Showing posts with label δημόσιοι υπάλληλοι. Show all posts
Showing posts with label δημόσιοι υπάλληλοι. Show all posts

Πόσο μπορεί να στοιχίζει το πάρτι μερικών πράσινων μετακλητών υπαλλήλων;

Μπορεί οι άνεργοι στην Ελλάδα να αγγίζουν το ένα εκατομμύριο, αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που στήνουν «εφεδρείες-απολύσεις», την ώρα που τα δικά τους παιδιά είναι ενός «ανώτερου (πράσινου) θεού» και βολεύονται ακόμη και σε εποχές Μνημονίου.

Όπως αποκάλυψε χθες ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. Γιάννης Μιχελάκης, το πάρτι των μετακλητών καλά κρατεί και μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό δημιούργησε επιπλέον 84 θέσεις μετακλητών με συνολικό κόστος 3.438.178.

Μόνο στα γραφεία των αντιπροέδρων και ορισμένων υπουργών απασχολούνται 234 υπάλληλοι, από τους οποίους οι 176 είναι πρόσφατα διορισμένοι. Οι VIP διορισμοί των «μετακλητών» παρά τω πλευρώ των αντιπροέδρων - υπουργών έρχονται να προστεθούν στις 30.000 προσλήψεις που έχουν γίνει από το παράθυρο το 2010.

Μπορεί ως δικαιολογία να χρησιμοποιηθεί το επιχείρημα ότι... οι μετακλητοί δεν είναι μόνιμοι υπάλληλοι (αν και στο παρελθόν κάποιοι μονιμοποιήθηκαν, αν και μετακλητοί, από το παράθυρο), αλλά οι απορίες πληθαίνουν, μια και θα μπορούσαν οι υπουργοί της κυβέρνησης να στελεχώσουν τα γραφεία τους με ανθρώπους που τους απολύουν, αντί να ξοδεύουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τα «δικά τους παιδιά». Φαίνεται όμως ότι το... πράσινο πάρτι υπερισχύει της κοινής λογικής.

Το σύνολο των υπαλλήλων που απασχολούνται και οι νέες προσλήψεις

1. Ευάγγελος Βενιζέλος
Πολιτικό γραφείο αντιπροέδρου της κυβέρνησης:

- 10 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 5 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών.
- 5 υπάλληλοι με απόσπαση
Κόστος 895.280 ευρώ (YA 1/ΦΕΚ/Β΄/1763/2011)
(Σύνολο 20)

2.Ευάγγελος Βενιζέλος
Πολιτικό γραφείο υπουργού Οικονομικών:

- 4 μετακλητοί υπάλληλοι (οικονομολόγοι)
- 1 μετακλητός υπάλληλος, ως διευθυντής
- 3 ειδικοί συνεργάτες
- 3 ειδικοί σύμβουλοι
- 8 διοικητικοί υπάλληλοι
- 1 δημοσιογράφος

Αποφάσεις διορισμού: (Δ1Α 1115688 ΕΞ 2011 /17.8.2011, Δ1Α 1105890 ΕΞ 2011 /22.7.2011, Δ1Α 1106152 ΕΞ 2011 /22.7.2011, Δ1Α 1108580 ΕΞ 2011 /28.7.2011, Δ1Α 1108911 ΕΞ 2011 /1.8.2011, Δ1Α 1108581 ΕΞ 2011 /29.7.2011, Δ1Α 1101785 ΕΞ 2011 /18.7.2011, Δ1Α 1101784 ΕΞ 2011 /18.7.2011, Δ1Α 1101783 ΕΞ 2011 /18.7.2011, Δ1Α 1101786 ΕΞ 2011 /18.7.2011)
(Σύνολο 20 θέσεις)

3. Θόδωρος Πάγκαλος
Πολιτικό γραφείο αντιπροέδρου της κυβέρνησης:

- 10 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 5 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών
- 5 υπάλληλοι με απόσπαση
Κόστος 1.015.000, αριθμ. απόφ. 3/19.10.2009, ΦΕΚ 2316/Β'/2009.
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 14/19.5.2010, ΦΕΚ 82/Α'/31.5.2010
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 5 θέσεις ειδικών συμβούλων - ειδικών συνεργατών
- 5 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση
(Σύνολο 35 θέσεις)

 4. Φίλιππος Σαχινίδης
Πολιτικό γραφείο αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών:

- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 3 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών Κόστος 283.022 ευρώ
(ΥΑ 2/58690/0004/ΦΕΚ/Β'/1875/25.8.2011)
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 30/15.9.2011, ΦΕΚ 207/Α'/16.9.2011.
- 1 θέση ειδικού συμβούλου - ειδικού συνεργάτη
- 5 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση
(Σύνολο 14 θέσεις)

5. Δημήτρης Ρέππας
Πολιτικό γραφείο υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 4 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών Κόστος 286.908,60 ευρώ (ΥΑΔΙΔΚ/12989/ΦΕΚ/Β΄/1593/5.7.2011)
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α'/13.7.2011.
- 6 θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 9 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση
(Σύνολο 29 θέσεις)

6. Ντίνος Ρόβλιας
Πολιτικό γραφείο υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

- 4 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 2 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών Κόστος 200.951,4 ευρώ (ΥΑ ΔΙΔΚ/13313/ΦΕΚ/Β'/1601/8.7.201)
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α'/13.7.2011.
- 1 θέση ειδικού συμβούλου - ειδικού συνεργάτη
- 3 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 8 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση
(Σύνολο 18 θέσεις)

7. Παντελής Τζωρτζάκης
Πολιτικό γραφείο υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

- 4 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 2 ενιαίες θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών Κόστος 200.951,4 ευρώ (ΥΑ ΔΙΔΚ/13195/ΦΕΚ/Β'/1598/7.7.2011)
Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α'/13.7.2011
- 1 θέση ειδικού συμβούλου - ειδικού συνεργάτη
- 3 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 8 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση

Πρόσθετες θέσεις ΠΥΣ 30/15.9.2011, ΦΕΚ 207/Α'/16.9.20

- 1 θέση ειδικού συμβούλου - ειδικού συνεργάτη
- 2 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
(Σύνολο 21 θέσεις)

8. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης:
Πολιτικό γραφείο υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας:

- 15 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 12 θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών
- 13 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση (ΠΥΣ 30/15.9.2011, ΦΕΚ 207/Α'/16.9.20)
(Σύνολο 40 θέσεις)

9. Χάρης Καστανίδης
Πολιτικό γραφείο υπουργού Εσωτερικών:

- 9 θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών
- 7 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 7 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση (ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α'/13.7.2011)
(Σύνολο 23 θέσεις)

10. Πάρις Κουκουλόπουλος
Πολιτικό γραφείο υφυπουργού Εσωτερικών:

- 3 θέσεις ειδικών συμβούλων - ειδικών συνεργατών
- 5 θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων
- 6 θέσεις υπαλλήλων με απόσπαση (ΠΥΣ 21/12.7.2011, ΦΕΚ 160/Α'/13.7.2011)
(Σύνολο 14 θέσεις)
γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου
από την Δημοκρατία

Αυτοί είναι οι σοσιαλιστές... απίστευτοι!

Η κυβέρνηση από τη μια προχωρά σε απολύσεις και από την άλλη μεθοδεύει προσλήψεις!!! Απέλυσαν από την «Κοινωνία της Πληροφορίας» ΑΕ, από τον Απρίλιο του ’10 έως σήμερα, 53 εργαζόμενους και προσλαμβάνουν τώρα 83! Και μάλιστα με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ.

