια κάποιο δίκιο! Η τρόικα δεν συζητάει κάτι άλλο, στην παρούσα συγκυρία. Για αυτό η Ελλάδα πρέπει να μηδενίσει το κοντέρ και να προσεγγίσει τα προβλήματά της από την αρχή και από μηδενική βάση. Ο μηδενισμός του κοντέρ, γίνεται μ’ έναν μόνο τρόπο: εκλογές. Να αποκαλυφθεί η πλήρης αλήθεια στο λαό και να εξηγηθούν και οι επιλογές. Δεν υπάρχουν πολλές, αλλά να γίνουν κοινό κτήμα. Και να αναλάβει ο λαός την ευθύνη.

Μια νέα κυβέρνηση, με ισχυρή νωπή εντολή και ένα ρηξικέλευθο πρόγραμμα «100 ημερών» που θα υλοποιηθεί με ρυθμούς blitzkrieg μπορεί να πείσει και τους άπιστους Θωμάδες, ότι η χώρα αντιμετωπίζει τα προβλήματά με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Μια κυβέρνηση με αυτά τα χαρακτηριστικά, όλοι θα την αντιμετωπίσουν με σεβασμό. Μπορεί να κάνει την αρχή.

Διαφορετικά, θα παραμείνουμε όλοι εν αναμονή του μοιραίου…
γράφει ο Κώστας Ροδινός

από το antinews

Ο κόσμος πληρώνει την ανικανότητά τους (έρχονται και …νέα μέτρα !!!)

Μια ακόμη βόμβα μας ετοιμάζουν από την κυβέρνηση και μας αποδεικνύουν την αποτυχία της πολιτικής τους, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters το οποίος επικαλείται πηγές μέσα από την κυβέρνηση.

Όπως αναφέρει τηλεγράφημα του πρακτορείου, το έλλειμμα του προϋπολογισμού για το 2011 και 2012 θα τεθεί εκτός του στόχου που έχει τεθεί από την ΕΕ και το ΔΝΤ Το έλλειμμα το 2011 θα φτάσει το 8,5%, έναντι στόχου 7,6%, ενώ για το 2012 το πρακτορείο εκτιμά ότι το έλλειμμα θα φτάσει το 6,8% του ΑΕΠ, έναντι αρχικού στόχου 6,5%.

Την ανικανότητά τους λοιπόν να... στρώσουν τα οικονομικά της χώρας, παρά τις θυσίες του κόσμου, θα τις πληρώσουμε με νέα μέτρα, που θα ανακοινωθούν μετά το υπουργικό σήμερα ή αύριο. Με νέες εισφορές, και με ένα φορολογικό νομοσχέδιο που θα πλήξει τα μικρομεσαία στρώματα. Και φυσικά με απολύσεις για να μειωθούν δήθεν οι δαπάνες.

από το antinews

Οι θυσίες μας φουσκώνουν ένα τρύπιο λάστιχο

Πριν από ενάμιση χρόνο η ελληνική κρίση έφερνε στο φως τις μεγάλες αδυναμίες του ενιαίου νομίσματος. Για να αντιμετωπισθεί αυτό και, πάνω απ όλα, για να σωθεί δήθεν η Ελλάδα που εξακολουθεί να τρομοκρατεί με χρεοκοπία το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα, κινητοποιήθηκαν «η ελίτ της ελίτ» πολιτικών και οικονομολόγων και η Ευρωζώνη, δανείζοντας μας 110 δις ευρώ .

Και 18 μήνες αργότερα; Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πολύ χειρότερη από την εποχή του Μνημονίου Α΄… Πέρασε στο Μνημόνιο Β’, δανειζόμενη άλλα τόσα, αλλά τίποτα…Τα τελευταία 24ωρα ξαναφούντωσε η συζήτηση για το αν θα χρεοκοπήσουμε, αν θα προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση του χρέους με αλλαγή ή όχι της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου, αν θα μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη…

Το χρέος μας, αντί να μειώνεται, εξακολουθεί να εκτοξεύεται στα ύψη και εμείς βουλιάζουμε χωρίς να φωνάζουμε!

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τρομερή ύφεση. Τα κοφτερά μυαλά που μας οδήγησαν εδώ (από το πιο λαμπρό αστέρι τη Μέρκελ, τον Γιούνκερ, την Λαγκάρντ και την παρέα τους) εκτός του ότι βαδίζουν και παραμιλούν, απαιτούν και επιπλέον θυσίες για ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα !!!
Ξέρουν τι λένε;

Άσχετα αν φταίξαμε ή όχι, αν τα φάγαμε μαζί ή χωριστά, αν χρεοκοπούμε μόνοι μας ή παρέα σήμερα, αύριο ή τον αιώνα τον άπαντα, όλες αυτές οι στιγμιαίες σαχλαμάρες απαιτήσεων, δηλώσεων και αναλύσεων από ντόπιους και εγχώριους πολιτικάντηδες (ένδειξη αδυναμίας χειρισμού της κατάστασης), μπορεί να εξακολουθούν να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κοσμάκη αλλά όχι σε εκείνα των άπληστων χρηματαγορών.

Έτσι, η καυτή ανάσα των κερδοσκόπων επιβάλει σε Ιρλανδούς, Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιταλούς και, κυρίως, σε εμάς τους Έλληνες μια παρά φύση λιτότητα. Με την ανοχή και την ανεπάρκεια των πολιτικών μας οι τύχες μας τέθηκαν υπό κηδεμονία, χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση.Καθημερινά καταστρέφονται ζωές που απροειδοποίητα εκτέθηκαν στην ζούγκλα του άκρατου φιλελευθερισμού.

Μέτρα –χιλιόμετρα χωρίς έλεος, στυγνή κατάργηση εργασιακών κεκτημένων, αφαίμαξη μισθών και συντάξεων, φοροεπιδρομές ακόμα και στις πέτρες, οδυνηρές απολύσεις, μια ματωμένη πλέον και όχι πληγωμένη κοινωνία έχει να επιλέξει ανάμεσα στον δρόμο της επαιτείας ή της ξενιτιάς. Μόνη διέξοδος φαντάζει για ορισμένους η αυτοκτονία…
Και να πεις ότι βελτιώνεται η κατάσταση… να πάει στα κομμάτια! Οι θυσίες μας φουσκώνουν ένα τρύπιο λάστιχο! Ρίχνονται σε ένα πηγάδι δίχως πάτο μαζί με τα χρήματα που δανειζόμαστε!

Στην άλλη όψη του νομίσματος οι πιστωτές μας. Εκτός από την ψυχραιμία τους χάνουν τώρα και την μπάλα. Ενώ μέχρι πριν από μερικούς μήνες εμφανίζονταν συναινετικοί και πρόθυμοι να μας στηρίξουν, τώρα μας ασκούν έντονη κριτική και πριν μας χορηγήσουν άλλη μια& θανάσιμη –την 6η- δόση, μας μοιράζουν σφαλιάρες για την ασυνέπεια και μας φέρνουν στο αμήν της αγωνίας.
Σαν να μην έφτανε αυτό έχεις και τον Σόιμπλε να σου λέει ότι η Ελλάδα θα βγει από την κρίση σε 10 χρόνια !

Κι αναρωτιέμαι, ποιος θα αντέξει; Θέλει και τα λέει ο Γερμανός ή του ξεφεύγουν;
Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι όλοι αυτοί που βρίσκονται τόσο καιρό πάνω από το προσκεφάλι μας επιθυμούν να σώσουν το ευρώ τους, δηλαδή τον ίδιο τους τον εαυτό, και όχι εμάς. Βλέπετε, μια άμεση και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Ελλάδας θα είχε ανυπολόγιστες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις σε Γαλλία, Γερμανία, ενώ η κρίση θα χτυπούσε αμέσως την Ιταλία.

Η έκθεση μόνο στο Ιταλικό χρέος των δύο ευρωπαϊκών υπερδυνάμεων δεν είναι 84,3 δισ, όπως στη χώρα μας, ξεπερνά τα 500 δισ δολάρια παρακαλώ!
Γνωρίζω πως δεν είναι "πολιτικά ορθόν" να κινδυνολογούμε με το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας της Ελλάδας, γιατί δεν συμφέρει κανέναν, όμως οι περισσότεροι οικονομικοί αναλυτές και όσοι ασχολούνται με τις χρηματαγορές διεθνώς δεν έχουν πλέον καμία αυταπάτη …

Ο Τιτανικός "Ευρώπη" προσέκρουσε στο παγόβουνο και η ορχήστρα «των χρεοκοπημένων» εξακολουθεί να παίζει! Για πόσο ακόμη;
γράφει η Μαρία Δεναξά

από το aixmi

Πώς μεθοδεύουν την χρεοκοπία

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει επικίνδυνα και η κλυδωνιζόμενη κυβέρνηση παρακολουθεί αμήχανη τις διεθνείς εξελίξεις, ανήμπορη να αντιδράσει. Άλλωστε, η λέξη πατριωτισμός ήταν ανέκαθεν απαγορευμένη στο εκσυγχρονιστικό ή το νεοφιλελεύθερο λεξιλόγιο του ΠΑΣΟΚ.

Η επίσημη ελληνική χρεοκοπία αποφασίστηκε εσπευσμένα αμέσως μετά τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, καθώς, αντίθετα με τα προσδοκώμενα, οι αγορές αρνήθηκαν να συμμορφωθούν, οι ιδιώτες φάνηκαν απρόθυμοι να συμπράξουν σε μια αμφιβόλου αποτελέσματος αναδιάρθρωση και οι μικρές χώρες – πιστωτές ανέβηκαν στα κάγκελα απειλώντας θεούς και δαίμονες. Αντιλαμβανόμενοι οι Γερμανοί, ότι ένας ξαφνικός θάνατος της ελληνικής οικονομίας θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά τους συμφέροντα, έβγαλαν άρον – άρον από το συρτάρι το περιβόητο plan B.

Πώς θα χρεοκοπήσουμε...

