Showing posts with label χρήμα. Show all posts
Showing posts with label χρήμα. Show all posts

Η απάτη του χρήματος!

“Το χρήμα είναι ψεύτικο και χρησιμοποιείται για να επιτευχθεί παγκόσμιος έλεγχος;”

Μια οδυνηρή διαπίστωση με παγκόσμιες διαστάσεις, είναι, πως το κυνήγι του χρήματος έχει ξεπεράσει τα όρια της απλής επιβίωσης. Αν και μπορούμε να ζήσουμε άνετα με ένα μέτριο μισθό, εντούτοις οι νέες ανάγκες, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί,  γα πιο μεγάλο σπίτι, για πιο μοντέρνο αυτοκίνητο, για ταξίδια και φανταστικά κομφόρ, μας έχουν οδηγήσει συνειδητά ή υποσυνείδητα στο κυνήγι του χρήματος.

Η τάση αυτή είναι που προκαλεί τον ανταγωνισμό, τον ατομικισμό, και την αποξένωση, κι έτσι όλοι νιώθουμε πως αν... κάτι δυσάρεστο μας τύχει κανένας δεν θα ενδιαφερθεί, κανείς δεν θα μας κοιτάξει. Η τάση αυτή αναπτύσσει στην ψυχή ανασφάλεια και μοναξιά γιατί οι γύρω μας πια δεν είναι ειλικρινείς φίλοι, αλλά ειλικρινείς ανταγωνιστές. Η ανασφάλεια και η ψυχολογική μοναξιά φαίνεται είναι το αντίτιμο της προσπάθειας των ανθρώπων για απόκτηση περισσότερου χρήματος απ’ όσο χρειάζονται για να έχουν μια άνετη ζωή.

Πως έφτασε όμως όλη η ανθρωπότητα να έχει εθιστεί σε αυτό το ξέφρενο κυνήγι και ποια είναι η αλήθεια σχετικά με το χρήμα; Πως γίνεται ένας ολόκληρος λαός, οι Έλληνες, να έχουν γίνει σήμερα από κυνηγοί θήτες, καθώς φαίνεται ο «λαγός» να έχει γίνει λιοντάρι, έτοιμο να μας κατασπαράξει;

Τα δέκα αναπάντητα ερωτήματα του καθηγητή Κωνσταντίνου Τοκμακίδη(*), που ακολουθούν, ίσως μας βοηθήσουν να κάνουμε σκέψεις και να ψάξουμε μόνοι μας να βρούμε τις απαντήσεις, διότι μπορεί μέσα από την έρευνα αυτή να αποδειχτεί πως ο στόχος ήμασταν μάλλον εμείς οι ίδιοι.

Πως αυτό που κυνηγούσαμε εμείς ήταν μάλλον η …ουρά μας, και πως άλλοι ήταν οι κυνηγοί, που είχαν ως στόχο τους εμάς, τον απλό λαό:
Ερωτήσεις που δεν απαντώνται
Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης.
Ενδεικτικά…

Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-Οι ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχουν χρέος στο 94% του ΑΕΠ τους.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.


Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:
Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να ” ξετινάξει” μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;
Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχο
(*)Aristotle University of Thessaloniki
από το Alkimos archive

Η Βουλή διπλασίασε δαπάνες και προσωπικό

Μέσα σε μία δεκαετία ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου υπερδιπλασιάστηκε, όπως και ο αριθμός των υπαλλήλων. Από τα 97 εκατ. ευρώ το 2000 ξεπέρασε τα 221 εκατ. το 2009. Και τότε, όπως και σήμερα, ο αριθμός των βουλευτών είναι αμετάβλητος.

Όταν συμβαίνουν αυτά στη Βουλή, εύλογα μπορεί να βγάλει κανείς τα συμπεράσματά του για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και τον εκτροχιασμό των δαπανών στη γενική κυβέρνηση και στις ΔΕΚΟ. Η χρονιά που οι δαπάνες αυξήθηκαν περισσότερο από...κάθε άλλη φορά ήταν το 2005. Ανέβηκαν κατά 19% και από τα 133 εκατ. ευρώ σκαρφάλωσαν στα 158 εκατ. Η τριετία με τις μεγαλύτερες αυξήσεις είναι μεταξύ 2004 και 2006.
Ακόμη και το 2010, τη χρονιά έλευσης της τρόικας στη χώρα, η συνολική ετήσια μείωση περιορίστηκε σε ποσοστό 1,7% (218 εκατ. από 221 εκατ. ευρώ), που βασίστηκε κυρίως στις περικοπές μισθών.