• Έτσι εννοούν τον περιορισμό του σπάταλου κράτους;
• Δεν μπορούσαν να καλύψουν τα όποια κενά με μετατάξεις από το προσωπικό που βάζουν σε εφεδρεία;
• Έτσι εννοούν τη διαφάνεια;
• Μήπως είναι άλλη μια επιχείρηση τακτοποίησης «ημετέρων»;

Ο κ. Βενιζέλος, υπέγραψε, μαζί με... συναρμόδιους υπουργούς (αριθμ. Πρωτ. 35037/ΕΓΔΕΚΟ 1438/5.8.2011) απόφαση για 83 νέες προσλήψεις με συμβάσεις έργου στην «Κοινωνία της Πληροφορίας» Α.Ε!!!
Εγκρίνει, δηλαδή, την πρόσληψη σχεδόν διπλάσιου αριθμού στελεχών, σε σχέση με αυτούς που έδιωξαν. Αφού, πρόσφατα, διπλασίασε τους μετακλητούς που τον περιστοιχίζουν και αφού αποφάσισε μαζικές απολύσεις, σχεδιάζει τώρα νέες προσλήψεις.
Και μάλιστα εκτός διαδικασιών ΑΣΕΠ.

Να θυμίσουμε ότι:
- Η κυβέρνηση, κακοποιώντας το θεσμό της εργασιακής εφεδρείας, ετοιμάζει τη στιγμή αυτή μαζικές απολύσεις 30 χιλ. εργαζομένων στο Δημόσιο.
- Όπως, ήδη, αποκαλύψαμε (με βάση την έκθεση του ΑΣΕΠ) μόνο το 2010 η κυβέρνηση προχώρησε σε περίπου 30 χιλ. νέες προσλήψεις.
- Όπως αποδείξαμε χθες (με βάση σχετικές κυβερνητικές αποφάσεις) αμέσως μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό η κυβέρνηση αύξησε κατά 84 τις θέσεις των μετακλητών και δυο μήνες αργότερα τις αύξησε ακόμη περισσότερο.
- Όπως αποδεικνύεται τώρα, από τη μια απολύει και από την άλλη προσλαμβάνει διπλάσιους των απολυθέντων.
Γι αυτό τα πήραν στο κρανίο οι ΤΡΟΙΚΑΝΟΙ σύντροφοι...

Επειδή το δούλεμα και το ψέκασμα πιάνει στους Έλληνες, δεν πάει να πει ότι και οι Ευρωπαίοι θα φάνε το ΜΕΓΚΑΧΟΡΤΟ...
από το taxalia

Ας καταρρεύσουμε να τελειώνουμε από το μαρτύριο της σταγόνας...

Στην περίφημη απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων περί τις 6.000 δημόσιοι υπάλληλοι δήλωσαν άνω των 90 ετών. Κανείς δεν το πρόσεξε...

Όπως κανείς δεν πρόσεξε πως 8 άτομα δήλωσαν βαθμό αρχιεπισκόπου. Τα εντόπισε η τρόικα. Τιμωρήθηκε κανείς;
Πλήρης η διάλυση...

Το τι θα ακολουθήσει την τραγωδία που ζούμε, δεν θέλει πολύ σκέψη για να το φανταστεί κάποιος. Η παρακάτω παράγραφος του συγγραφέα Χ. Χωμενίδη στο φ/β το αποτυπώνει γλαφυρά:
«Διακόσια τυπάκια του ΠΑΜΕ κλείνουν την Ομόνοια και τους πέριξ δρόμους για να σκούξουν εναντίον του νόμου για τα ΑΕΙ.
Τζάνκι βαράνε ενέσεις στα Χαυτεία. Μετανάστες κατουράνε εκεί που ήταν το συντριβάνι...
Λυπάμαι πολύ που το λέω αλλά σε δύο χρόνια από σήμερα, η Ελλάδα θα έχει την πιο σκληρή δεξιά κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση...».

Θέλετε να συμπληρώσω για τους ληστές με τα καλάζνικοφ που κάθε μέρα εισβάλουν σε σπίτια έστω και για λίγα Ευρώ. Τους ανθρώπους που πίστεψαν στις υποσχέσεις του κομματικού πελατειακού κράτους και τρύπωσαν στο δημόσιο με την μοχθηρή ικανοποίηση, πως πιάσαν την καλή, αφού βρέξει χιονίσει ο μισθός θα πέφτει.

Όπως τα θύματα του '99 πίστεψαν λάθος ανθρώπους και λάθος οράματα. Καμιά προειδοποίηση δεν είναι ικανή να αποτρέψει τους ανθρώπους όταν καταλαμβάνονται από την επιθυμία του εύκολου πλουτισμού, έλεγε ο λόρδος Οβερστοουν...

Στην ίδια παγίδα πιάστηκαν και τα θύματα του '99 αλλά και τα δημοσιοϋπαλληλίας. Του εύκολου δια βίου πλουτισμού και βιοπορισμού. Δεν υπήρξε όμως δωρεάν γεύμα ούτε για τους μεν ούτε για τους δε...
Η χώρα όμως γεμίζει από ανθρώπινα ερείπια, διαβάστε το παρακάτω, που έφτασε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:

«Σήμερα ξεπούλησα όσα λίγα χρυσαφικά είχαν οι γονείς μου, μεταξύ αυτών τις δύο (2) βέρες τους...
Ο μισθός μου, με τις μειώσεις, δεν αρκεί να συντηρήσω την οικογένειά μου...
Ο μισθός μου αρκεί να περάσω 2 εβδομάδες...
Ο φοιτητής γιος μου άφησε τις σπουδές του στα Ιωάννινα, επέστρεψε στην Αθήνα και θα πηγαίνει -όποτε μπορούμε- να δίνει κάποιο μάθημα...
Η αγανάκτηση έγινε απόγνωση...
Η σκέψη της αυτοκτονίας περνάει από το μυαλό...
Δυστυχώς, τώρα έχω μίσος, άσβεστο μίσος και θέλω να τους δω -όλους όσους ψηφίζουν την εξόντωση της οικογένειάς μου- μέσα σε ένα φέρετρο και να σας φτύνω!»

Ποιος μας ως ώθησε εδώ;
Εκτός από τον Μητσοτάκη φυσικά που είναι κοινώς αποδεκτό από την εγχώρια προοδευτουριά. Ποιος έθισε τον κόσμο στα κεκτημένα και δεδομένα, με αποτέλεσμα να τον αφήσει να χτίζει καλύβες στην άμμο;

Ποιος βάφτιζε κάθε προσπάθεια, στροφής στην παραγωγικότητα, ανάσχεσης της παρασιτοκρατίας και στήριξης του ιδιωτικού τομέα, ανάλγητο νεοφιλελευθερισμό;
Τώρα αποκαλύπτεται πως τα συνδικάτα του δημοσίου, τράβαγαν χειρόφρενα κατά το δοκούν, δεν μας έκλειναν τους δρόμους κάθε λίγο, δεν απεργούσαν αμειβόμενοι, αλλά εισέπρατταν εκατομμύρια σαν επιδοτήσεις.
Το σύστημα τέσσερα, τέσσερα, δυο ήταν το προσφιλές του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, έλεγε τις προάλλες ο κ. Φλωρίδης. Δηλαδή, τέσσερα εισπράττει ο επίορκος εισπράκτορας, τέσσερα ο φοροφυγάς και δυο το κράτος...

Οι πολιτικοί της συμφοράς
Όσο οι πολιτικοί μας θα συνεχίζουν να παίζουν την κολοκυθιά και θα χάνουν πολύτιμο χρόνο, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες κατάρρευσης και άρα εξόδου από το ευρώ.

Μετά από παλινωδίες μηνών σε ό,τι αφορά την ανάγκη μείωσης των κρατικών δαπανών, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τις λεπτομέρειες για το καθεστώς της εφεδρείας.