Σύμφωνα με φρέσκες πληροφορίες, οι οποίες ώρα με την ώρα επιβεβαιώνονται από πρόσωπα και ΜΜΕ του εξωτερικού, η ελληνική ελεγχόμενη πτώχευση θα είναι σχετικά σύνθετη:

Καταρχήν θα διαγραφεί όλο το χρέος (σε ομόλογα). Στη συνέχεια ο EFSF θα διαθέσει κεφάλαια ίσα με το 50% των ομολόγων που θα έχουν διαγραφεί. Τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν, θα είναι εγγυημένα από τις χώρες της Ε.Ε. Έτσι κάθε κάτοχος ελληνικών ομολόγων, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία κ.α., θα λάβει το 50% της αξίας των ομολόγων που κατέχει, αλλά σε πολύ ισχυρό ‘’χαρτί’’. Πιθανότατα αυτή η ανταλλαγή θα συνοδευτεί και με επιμήκυνση του χρόνου πληρωμής, ενώ το επιτόκιο βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση (θα είναι όμως αρκετά χαμηλότερο από το σημερινό).

Μέχρι εδώ ήταν τα καλά νέα. Τα άσχημα νέα είναι ότι, όπως έχει καταγράψει η ιστορία, έπειτα από χρεοστάσια ακολουθούν με μαθηματική ακρίβεια δύο δυσμενείς καταστάσεις:

1. Το φαινόμενο bank run (δηλαδή η επικείμενη επίσκεψη των καταθετών στα γκισέ των τραπεζών, για τον προφανή λόγο και σε μαζικό επίπεδο)

2. Η συνεπακόλουθη κατάρρευση του εγχώριου τραπεζικού και ασφαλιστικού συστήματος

Αυτές οι δύο δυσάρεστες καταστάσεις, δεν θα ενδιέφεραν καθόλου τους κυνικούς Γερμανούς (“οι Γερμανοί είναι φίλοι μας” ), αν δεν ήταν στην κυριολεξία χεσμένοι, αναφορικά με την πορεία του κοινού μας νομίσματος. Έτσι έχουν να λάβουν υπόψη τους δύο δυσμενείς καταστάσεις για τους ίδιους:

1. Τυχόν κατάρρευση μεγάλων ελληνικών τραπεζών, που υποτίθεται ότι ελέγχονται από την ΕΚΤ και λογοδοτούν σε αυτή, θα μπορούσε να επιφέρει ένα πανευρωπαϊκό bank run (και εδώ δε μιλάμε για μικροκαταθέτες, αλλά για Funds, ταμεία και κρατικές αποταμιεύσεις)

2. Τυχόν έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του Ευρώ, θα άνοιγε την όρεξη σε Ισπανία και Ιταλία και το όνειρο μιας ενιαίας Ευρώπης υπό Γερμανική εποπτεία, θα πήγαινε περίπατο και θα καθιστούσε τη Γερμανία ακόμα ένα ασήμαντοι πιόνι στη διεθνή σκακιέρα

Για να μπορέσουν οι Γερμανοί φίλοι μας να αντεπεξέλθουν αυτές τις διελκυστίνδες, αποφάσισαν να κρατήσουν την Ελλάδα εντός του Ευρώ και να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της επανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών με φρέσκα κεφάλαια από την ΕΚΤ, εγγυώμενοι ταυτόχρονα και τις καταθέσεις (τα κεφάλαια αυτά υπολογίζονται σε 20 δις). Η διαδικασία αυτή συμπεριλαμβάνει πωλήσεις βαλκανικών θυγατρικών, συγχωνεύσεις, μερικές κρατικοποιήσεις και εξυγίανση ενεργητικού.



Σύμφωνα με το Γερμανικό σχέδιο, η περικοπή του χρέους θα επιτρέψει τη δραστική μείωση του ελλείμματος έτσι ώστε μέσα στα επόμενα χρόνια με βάση μια εξοντωτική δημοσιονομική πολιτική (που θα εποπτεύεται από Γερμανούς αξιωματούχους), να καταστεί το –μειωμένο- χρέος εξυπηρετήσιμο, από τα έσοδα του προϋπολογισμού ή έστω με μικρές ενέσεις ρευστότητας από εκδόσεις εντόκων γραμματίων ή διμερή δάνεια.

Η συμφωνία αυτή, η οποία βρίσκεται ήδη σε διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση (όλοι γνωρίζουμε πόσο σκληρά διαπραγματεύεται η κυβέρνησή μας), προαπαιτεί την πλήρη εκχώρηση της άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής στη Γερμανία, με τρόπο που να καλύπτει τη διαφαινόμενη συνταγματική εκτροπή. Για τις επιπτώσεις που θα δημιουργήσει στο μέσο ελληνικό νοικοκυριό, πήρατε ήδη μια πρόγευση από τα πρόσφατα μέτρα που ανακοινώθηκαν.

Το μόνο παρήγορο (αν και όχι απόλυτα σίγουρο) είναι ότι μια τέτοιας σοβαρότητας συμφωνία απαιτεί, είτε αυξημένη πλειοψηφία, είτε προκήρυξη εκλογών.
γράφει ο Κακοφωνίξ

από το antinews

Συμπεράσματα για το ελληνικό πρόβλημα

Αναζητώντας μια εξήγηση με αντικειμενικά κριτήρια χωρίς προκαταλήψεις και δογματικές αγκυλώσεις.

Πολλοί σοβαροί άνθρωποι έχουν πέσει στην μελέτη και στις αναλύσεις, προκειμένου να κατανοήσουν σε βάθος το ελληνικό πρόβλημα ή αλλιώς, το πρόβλημα που αρχίζει και διογκώνεται με αφετηρία την Ελλάδα. Η εύκολη αρχική διάγνωση της υποτιθέμενης ελληνικής αφερεγγυότητας και της διαφθοράς αρχίζει να αποδεικνύεται κάπως βιαστική και ίσως ακόμη και επιπόλαιη, διότι αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν και σε άλλες χώρες. Η υπόθεση της Ελλάδας και οι αλυσιδωτές αρνητικές εξελίξεις εντός της Ευρωζώνης αλλά και διεθνώς, έχουν αναγκάσει διακεκριμένες προσωπικότητες να πάρουν θέση. Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα το οποίο αντικειμενικά εξάγεται;

Ας δούμε πρώτα επιγραμματικά τι γράφει ο διεθνής τύπος:

Financial Times: «Ελληνική διάσωση: Μια προσπάθεια σε κίνδυνο».

Wall Street Journal: «Οι προσπάθειες της Ελλάδας να καθησυχάσει αποτυγχάνουν»

Los AngelesTimes: «Η Ευρώπη φοβάται ότι η Ελλάδα οδηγείται σταθερά στη χρεοκοπία»

Reuters: «Η φορολόγηση ελληνικών ακινήτων είναι επίδεσμος και όχι μακροπρόθεσμη θεραπεία»

Bild: «Συζήτηση για την ελληνική χρεοκοπία . Η καγκελάριος επέπληξε τον Ρέτσλερ: Ο καθένας πρέπει να ζυγίζει τα λόγια του»

Spiegel on line: «Ελληνική κρίση: Κίνδυνος 350 δισ. ευρώ απειλεί να τινάξει την ευρωζώνη».

Irish Times: «Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να υποβαθμίσουν την απειλή της ελληνικής χρεοκοπίας».

Daily Mail: «Σε χάος οι αγορές καθώς η Ελλάδα παραπαίει κοντά στην άβυσσο».

Ακολουθούν κάποιες δηλώσεις προσωπικοτήτων:

Κ. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ: «Δυστυχώς η Ελλάδα ταλαιπωρείται από την ανεπάρκεια των πολιτικών που την κυβερνούν. Σύρεται με μια θηλιά στο λαιμό ένας ολόκληρος λαός και οδηγείται στα όρια της χρεοκοπίας… Ας καταλάβει επιτέλους η κυβέρνηση ότι απαιτείται η υιοθέτηση και προώθηση μιας διαφορετικής πολιτικής που θα στοχεύει στην ανάπτυξη σε περιόδους οικονομικής κρίσης η πολιτικές σκληρής λιτότητας οδηγούν σε ύφεση.»

Δ.Τσαμπούλας, καθηγητής του ΕΜΠ στον Τομέα Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής: «Τα μέτρα αυτά δεν οδηγούν πουθενά δεν έχουν αγγίξει, γυρίζουμε γύρω γύρω αλλά δεν έχουμε αγγίξει το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι όσες θυσίες και να υποστούμε, εμείς οι έλληνες θα βρεθούμε στην ίδια κατάσταση…. Η έκκληση μου ως ακαδημαϊκό είναι ότι θα πρέπει όλες οι δυνάμεις της χώρας να συσπειρωθούν, μυαλά η Ελλάδα έχει αλλά δεν τα χρησιμοποιεί».

Στρος Καν, πρώην πρόεδρος του ΔΝΤ: «Πρέπει να γίνει σημαντικό “κούρεμα” στο χρέος της Ελλάδος, το οποίο δεν είναι πλέον βιώσιμο και δεν υπάρχει άλλη λύση».

Άξελ Βέμπερ, πρώην μέλος του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας (Bundesbank): «30 χρόνια θα απαιτηθούν για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα χρέους…Η απάντηση της Ευρώπης στην ελληνική κρίση έχει μέχρι σήμερα εστιασθεί στις άμεσες ανάγκες χρηματοδότησης και δεν προσφέρει στη χώρα μια αξιόπιστη, μακροχρόνια λύση αντιμετώπισης του αυξανόμενου χρέους».

Μπαράκ Ομπάμα, Αμερικανός πρόεδρος: «Η Ελλάδα είναι προφανώς το μεγάλο άμεσο πρόβλημα. Οι Ευρωπαίοι κάνουν κάποια βήματα για να επιβραδύνουν την κρίση, αλλά όχι για να άρουν την κρίση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι τι θα συμβεί με την Ισπανία και την Ιταλία εάν οι αγορές συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις σε αυτές τις πολύ μεγάλες χώρες».