Ο τρέχων προϋπολογισμός προβλέπει μείωση της τάξης του 9%, ωστόσο ευελπιστούν σε μεγαλύτερες μειώσεις. Όπως εκτιμούν, στο τέλος της χρονιάς υπάρχουν αισιόδοξες ενδείξεις για να κλείσει με μείωση κοντά στο 15%. Οι οικονομικές υπηρεσίες της Βουλής επεξεργάζονται σχέδια επιπλέον περικοπών ενόψει της κατάρτισης του προϋπολογισμού για το 2012.
Κατά την τελευταία δεκαετία, ανάλογη του προϋπολογισμού ήταν και η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων. Από τους 695, σήμερα υπερβαίνουν τους 1.300. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 έχουν συνταξιοδοτηθεί περίπου 90 υπάλληλοι. Ζήτημα πλεονάζοντος προσωπικού ή εργασιακής εφεδρείας δεν τίθεται.

«Ο αριθμός των υπαλλήλων μπορεί να αυξήθηκε κατά την τελευταία δεκαετία, ωστόσο ακολούθησε τη δημιουργία νέων υπηρεσιών», εξηγεί ο Π. Πολίτης, πρόεδρος του συλλόγου υπαλλήλων στη Βουλή. «Λειτουργεί ένα μεγάλο τυπογραφείο επί της Λένορμαν, τμήματα μικροφίλμ, φωτοτυπία, οικονομικές υπηρεσίες, βιβλιοθήκες και άλλα. Παλαιότερα πολλές δουλειές δίνονταν έξω» σημειώνει ο ίδιος.

Προσθέτει ότι πλέον στο προσωπικό περιλαμβάνονται και οι ειδικοί φρουροί, αυξάνοντας έτσι το συνολικό αριθμό. Σε ό,τι αφορά στη μισθοδοσία του προσωπικού, επιμένει ότι ακολουθεί τις περικοπές των υπαλλήλων στο Δημόσιο (δώρα, άδειες, υπερωρίες κ.λπ.). «Δεν εξαιρούμαστε. Δεν υπάρχει ο λεγόμενος 15ος ή 16ος μισθός. Είναι ένα επίδομα, που αντί να κατανέμεται ανά μήνα, εμείς το λαμβάνουμε σε δύο δόσεις. Ισχύει από το 1930 και από πέρυσι κόπηκε στο μισό. Με τις αναδρομικές κρατήσεις από την αρχή του έτους, υπάρχουν μισθοδοσίες 15ημέρου, που δεν ξεπερνούν τα 150 ευρώ» αναφέρει.

Ουσιαστικά κριτήρια, σύγχρονες προϋποθέσεις και διαφανής έλεγχος θα έπρεπε να είχαν από καιρό υιοθετηθεί για τις ατέλειες και τις αποζημιώσεις στη Βουλή. Πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι η κριτική στην κυβέρνηση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν, έστω σιωπηρά, συναινούν σε μια τέτοια διαχείριση του δημόσιου χρήματος;
από το καφενείο
Διαβάστε επίσης... Η αλήθεια για τους διορισμούς που το ΠΑΣΟΚ κρύβει επιμελώς.

Όταν τα χρηματιστήρια “λένε” την αλήθεια...

Λένε... οι ειδικοί δείχνουν το μέλλον.

Στις 8 Οκτωβρίου 2009, τέσσερις ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα και την θεαματική νίκη Παπανδρέου το χρηματιστήριο εκτινάσσεται. Υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση τότε πως η κρίση της Lehman έχει ξεπεραστεί και το ελληνικό χρηματιστήριο διασπά ανοδικά το μηδέν στο δείκτη σχετικότητας των τιμών (ROC).

Το ίδιο κάνει και ο γερμανικός DAX μαζί με τους αμερικάνους και τους υπόλοιπους μεγάλους δείκτες ανά... την υφήλιο.


Η άνοδος για τους ξένους δείκτες θα κρατήσει δύο χρόνια και θα δώσει κέρδη της τάξης του 40% περίπου. Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τον ελληνικό δείκτη. Ενώ διασπά μαζί με τους ξένους την γραμμή του μηδέν στις 8 Οκτωβρίου, 40 ημέρες μετά στις 17 Νοεμβρίου αλλάζει κατεύθυνση και διασπά καθοδικά το μηδέν ξεκινώντας την βύθιση του. Για τους εμπλεκόμενους στο χρηματιστήριο αυτό δεν είχε, τότε, κάποια εξήγηση. Η αντίθετη πορεία από τα υπόλοιπα χρηματιστήρια κάτι κακό προμήνυε για την χώρα. Κάποιες αποφάσεις πάρθηκαν το διάστημα 8 Οκτωβρίου με 17 Νοεμβρίου. Αποφάσεις που κοινοποιήθηκαν στα "έξυπνο χρήμα" που άρχισε την έξοδο του από τις ελληνικές μετοχές.