Όποιος παρατηρήσει πριν την πρώτη εικόνα πως για την πλειοψηφία των 30.000 για φέτος, πρόκειται για ένα καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης ή αναμονής στον προθάλαμο μέχρι τη συνταξιοδότηση.

Το δημόσιο απασχολεί περί τις 750.000 άτομα... Πάνω από 300.000 από αυτά έχουν προσληφθεί τα τελευταία χρόνια, μετά το 2004.

Επί κυβερνήσεων Καραμανλή π.χ. ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο αυξήθηκε κατά 150.000 και αν υπολογίσουμε και τις 150.000 που συνταξιοδοτήθηκαν εκείνη την περίοδο, είχαμε με την «επανίδρυση» υπό το καθεστώς της προσωπικής συνέντευξης του κ. Παυλόπουλου άρα περί τις 300.000 νέες προσλήψεις...

Τώρα ο διάδοχος του κ. Καραμανλή υπόσχεται εφεδρείες επ’ αόριστον και άλλα ιλαροτραγικά, αλλά λόγω της ώρας με τραγικές διαστάσεις.

Η κυβέρνηση ξεκίνησε με τις μετατάξεις και όταν το σενάριο δεν βγήκε άρχισε να μιλά και για εφεδρεία. Όπως βλέπετε ώδινεν όρος και έτεκεν μυν...
Βέβαια, ο μέγας «αρχιτέκτονας» της χρεοκοπίας είναι ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού. Το 1983 έβαλε τις βάσεις της διάλυσης του παραγωγικού ιστού της χώρας και αύξησε το δημόσιο από 300.000 που απασχολούσε μέχρι τότε σε 750.000 ψυχές...

Η εφεδρεία δίκην πρόωρης συνταξιοδότησης λίγο θα συμβάλει στην μείωση των δαπανών. Το γεγονός πως δεν κάναμε την θεραπεία σοκ όταν υπήρχαν ακόμη τα περιθώρια, θα μας στοιχίσει ακριβά...

Η θεραπεία σοκ ήταν η δραστική μείωση του δημοσίου πέρυσι, με παράλληλη αναδιοργάνωση του σημείου επαφής του ιδιωτικού επιχειρείν με το κράτος, έτσι που να μην κάνει ελκυστικό το περιβάλλον για το δεύτερο.

Τώρα αυτό θα γίνει μέσα από συνθήκες κατάρρευσης της κοινωνίας με πολύ χειρότερους όρους.

Αντ’ αυτού η κυβέρνηση προτίμησε τις φοροεπιδρομές να δείξει στους «πελάτες» πως τους βάζει πάνω από την κοινωνία.

Ακόμη και οι πέτρες γνωρίζουν πως η αύξηση των φόρων από ένα σημείο και πέρα μειώνει αντί να αυξάνει τα έσοδα. Τα «σοβιετικά» μυαλά έχουν διαφορετική πεποίθηση και γι’ αυτό κατέληξε η «σοβιετία» όπως κατέληξε.
Μοιραία λοιπόν όλες αυτές οι κινήσεις μοιάζουν με προσπάθειες καθυστέρησης μιας μοιραίας πτώσης. Μοιάζουν καταδικασμένες σε αποτυχία.

Στο σημείο που έχουμε περιέλθει μόνο μια πανεθνική προσπάθεια και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο θα είχε πιθανότητες να αντιστρέψει την πορεία στο γκρεμό συνεπικουρούμενο από πολύ τύχη.
Αλλά κάτι τέτοιο με τις παρούσες ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων δεν φαίνεται πιθανό. Επιπλέον στον ορίζοντα δεν φαίνεται ρεύμα ικανό να μεταμορφώσει την δυσαρέσκεια και την αγωνία σε πολιτικό αίτημα που θα ανατρέψει το σκηνικό. Οπότε μένει η μεγαθυμία ή σοφία και ταύτιση των συμφερόντων των ξένων με την ελληνική επιβίωση, όπως πολλάκις έχει συμβεί από την ναυμαχία του Ναβαρίνου και μετά.

Η αριστερή παράκαμψη...
Ένα μικρό μέρος μόνο της δυσαρέσκειας κινείται προς την αριστερά, η οποία όμως καθώς είναι καθηλωμένη στα στερεότυπα της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης και ενός παρασιτικού βιοπορισμού του στελεχιακού της μηχανισμού σε βάρος των φορολογουμένων, δεν μπορεί να δώσει πρακτικές, λογικές και ηθικές απαντήσεις. Κατά συνέπια μετά την κρίση θα βρεθεί με μικρότερη ισχύ από ό,τι πριν.

Η άκρα αριστερά και άκρα δεξιά ζουν με το όνειρο της επανάληψης της κρίσης του ’30 που οδήγησε στην άνοδο του κομμουνισμού και του ναζιζοφασισμού.

Η αριστερά επιπλέον θέλει να αγνοεί το ιστορικό ατύχημα της «σοβιετίας» που έχει κάνει αποκρουστική την παρουσία της ακόμη και στους ανθρώπους που έχουν ενστάσεις στο ανθρωποβόρο, από την οπτική γωνία της Επικούρειας αντίληψης για το ζητούμενο της ζωής, καπιταλιστικό σύστημα.

Όπως έλεγε ο γέρο Μαρξ, η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται και όταν δείχνει ότι το κάνει το κάνει σαν φάρσα και σαν τραγωδία...
Αν ο εμφύλιος ήταν η τραγωδία τώρα μάλλον έχει σειρά η φάρσα...
γράφει ο Κ. Στούπας
από το capital

Η Βουλή διπλασίασε δαπάνες και προσωπικό

Μέσα σε μία δεκαετία ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου υπερδιπλασιάστηκε, όπως και ο αριθμός των υπαλλήλων. Από τα 97 εκατ. ευρώ το 2000 ξεπέρασε τα 221 εκατ. το 2009. Και τότε, όπως και σήμερα, ο αριθμός των βουλευτών είναι αμετάβλητος.

Όταν συμβαίνουν αυτά στη Βουλή, εύλογα μπορεί να βγάλει κανείς τα συμπεράσματά του για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και τον εκτροχιασμό των δαπανών στη γενική κυβέρνηση και στις ΔΕΚΟ. Η χρονιά που οι δαπάνες αυξήθηκαν περισσότερο από...κάθε άλλη φορά ήταν το 2005. Ανέβηκαν κατά 19% και από τα 133 εκατ. ευρώ σκαρφάλωσαν στα 158 εκατ. Η τριετία με τις μεγαλύτερες αυξήσεις είναι μεταξύ 2004 και 2006.
Ακόμη και το 2010, τη χρονιά έλευσης της τρόικας στη χώρα, η συνολική ετήσια μείωση περιορίστηκε σε ποσοστό 1,7% (218 εκατ. από 221 εκατ. ευρώ), που βασίστηκε κυρίως στις περικοπές μισθών.

Ο τρέχων προϋπολογισμός προβλέπει μείωση της τάξης του 9%, ωστόσο ευελπιστούν σε μεγαλύτερες μειώσεις. Όπως εκτιμούν, στο τέλος της χρονιάς υπάρχουν αισιόδοξες ενδείξεις για να κλείσει με μείωση κοντά στο 15%. Οι οικονομικές υπηρεσίες της Βουλής επεξεργάζονται σχέδια επιπλέον περικοπών ενόψει της κατάρτισης του προϋπολογισμού για το 2012.
Κατά την τελευταία δεκαετία, ανάλογη του προϋπολογισμού ήταν και η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων. Από τους 695, σήμερα υπερβαίνουν τους 1.300. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 έχουν συνταξιοδοτηθεί περίπου 90 υπάλληλοι. Ζήτημα πλεονάζοντος προσωπικού ή εργασιακής εφεδρείας δεν τίθεται.