Με αυτά τα λίγα και ίσως με πολύ περισσότερα από αυτά που έχουν πέσει στην αντίληψη του καθενός που ασχολείται με τα δρώμενα, μπορεί κανείς να βγάλει το εξής συμπέρασμα:

Η Ελλάδα δεν είναι μια μοναδική περίπτωση από πλευράς διαφθοράς ή από πλευράς μη παραγωγικότητας. Εξάλλου και οι χώρες με πολύ υψηλό «λούστρο» -όπως η Ιρλανδία- ή φουτουριστικές περιοχές άγριας ανάπτυξης, όπως το Ντουμπάι, βρέθηκαν σε σημείο κατάρρευσης.

Υπό την έννοια άρα μιας συγκριτικής παρουσίασης, μπορούμε να στραφούμε στον εαυτό μας από κάθε άποψη. Δεν είμαστε μοναδικοί στην αυτοπροδοτικότητα, στην διαφθορά και στην αλληλοεξόντωση στο εσωτερικό μας. Δεν έχουμε ακριβώς ιδιαίτερα …προνόμια. Αυτό που μας φέρνει στην επιφάνεια μέσα από την κρίση, είναι ότι δεν έχουμε εφεδρείες για να μπορέσουμε να σηκώσουμε την πίεση αυτών των δύσκολων καιρών. Σε αυτήν την εποχή που είναι πια ανταγωνιστικές οι αγορές των κρατικών ομολόγων, που ακριβαίνει το χρήμα, που μεγαλώνουν τα επιτόκια, σε μας εύλογα εμφανίστηκαν πιο έντονα τα προβλήματά μας.

Θα ήταν βέβαια λάθος να υπερβάλλουμε στην αυτοκριτική μας καθώς και το να χάσουμε την αυτοκριτική μας και να προβάλουμε «εικόνες εχθρού» την ώρα που μερικά πράγματα έχουν μια φυσιολογική εξήγηση έστω και αν μια φυσιολογική εξήγηση αποκαλύπτει μια παραπλάνηση ενός λαού ή άλλων παραγόντων.

Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος δημιουργείται από την ίδια την διεθνή οικονομική κερδοσκοπική διαφθορά και το αντίστοιχο των στρατηγικών της, όπου βέβαια για μερικούς η Ελλάδα είναι απλώς ένα επεισόδιο σε ένα ευρύτερο πόλεμο συμφερόντων.

Από την άλλη, θα πρέπει να είμαστε αντικειμενικά ενήμεροι για την απόλυτη ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Όταν ο Υπουργός μας των Οικονομικών, ο οποίος είναι ταυτόχρονα καθηγητής συνταγματικού δικαίου, που υποδεικνύει λογικά μια συγκροτημένη προσωπικότητα, τολμά να δηλώσει ενώπιον της Βουλής πως «αν δεν υπήρχε η τρόικα θα είχαμε και πάλι εξοκείλει δημοσιονομικά», αυτό φανερώνει ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ.

Όσο και να ακούγεται αυτό ακραίο, εντούτοις όλα δείχνουν πως αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα: Η ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ που να διαχειρίζεται τα πράγματα με γνώμονα τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Τα όσα είδαμε να συμβαίνουν τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια, έχουν αποκαλύψει, πως οι άνθρωποι που αποτελούν την κυβέρνηση δεν είναι παρά απλοί μάνατζερ, που διαχειρίζονται ξένα χαρτοφυλάκια.

Αυτό δεν είναι ένα συνομοσιωλογικό σενάριο, είναι μάλλον το γενικό συμπέρασμα που εξάγεται μέσα από όλα αυτά που έχουν στο μεταξύ αποκαλυφτεί.

Πως είναι όμως δυνατόν να συνεχίζει να βρίσκεται το πηδάλιο της χώρας σε τέτοια χέρια; Θα ρωτήσει κάποιος εύλογα.

Η απάντηση είναι αρκετά δυσάρεστη: Αυτό συμβαίνει διότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποια εναλλακτική λύση!

Τελικό συμπέρασμα: Η χώρα είναι παραδομένη στη διαχείριση ξένων συμφερόντων και αποτελεί πεδίο ξέφρενων ανταγωνισμών. Το μόνο που μας συγκρατεί ακόμα από την απόλυτη κατάρρευση είναι τα προσδοκώμενα οφέλη γι αυτά τα συγκρουόμενα συμφέροντα!

από το Alkimos archive

“Αισίως” όμως, το ελληνικό δράμα πλησιάζει στο τέλος του

“Στις 21 Ιουλίου είχαμε συνάντηση κορυφής που πήγε καλά. Σήμερα, δύο μήνες μετά, και τίποτα ακόμα δεν είναι σε ισχύ. Η Ελλάδα δεν έκανε αυτά που έπρεπε, οι Ευρωπαίοι δεν ήλεγξαν επαρκώς, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν λειτούργησαν αρκετά γρήγορα για να δώσουν λύση”.

Τα παραπάνω δήλωσε χθες ο πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος στην πρώτη τηλεοπτική του συνέντευξη τάχθηκε υπέρ της διαγραφής του ελληνικού χρέους, ενώ κατηγόρησε τους Ευρωπαίους ότι δεν έχουν εκτιμήσει το εύρος της κρίσης που πλήττει ολόκληρη την Ευρωζώνη.

Στο ερώτημα εάν μπορούμε να αντιδράσουμε σήμερα και...
εάν το σχέδιο για την Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί επαρκές, ο Ντομινίκ Στρος Καν απάντησε:

«Μπορούμε να αντιδράσουμε. Σε ότι δε αφορά στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι το χρέος είναι τεράστιο και θα πρέπει οπωσδήποτε και με κάθε τίμημα να το μειώσουμε. Με κάθε τίμημα εκτός από το τίμημα της στασιμότητας και της ύφεσης», τόνισε, αναγνωρίζοντας ότι ο δρόμος είναι πολύ δύσκολος και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «δυσκολεύονται να ακολουθήσουν γιατί δεν θέλουν να δουν το μέγεθος του προβλήματος».

Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου εάν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να διαγραφεί το ελληνικό χρέος, ο κ. Στρος Καν αναγνώρισε ότι «αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο η ιδέα».

από το dailynews24

Κανένας από το πολιτικό σκηνικό δεν τολμάει να πει την αλήθεια και να αναλάβει τις ευθύνες του.

Κανείς δεν τολμάει να περιγράψει την πραγματικότητα των 40 δισ. εισαγωγών και 16 δισ. εξαγωγών, ούτε των 75-80 δισ. κρατικών δαπανών και των 45-50 δισ. κρατικών εσόδων...

Στην επίλυση των διαφορών που κρύβουν οι παραπάνω αριθμοί βρίσκεται η έξοδος της χώρας από τη χρεοκοπία.

Η αριθμητική της στάσης πληρωμών...

Αισίως όμως, το ελληνικό δράμα πλησιάζει στο τέλος του. Μέχρι τέλος του χρόνου, το ελληνικό δημόσιο χρειάζεται 25,5 δισ. ευρώ για μισθούς, συντάξεις και λειτουργικά έξοδα. Περί τα 4 δισ. ευρώ για τόκους και 8,5 δισ. για ομόλογα που λήγουν...

Ήτοι, σύνολο 38 δισ. ευρώ.

Από την άλλη περιμένει να εισπράξει 23 δισ. ευρώ από φόρους και όλες τις έκτακτες εισφορές που έχει επιβάλει και 5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις.

Σύνολο δηλ. 28 δισ. ευρώ. Οπότε λείπουν περίπου 10 δισ. ευρώ τουλάχιστον, καθώς μοιάζει αρκετά δύσκολο να πιάσει τους στόχους των εισπράξεων.

Η έκτη δόση των 8 δισ. ευρώ βρίσκεται ακόμη στον αέρα, πόσο μάλλον η έβδομη. Βλέποντας την αποφασιστικότητα της Ευρώπης, όπως έχουμε ξαναγράψει, πιο πιθανό είναι να πληρώσουν μόνο τα ομόλογα που λήγουν για να αποφύγουν ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και domino effect.

Μοιραία αυξάνονται οι πιθανότητες μιας ελεγχόμενης και μερικής στάσης πληρωμών προς μισθούς και συντάξεις. Το ενιαίο μισθολόγιο και οι εφεδρείες έχουν καθυστερήσει εγκληματικά προκειμένου με την εφαρμογή τους τώρα να θέσουν την κατάσταση υπό έλεγχο.

Αν μάλιστα υπάρξει και αδυναμία πολλών νοικοκυριών να πληρώσουν τους φόρους και τις έκτακτες εισφορές, καθώς εδώ και δυο χρόνια ήδη το κάνουν αποσύροντας καταθέσεις και με τραπεζικά δάνεια, τι θα συμβεί;
από το capital

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (που σύμφωνα με καταγγελίες φούσκωσε το έλλειμμα) ήταν στέλεχος στο ΔΝΤ!!!

Προμελετημένο έγκλημα η είσοδος της χώρας στο ΔΝΤ!!!

Αυτό τα λέει όλα. Ή μπορεί και να μην λέει τίποτα; Η μία πλευρά ισχυρίζεται ότι μπήκε σε αυτή τη θέση και του δόθηκαν υπερεξουσίες. Μάλιστα λέει (διαβάστε εδώ) η κ. Γεωργαντά ότι όταν τον τοποθέτησε σε αυτή τη θέση ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου διέταξε όλα τα υπόλοιπα μέλη της υπηρεσίας να σταματήσουν να μιλούν και να υπακούουν τυφλά σε όσα διατάζει.

Ο κ. Γεωργίου (διαβάστε εδώ για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται) μάλιστα είχε κατηγορήσει τον... τότε αντιπρόεδρο της υπηρεσίας Νικόλαο Λογοθέτη ότι του υπέκλεπτε τα e mail (η υπόθεση εκρεμοδικεί). Η άλλη πλευρά διαρρέει ότι τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση για να ελέγχει τα Ελληνικά στατιστικά που ήταν εντελώς αναξιόπιστα και μαγειρεμένα.

