Πανικός στη σκέψη ότι θα αποφασίσει το “πειραματόζωο - Έλληνας”.

Και μόνο στο άκουσμα της προαναγγελίας του δημοψηφίσματος, ολόκληρο το σάπιο πολιτικό σύστημα, έντρομο τρέχει να ανατρέψει τον κ. Παπανδρέου. Πανικόβλητο το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αλλά και οι ντόπιοι και ξένοι νταβατζήδες του, σπεύδουν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό και να τον κρατήσουν μακριά από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουν το λαό να αναμιχθεί στα πόδια τους. Το «πειραματόζωο - Έλληνας» δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ερωτηθεί. Πρέπει να μείνει «πειραματόζωο» φοβισμένο και εύκολο αντικείμενο για εκμετάλλευση.

Μέχρι σήμερα, στην νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, έγιναν μόνο επτά δημοψηφίσματα και μάλιστα τα δύο από αυτά, κατά τη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας. Το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα χρησιμοποίησε πάντοτε το λαό ως... «γλάστρα» μόνο κατά την ημέρα των εκλογών, κατά την οποία το μόνο που επιτυγχάνεται, είναι απλά το ανακάτεμα της τράπουλας μέσα στο ίδιο το πολιτικό σύστημα. Έτσι και σήμερα, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα (όλα τα κόμματα και τα κρατικοδίαιτα παράσιτα που κινούνται στο παρασκήνιο) ζητούν μόνο εκλογές και όχι δημοψήφισμα. Δηλαδή μόνο ανακάτωμα στην πολιτικής τράπουλας και όχι να δοθούν αρμοδιότητες στο λαό. Θέλουν δηλαδή να διατηρήσουν την αυτονομία της εξουσίας τους απέναντι στην κοινωνία.

Δυστυχώς τόσο για το λαό, όσο και για τον κ. Παπανδρέου, τώρα είναι πλέον αργά. Το σύνθημα της ανατροπής του, έχει ήδη δοθεί. Όταν ήταν δυνατός, είχε κι αυτός το λαό «γραμμένο» και ζούσε με την έπαρση της ισοβιότητας. Τώρα, έγινε και ο ίδιος καμένο χαρτί και είναι πλέον άχρηστος στην πολιτικοοικονομική ολιγαρχία του τόπου.

Και δεν είναι μόνο ότι είναι αργά, είναι και ο τρόπος που ο κ. Παπανδρέου θέλει να χρησιμοποιήσει το δημοψήφισμα. Δεν θέλει να δώσει πραγματικά αρμοδιότητες στο λαό. Αν είχε τέτοιες δημοκρατικές προθέσεις θα το είχε κάνει από την αρχή. Θέλει απλά να χρησιμοποιήσει το δημοψήφισμα για να παραμείνει ο ίδιος στην εξουσία, βάζοντας εκβιαστικά και διχαστικά διλήμματα, αντί να ζητήσει μια νηφάλια και ψύχραιμη λαϊκή τοποθέτηση. Αν η πρόθεσή του ήταν πραγματικά δημοκρατική, τότε δεν θα μπορούσε να του πει κανείς τίποτα. Όμως τώρα βρήκαν την ευκαιρία για να εξαπατήσουν το λαό, αυτοί ακριβώς που θέλουν τον λαό φιμωμένο.

Τώρα πλέον θα πρέπει αναγκαστικά να γίνουν εκλογές, γιατί απλά ο κ. Παπανδρέου είναι πολιτικά επικίνδυνος, για πολλούς και ποικίλους λόγους.
Όμως, αμέσως μετά θα πρέπει να γίνει οπωσδήποτε δημοψήφισμα.
Ο λαός πρέπει να πάρει απόφαση ο ίδιος για το μέλλον του.

από το προεδρική δημοκρατία

Χουντοψήφισμα ή δημοψήφισμα; ιδού η απορία

Δημοψήφισμα προανήγγειλε ο Γιώργος Παπανδρέου για τη νέα δανειακή σύμβαση. Ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ότι η χούντα των συνταγματαρχών έκανε δυο δημοψηφίσματα και ο ελληνικός λαός είχε την ευκαιρία να δείξει τη μεγάλη αγάπη του στον Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Ο Γιώργος Παπανδρέου πρόσθεσε ότι το μεγάλο λάθος της χούντας του Γεωργίου Παπαδόπουλου ήταν πως δεν έκανε και τρίτο δημοψήφισμα και τόνισε πως δεν θα επαναλάβει το λάθος του συναδέλφου του.