«Ο αριθμός των υπαλλήλων μπορεί να αυξήθηκε κατά την τελευταία δεκαετία, ωστόσο ακολούθησε τη δημιουργία νέων υπηρεσιών», εξηγεί ο Π. Πολίτης, πρόεδρος του συλλόγου υπαλλήλων στη Βουλή. «Λειτουργεί ένα μεγάλο τυπογραφείο επί της Λένορμαν, τμήματα μικροφίλμ, φωτοτυπία, οικονομικές υπηρεσίες, βιβλιοθήκες και άλλα. Παλαιότερα πολλές δουλειές δίνονταν έξω» σημειώνει ο ίδιος.

Προσθέτει ότι πλέον στο προσωπικό περιλαμβάνονται και οι ειδικοί φρουροί, αυξάνοντας έτσι το συνολικό αριθμό. Σε ό,τι αφορά στη μισθοδοσία του προσωπικού, επιμένει ότι ακολουθεί τις περικοπές των υπαλλήλων στο Δημόσιο (δώρα, άδειες, υπερωρίες κ.λπ.). «Δεν εξαιρούμαστε. Δεν υπάρχει ο λεγόμενος 15ος ή 16ος μισθός. Είναι ένα επίδομα, που αντί να κατανέμεται ανά μήνα, εμείς το λαμβάνουμε σε δύο δόσεις. Ισχύει από το 1930 και από πέρυσι κόπηκε στο μισό. Με τις αναδρομικές κρατήσεις από την αρχή του έτους, υπάρχουν μισθοδοσίες 15ημέρου, που δεν ξεπερνούν τα 150 ευρώ» αναφέρει.

Ουσιαστικά κριτήρια, σύγχρονες προϋποθέσεις και διαφανής έλεγχος θα έπρεπε να είχαν από καιρό υιοθετηθεί για τις ατέλειες και τις αποζημιώσεις στη Βουλή. Πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι η κριτική στην κυβέρνηση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν, έστω σιωπηρά, συναινούν σε μια τέτοια διαχείριση του δημόσιου χρήματος;
από το καφενείο
Διαβάστε επίσης... Η αλήθεια για τους διορισμούς που το ΠΑΣΟΚ κρύβει επιμελώς.

Η αλήθεια για τους διορισμούς που το ΠΑΣΟΚ κρύβει επιμελώς

Αν δεν έχω χάσει κάποιο σοβαρό επεισόδιο – και επειδή ακούω ότι όλοι ψάχνουν ξανά να βρουν τον ακριβή αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, την ηλικία τους και λοιπά στοιχεία – πέρσι έγινε κάποια (πολυδιαφημισμένη) απογραφή τους και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν, εν χορδαίς και οργάνοις σε κοινή συνέντευξη Παπακωνσταντίνου – Ραγκούση, οι οποίοι μάλιστα μας απείλησαν με «Καλλικράτη στο Κράτος».

Αυτά τα ηρωικά στις 30 Ιουλίου του 2010(!), όταν οι δύο πρώην υπουργοί (ως προς τα υπουργεία Οικονομικών και Εσωτερικών, διότι κατά τα λοιπά δεν ζούμε χωρίς αυτούς), μας ενημέρωσαν πως...
σύμφωνα με τα στοιχεία που η Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων είχε συλλέξει μέχρι τις 11.35 π.μ. της Πέμπτης, 29 Ιουλίου, (παρακαλώ, θέλω να προσέξετε την ακρίβεια, επιπέδου… NASA), είχαν απογραφεί 768.009 δημόσιοι υπάλληλοι και από αυτούς οι 625.738 ήσαν οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι στον στενό δημόσιο τομέα, στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ.

Μας είχαν επίσης ενημερώσει (τον Ιούλιο του 2010, για να μην ξεχνιόμαστε), ότι θα ακολουθούσε και η δεύτερη φάση απογραφής εντός του έτους (επαναλαμβάνω, του 2010), οπότε θα απογράφονταν οι υπάλληλοι των (χαϊδεμένων και ζημιογόνων) ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των δημοτικών επιχειρήσεων. Οπότε, ο συνολικός αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων θα ξεπερνούσε το 1 εκ.

Αν δεν έχω χάσει κάποιο επεισόδιο, αποτελέσματα τέτοιας απογραφής δεν έχουμε λάβει. Το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε από την πρόσφατη γελοιότητα με τους 151 οργανισμούς που είχαν στο μεταξύ ενταχθεί στις ΔΕΚΟ και οι οποίοι έχουν πάψει ήδη να είναι 151 και δεν γνωρίζουμε πλέον πόσοι είναι, διότι παρατηρήθηκαν «λάθη, αβλεψίες και παραδρομές»!

Σε εκείνη την συνέντευξη Τύπου, ο κ. Ραγκούσης αναφέρθηκε στον ρόλο που θα διαδραμάτιζε η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων στον… συνολικό ανασχεδιασμό της κρατικής μηχανής, ώστε «να υλοποιηθεί η πλήρης αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του Δημοσίου», ενώ, όπως είπε, (πάντα τον Ιούλιο του 2010) «βρίσκεται ήδη σε εφαρμογή ο σχεδιασμός για τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις οργανισμών, υπό την επίβλεψη του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλου».

Ως γνωστόν, μέχρι στιγμής η περίφημη απογραφή δεν έχει παίξει κανέναν ρόλο στην αναδιάταξη της κρατικής μηχανής, με αποτέλεσμα, έναν χρόνο μετά, να εξαπολύεται φετφάς, σύμφωνα με τον οποίο, με πιεστικά χρονοδιαγράμματα και χωρίς να έχει ψηφιστεί κανένας νόμος, με μια απλή εγκύκλιο δηλαδή, καλούνταν οι διοικητές διαφόρων οργανισμών να παραδώσουν καταλόγους εντασσομένων στην εφεδρεία.

Στο καλάθι των αχρήστων η απογραφή του 2010!
Επειδή τις τελευταίες ημέρες όλοι εμφανίστηκαν να διερωτώνται πόσοι είναι οι άνω των 60 ετών υπάλληλοι και άλλα τέτοια, αναρωτιέμαι αν εκείνη η απογραφή έχει ήδη πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων.

Με αποκορύφωμα το χθεσινό υπουργικό συμβούλιο όλοι βρέθηκαν να αναζητούν τους 30.000 των οποίων η τρόικα ζητά την κεφαλήν επί πίνακι, επειδή ουδέν από όσα έχουν εξαγγελθεί (εξορθολογισμός, απαγόρευση προσλήψεων, συγχωνεύσεις) έχει πραγματοποιηθεί.

Για παράδειγμα, η απογραφή αποκάλυψε πως οι αιρετοί που αμείβονται από τον κρατικό προϋπολογισμό αποτελούν το 2% των απογραφέντων (διότι απέγραψαν και τους αιρετούς ως… δημοσίους υπαλλήλους, διογκώνοντας - μετά το έλλειμμα - και τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων) και είναι 12.609.

Μήπως να ξεκινούσαν, λοιπόν, από αυτούς (λέμε τώρα); Να τους αφαιρέσουν από τον κατάλογο όπου, ως μη όφειλαν και αλά ΕΛ.ΣΤΑΤ, τους ενέταξαν;

Μήπως να ξεκινούσαν την αξιολόγηση και την εφεδρεία από τους αιρετούς;

Η απογραφή αποκάλυψε επίσης ότι μόνο το 10% των απογραφέντων είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων. Αμέσως άρχισε η κολοκυθιά: Αυτούς τι θα τους κάνουμε; Θα τους κρατήσουμε ή θα τους διώξουμε όλους, αν κριθούν άχρηστοι από το «σύστημα»;

Θα κρατήσουμε αυτούς που έχουν πανεπιστημιακά πτυχία και θα διώξουμε τους υποχρεωτικής εκπαίδευσης; Κάτι τέτοιο δεν το επιτρέπουν ούτε το Σύνταγμα, ούτε οι κοινοτικές οδηγίες περί απαγόρευσης διακρίσεων στην εργασία με βάση το φύλο, την μόρφωση και την ηλικία - αλλά και επ' αυτού βρέθηκε η λύση της αξιολόγησης δια του ΑΣΕΠ.