Πάντως όταν τοποθετήθηκε ο κ. Ανδρέας Γεωργίου στη νέα του θέση είχε περάσει στα ψιλά η είδηση ότι ήταν στέλεχος του ΔΝΤ.
Σας είπαμε από την αρχή ότι αυτή η ιστορία έχει πολύ ζουμί.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

από το planet-greece

Κάντε κλικ στη φωτό για μεγέθυνση και διαβάστε το κείμενο

Τα greek statistics ξαναβρωμάνε

“Το έλλειμμα της χώρας για το 2009 σκοπίμως παρουσιάστηκε στο 15,4% από τη Eurostat. Έπρεπε να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας, που ήταν 14%, ώστε να παρθούν δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας”, αποκαλύπτει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ζωή Γεωργαντά.

Άλλα πέντε μέλη της επταμελούς επιτροπής παύονται από τα καθήκοντά τους όπως ανακοίνωσε χθες από τη Βουλή ο Ευάγγελος Βενιζέλος, και παραμένει μόνο ο πρόεδρος (!), λόγω «προβλημάτων σε προσωπικό και διοικητικό επίπεδο».

Αυτά τα προβλήματα, όμως, όπως αποκαλύπτει σήμερα, ξεκινούσαν από την «απομονωτική, αντιδημοκρατική, εξουσιαστική» λειτουργία του προέδρου της Ανδρέα Γεωργίου, όπως έχει καταγγείλει και... ο σύλλογος των εργαζομένων στην ΕΛΣΤΑΤ και έφταναν μέχρι το συστηματικό αποκλεισμό των μελών της από το να εκφράζουν άποψη σε σοβαρά ζητήματα, όπως η επιστημονική ορθότητα των στατιστικών μεθοδολογιών που ακολουθούνταν, ο κανονισμός λειτουργίας της Αρχής, ο κανονισμός των υποχρεώσεων που είχαν προς την Αρχή άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου και άλλα.

Το συμπέρασμα της κ. Γεωργαντά αμφισβητεί άλλο μέλος της επιτροπής, λέγοντας ότι επιστημονικά μπορεί να αποδειχτεί ότι οι «φορείς του Δημοσίου, που δεν χρηματοδοτούνται από το Δημόσιο και εισήλθαν στη συγκεκριμένη λίστα, δεν μπορούν να επηρεάσουν σε τέτοιο βαθμό την τελική διαμόρφωση του ελλείμματος». Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θεωρείται επιβεβλημένη η σε υψηλό επίπεδο πολιτική αλλά και δικαστική παρέμβαση αναφορικά με την καταγγελία, καθώς αφορά το σημαντικότερο πολιτικο-οικονομικό ζήτημα των τελευταίων δεκαετιών με την Ελλάδα στο επίκεντρο της μεγαλύτερης κρίσης και την κοινωνία στην απόλυτη οικονομική αφαίμαξη.

Η καθηγήτρια Ζωή Γεωργαντά, που μίλησε χθες στην «Ε», είναι κατηγορηματική στην άποψή της: «Το έλλειμμα του '09 είχε τεχνηέντως διογκωθεί για να φανεί ότι η χώρα είχε το μεγαλύτερο σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμα και από αυτό της Ιρλανδίας που ήταν 14%, με σκοπό να δικαιολογηθούν όλα αυτά τα βαριά μέτρα κατά της χώρας. Κι εμείς παρουσιάσαμε στη Eurostat 15,4%».

Με ποιον τρόπο έγινε αυτό;

«Το έλλειμμα έγινε τόσο μεγάλο λόγω του γεγονότος ότι μπήκαν όχι με φυσιολογικό τρόπο στη "γενική κυβέρνηση" (σ.σ. στενός δημόσιος τομέας και πλευρές του ευρύτερου) ένας αριθμός ΔΕΚΟ, αυτοί οι 151 φορείς, αυτούς όπου τώρα εξελίσσεται η εφεδρεία. Αυτοί οι φορείς δεν μελετήθηκαν στατιστικά όπως έπρεπε, και μάλιστα σύμφωνα με όσα ορίζει η ίδια η Eurostat. Γι' αυτή τη διαδικασία τα κριτήρια είναι πολλά και πολύπλοκα, χρειάζεται μακροχρόνια μελέτη για να υπαχθούν. Εμείς επιμέναμε αυτές οι ενστάσεις μας να καταγραφούν ακόμα και στα πρακτικά. Ο πρόεδρος της Αρχής μάς απάντησε ότι "στα πρακτικά θα μπει ό,τι θέλω εγώ", επί λέξει».

Η ίδια η κ. Γεωργαντά ακόμα και με έγγραφο που είχε αποστείλει από τον περασμένο Απρίλιο στον Κάρολο Παπούλια, στον Γιώργο Παπανδρέου και στον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απ. Κακλαμάνη, ενημέρωνε την πολιτική ηγεσία για τα προβλήματα δυσλειτουργίας της Αρχής. Σύμφωνα με αυτό, η Αρχή δεν είχε συνεδριάσει για επτά μήνες ενώ σύμφωνα με τον ιδρυτικό της νόμο (382/2010) έπρεπε να συνεδριάζει μία φορά το μήνα. Γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι η Αρχή είχε μετατραπεί σε «Αρχή ενός ανδρός», στην «ανεξήγητη αδρανοποίησή της» και στο ότι οι εμπειρογνώμονες, ειδικοί επιστήμονες και μέλη της, αγνοούνταν συστηματικά από τον πρόεδρό της. Σ' αυτή την επιστολή ουδέποτε έλαβε κάποια απάντηση.

Ο πρόεδρος της Αρχής Ανδρέας Γεωργίου, προσωπικός φίλος και επιλογή του Γ. Παπακωνσταντίνου, ήταν γνωστό σε όλους ότι δεν είχε καλές σχέσεις με τα μέλη της επιτροπής, από την ίδρυση κιόλας της Αρχής, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, εξελισσόταν μια μυστηριώδης επιχείρηση εξαναγκασμού σε παραίτηση κάποιων μελών της. Ήδη, για ένα μέλος της είχε γίνει καταγγελία για παράνομη είσοδο σε υπολογιστικά συστήματα της Αρχής με αποτέλεσμα να δεχτεί αιφνιδιαστική επίσκεψη της Ασφάλειας η οποία κατάσχεσε από το σπίτι του τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τόσο του ίδιου όσο και της οικογένειάς του.

«Υπήρχαν απειλές και συνεχείς πιέσεις, κάτι που δεν κατάλαβα ποτέ τι είδους αιτίες είχε», θα πει άλλο μέλος της επιτροπής. «Εκεί που αποδίδω όλη αυτή την ιστορία είναι στη λαθεμένη επιλογή του προσώπου», θα πει.

Η ίδια η Ζωή Γεωργαντά, αναφορικά με τον πρόεδρο της Αρχής θα πει ότι ακόμα και ο πρόεδρος της Eurostat Τόμσεν της είχε πει τηλεφωνικώς ότι «δεν είναι η καλύτερη επιλογή και ότι θα του έκανε συστάσεις».
γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

από την enet

Μαύρο από τις αγορές στις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου

Μα γιατί επιμένουν τόσο με την περίφημη υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου κορυφής;

Μας λένε ότι πρέπει να κάνουμε ότι πρέπει κι ότι δεν πρέπει, ακόμη και να πάρουμε δυσάρεστα και παράλογα μέτρα προκειμένου να υλοποιηθούν και μάλιστα κατά γράμμα, οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου που ήταν λέει "πολύ θετικές για την Ελλάδα"(εξ ορισμού;).

Τι είναι άραγε αυτό που επιβεβαιώνει στην πράξη το ότι ήταν πράγματι θετικές αυτές οι αποφάσεις για την Ελλάδα ή για την Ευρώπη; Να σας πω τι; Απολύτως τίποτα.

Μας λένε επίσης ότι πρέπει να... κάνουμε τα πάντα για "να πείσουμε τις αγορές", να "κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους".
Μόνο που αυτά τα δύο δεν συναντιούνται καθόλου.
Γιατί;

Μα γιατί οι αγορές έχουν ήδη βγάλει στην πράξη την ετυμηγορία τους για τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου που είναι απόλυτα καταδικαστική.
Σας την περιγράφω με λόγια αλλά και εικόνες.

Πρώτα για την Ελλάδα.
Την ημέρα της υπογραφής στις 22/7 η τιμή της ΑΛΦΑ στο Χρηματιστήριο ήταν 3,80Ε. Πόσο είναι σήμερα; 1,77Ε δηλ. -55%! Μέσα σε λίγες εβδομάδες. Και μάλιστα μετά από μια μεγάλη συγχώνευση με την ΕUROBANK που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να έχει επιδράσει τρομερά θετικά στην τιμή της μετοχής. Η ΕΤΕ: Στις 22/7 ήταν 5,36 ευρώ. Σήμερα 3,13 ευρώ! Και για να μην πολυλογούμε ανάλογη είναι η εικόνα σε όλο το ταμπλό.

Πάμε στα σπρεντ του δεκαετούς ομολόγου τώρα. Στις 22 Ιουλίου μετά τα "αναμφισβήτητα θετικά αποτελέσματα της Συνόδου" είμασταν στις 1259μ.β. Σήμερα; Στις 1878μ.β. που αποτελεί μοναδική και σπάνια επίδοση... Όσο για το 12μηνο ας μην το συζητάμε καλύτερα, κι όπως έλεγε γνωστός αναλυτής "Για να είμαι ειλικρινής, δεν γνωρίζω περίπτωση ομολόγου να έχει φτάσει ποτέ σε αυτά τα επίπεδα. Μπορεί να υπάρχει, απλά δεν το έχω υπόψη μου."

Ας δούμε και το διάγραμμα του Γενικού Δείκτη το τελευταίο διάστημα όταν από τις 1300 περίπου μονάδες κατρακυλήσαμε στις 880...