Στην ομιλία του, ο Γιώργος Παπανδρέου ξεκαθάρισε πως ήρθε η ώρα να αναλάβουν επιτέλους και... οι Έλληνες πολίτες τις ευθύνες τους – κουράστηκε να καθαρίζει επί δυο χρόνια μόνος του για όλους μας.

Ο κ. Παπανδρέου απέρριψε τις εκλογές γιατί θα οδηγούσαν σε διχόνοια, ενώ είναι βέβαιο πως το δημοψήφισμα θα ενώσει όλους τους Έλληνες σαν μια γροθιά• θα περπατάμε αγκαλιασμένοι στους δρόμους με τους Βαρδινογιάννηδες και τον Μπόμπολα – σαν αδέρφια.

Επίσης, ο Γιώργος Παπανδρέου δεσμεύτηκε πως, αν πάει καλά το δημοψήφισμα, θα κάνει κι άλλα δημοψηφίσματα και θα καταργήσει τις εκλογές που το μόνο που καταφέρνουν είναι να διχάζουν τους Έλληνες και να τους χωρίζουν σε διαφορετικά στρατόπεδα.

Αν –ο μη γένοιτο- οι Έλληνες δεν ψηφίσουν στο δημοψήφισμα αυτό που θέλει η χούντα του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε σαφές πως θα σεβαστεί την απόφαση του λαού και θα πολεμήσει για να οδηγήσει την Ελλάδα στον σοσιαλισμό – θα κλείσει τα σύνορα και θα κάνει την Ελλάδα Κούβα.

Το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί στις αρχές του Ιανουαρίου, ώστε να παραταθεί το εορταστικό κλίμα των Χριστουγέννων και να εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα το χαρμόσυνο μήνυμα της Γέννησης του Θεανθρώπου.

Το περιεχόμενο του δημοψηφίσματος δεν είναι ακόμα γνωστό αλλά –σύμφωνα με πληροφορίες από το γραφείο του πρωθυπουργού- το ερώτημα που θα τεθεί στους Έλληνες είναι «Θέλετε να ζήσετε ή να πεθάνετε;».

Επειδή οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στο δρόμο –χωρίς να φάνε το ξύλο της χρονιάς τους-, την καμπάνια για το δημοψήφισμα θα αναλάβουν το Mega και ο ΣΚΑΪ. Το Mega θα αναλάβει να μας πείσει γιατί πρέπει να ψηφίσουμε «Ναι» και ο ΣΚΑΪ γιατί δεν πρέπει να ψηφίσουμε «Όχι».

Το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες και –για να μην υπάρξουν παρατράγουδα- οι υποστηρικτές του «Ναι» και οι υποστηρικτές του «Όχι» θα ψηφίζουν σε ξεχωριστά παραβάν.

Έξω από τα παραβάν του «Όχι» θα υπάρχει μια διμοιρία των ΜΑΤ, ώστε να μη χάνουν οι ψηφοφόροι τον δρόμο τους.

Η είδηση πως ο Γιώργος Παπανδρέου θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα έγινε δεκτή με βροχή από αρνητικά δημοσιεύματα στον ξένο Τύπο και χάλασε την καλή εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.

γράφει ο πιτσιρίκος

Αγοράζει χρόνο με δημοψήφισμα ο Παπανδρέου!

Γαντζωμένος μέχρι την τελευταία στιγμή στην εξουσία βρίσκεται ο Γ. Παπανδρέου ο οποίος προσπαθεί να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στην κυβέρνηση κάνοντας δημοψήφισμα κι όχι εκλογές

Μιλώντας πριν από λίγο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ύψιστη πράξη δημοκρατίας και πατριωτισμού. «Ας δώσουμε το λόγο το λαό και στους πολίτες. Είναι η ώρα να απαντήσει ο πολίτης υπεύθυνα. Θέλει να την υλοποιήσουμε ή να την απορρίψουμε. Αν δεν την θέλει ο λαός δεν θα εφαρμοστεί. Εάν ναι θα προχωρήσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ανακοίνωσε επίσης ότι θα ζητήσει... ψήφο εμπιστοσύνης.