Μήπως να διώξουμε αυτούς που έχουν πτυχία, αναβιώνοντας την «πολιτιστική άνοιξη» του Μάο; Δεν μπορεί, θα τους πέρασε και αυτή η σκέψη!

Και επειδή ακούω και βλέπω πάλι να ψάχνουν πόσοι είναι οι άνω των 60 ετών, με συγχωρείτε, αλλά στ’ αλήθεια πετάξατε στο καλάθι των αχρήστων την πολυδιαφημισμένη απογραφή σας;

Μα σύμφωνα με τα στοιχεία της, οι άνω των 60 ετών είναι 43.743 και όχι περί τους 20.000 που τους βγάζετε τώρα. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούσαν μια χαρά να είχαν αποχωρήσει χωρίς να έχει δημιουργηθεί όλη αυτή η αναστάτωση – και να μην ακούω ότι είναι όλοι αναντικατάστατοι, διότι τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από τέτοιους (αναντικατάστατους).

Αν τώρα στο μεταξύ έχουν πολλοί από αυτούς ήδη συνταξιοδοτηθεί, υπήρχε εξαρχής (και χωρίς την χθεσινή επινόηση των... δύο φάσεων και των επτά δράσεων) η επόμενη κλίμακα, αυτή που περιλαμβάνει τους 168.958 υπαλλήλους ηλικίας από 50 ως 60 ετών.

Ήταν εξαρχής βέβαιο (και χωρίς να χρειαστεί να φύγει η τρόικα και να την κυνηγάμε) ότι χιλιάδες από αυτούς έχουν νομίμως συμπληρώσει τα απαιτούμενα έτη εργασίας – και επομένως και κρατήσεων - οπότε φυσιολογικά μπορούσαν να μπουν σε καθεστώς εφεδρείας.

Και οπωσδήποτε, ούτε να σας περάσει από το μυαλό ότι θα αναζητήσετε «πελάτες» των «φάσεων και των δράσεων» μεταξύ των 86.246, ηλικίας από 20 ως 30 ετών. Το αυτό ισχύει και για τις κατηγορίες από 30 ως 40 και από 40 ως 50 ετών.

Αν πείνασε ο Μινώταυρος και αν η κυβέρνηση δεν έκανε πράξη όσα διακήρυσσε περί αναίμακτης μείωσης του κράτους και αντιμετώπισης των ζημιογόνων ΔΕΚΟ, να δηλώσει την ανικανότητά της και να σηκωθεί να φύγει.


Φρεσκάροντας τη μνήμη του κ. Ραγκούση
Ο δε κ. Ραγκούσης, που το Σάββατο βρήκε τον χρόνο να εκδώσει ανακοίνωση για να απαντήσει σε δηλώσεις του προκατόχου του Π. Παυλόπουλου στο Mega, καλύτερα να κοιτάξει την δική του καμπούρα (και την καμπούρα της παράταξής του).

Όπως ανέφερε, αντί άλλης απαντήσεως, μας παραπέμπει στις εκθέσεις του ΑΣΕΠ για τα έτη 2008, 2009 και 2010. Όπου αναφέρεται πως «συνεχίστηκαν να καλύπτονται θέσεις του δημόσιου τομέα με διαδικασίες εκτός ελέγχου του ΑΣΕΠ, κατάχρηση σύναψης συμβάσεων ανάθεσης έργου και διογκούμενη φαλκίδευση του συστήματος προσλήψεων και επαπειλούμενη επαναφορά του καθεστώτος πελατειακών σχέσεων».

Κάνει ο κ. Ραγκούσης πως δεν θυμάται ότι επί προηγουμένων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ υπήρξαν 49 τροποποιήσεις του νόμου για το ΑΣΕΠ, ακριβώς για να γίνει λάστιχο η διαδικασία, από την οποία αφαιρέθηκαν σημαντικοί τομείς.

Κάνει πως δεν θυμάται ότι κάθε χρόνο σταθερά και από καταβολής του εκδίδει τέτοιες εκθέσεις το ΑΣΕΠ. Οπότε προς τι η επιλεκτική αναφορά στις τελευταίες τρεις εκθέσεις; Προς το κομματικό συμφέρον, φυσικά!

Μάλιστα, η τελευταία έκθεση, αυτή για το 2010, αποτελεί διθύραμβο προς την κυβέρνηση, με τον κ. Ραγκούση να κομπορρημονεί επ’ αυτού, ενώ είναι γνωστό ότι στο μεταξύ είχε υπογραφεί το Μνημόνιο και είχαν ήδη απαγορευθεί οι προσλήψεις.

Μήπως, λοιπόν, θα ήταν προτιμότερο να μας πουν την αλήθεια; Ότι δηλαδή οι συζητήσεις με την τρόικα την 1η Σεπτεμβρίου έφθασε στο αδιέξοδο, επειδή ζητήθηκε από την κυβέρνηση να απολύσει αμέσως τους 25.000 που προσέλαβε η ίδια;

Μήπως θα μπορούσε ο κ. Ραγκούσης να μας πει σε ποιον κάλαθο αχρήστων του γραφείου του έχει πετάξει την συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής», της 5ης Δεκεμβρίου 2010, όταν θεωρούσε πως είχε χρόνο μέχρι το τέλος της κυβερνητικής θητείας να δώσει λύση στο πρόβλημα με ομαλό τρόπο;

Τότε που δήλωνε απερίφραστα πως «δεν θα απολυθεί κανένας μόνιμος δημόσιος υπάλληλος», διότι (χάρη στο πάνσοφο σχέδιό του) «στο τέλος της τετραετίας ο αριθμός όσων μισθοδοτούνται από το Δημόσιο θα είναι σημαντικά μικρότερος από τον σημερινό», καθώς «θα μισθοδοτούνται 125.000 μόνιμοι και συμβασιούχοι λιγότεροι, οι οποίοι συναθροιζόμενοι με άλλες κατηγορίες θα είναι συνολικά, περίπου 200.000 λιγότεροι»;

Μήπως μπορεί να μας πει πού πήγαν εκείνοι οι περίτεχνοι υπολογισμοί του, βάσει των οποίων «75.000 λιγότεροι μονίμως μισθοδοτούμενοι θα προέλθουν από το πάγωμα των προσλήψεων εφέτος και την αναλογία μία πρόσληψη προς πέντε αποχωρήσεις που θα ισχύσει τα επόμενα χρόνια, ενώ 50.000 από τη μείωση των συμβασιούχων. Από τον Καλλικράτη προκύπτουν 25.000 λιγότερες θέσεις ευθύνης και με τον τερματισμό των stage αφαιρέσαμε το λιγότερο 50.000 μισθοδοτουμένους, ο οποίοι προορίζονταν για μονιμοποίηση»;

Μήπως μπορεί να μας πει πού πήγαν οι διαβεβαιώσεις του, σύμφωνα με τις οποίες «απόλυση συμβασιούχου μπορεί να συντελεστεί μόνο αν διακοπεί η σύμβασή του, γεγονός που δεν πρόκειται να συμβεί!»;

Επίσης, μήπως ο κ. Ραγκούσης μπορεί να μας πει σε ποιον κάλαθο των αχρήστων έχει πετάξει την αγόρευσή του στην Ολομέλεια της Βουλής της 21ης Ιουνίου 2011 (έναν ακριβώς μήνα πριν από τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου και λίγες μόνο μέρες πριν από την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου);

Τότε που μας έλεγε πως «αν η κυβέρνηση δεν είχε προχωρήσει στην κατοχύρωση των αξιοκρατικών προσλήψεων και στη μείωση του προσωπικού στη Δημόσια Διοίκηση, μην έχετε καμία αμφιβολία ότι σήμερα οι πιστωτές θα απαιτούσαν να γίνουν άμεσα 200.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων», καθώς «αφού η χώρα για πρώτη φορά έμαθε το καλοκαίρι του 2010 τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, μετά την απογραφή, η κυβέρνηση προχώρησε στη μεγαλύτερη μείωση υπαλλήλων που έγινε ποτέ, υπαλλήλων που σήμερα είναι κατά 130.000 λιγότεροι»!