Και για όσους πιστεύουν στις αυτόνομες πορείες την εποχή των αγορών Συγκοινωνούντων δοχείων και μια ματιά το ίδιο διάστημα στους δείκτες Γερμανίας και Γαλλίας. Έτσι για να δούμε και τι καλό έκανε η σύνοδος και στην υπόλοιπη Ευρώπη και το κοινό νόμισμα.
Του DAX:

Και του CAC:

Όχι δεν έχω κάνει λάθος, δεν πρόκειται για το ίδιο διάγραμμα σε φωτοτυπία (απαγορευμένη λέξη) αλλά ναι είναι 3 διαφορετικά διαγράμματα (και στα τρία ο "γκρεμός" αρχίζει την εβδομάδα ακριβώς μετά την σύνοδο της 21ης Ιουλίου).

Τα ισπανικά και ιταλικά ομόλογα επίσης γκρεμίστηκαν στον Καιάδα της αβεβαιότητας με την Ιταλία να βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής αλλά και άλλων κρίσεων όταν είδε τα επιτόκια δανεισμού της να φτάνουν σε επίπεδα χρεωκοπίας στο 7% μέσα σε λίγες μέρες με αποτέλεσμα να αναγκασθεί η ΕΚΤ να προχωρήσει σε χωρίς όριο αγορές Ιταλικών και Ισπανικών ομολόγων για να σώσουν την κατάσταση. (Το γιατί συνέβη αυτό μετά τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου εδώ)

Ας μας εξηγήσει κάποιος λοιπόν με επιχειρήματα, αριθμούς και ανάλογα διαγράμματα από που προκύπτει ότι θα έχουμε θετική αντίδραση από τις αγορές, αν υλοποιηθούν κατά γράμμα οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου.
Οι αγορές έχουν ήδη καταδικάσει τις αποφάσεις της συνόδου με τον πιο κραυγαλέο τρόπο.

Η λογική λέει λοιπόν πως ακόμα κι αν δεχόμασταν ότι "πρέπει να προσπαθήσουμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των αγορών",κάθε προσπάθεια "απόλυτης και κατά γράμμα εφαρμογής" είναι βήμα προς την αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση. Και βέβαια οι αγορές άλλο που δεν θέλουν.
"Κρίση εμπιστοσύνης" λέγεται ο τρόπος που βγάζουν το ψωμί τους.

Υ.Γ. Η απόφαση των 5 κεντρικών Τραπεζών ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνίας, Ελβετίας, Αγγλίας περι "συντονισμένης παροχής ρευστότητας" ειναι ουσιαστικά μια αναγνώριση της εφιαλτικής κατάστασης που επικρατεί στο Παγκόσμιο Τραπεζικό σύστημα. Παρα τον χθεσινό ενθουσιασμό στα Χρηματστήρια πιστεύω οτι από την επόμενη εβδομάδα η συμφωνία θα ξαναδιαβαστεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Γι αυτό όμως θα επανέλθουμε αργότερα.
γράφει ο Γιώργος Σαρρής

από το giorgossarris

Η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω του στρουθοκαμηλισμού

Θα ήθελα να υπενθυμίσω την πάγια άποψη αυτής της στήλης σχετικά με το πρόβλημα του χρέους της Ελλάδος:

- Δεν πιστεύω ότι το χρέος της Ελλάδος είναι διαχειρίσιμο
- Δεν πιστεύω ότι υπάρχει η πιθανότητα να το πληρώσουμε
- Τα περί πώλησης €50 δισ. περιουσιακών στοιχείων είναι όνειρα
- Δεν εκτιμώ ότι είμαστε βιώσιμοι
- Δεν εκτιμώ ότι το πιστεύουν αυτό οι Γερμανοί (και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι)
- Ο μόνος τρόπος να σωθούμε είναι αν μας διαγράψουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρέους μας (κοινώς κούρεμα ομολογιούχων), κατά προτίμηση 50%+.

Και μπορεί αυτά τα λόγια να... τα είπα στις 22 Φεβρουαρίου 2011, αλλά την ίδια άποψη έχω από το 2008-2009.

Οτιδήποτε έχω γράψει τον τελευταίο χρόνο σε αυτό το βήμα είναι στενά συνδεδεμένο με την πιο πάνω παρατήρηση. Άποψη θα αλλάξω μόνο αν παρουσιαστεί κάποιο σχέδιο, που με το φτωχό μου το μυαλό, θα έχει κάποιο νόημα και θα διαπιστώσω ότι τα μαθηματικά επαληθεύονται. Μέχρι τότε αγαπητέ αναγνώστη, άποψη δεν αλλάζω.

Όπως σας έχω πει, όταν ένα κράτος είναι ταμειακά μη βιώσιμο, τη χασούρα την παίρνουν οι ομολογιούχοι και όταν μια τράπεζα είναι μη βιώσιμη, τη χασούρα την παίρνουν οι μέτοχοι. Δεν μπορώ να είμαι πιο ξεκάθαρους σε αυτό και δεν έχω τίποτα να προσθέσω.

Για να λυθεί το πρόβλημα χρέους της Ελλάδος, απαιτείται αναγνώριση και διαγραφή των προβληματικών παγίων και ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με το λογαριασμό να πληρωθεί από τους μετόχους και τους πιστωτές.

Αυτή είναι η βασική συνταγή της αγοράς και του συστήματος που ζούμε. Και αν ακόμα δεν το έχετε παρατηρήσει, οι τραπεζικές μετοχές έχουν σχεδόν μηδενίσει και τα ομόλογα αποτιμώνται με έκπτωση πάνω από 50%.

Τώρα αυτό που ορισμένοι βλέπουν σαν καταστροφή (το κούρεμα κτλ), εγώ το βλέπω σαν τη λύση για την σωτηρία της Ελλάδος. Αντιλαμβάνομαι ότι η πλύση εγκεφάλου που έχει γίνει κυρίως από την πολιτική ηγεσία, σχετικά με τις επιπτώσεις ενός πιστωτικού γεγονότος, έχει θορυβήσει, έως και πανικοβάλει κάποιους, αλλά εγώ δεν συμμερίζομαι την καταστροφολογία που φέρεται να συνεπάγεται ένα τέτοιο γεγονός. Θεωρώ ότι είναι ένας πόνος γέννας, όπου θα μας δοθεί η ευκαιρία να αρχίσουμε από την αρχή. Επίσης δεν εκτιμώ ότι θα δούμε δραχμές, παρά μόνο σε μουσείο ή αν αποφασίσει η Γερμανία να αυτοκτονήσει.

Στο δια ταύτα...
“Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα μόνο και μόνο επειδή δεν έχει συμβεί ακόμη. Εάν πέσετε από το παράθυρο του 42ο ορόφου, είστε ακόμα μια χαρά καθώς περνάτε τον 27ο όροφο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχετε ένα σοβαρό πρόβλημα”. Charlie Munger

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Γερμανία έχει εκπονήσει μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις ενός Ελληνικού default στο Γερμανικό τραπεζικό σύστημα. Θα ήταν τρομερά ανεύθυνο εκ μέρους τους αν δεν είχαν μελετήσει το θέμα διεξοδικά. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ανάλογη μελέτη έχει γίνει και στην ΕΕ και από την Ελληνική κυβέρνηση. Και αν δεν έχει γίνει τέτοια μελέτη από την Ελληνική κυβέρνηση τότε, με το συμπάθιο, αλλά είναι τρομερά ανεύθυνη. Όλα αυτά είναι φυσιολογικά, καθώς η πραγματικότητα των αριθμών συνηγορεί προς ένα default, καθώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Το αν θα γίνει όμως αυτό το default σήμερα ή τον άλλο μήνα η σε 1 χρόνο από τώρα λίγη σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η αγορά το αναμένει και προετοιμάζεται για αυτό το ενδεχόμενο... να μην πω ότι το έχει ήδη προεξοφλήσει.

Το γεγονός ότι διαβάσαμε την Παρασκευή ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει στάση πληρωμών στο εσωτερικό, είναι ένδειξη ότι κάτι τρέχει. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση προετοιμάζει το νομοσχέδιο σχετικά με την κρατικοποίηση των τραπεζών, αν χρειαστεί, είναι επίσης ένα άλλο δείγμα. Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι έχουν 30 δισ. ευρώ stand-by facility έτοιμο να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες είναι ακόμα ένα δείγμα προετοιμασίας προς αυτή τη κατεύθυνση. Τα σήματα δηλαδή είναι πλέον ορατά παντού. Δεν είναι ούτε φήμες ούτε εικασίες ούτε υπόγειες κουβέντες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι το default κάθε αυτού, αλλά το αν έχεις προετοιμαστεί για αυτό. Είναι άλλο πράγμα να έχεις κάνει τις κατάλληλες προετοιμασίες (άσχετα αν περνάς προς τα έξω ότι είσαι μια χαρά και δεν υπάρχει πρόβλημα) και είναι άλλο πράγμα ξαφνικά να το βρεις μπροστά σου, μη έχοντας κάνει καμιά προετοιμασία.

Αν για παράδειγμα η Ελληνική κυβέρνηση ξαφνικά είδε το φως το αληθινό (βγήκε από τον βαθύ της ύπνο) και κάνει προετοιμασίες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο τώρα, τότε δυστυχώς υπάρχει πρόβλημα.

Η επόμενη δόση από την τρόικα, αν δεν κάνω λάθος θα είναι 8 δισ. ευρώ. Σε αντίθεση όμως με τις προηγούμενες δόσεις, η έκτη δόση θα διατεθεί 100% για εσωτερικές ανάγκες και δεν θα πάει καθόλου για αποπληρωμή ομολόγων που λήγουν. Αυτό σημαίνει ότι η πίεση για να συμμορφωθεί η κυβέρνηση με τις συνταγές της τρόικας είναι μεγαλύτερη παρά ποτέ. Διότι αν σου λείψουν 8 δισ., δεν τα μαζεύεις εύκολα στο δρόμο.