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης θα ξεκινήσει την Τετάρτη. Η συζήτηση θα κρατήσει 3 ημέρες, δηλαδή θα θα ολοκληρωθεί στις 12 το βράδυ της Παρασκευής. Η Κυβέρνηση διαθέτει 153 βουλευτές και απαιτείται να πάρει τουλάχιστον 151 ψήφους

Η ουσία είναι ότι ο Παπανδρέου τα θέλει όλα και τα θέλει για πάρτη του, επιχειρώντας να υπεκφύγει του λαϊκού αιτήματος που είναι ένα: εκλογές. Επιχείρησε έτσι σήμερα να θέσει την χώρα σε μακρά προεκλογική περίοδο δηλώνοντας ότι θα τεθεί σε δημοψήφισμα η νέα δανειακή σύμβαση όταν ετοιμαστεί (δηλαδή πιθανότατα μετά τα Χριστούγεννα) – ενώ για τις ανάγκες της παρούσης περιόδου απάντησε στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που πιέζουν ζητώντας συγκυβέρνηση ή εκλογές, ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Ουσιαστικά δηλαδή εκβιάζει ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του!

Σημειώνεται ότι ήδη εμφανίσθηκε ένα νομικό πρόβλημα όσον αφορά το δημοψήφισμα, καθώς δεν επιτρέπεται να γίνει δημοψήφισμα για δημοσιονομικά ζητήματα, όπως είναι η νέα δανειακή σύμβαση και τα μέτρα που θα περιλαμβάνει.

Κατά τα λοιπά ο ΓΑΠ εμφανίσθηκε ως σε προεκλογικό μπαλκόνι. Τα έβαλε με τα συμφέροντα και τους τραπεζίτες, στους οποίους ξεκαθάρισε ότι οι τράπεζές τους θα κρατικοποιηθούν και το κράτος θα πάρει κοινές μετοχές και όχι προνομιούχες όπως ήθελαν εκείνοι. Μέτωπο είχε και προς τα μήντια και τους δημοσιογράφους που, όπως υποστηρίζει, κρύβουν την αλήθεια για την επιτυχία της κυβέρνησης στη σύνοδο κορυφής. Το τρίτο μέτωπο του ΓΑΠ ήταν προς την αριστερά που επεχείρησε να την ταυτίσει με τη βία.

Οι εξαγγελίες του ΓΑΠ έγιναν δεκτές με μάλλον χλιαρό χειροκρότημα από τους βουλευτές. Αρκετοί δεν σηκώθηκαν όρθιοι και ακόμη περισσότεροι δεν χειροκρότησαν. Ανάμεσα στους βουλευτές που ζητούσαν πρωτοβουλίες υπήρχε προβληματισμός γιατί επεδίωκαν πρωτοβουλίες στην αντίθετη κατεύθυνση. Η στάση τους θα αποσαφηνιστεί τις προσεχείς μέρες.

Και το ερώτημα είναι ένα. Αφού θα κάνει δημοψήφισμα, το ανώτατο όπλο της Δημοκρατίας, γιατί να πάει σε ψήφο εμπιστοσύνης; Τρικυμία εν κρανίω με λίγα λόγια.

Αυτές είναι οι περίφημες πολιτικές πρωτοβουλίες που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ περίμεναν από τον… ηγέτη τους; Αστεία πράγματα.

Αντί να πάει σε εκλογές, γιατί μόνο έτσι θα υπάρξουν πραγματικές κινήσεις εκτόνωσης, σύρει τον κόσμο σε ένα δημοψήφισμα με εκβιαστικό δίλημμα. Αντί να ζητήσει την αναβάπτιση της πολιτικής του από το λαό απευθείας, επιλέγει το δημοψήφισμα ως Κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Δηλαδή αν ο κόσμος υπό την πίεση που θα του ασκηθεί ψηφίσει υπέρ της συμφωνίας των Βρυξελλών σημαίνει ότι επικροτεί και την πολιτική του ΠΑΣΟΚ;

Κι αν καταψηφιστεί η συμφωνία τι θα γίνει; Θα χρεοκοπήσει η χώρα και θα πάμε σε επιστροφή στη δραχμή;

Σε πολύ επικίνδυνα αδιέξοδα μας οδηγεί ο πρωθυπουργός.

Ηρωική έξοδος;
Και υπάρχουν, προς το παρόν, δυο εκδοχές. Ή ο Παπανδρέου εκβιάζει και πάλι τους βουλευτές του με ένα ακόμα επικοινωνιακό τρυκ (δημοψήφισμα – ψήφος εμπιστοσύνης) ή έχει «στήσει» την ψηφοφορία μετά την τριήμερη διαδικασία για να τον ρίξουν και να πάει σε εκλογές χωρίς τον κίνδυνο να τον χαρακτηρίσουν «λιποτάκτη».