Τότε, αφού μέσα σε έναν χρόνο είχατε μειώσει τους δημοσίους υπαλλήλους κατά 130.000, για ποιο λόγο η τρόικα παραμένει στα κάγκελα και απαιτεί κι’ άλλες απολύσεις;

Και το τρομερότερο: «Η κυβέρνηση κατάφερε να μην τίθεται καν θέμα απολύσεων στο δημόσιο τομέα», μας διαβεβαίωνε τότε ο κ. Ραγκούσης!

Αλήθεια; Δεν τίθεται καν θέμα απολύσεων από την τρόικα; Και τότε γιατί συνεδριάζετε και ξανασυνεδριάζετε, ακόμη και κυριακάτικα, γι’ αυτό ακριβώς το θέμα – αφού προηγουμένως για το ίδιο θέμα η τρόικα σηκώθηκε κι’ έφυγε και την παρακαλέσαμε γονατιστοί να επιστρέψει;

Τα ίδια έλεγε ο κ. Ραγκούσης πάλι στο «Βήμα της Κυριακής», στις 22 του περασμένου Μαΐου: «Δεν θα γίνουν απολύσεις στο Δημόσιο»!

Και να ήταν μόνο αυτό! Στην ίδια συνέντευξη αποκαλούσε «ανερμάτιστο λαϊκισμό την πρόταση της Ν.Δ. περί έμμισθης εφεδρείας»! Και υπενθύμιζε πως η μονιμότητα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και επομένως κάθε συζήτηση παραπέμπεται για μετά το 2014, οπότε, μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος, θα έχουμε «μονιμότητα με αξιολόγηση» - κάτι που θεωρητικά ισχύει και σήμερα, διότι αν κάποιος δεν εργάζεται ή είναι διεφθαρμένος δεν προστατεύεται από το Σύνταγμα.

Σ’ αυτά οφείλει να απαντήσει ο κ. Ραγκούσης, που συνεχώς μας λέει άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε είτε με ανακοινώσεις, είτε δια των «κύκλων» του!

Επιπλέον, οφείλει να μας πει (τόσο ο ίδιος όσο και ο διάδοχός του) πώς και ποιοι έκαναν τις «καλές μετατάξεις» ενόψει ακριβώς των απολύσεων. Μία – μία περίπτωση και με ονοματεπώνυμα!

Υπενθυμίζω ότι αυτήν ακριβώς την συζήτηση την είχαμε και πέρσι, όταν η τρόικα είχε αναβάλει την προγραμματισμένη για τις 22 Νοεμβρίου 2010 συνέντευξη Τύπου, λόγω ακριβώς της εμπλοκής στις συζητήσεις για τον όγκο του Δημοσίου και – κυρίως – τις ευρωβόρες και υπερχρεωμένες, με εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου, ΔΕΚΟ με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ έχει ασχοληθεί!

Αντίθετα, ενέταξε στις ΔΕΚΟ και οργανισμούς ενημέρωσης όπως η ΕΡΤ και το ΑΠΕ, ενώ είναι γνωστό πως το Καταστατικό της ΕΣΗΕΑ απαγορεύει στα μέλη της να έχουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου και επομένως θα έπρεπε θεωρητικά να είχαν ήδη διαγραφεί από το σωματείο όλοι οι εργαζόμενοι στους κρατικούς οργανισμούς ενημέρωσης – κάτι το οποίο, βέβαια, δεν είναι δυνατόν να συμβεί, αλλά το αναφέρω για να καταδειχθεί η παραφροσύνη και η αφροσύνη.

Ειδικά για το θέμα των δημοσιογράφων, παραβιάζεται αυτή τη στιγμή και το καταστατικό της Διεθνούς και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων.
Και να μην το ξεχάσω: Μέσα στα «πέντε ΔΕΝ» που είχε ξεκάθαρα αναφέρει ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου τον Οκτώβριο του 2010 ήταν και το «δεν θα γίνουν απολύσεις στις ΔΕΚΟ» - από τις οποίες τώρα ακριβώς ζητούνται οι οριζόντιες απολύσεις του 10%!

Και για να φρεσκάρουμε λίγο την επιλεκτική μνήμη του κ. Ραγκούση: Εκτός από τα «αγαπημένα» του (για διαφορετικούς λόγους) έτη 2008, 2009 και 2010, υπήρχαν και τα έτη 2001, 2002, 2003. Και τότε εξέδιδε εκθέσεις το ΑΣΕΠ, αλλά ποιος ξέρει σε ποιον κάλαθο αχρήστων έχουν και αυτές πεταχτεί.

Οι εκθέσεις της ντροπής
Και σ’ εκείνες τις εκθέσεις γινόταν αναφορά σε «παράνομες προσλήψεις με συνάψεις συμβάσεων ανάθεσης έργου».

Συγκεκριμένα: Από 1-1-2004 ως 6-3-2004 (δηλαδή ακριβώς την παραμονή των εκλογών) προσελήφθησαν 12.608 άτομα, από τα οποία οι 2.364 μόνιμοι. Το 2004 151.611 άτομα από τα οποία 128.636 εποχικοί.

Με τους νόμους 2527/97 και 2839/00 είχε δοθεί το δικαίωμα να προσλαμβάνονται περί τα 15.000 άτομα το χρόνο στις κεντρικές υπηρεσίες των υπουργείων με συμβάσεις έργου και χωρίς διαγωνισμούς! (Μήπως να μας πουν ποιοι υπουργοί και ποιους προσέλαβαν με αυτόν το «παραθυράτο» τρόπο;)

Με το νόμο 2956/2001 εισήχθη ο θεσμός των ενοικιαζομένων εργαζομένων, οι οποίοι είχαν το προνόμιο να χαρακτηρίζεται η δουλειά τους ως προϋπηρεσία στο Δημόσιο – οπότε και αποκτούσαν μόρια και προβάδισμα έναντι των υπολοίπων.

Σύμφωνα με έγγραφα του ίδιου του ΑΣΕΠ «με το νόμο 2839/2000 επήλθαν νέες σημαντικές μεταβολές στο σύστημα προσλήψεων του ΑΣΕΠ προς την κατεύθυνση της περαιτέρω εξασθένισης των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του». (Καταλάβατε, κ. Ραγκούση, που προτιμήσατε να επιλέξετε παρόμοια παρατήρηση, αλλά για το 2009;).