Αν όμως η Ελληνική κυβέρνηση είχε προβλέψει πριν από 3 τουλάχιστον χρόνια, το ενδεχόμενο ότι ίσως φτάναμε σε αυτό το σημείο, τότε ίσως και να μην είχαμε φτάσει στο σημερινό αδιέξοδο. Αλλά ακόμα και αν καταλήγαμε στο σημερινό αδιέξοδο, έχοντας κάνει κάποια προσπάθεια για αναστροφή, θα είχε τουλάχιστον καλύψει κάποιο έδαφος και σήμερα θα ήταν σχετικά καλά προετοιμασμένη. Ένα είδος προετοιμασίας θα μπορούσε να είναι η λείανση των κρατικών υποχρεώσεων, έτσι ώστε να μην είναι όλες οι υποχρεώσεις μαζεμένες χρονικά... 8 δισ. είναι ένα αρκετά μεγάλο ποσό.

Αλλά για να προνοήσει κανείς, θα πρέπει να μην στρουθοκαμηλίζει.

Η Ελληνική κυβέρνηση στρουθοκαμηλίζει μέχρι σήμερα, όπως σε μεγάλο βαθμό και η ΕΕ. Αρνούνται να αποδεχτούν ότι η Ελλάδα είναι ταμειακά μη βιώσιμη και αρνούνται να δουν την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχουμε τις ταμειακές ροές για να μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε αυτό το χρέος, ακόμα και αν εφαρμόσουμε κατά γράμμα το μνημόνιο η οτιδήποτε άλλο θέλουν να εφαρμόσουμε.

Για στρουθοκαμηλισμό επίσης κατηγορώ όλους αυτούς (ονόματα δεν λέμε) που νομίζουν ότι η είδηση του Bloomberg την Παρασκευή είναι κάποια φήμη με σκοπό να πλουτίσουν οι κακοί κερδοσκόποι και να υποδουλωθεί η Ελλάδα κτλ.

Η ΕΚΤ επίσης στρουθοκαμηλίζει, διότι ενώ επέμενε ότι στην Ευρώπη κανένας δεν θα κάνει default, ξαφνικά αποδέχεται ένα κούρεμα 20%, που απλά αναγκάζει τις τράπεζες να πάρουν χασούρες, χωρίς να μας δίνει ουσιαστική ανάσα από το χρέος.

Αν κάποιος αρνείται να δει την πραγματικότητα και στρουθοκαμηλίζει, τότε δεν φταίει η πραγματικότητα, αλλά το ότι κάποιος δεν θέλει να την δει, έστω αν είναι μπροστά στη μούρη του.

Όπως έχουμε ξαναπεί, η αγορά και η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω των πολιτικών ψευδαισθήσεων, της καλής πολιτικής θέλησης,, των Greek statistics και βέβαια, της αλαζονείας της κεντρικής τράπεζας.
γράφει ο Γ. Καισάριος

από το capital

Εμφανώς ο άνθρωπος αγνοεί την πραγματικότητα

Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός το έχει πλέον αποδεχθεί. Στην επόμενη ΔΕΘ, την 77η, δε θα είναι αυτός που θα κόψει την κορδέλα των εγκαινίων (όχι ότι την έκοψε και φέτος). Δε θα είναι αυτός που θα μιλήσει στο Βελλίδειο και η ομιλία που έκανε σήμερα είναι η τελευταία του.

Το γεγονός και μόνο ότι στο τέλος του ομιλίας του ουσιαστικά προανήγγειλε το τέλος του πολιτικού του βίου, τα λέει όλα. «Έχω πει εδώ και καιρό. Εγώ δεν είμαι εδώ για την θέση ή την εκλογή μου. Είμαι εδώ για να πετύχουμε μαζί».

Ίσως είναι η ομολογία της αποτυχίας του και η απολογία για τα λάθη που έκανε. Αλλά μέχρι να φτάσουμε ως εκεί θα... μας βγει η ψυχή.

Ο Γ. Παπανδρέου, μιλώντας στους παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης προανήγγειλε νέα μέτρα, νέες αποφάσεις που θα πλήξουν τους πολίτες. Είπε χαρακτηριστικά: «Πρώτη μας προτεραιότητα λοιπόν, η πλήρης εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου. Όχι μόνο γιατί είναι δέσμευσή μας έναντι των εταίρων μας, αλλά έναντι του εθνικού συμφέροντος. Η προσπάθεια θα φτάσει μέχρι το τέλος. Στην ιστορική πρόκληση που έχουμε μπροστά μας θα ανταποκριθούμε. Προχωρώντας στις μεγάλες αλλαγές που η χώρα μας χρειάζεται εδώ και χρόνια. Αυτή μας την απόφαση επιβεβαιώσαμε και στο Υπουργικό Συμβούλιο την περασμένη Τρίτη. Και θα λάβουμε και όποιες άλλες αποφάσεις πρέπει, θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να σταθεί όρθια η χώρα!».

Χρησιμοποιώντας δραματικούς τόνους προσπαθεί να εγκλωβίσει τους Έλληνες λέγοντας ότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς παρά να πάρει μέτρα εισπρακτικού χαρακτήρα, προτού καν εφαρμοστούν τα προηγούμενα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα μέτρα θα πρέπει να αποφέρουν από 1 έως 1,5 δις ευρώ μέχρι το τέλος του χρόνου προκειμένου να κλείσει η μαύρη τρύπα στο έλλειμμα. Αυτό ζητούν οι τροικάνοι, αυτό θα γίνει από την κυβέρνηση. Από πού θα βρεθούν τα λεφτά είναι άλλο θέμα. Κάποιοι κάνουν λόγο για έκτακτη εισφορά στα ακίνητα, άλλοι νέες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, δηλαδή σε Παιδεία, Υγεία και Άμυνα όπου θα περικοπούν τα πάντα.

Επίσης, στα νέα μέτρα θα είναι και η πρόβλεψη για μειώσεις στις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων, αυτών που θα βγαίνουν από εδώ και στο εξής στη σύνταξη.

Κατά τα λοιπά, ο πρωθυπουργός δεν καινοτόμησε. Εμφανώς ο άνθρωπος αγνοεί την πραγματικότητα, δε βλέπει τη γίνεται στην κοινωνία, δεν ακούει τις διαμαρτυρίες έξω από το Βελλίδειο.

Μιλούσε επί μισή και πλέον ώρα για τα επιτεύγματα της κυβέρνησής του που όπως είπε, αλλάζει τη χώρα.

Κάλεσε τον κόσμο και πάλι να είναι μαζί του, αγνοώντας προφανώς ότι ο κόσμος τον έχει εγκαταλείψει προ πολλού και την ίδια ώρα διαδήλωνε έξω από το Βελλίδειο

Δεν έβγαλε ειδήσεις καθώς επρόκειτο για μια γενικόλογη ομιλία που ως σημεία αιχμής ήταν τα μηνύματα στην τρόικα ότι σαν… πιστό σκυλί θα ακολουθήσει όλες τις δεσμεύσεις που πήρε.

Στα αξιοσημείωτα ότι όπως είπε θα επιμείνει στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Ότι ξεκινά η Ελλάδα έρευνες πετρελαίου και Φυσικού Αερίου στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης και η απόφαση για τη σχετική προκήρυξη υπογράφεται άμεσα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα γίνει εντός της επόμενης εβδομάδας.

Μόνο ως αστείο θα μπορούσε να ακουστεί η ατάκα του ότι «βασικός μου στόχος σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον έναν εργαζόμενο, να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς εισόδημα». Εδώ η ανεργία έχει ξεπεράσει το 20% και οικογένειες ζουν με δανεικά ή από τα σκουπίδια και ο κ. Παπανδρέου ονειρεύεται.

Ενδιαφέρουσα και η αρχή της ομιλίας του που ουσιαστικά είπε τα αυτονόητα. Όλοι οι Έλληνες θέλουν να αλλάξει η χώρα και να πάει μπροστά. Η συνταγή είναι το θέμα.

Κατά τα λοιπά οι ίδιες κοινοτυπίες, τα είχε πει άλλωστε και πέρυσι. Ότι θα πολεμήσει τη φοροδιαφυγή, ότι μάχεται κατά της ανομίας. Ότι ενισχύει την υγεία και την παιδεία και άλλα τέτοια!!!

Το συμπέρασμα: Ο γνωστός Παπανδρέου που βλέπει φως στο τούνελ. Όχι της χώρας, στο δικό του τούνελ. Μόνο που δεν είναι η έξοδος, αλλά το τρένο που έρχεται να τον πατήσει.
γράφει ο Αριστερός Ψάλτης

από το antinews

Το #Pasok έχει μετατρέψει την οικονομία σε “ζόμπι”

Τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για την ένταση της ύφεσης δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει μετατρέψει την οικονομία σε ένα πραγματικό ζόμπι. Στο πρώτο εξάμηνο η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 7,5% όταν η κυβέρνηση προέβλεπε ότι σε ετήσια βάση δεν θα ξεπερνούσε το 3,9%. Η διαφορά είναι θηριώδης, και δυστυχώς οι προοπτικές είναι ακόμη χειρότερες καθώς το οικονομικό επιτελείο αντί να ταρακουνηθεί από τα στοιχεία ρίχνει λάδι στη φωτιά της κρίσης.

Δεν μπορούν να εξηγηθούν διαφορετικά οι αποφάσεις του υπουργού Οικονομικών για αύξηση του ΦΠΑ στο 23% σε εκατοντάδες προϊόντα και στην εστίαση, αλλά και την επιβολή έκτακτης εισφοράς σε εισοδήματα, Ι.Χ. και ακίνητα.

Η μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών θα... ενισχύσει ακόμη περισσότερο τις δυνάμεις της ύφεσης, θα χτυπήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και θα αυξήσει την ανεργία σε επίπεδα κοντά στο 20%.

Παράλληλα η διεύρυνση της ύφεσης προκαλεί σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα. Το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος υπολογίζονται ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Όσο μικρότερο είναι το ΑΕΠ τόσο μεγαλύτερο είναι το έλλειμμα και το χρέος σε ποσοστιαία βάση. Με βάση τις νεότερες και δυσμενέστερες εκτιμήσεις το έλλειμμα μπορεί να κλείσει φέτος σε επίπεδα άνω του 11% και το δημόσιο χρέος κοντά στο 160% του ΑΕΠ.