Επειδή όμως πάντα υπάρχει εξήγηση, αυτήν την μάθαμε τον Μάιο του 2011 από τα χείλη του ίδιου του Στρος Καν. Αναφέρει σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού Canal+ ότι ο Παπανδρέου τον είχε ενοχλήσει τηλεφωνικά απο τον Νοέμβριο του 2009 για βοήθεια και ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ. Μέσα στο διάστημα των κρίσιμων αποφάσεων που αναφέραμε παραπάνω. Φυσικά μια τέτοια είδηση δεν την κράτησε ο Στρος Καν για τον εαυτό του. Ενημερώθηκαν τα δυνατά χαρτοφυλάκια του εξωτερικού που άρχισαν σιγά σιγά να λακίζουν από το ΧΑΑ.


Όσο και να μην θέλεις να πιστεύεις σε θεωρίες συνωμοσίας ο Παπανδρέου δεν σου αφήνει και πολλές επιλογές. Εδώ δεν κάνουμε πολιτικά σχόλια. Αναφέρουμε δείκτες και αριθμούς που άρχισαν να ενεργούν αρνητικά αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ. Αν υπήρχε οργανωμένο σχέδιο πολύ πριν το 2009 ίσως δεν το μάθουμε ποτέ. Το σχέδιο που φαίνεται στις φωτογραφίες θα λάβει σύντομα οριστικό τέλος με την απομάκρυνση Παπανδρέου.

Μπορείτε να κάνετε κλικ στις φωτό (ανοίγουν σε νέο παράθυρο) για μεγέθυνση.
γράφει ο ο 29-26
από το Himaira
Διαβάστε αναλυτικά... πως μεθοδεύουν την χρεοκοπία.

Λεφτά υπάρχουν (μόνο για τις τράπεζες), βρήκαν άλλα 30 δις!

Έκαναν τα 15 δις ευρώ, 30!!!! Για τις τράπεζες!

Και μάλιστα με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου κι όχι νόμο!

Το ελληνικό δημόσιο ανέβασε στα 30 δισεκατομμύρια ευρώ τις εγγυήσεις!

Δείτε το κάνοντας κλικ στην φωτό.

Την... έχετε ακούσει πουθενά αυτή την είδηση;
από το taxalia

Το χρήμα αγοράζει την πολιτική δύναμη

Η πολιτική ισχύς μπορεί να επιβληθεί είτε μέσω του καρότου είτε μέσω του μαστιγίου.

Στην Αγγλία, οι βουλευτές που φοβόντουσαν την δυσφήμιση από τις πανίσχυρες εφημερίδες του Murdoch, ήξεραν πως αν συμπλεύσουν με τις απόψεις και τα συμφέροντά του, θα κέρδιζαν την στήριξή του.

Στην Αμερική, τα μέλη του κογκρέσου αντιλαμβάνονται πολύ καλά πως τα χρήματα της Wall Street και των επιχειρήσεων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε υπέρ τους είτε εναντίον τους στη διάρκεια των προεκλογικών εκστρατειών. Παράλληλα, γνωρίζουν πως αν κινηθούν σωστά ως πολιτικοί, θα... τους περιμένουν κάποιες οικονομικά συμφέρουσες θέσεις εργασίας, μόλις αποσυρθούν από τον πολιτικό στίβο.

Τα χρήματα επηρεάζουν πολλούς τομείς ενός κράτους. Στη Βρετανία, ένα μέρος της αστυνομίας μετατράπηκε σε σύμμαχο του Murdoch, προσφέροντας πληροφορίες για τα σημαντικά ζητήματα. Στην Αμερική, οι ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές, που συστάθηκαν για να προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, κάνουν τα στραβά μάτια στην επικίνδυνη συμπεριφορά, και στηρίζουν τη βιομηχανία.

Σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, οι κυβερνήσεις (και όχι μόνο οι μοναρχίες και οι δικτατορίες) χρησιμοποιήθηκαν για να συσσωρεύσουν πλούτο οι ηγέτες και οι εκλεκτοί τους. Η τυραννία αυτή, που κάποτε οδήγησε στην αμερικανική επανάσταση εναντίον της βρετανικής εκμετάλλευσης, υπάρχει και σήμερα με άλλη μορφή, και μας τη θυμίζει διαρκώς το αμερικανικό κίνημα του Tea Party.

Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι η τυραννία της κυβέρνησης, αλλά η συγκέντρωση του πλούτου και της ισχύος στη Wall Street και στις μεγάλες επιχειρήσεις. Το χρήμα μπορεί και αγοράζει τη πολιτική δύναμη. Η Wall Street επηρεάζει όχι μόνο την οικονομία αλλά και τη κυβερνητική δραστηριότητα. Χάρη στη επιρροή της επί της αμερικανικής κυβέρνησης, οι διάφορες ρυθμιστικές αρχές τυφλώθηκαν, και ο χρηματοπιστωτικός τομέας προχώρησε σε υπερβολές που οδήγησαν στο κραχ του 2008.

Στη συνέχεια, η κυβέρνηση, υπό τις οδηγίες της Wall Street, διέσωσε τις τράπεζες οι οποίες σήμερα παρουσιάζουν κέρδη ρεκόρ, την ώρα που ο αμερικανικός λαός εξαθλιώνεται. Η μεγάλη δύναμη των λομπιστών του τραπεζικού τομέα απέτρεψε τις οποιεσδήποτε οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Οι πολύ μεγάλες για να αποτύχουν τράπεζες, έγιναν σήμερα ακόμη πιο μεγάλες. Ακόμη και το Ανώτατο Δικαστήριο συμμετείχε στα παραπάνω, επιτρέποντας την ανεξέλεγκτη οικονομική βοήθεια της Wall Street στις διάφορες προεκλογικές εκστρατείες των πολιτικών.

Ο δηλωμένος σκοπός των μεγαλύτερων αμερικανικών επιχειρήσεων είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους και η αύξηση της αξίας των μετοχών τους. Και αφού τα 2/3 όλων των μετοχών βρίσκονται στα χέρια του πλουσιότερου 5% της Αμερικής, ο σκοπός είναι να γίνονται οι πλούσιοι πλουσιότεροι, και να αυξάνεται η συγκέντρωση του χρήματος και της εξουσίας στα χέρια των ολίγων.

Και αν χρειάζεται η τεχνολογία και οι θέσεις εργασίας να πηγαίνουν στο εξωτερικό, προκειμένου να αυξηθεί η αξία των μετοχών της, τότε αυτό θα κάνει η οποιαδήποτε επιχείρηση. Και αυτή είναι οικονομική ηγεσία η οποία προσφέρει συμβουλές και καθορίζει τη κυβερνητική πολιτική όσον αφορά στην ανάκαμψη της οικονομίας.

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από μια συσσώρευση πλούτου άνευ προηγουμένου. Αυτή η εξουσία και ο πλούτος που διαθέτει η Wall Street, χρησιμοποιείται για την ενδυνάμωση των ελίτ. Μετά από το μεγάλο κραχ των 1930ς, η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπάθησε με τη χρήση της νομοθεσίας να περιορίσει κάπως την ισχύ των πλουσίων. Διαχώρισε τον τραπεζικό τομέα σε εμπορικό και επενδυτικό, ασφάλισε τις καταθέσεις, εισήγαγε τη κοινωνική ασφάλιση, και άφησε τον συνδικαλισμό να αναπτυχθεί, ως αντίβαρο στις επιχειρήσεις. Το δημόσιο μάλιστα, έγινε ως ένα βαθμό και ο εργοδότης τελικό αποκούμπι.

Σήμερα όμως, η εξουσία που ο πλούτος ασκεί επί των πολιτικών κομμάτων είναι τόσο μεγάλη, που το κράτος απλά περιορίζεται σε λόγια και δεν περνά στη δράση. Και ακόμη και η όποια περιορισμένη κρατική δραστηριότητα κριτικάρεται ως πολύ μεγάλη, και ως «πολύ κρατισμός».

Έτσι, σήμερα, η απειλή της τυραννίας δεν προέρχεται από κάποια κυβέρνηση, αλλά από τη συγκέντρωση του πλούτου και της δύναμης σε μη κυβερνητικά χέρια. Η απειλή προέρχεται από την επιρροή που ασκούν στη κυβέρνηση οι κατέχοντες τον πλούτο και τη δύναμη.
Του Ralph Gomory
από το antinews

Followers