Το Ιανουάριο το δημοψήφισμα
Μιλώντας πριν από λίγο σε δημοσιογράφους ο Χάρης Καστανίδης εκτίμησε ότι το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί πιθανότητα τον Ιανουάριο, καθώς μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου θα έχει ολοκληρωθεί η σύνταξη της νέας δανειακής σύμβασης…

Όσον αφορά στο Δημοψήφισμα είπε ότι, για να είναι δεσμευτικό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, πρέπει η συμμετοχή των πολιτών να είναι τουλάχιστον 40%.

Ψήφος εμπιστοσύνης
Σύμφωνα με τον κανονισμό, ο Πρόεδρος της Βουλής, ύστερα από συνεννόηση με την Κυβέρνηση, ορίζει την ημέρα που θα αρχίσει η συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις και την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.

Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, ο κ. Καστανίδης υποστήριξε ότι πιθανότατα η τριήμερη διαδικασία θα αρχίσει την Τετάρτη ώστε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι την Παρασκευή τα μεσάνυχτα.

από το antinews

Δεν φεύγει με τίποτα...

Ο κ. Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να μείνει στην εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μπορεί. Το δημοψήφισμα είναι ένα εύρημα που θυμίζει κόλπο ταχυδακτυλουργού. Την ώρα που το κοινό απαιτεί να κατέβει ο καλλιτέχνης από την σκηνή, επειδή το θέαμα που του προσφέρεται βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τα χρήματα που έχει πληρώσει, ο «μάγος» αποφασίζει να βγάλει από το μανίκι του τον επόμενο άσσο. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι το κοινό δεν συμπαθεί πλέον το πόκερ...

Ας πούμε ότι ο ελληνικός λαός πει «όχι» στο δημοψήφισμα. Επειδή είναι θυμωμένος με την κυβέρνηση, επειδή νιώθει απογοητευμένος από τις εξελίξεις, επειδή δεν... βλέπει μέλλον για τον ίδιο και τα παιδιά του. Για όποιον λόγο, τέλος πάντων. Ας πούμε, λοιπόν, ότι πει «όχι». Αυτό σημαίνει ότι δεν θα ισχύει η συμφωνία με τους Ευρωπαίους; Κι ας πούμε ότι είναι έτσι. Οι άλλοι το ξέρουν; Το ήξεραν όταν προσπαθούσαν να βρουν λύση για το ελληνικό χρέος; Με άλλα λόγια, ο κ. Παπανδρέου αποφάσισε με ένα πολιτικό τέχνασμα να εξαντλήσει και τα τελευταία αποθέματα (μάλλον για ψήγματα μιλάμε) αξιοπιστίας διέθετε...

Η καλύτερη λύση ήταν οι εκλογές. Οποιαδήποτε άλλη λύση σε αυτή την φάση και όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, δεν προσφέρει κάτι στον τόπο. Ο κ. Παπανδρέου φοβάται να πάει σε εκλογές. Φοβάται την κατάρρευση. Πολύ φοβόμαστε, όμως, ότι η συνέχιση της ακυβερνησίας θα έχει ολέθριες συνέπειες για την χώρα. Εκτός κι αν πιστέψει κανείς ότι στις επόμενες εβδομάδες η κυβέρνηση Παπανδρέου θα κάνει ό,τι δεν έκανε σε δύο ολόκληρα χρόνια.

Για να είμαστε ειλικρινείς, ούτε με τις εκλογές μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα δοθεί διέξοδος στα σημερινά αδιέξοδα. Αυτό για το οποίο είμαστε σίγουροι είναι ότι η όποια λύση προκριθεί από τις κάλπες θα έχει την νομιμοποίηση της λαϊκής ψήφου κι αυτό θα στερήσει από οποιανδήποτε να αγνοεί και να αμφισβητεί την έννομη τάξη...