Οι θυσίες των πολιτών πήγαν χαμένες από την πολιτική του Μνημονίου. Η κυβέρνηση, αντί να μειώσει το βαθύ ΠΑΣΟΚ, διέλυσε τον ιδιωτικό τομέα και έριξε την οικονομία στα βράχια της ύφεσης.
γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

από το στο μυαλό του Χάρρυ Κλυνν

O μελισσοκόμος

O κυρ Αναστάσης μοχθούσε στη γη από γεννησημιού του. Ηλιοκαμένος και ρυτιδιασμένος από τον κάματο της καπνοκαλλιέργιας, λαδάς και χωραφάς, έκανε θόρυβο στη γειτονιά κάθε που έρχονταν σπίτι του με το ετοιμόρροπο τρακτέρ που τον βόλευε απίστευτα στις χίλιες γεωργικές και άλλες δουλειές του.

Μεταξύ άλλων, ήταν και μελισσοκόμος. Είχε τα μελίσσια στην ταράτσα του σπιτιού του, θέα σε όλη τη γειτονιά. Μια φορά το χρόνο, αγοράζαμε οικογενειακά απ' αυτόν το θεϊκό νέκταρ. Για χρόνια, φεύγοντας από... τη γενέτειρα, κουβάλαγα μαζί μου στη ζούλα τριμμένες ρήγανες του βουνού και το μέλι του κυρ Αναστάση. Είχα από χρόνια αποφασίσει πως ό,τι και αν πρόσφερε η Αμερική, το μέλι του κυρ Αναστάση δεν το είχε.

Μα γίνεται νάχεις αμολημένα τα μελίσσια μέσα στη γειτονιά κυρ Αναστάση, τον ρώτησα κάποτε σε ένα ταξίδι μου. "Άκου αμερικάνε", μου απαντούσε εκείνος, "εσύ στις δουλειές σου και εγώ στα μελίσσια μου. Ξέρω εγώ τι κάνω. Κουμαντάρω το μελίσσι μου όπως πρέπει".

Ο κυρ Αναστάσης έπινε συχνά και κάνα τσίπουρο, πλακωνόνταν μετά στα κοντοσούβλια και τις χωριάτικες σαλάτες, και γέμιζε η γειτονιά με τραγούδια ρεμπέτικα, ταβερνίσια και της φυλακής. Έμαθα αργότερα πως ο κυρ Αναστάσης ήταν και συναγωνιστής, είχε μάλιστα κάνει και εξορίες. Καθώς τον προσέγγισα για να τον ρωτήσω κάμποσα από εκείνη την περίοδο, τον βρήκα μάλλον απόμακρο και απαθή. "Άσε ρε Αμερικάνε, τι να λέμε τώρα", έλεγε ο κυρ Αναστάσης. "Κοιτάξτε εσείς οι νεότεροι να ανοίξετε τα μάτια σας, γιατί εμείς κοντεύουμε να κλείσουμε τα δικά μας". Μάλλον δεν θα συμπαθούσε και πολύ τους "αμερικανούς" ο κυρ Αναστάσης, είχα τελικά αποφασίσει, και έτσι δεν τον ενοχλούσα και πολύ. Συνέχιζα βέβαια να αγοράζω το μέλι του.

Κάποτε σε ένα ταξίδι μου, καθώς πήγα ξανά να τον ρωτήσω για τα μέλια του, ο κυρ Αναστάσης με τράβηξε με τρόπο κάτω από τον ίσκιο της κληματαριάς, και με κόπο ξεστόμισε την απορία του. "Να πάρω Χρηματιστήριο ρε αμερικάνε, εσύ που ξέρεις, ή να μην πάρω;" Εκείνο το "εσύ που ξέρεις" με σκότωσε. Και από που ξέρω εγώ κυρ Αναστάση, τον ρώτησα. "Ε, από Αμερική έρχεσαι", απάντησε εκείνος "Όσο νάναι, όλο και κάτι θάχεις ακουστά".

Τον κατσάδιασα ελαφρώς. Τι χρηματιστήρια ακούω κυρ Αναστάση, τον φώναξα, γιατί δεν κάθεσαι στ' αυγά σου; Φούσκα είναι λόγω επικείμενης εισόδου στο ευρώ, του είχα πει. Τι δουλειά έχεις εσύ με τέτοια πράγματα; "Ξέρω γω ρε παιδί", δικαιολογήθηκε απλοϊκά εκείνος. "Μην είναι καλά για τα παιδιά. Ξέρεις πόσα έκανε ο έτσι, ο αμόρφωτος; Μπήκε μέσα με 8 εκατομμύρια και τώρα είναι στα πενήντα".

"Και δε δε μου λες ρε αμερικάνε, με ξαναρώτησε συνωμοτικά. Τι είναι αυτό το ευρώ που όλοι μελετάνε; Είναι καλό πράγμα; Να πάρω λες και εγώ μερικά για τα παιδιά;"

Δεν τον κορόιδεψα για την απλοϊκότητα του, αντίθετα ένοιωσα πως ξαφνικά είχε αναβαθμιστεί η "αμερικανική" εικόνα μου, και του εξήγησα ό,τι μπορούσα. Με άκουσε προσεκτικά, πρώτη φορά από τότε που ήμουνα παιδί. Μάλλον θα του άρεσαν όσα του εξηγούσα, τα καταλάβαινε. Στο τέλος με κάλεσε και για τσίπουρο. Ήταν μια μεγάλη ώρα. "Α ρε αμερικάνε", αναφώνησε. "Έτσι είναι; Και γιατί τότε ρε μικρέ δεν τα εξηγούν απλά και στην τηλεόραση για να τα καταλαβαίνει ο κόσμος;"

Πέρασε καιρός από τότες, και η Ευρώπη αποφάσισε πως οι Αναστάσηδες της Ελλάδας δεν μπορούσαν να έχουν τα μελίσσια τους ανοιχτά στη γειτονιά. Και έτσι μια μέρα, δια νόμου, η πολύχρονη ενασχόληση του κυρ Αναστάση πήρε ένα δραματικό τέλος. "Πού να τα πάω ρε αμερικάνε τόσα μελίσσια", αναφώνησε αγανακτισμένος. "Αφού δεν έχω ούτε γης, ούτε χωράφια. Με κλείσανε μικρέ, να το θυμάσαι, εμένα που δεν πείραξα ποτέ κανέναν".

Ακολούθησε κατακλυσμός αλλαγών και εξελίξεων. Χρεωκοπία, ελλείμματα, Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμα, spreads και μονάδες βάσεις. Ο απλοϊκός κόσμος του κυρ Αναστάση βούλιαξε μέσα σε ένα δαίδαλο από νέους ακαταλαβίστικους όρους ενός καινούργιου και άγνωστου κόσμου Τι να καταλάβει ο κυρ Αναστάσης πια από την καινούργια Ελλάδα; Οίκοι αξιολόγησης, ασφάλιστρα κινδύνου, κερδοσκόποι, πακέτα σωτηρίας.

Το πράμα αγρίεψε. Θα είναι "εθελοντική" η χρεωκοπία η "ελεγχόμενη"; Από μπροστά ή από πίσω το κούρεμα; Θα γίνει επιμήκυνση και σταδιακό re-profiling; Θα συμμετάσχουν οι ιδιώτες ή όχι; Θα μας εγγυηθεί η Ευρωπαϊκή τράπεζα τα ομόλογα ή όχι; Θα ανακάμψει επιτέλους η αξιοπιστία της χώρας και η πιστοληπτική της ικανότητα; Τι θέση να πάρει πια ο φουκαράς ο κυρ Αναστάσης στο ζήτημα της "εθελοντικής διακράτησης ομολόγων με συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών";

Και όπως η Ελλάδα έχει πια μουδιάσει γιατί κανείς πλέον δεν κατανοεί τίποτα, μούδιασα και εγώ όταν πληροφορήθηκα στο τηλέφωνο πως ο κυρ Αναστάσης ξαφνικά πέθανε. Το απλοϊκό και αγνό ανθρωπάκι της γειτονιάς μου, ο μάστορας μελισσοκόμος μας, δεν υπάρχει πια. Χάθηκαν για πάντα τα υπέροχα μελίσσια του.

Και ξαφνικά, έκανα και εγώ μια απλοϊκή σκέψη, κατά τα πρότυπα της τίμιας και εργατικής τάξης που αντιπροσώπευε όλη του τη ζωή ο κυρ Αναστάσης. Και καλά ρε παιδιά, ακόμα κι αν όλα αυτά γίνουν κάποτε κατανοητά, ακόμα κι αν είναι αναγκαία, τώρα που χάθηκε ο κυρ Αναστάσης και τα μελίσσια του για πάντα, στον νέο και υπέροχο κόσμο της αυριανής Ελλάδας, ποιος ρε πούστη μου θα συνεχίσει να βγάζει τέλος πάντων καλό μέλι στο Αγρίνιο;
από το καταπληκτικό Locus Publicus - Editorium

Πως η πτώχευση θα αποδειχτεί επιτυχία...περίπου

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι αναδυόμενες χώρες τα έχουν βάλει με το ΔΝΤ για το θέμα της Ελλάδος. Όταν πρωτοβγήκε η είδηση ότι η Ελλάδα θα έπαιρνε χρήματα από τον οργανισμό, πολλές χώρες βγήκαν και είπαν ότι η Ελλάδα δεν τα δικαιούται.

Το αν ήταν πρέπον η Ελλάδα να αντλήσει πολύτιμους πόρους από τον Οργανισμό δεν θα το κρίνω εγώ. Αυτό όμως που μπορώ να πω είναι ότι το γεγονός πως έχει εμπλακεί το ΔΝΤ στην όλη υπόθεση είναι μια πολιτική αποτυχία της Ευρώπης. Όχι διότι μας χρεώνουν ληστρικά επιτόκια (το αντίθετο μάλιστα), αλλά διότι θα έπρεπε η Ευρώπη να διευθετήσει το θέμα της Ελλάδος χωρίς το ΔΝΤ.