Μήπως μπορεί να ανασύρει από το καλάθι του ο κ. Ραγκούσης την έκθεση του ΑΣΕΠ για το 2003, που μιλούσε για παράνομες προσλήψεις και συνολικούς διορισμούς 41.909 ατόμων;

Μήπως θυμάται κανείς τι έγινε δυο μέρες μετά τις δημοτικές εκλογές του 2002, όταν αποκαλύφθηκε σκάνδαλο στημένων διαγωνισμών, πλαστών πιστοποιητικών και φωτογραφικών προκηρύξεων, που, όπως αποδείχθηκε, ακυρώνονταν αν τελικά η πρόσληψη δεν ήταν αρεστή;


Το όργιο μιας δεκαετίας
Σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Προσωπικού του υπουργείου Εσωτερικών από το 1994 ως το 2004 έγιναν 213.250 προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, στις οποίες πρέπει να προσθέσουμε 526.875 συμβασιούχους και 633.607 εποχικούς.

Οι περισσότερες προσλήψεις έγιναν τα έτη 1995, 1996, 1999, 2000, 2002, 2003. Το 2001 είχαμε 156.471 προσλήψεις, περισσότερες από το ολυμπιακό 2004!
Και ιδού τι έλεγε μια άλλη (από τις καταχωνιασμένες) εκθέσεις του ΑΣΕΠ: Το 2000 ήταν η χρονιά που μόνο το 20% των φορέων που ελέγχθηκαν βρέθηκε σωστό.

Επίσης: Από το 1994 μέχρι το 2005 πραγματοποιήθηκαν 422.038 προσλήψεις για τις διαδικασίες των οποίων το ΑΣΕΠ είχε τη δυνατότητα να εκφράσει γνώμη.

Από αυτές, αν εξαιρέσουμε τους διαγωνισμούς για την πρόσληψη εκπαιδευτικών, η πολιτεία επέλεξε την αδιάβλητη διαδικασία των γραπτών διαγωνισμών για να προσλάβει μόλις 14.004 εργαζόμενους.

Δηλαδή, από όλους αυτούς, μόνο 14.004 είχαν περάσει από την διαδικασία του ΑΣΕΠ!

Και για να μην ξεχνιόμαστε: Ως γνωστόν, το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην εξουσία το 1993. Έναν χρόνο μετά επαναπροσελάμβανε και μονιμοποιούσε 14.000 συμβασιούχους που είχαν εργαστεί ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ την περίοδο 1981-1989 και δεν ανανεώθηκε η σύμβασή τους την περίοδο 1990-1993.

Αλλά την ίδια ώρα, θυμίζω, οι απίθανοι αυτοί ρεβανσιστές που τώρα παριστάνουν τους… θεματοφύλακες του ΑΣΕΠ, είχαν απολύσει 6.000 υπαλλήλους της ΔΕΗ που προσελήφθησαν την περίοδο 1990-1993 (και επέστρεψαν τελικά στις θέσεις τους αφού δικαιώθηκαν από τον Άρειο Πάγο).

Ο Συνήγορος του Πολίτη
Ολοκληρώνω το φρεσκάρισμα της μνήμης του κ. Ραγκούση και λοιπών «υπερμάχων της αξιοκρατίας»: Το 2007, δόθηκε στη δημοσιότητα η Ειδική Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για την περίοδο 1994-2004, σχετικά με τις προσλήψεις και το ΑΣΕΠ.

Σύμφωνα με αυτήν, το 2000 (εκλογικό έτος) 9 στις 10 προσλήψεις έγιναν κατά παράβαση του νόμου Πεπονή, ενώ κατά την δεκαετία (1994-2004), 7 στους 10 διορισμούς ελέγχονται για τη νομιμότητά τους!

Επειδή κάποιοι (έξυπνοι) είχαν την ιδέα να απολυθούν όσοι δεν προσελήφθησαν με διαδικασίες του ΑΣΕΠ μετά το 2000 (δήθεν για να περιληφθούν περίοδοι που η χώρα κυβερνήθηκε – λέμε τώρα – και από τα δύο κόμματα)…

Τα γνώριζαν όλα αυτά ή απλώς πέταξαν μια… (τελίτσες, τελίτσες) για να περάσει η ώρα;

Ήξεραν δηλαδή πως αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα επρόκειτο περί «τελικής λύσης», διότι το Δημόσιο ΘΑ ΕΜΕΝΕ ΧΩΡΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ;

Επίσης, μιλώντας για το 2000, εννοούσαν πριν ή μετά τις εκλογές; Αν έχουν πρόβλημα, ας ζητήσουν από τον κ. Καμίνη, τότε Συνήγορο του Πολίτη, να τους στείλει την έκθεση.
Εκτός αν την έχει πετάξει κι’ αυτός σε κάποιον κάλαθο αχρήστων!
γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Διαβάστε... Όμηροι της κυβέρνησης χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι

Ο αντίχριστος είναι στο δημόσιο

Βοήθα την Κυβέρνηση και την Τρόικα στο έργο τους.

Διέδωσε αυτή την αφίσα παντού για να μάθει ο λαός όλη την αλήθεια για το πως οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι απειλούν την παγκόσμια οικονομία. Να απολυθούν όλοι για να επανέλθει ο πλανήτης στην τροχιά του.

Όταν τους ξεκάνουμε, συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε με τους μετανάστες που φταίνε για όλα, εκτός και αν έχουμε πρόχειρους και τους ταξιτζήδες. Ότι μας υποδείξει ο MEGA και το ΣΚΑΪ.
από το antista/chef

Τα πραγματικά καυτά νέα της εβδομάδος... δεν φοράνε μαγιό!

Δεύτερη ανάγνωση, προσεκτική ερμηνεία και διπλή μετάφραση θέλουν από εδώ και στο εξής τόσο οι πολιτικές επιλογές και εξαγγελίες της κυβέρνησης όσο και η στάση της αντιπολίτευσης στο σύνολό της. Γιατί η μεν κυβέρνηση μονιμοποιεί, όπως φαίνεται, την τακτική του αποπροσανατολισμού από τα πραγματικά προβλήματα η δε αντιπολίτευση θα εντείνει την τακτική ετοιμότητας για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

Εάν επιχειρήσουμε στη βάση αυτή να ερμηνεύσουμε και να μεταφράσουμε τις πολιτικές εξελίξεις της εβδομάδας, θα οδηγηθούμε σε ακριβέστερα συμπεράσματα από...αυτά που επιδίωξε η πολιτική σκηνή του τόπου να περάσει στην κοινή γνώμη.

Κορυφαίο γεγονός της εβδομάδας ήταν, κατά την άποψή μου, η αποκάλυψη του βάλτου κάτω από το «στέρεο» έδαφος της συμφωνίας των Βρυξελλών για το ελληνικό χρέος. Του βάλτου που δημιουργεί, κυρίως, η αναποφασιστικότητα των Ευρωπαίων ηγετών και η εμφάνιση των σκοτεινών σημείων των χειρισμών όχι μόνο για την ελληνική κρίση αλλά και για την ευρωπαϊκή στο σύνολό της.

Η αποκάλυψη του βάλτου που διαδέχθηκε τους πανηγυρισμούς μας για τη συμφωνία περιέχει (ως φυσική συνέπεια) και σοβαρούς κινδύνους να δυναμιτίσει το πολιτικό κλίμα που θεώρησε η κυβέρνηση ότι δημιουργήθηκε στις Βρυξέλλες.

Και το ενδεχόμενο αυτό είναι που οδήγησε (όπως όλα δείχνουν) σε κυβερνητικό συναγερμό και οργάνωση εκστρατείας αποπροσανατολισμού.

Η πρώτη «εκστρατευτική» κίνηση ήταν η έντονη δημοσιοποίηση του κοινωνικού σχεδίου απασχόλησης 50.000 από τους 1.100.00 ανέργους (του 2012) για 5μηνη εργασία με μηνιαίες αποδοχές 600 ευρώ!!!