Αντιπρόσωποι του ΔΝΤ από τις... μεγαλύτερες αναδυόμενες οικονομίες έχουν αρχίσει και προειδοποιούν ότι το Ταμείο δανείζει την Ελλάδα με αβέβαιες προοπτικές. Οι αντιπρόσωποι έχουν κυριολεκτικά τρομάξει με το ρίσκο που παίρνει ο Οργανισμός δανείζοντας την Ελλάδα. Τονίζουν ότι η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δεν φτάνει για να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητα της χώρας.

Ο Paulo Nogueira Batista, που αντιπροσωπεύει τη Βραζιλία καθώς και οχτώ άλλες χώρες στο εκτελεστικό συμβούλιο του Οργανισμού, τονίζει ότι το σχέδιο για την Ελλάδα είναι πάρα πολύ αυστηρό και η αναδιάρθρωση που προτάθηκε πρόσφατα, με σκοπό να επιμεριστεί ο ιδιωτικός τομέας ένα μέρος της προσαρμογής της Ελλάδας, είναι πολύ μικρό. “Οι Έλληνες έχουν επιφορτιστεί πολλά βάρη, αλλά οι Ευρωπαϊκές τράπεζες πολύ λίγα”, είπε ο Batista.

Ο Arvind Virmani, που αντιπροσωπεύει την Ινδία, είπε ότι το όλο σχέδιο δίνει έμφαση στις βραχυπρόθεσμες ταμειακές ροές, αλλά αφήνει την Ελλάδα με ένα τεράστιο χρέος, που θα χρειαστεί να αντιμετωπιστεί μελλοντικά με περαιτέρω αναδιαρθρώσεις. Είπε επίσης ότι ο οργανισμός είναι πολύ επιεικής στους ευρωπαϊκούς δανειστές. Επίσης τονίζει ότι αν αυτό που έγινε στην Ελλάδα συνέβαινε σε μια άλλη χώρα αντί μιας ευρωπαϊκής, το εκτελεστικό συμβούλιο του Οργανισμού θα το είχε καταψηφίσει.

Προσωπικά δεν βρίσκω πολλά να διαφωνήσω με τους καλούς αντιπροσώπους στον καλό οργανισμό. Έτσι περίπου είναι, όπως τα λένε. Άλλωστε, έχουμε πει και πολλά από αυτά εδώ σε αυτό το βήμα.

Αλλά το γεγονός ότι έχουν ξεσηκωθεί ορισμένοι μέσα στο ΔΝΤ με όλα αυτά πού γίνονται για χάρη της Ελλάδος, υποψιάζομαι ότι μελλοντικές περιπτώσεις όπως της Ελλάδος, εντός της ΕΕ, δεν θα έχουν την ίδια μεταχείριση όπως έχει η Ελλάδα σήμερα. Για να μην κάνουμε αναφορά ότι ενδεχομένως να αλλάξει και η στάση του Οργανισμού με την Ελλάδα 180 μοίρες μελλοντικά.

Αλλά ακόμα και αν η Ελλάδα είναι ένοχη προνομιακής μεταχείρισης, οι αναδυόμενες χώρες θα πρέπει αναγκαστικά να πάνε με τα νερά της προεδρίας του ΔΝΤ, άσχετα αν (κατά την άποψη τους) είναι άδικη η ειδική μεταχείριση της Ελλάδας.

Ο λόγος είναι διότι οι αναδυόμενες οικονομίες έχουν την ανάπτυξη που έχουν χάρη στις ανεπτυγμένες οικονομίες. Αν δεν υπήρχε η πιστωτική επέκταση (πιστωτική φούσκα) στη δύση τόσα χρόνια και αν οι κεντρικές τράπεζες δεν είχαν τόσο χαμηλά επιτόκια και αν... πολλά αν ακόμα, δεν είμαι τόσο βέβαιος ότι αυτές οι οικονομίες (οι αναδυόμενες) θα ήταν εδώ που είναι σήμερα.

Η Κίνα είναι δεδομένο ότι είναι μια από αυτές. Ακόμα και αν η Κίνα θεωρεί παράτυπα όλα αυτά που συμβαίνουν στο ΔΝΤ, ούτε μπορεί να πάει κόντρα και ούτε να φέρει αντίρρηση.

Όλοι ακούσατε ότι η Κίνα επεξεργάζεται σχέδιο βάσει του οποίου, θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα με το θέμα του χρέους. Η ιδέα είναι να αγοράσει η Κίνα στη δευτερογενή αγορά ομόλογα με discount και στη συνέχεια η Ελλάδα να χρωστά αυτά τα λεφτά (στο επίπεδο του discount) στην Κίνα. Κάτι δηλαδή σαν τις επαναγορές που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, από το μεγάλο Ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης!!

Μπορεί πριν από 2 χρονιά να διάβαζα αυτή την είδηση και να γέλαγα (όπως γελούσα τότε με τους Ρώσους κτλ), αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα είναι σοβαρά και ίσως πράγματι η Κίνα κάνει κάποια τέτοια ντρίμπλα.

Ο λόγος; Ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Κίνας δεν είναι η Αμερική αλλά η Ευρώπη. Οι εξαγωγείς της Κίνας στην Ευρώπη είναι περίπου 400 δισ. ευρώ. Την Κίνα ασφαλώς δεν την νοιάζει τι θα πάθει η Ελλάδα, αρκεί αυτό που θα πάθει, να μην την επηρεάσει αρνητικά. Και εδώ είναι τώρα που μπλέκονται τα πράγματα.

Αν η Ευρώπη βυθιστεί στην ύφεση, είναι σίγουρο ότι αυτές οι εξαγωγές θα συρρικνωθούν. Συρρίκνωση σημαίνει λιγότερες δουλειές στην Κίνα και λιγότερη ανάπτυξη. Συρρίκνωση εξαγωγών και μείωση των θέσεων εργασίας είναι κάτι που η πολιτική ηγεσία της Κίνας δεν θέλει να ακούσει.

Άρα αν μπορεί η Κίνα να βάλει λίγο το χεράκι της, εξυπηρετώντας την Ελλάδα (πάντα με το αζημίωτο) και να αποφύγει η Ελλάδα μια περαιτέρω εκτροχίαση, ίσως αυτό βοηθήσει την Ευρώπη οικονομικά και ίσως αυτό βοηθήσει να κρατηθούν οι εξαγωγές προς την Ευρώπη στα ίδια επίπεδα. Επίσης, ποιος ξέρει, ίσως η Κίνα βάλει και πολιτικό πόδι στην ίδια την Ευρώπη.

Το να ξοδέψει η Κίνα 70 δισ. ας πούμε, βοηθώντας στην Ελλάδα να μειώσει το χρέος της κατά 20 δισ. (ας πούμε), χωρίς παράλληλα να χάσει λεφτά, είναι έως ένα βαθμό the cost of doing business. Αν μπορεί η Κίνα να κάνει κάτι τέτοιο, χωρίς να χάσει, γιατί να μην το κάνει;

Άρα, άδικο ξε άδικο, τόσο οι ανεπτυγμένες αγορές όσο και οι αναπτυσσόμενες, είναι λίγο πολύ όλες στο ίδιο λούκι. Ποτέ στην παγκόσμια ιστορία η αλληλεξάρτηση της μιας οικονομίας από την άλλη δεν ήταν τόσο έντονη.

Τα μεγέθη όμως της Ελλάδος είναι του χεριού τόσο της Ευρώπης όσο και του ΔΝΤ. Τι θα γίνει όμως αν δούμε κάποια άλλη πιο μεγάλη οικονομία να αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα δεν ξέρω, αλλά ούτε η Ευρώπη, ούτε το ΔΝΤ, ούτε η ΗΠΑ, ούτε οι αναδυόμενες και ούτε η ίδια η Κίνα θα μπορεί να κάνει κάτι.

Να θεωρούμε επιτυχία δηλαδή, ότι είμαστε οι πρώτοι πού αντιμετωπίσαμε αυτό το πρόβλημα χρέους, διότι όταν θα είναι η σειρά άλλων, δεν θα έχουν την ίδια επιεικής αντιμετώπιση.
του Γιώργου Καισάριου

από το capital

Είμαστε μια μηχανή παραγωγής χρέους

Με δημόσιο έλλειμμα που ξεπερνά το 10%. Με ένα εξωπραγματικά ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο. Με ένα δημόσιο χρέος που είναι ήδη κοντά στο 150% του ΑΕΠ. Με ένα συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) κοντά στο ένα τρισεκατομμύριο ΕΥΡΩ. Με ένα κρατικοδίαιτο αντιπαραγωγικό καθεστώς. Και με μια διαπλεκόμενη πολιτικοοικονομική ολιγαρχία, παρασιτικής νοοτροπίας, που δεν αφήνει να φτάσει στο λαό οποιοδήποτε κονδύλι, είτε αυτό προέρχεται από δάνεια, είτε από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, είτε από την φορολογία των πολιτών, η Ελλάδα δεν έχει καμία απολύτως τύχη, όσα χρήματα και αν ρίξουν οι Ευρωπαίοι στα ελληνικά δημόσια ταμεία και κακώς θα τα ρίξουν.

Το βαρέλι είναι χωρίς πάτο. Στην πραγματικότητα είμαστε μια...τεράστια οικονομική μαύρη τρύπα.

Με αυτά τα δεδομένα, είμαστε μια μηχανή παραγωγής χρέους, ακόμα και αν αύριο το πρωϊ κάποιος, σαν από μηχανής Θεός μας εξοφλούσε ολόκληρο το χρέος.

Αν δεν καθίσουμε όλοι, να βάλουμε ήρεμα το μυαλό μας να δουλέψει, μακριά από κομματικές παρωπίδες, διχαστικές παγίδες, ιδεολογικά συμπλέγματα και συντεχνιακά συμφέροντα, ώστε να αντιληφθούμε τι φταίει και πως αυτό θα αλλάξει, τότε πραγματικά τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.

από το προεδρική δημοκρατία