Αυτή είναι η, κατά την γνώμη μου, ορθή ερμηνεία του άγνωστου ακόμη σχεδίου που διαφημίσθηκε από όλα τα μέσα ενημέρωσης ως σωτήριο έργον...

Ας δούμε τώρα και την μετάφραση του.

Το κράτος επισημοποιεί πλέον τον μηνιαίο μισθό των 600 ευρώ και την προσφορά πεντάμηνης εργασίας φέρνοντας τα επίπεδα των μηνιαίων αμοιβών σε εκείνα της Βουλγαρίας. Γιατί ανεξάρτητα από το εάν πρόκειται για πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων το καθεστώς των 600 ευρώ τον μήνα καθιερώνεται και δίνει ισχυρά επιχειρήματα στην ιδιωτική πρωτοβουλία να το συνεχίσει και να το επεκτείνει. Και ως προς το ύψος των μισθών και ως προς την διάρκεια της εργασίας.

Άλλωστε και οι ιδιώτες άνεργους θα απασχολήσουν.

Εάν δε αυτό συνδυαστεί και με τα ωρομίσθια των 3-5 ευρώ των μεταναστών και λαθρομεταναστών τόσο στα αστικά Κέντρα όσο και στην επαρχία για απασχόληση στα χωράφια και στις κατασκευές σχηματοποιούμε μια νέα πρωτόγνωρη εικόνα απασχόλησης και αμοιβών με μισθούς 600 ευρώ και μεροκάματα 20-30 ευρώ.

Στην εικόνα δε αυτή θα πρέπει να προστεθεί το μεγάλο ψαλίδισμα των συντάξεων και των επικουρικών σε συνδυασμό με την μείωση του πλαφόν των συντάξεων την κατάργηση του εφάπαξ και τις μεγάλες μεταβολές στο μισθολόγιο του δημοσίου.

Ανεξάρτητα από το εάν όλα αυτά επιβάλλονται και από τους δανειστές και από τον φόβο της στάσης πληρωμών, γεγονός είναι πως η νέα εικόνα στην απασχόληση συνδυάσθηκε από την κυβέρνηση αφενός με την μια δήθεν κοινωνική πολιτική, εν μέσω κρίσης, και αφ ετέρου με την εκστρατεία αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από το αναδυόμενο πρόβλημα της συμφωνίας των Βρυξελλών.

Η αντιπολίτευση, τώρα, βλέποντας πιθανούς ορίζοντες εκλογών σχολίασε την εξέλιξη αλλά χωρίς διάθεση αποκάλυψης της αλήθειας μιας και δεν συμφέρει πολιτικά η αντιπαράθεση σε μέτρα υπέρ των ανέργων...

Η δεύτερη κίνηση ήταν η απελευθέρωση... του επαγγέλματος των εμπόρων ναρκωτικών δια της μεθόδου της άρσης της ποινικοποίησης της χρήσης που γίνεται μεθοδικά... ως προγραμματική δέσμευση της κυβέρνησης.

Η μοναδική αντίδραση είναι αυτή της αντιπολίτευσης που όμως θα μετρήσει σε βάρος της σε περίπτωση εκλογών.

Άρα μεταφράζοντας και αυτήν την κίνηση της κυβέρνησης βλέπουμε από την μία πλευρά αποπροσανατολισμό και από την άλλη στρίμωγμα της αντιπολίτευσης σε ένα θέμα που «μετράει» πολιτικά για το ΠΑΣΟΚ.

Η τρίτη κίνηση ήταν η στρατολόγηση, στην εκστρατεία αποπροσανατολισμού των Περιφερειαρχών γνωστών και ως «μικρών πρωθυπουργών» στην «τούμπα» της κυβέρνησης για τους ταξιτζήδες. Βεβαίως και οι ταξιτζήδες με τις ακρότητές τους οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο και έψαχναν μια «συνδικαλιστική λύση» που να στέκεται.

Η κυβέρνηση όμως έχει διπλό κέρδος. Γιατί από την μία πλευρά απέφυγε την «τούμπα» ο πρωθυπουργός και ο αρμόδιος υπουργός του και από την άλλη έχει το περιθώριο να κάνει την δική της «τούμπα» αδειάζοντας τους περιφερειάρχες.

Η δε αντιπολίτευση δεν έχει να κάνει τίποτε άλλο από την αντιπαράθεσή της με την κυβέρνηση. Αλλά και αυτό μετράει ως κυβερνητικό πολιτικό κέρδος μιας και εμφανίζεται απόλυτα προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις και επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μνημονίου.

Με όλα αυτά τα «πολιτικά κέρδη» της πρώτης (μετά την συμφωνία των Βρυξελλών) εκστρατείας αποπροσανατολισμού είμαι απόλυτα βέβαιος ότι η τακτική όχι μόνο θα συνεχιστεί αλλά θα πάρει και διαστάσεις.
γράφει ο Γιώργου Κράλογλου
από το capital

Οι απολύσεις των ΔΥ θα γίνουν μετά τις μειώσεις των μισθών

Όπου έχει μπει το ΔΝΤ, ένα από τα πρώτα μέτρα που έχουν ληφθεί ήταν η απόλυση εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Όπως όμως έχουν αντιληφθεί οι πάντες, από την αρχή της έλευσης του ΔΝΤ στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ έχει καταβάλει τεράστιες προσπάθειες για να αποφύγει τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων και μάλιστα τέτοιου αριθμού που θα μείωνε δραστικά το μισθολογικό κόστος του δημοσίου. Παρά τις απαιτήσεις της τρόικας για απολύσεις πολλών χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, το ΠΑΣΟΚ απέφευγε μέχρι τώρα τις απολύσεις υποσχόμενο ότι θα βρει, ως αντιστάθμισμα, τρόπους αύξησης των δημοσίων εσόδων.

Όμως όχι μόνο δεν αυξήθηκαν τα έσοδα, παρά την... εξοντωτική φορολογία, αλλά ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν νέοι οργανισμοί κ.λ.π. (41 τον αριθμό) και αυξήθηκαν οι δημόσιες δαπάνες. Επομένως το δημόσιο έλλειμμα είναι αδύνατο να μειωθεί και η ανάγκη για όλο και περισσότερα δανεικά αυξάνεται οδηγώντας την Ελλάδα μόνιμα στην υποδούλωση, στην εξάρτηση και στην διάλυση.

Γίνεται πλέον αντιληπτό, ακόμα και από τους σκληροτράχηλους επαγγελματίες Έλληνες σοσιαλιστές ότι η διατήρηση του κρατικοδίαιτου σοσιαλιστικού καθεστώτος τους με δανεικά άρχισε να δυσκολεύει επικίνδυνα. Εξάλλου το ΔΝΤ, βλέποντας την απροθυμία της κυβέρνησης για περιορισμό του Δημοσίου, εκδήλωσε την επιθυμία αποχώρησης.

Αντιλαμβάνονται λοιπόν όλοι στο ΠΑΣΟΚ, ότι ήρθε η δύσκολη ώρα των απολύσεων των δημοσίων υπαλλήλων. Η δύσκολη ώρα να περιορίσουν την εκλογική τους πελατεία και το καθεστώς τους.

Πότε θα γίνει αυτό;;
Εκτιμούμε πως θα γίνει αφού πρώτα μειωθούν οι μισθοί όλων των δημοσίων υπαλλήλων, όπως το είχαμε πιθανολογήσει και παλιότερα, ώστε να επιτευχθεί διπλό όφελος. Αφενός να υπάρξει όφελος από τις απολύσεις και αφετέρου να υπάρξει όφελος από τις μειώσεις των μισθών εκείνων που θα απομείνουν, χωρίς μάλιστα να διανοηθούν να διαμαρτυρηθούν, αν δεν θέλουν να χάσουν τη δουλειά τους.

Followers