Ανεξάρτητα από την ρητορεία που χρησιμοποιούν μας οδηγούν στην δραχμή. Η πολιτική τους θα αποτελέσει μνημείο πολιτικής ανικανότητας για τις επόμενες γενιές. Αλίμονο! Έχουν αλυσοδεθεί στην καρέκλα της εξουσίας και αρνούνται να την εγκαταλείψουν. Το κακό είναι ότι όσο βυθίζονται στον βούρκο, συμπαρασύρουν μαζί τους μία ολόκληρη κοινωνία...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

από το capital

Το μεγάλο κόλπο με το δημοψήφισμα

Τι θα γίνει αν στο δημοψήφισμα δεν πάει ο κόσμος να ψηφίσει και η συμμετοχή είναι κάτω από το 50%, ήταν το πρώτο ερώτημα πολύ κόσμου, μετά τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού.

Και γι’ αυτό όμως οι Πασόκοι είχαν κάνει τις προβλέψεις τους λες και τα είχαν όλα σχεδιασμένα εδώ και μήνες.

Λοιπόν, υπάρχουν δύο ειδών σενάρια για δημοψηφίσματα:

Το πρώτο είναι να πάει η νέα δανειακή σύμβαση στην Ολομέλεια της Βουλής. Στη συνέχεια για να ψηφιστεί και να περάσει η σύμβαση από δημοψήφισμα, απαιτείται η συμμετοχή του 50% και πάνω στο δημοψήφισμα ώστε να είναι δεσμευτικό.

Το δεύτερο είναι να...πάει η σύμβαση στο δημοψήφισμα χωρίς να περάσει πρώτα από την Βουλή, ώστε να απαιτείται μόλις το 40% συμμετοχή του ελληνικού λαού.

Αυτό σημαίνει ότι θα χρειάζεται να πει το “ναι” το 50%, δηλαδή μόλις το 20% του ελληνικού λαού θα αποφασίσει για τη δανειακή σύμβαση.

Αν αυτό δεν είναι μια στημένη υπόθεση, αν αυτό δεν είναι ένα καλοστημένο σχέδιο που οργάνωσε επί μήνες ο Χ. Καστανίδης τότε τι είναι;

Μόλις λοιπόν το Ιανουάριο γίνει το δημοψήφισμα και πάει στις κάλπες το 40% και πει το ναι στη δανειακή σύμβαση, τότε η κυβέρνηση θα θεωρήσει ότι νομιμοποιείται να μας επιβάλει νέα μέτρα.

Και αν ψηφιστεί από τον κόσμο η δανειακή σύμβαση η κυβέρνηση θα μπορεί τότε απρόσκοπτα να επιβάλει ό,τι μέτρο θέλει, να μειώνει μισθούς και συντάξεις, να απολύει κόσμο και να βάζει φόρους λέγοντας «μας ψηφίσατε ναι στο δημοψήφισμα. Επομένως, τι θέλετε και διαμαρτύρεστε».

Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια καθώς και το λαό θα μαντρώσει και τους βουλευτές θα φιμώσει. Ποια Βάσω για παράδειγμα θα τολμά να αντιταχθεί σε νομοσχέδιο όταν θα είναι νωπή η λαϊκή εντολή στο δημοψήφισμα;

Γι’ όλους αυτούς τους λόγους και φυσικά για το ότι ο εκβιασμός είναι τόσο κυνικός που ούτε οι μαφιόζοι δεν θα έκαναν, είναι τόσο έξυπνη η κίνηση του πρωθυπουργού. Έξυπνα επικίνδυνη θα λέγαμε διότι δεν υπολογίζει ούτε την οργή του κόσμου αλλά ούτε και την γενική κατακραυγή για τα λάθη της κυβέρνησης που μας έφτασαν ως εδώ.

από το antinews

Κάπως έτσι θα κληθεί ο λαός στο νέο εκβιασμό.
Δείτε το απολαυστικό βίντεο...

Φεύγει και φορτώνει τις αποτυχίες του στον λαό!

Η ανακοίνωση του Γ. Παπανδρέου πριν λίγη ώρα που αποφάσισε δημοψήφισμα σχετικά με το αν πρέπει να επικυρωθεί η νέα δανειακή σύμβαση ή όχι, δεν είναι απλά η πολιτική ταφόπλακα του ΓΑΠ!

Είναι το υπέρτατο εκβιαστικό δίλημμα που θα ξεκινήσει από αύριο, με τρομοκράτηση των πολιτών, από τα ΜΜΕ που θα λένε ότι αν δεν ψηφίσει υπέρ ο λαός θα πτωχεύσουμε ανεξέλεγκτα, θα βγούμε από το ευρώ, θα χαθούν οι καταθέσεις, θα απολυθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, θα πηγαίνουμε με κουπόνια να παίρνουμε φαγητό στα συσσίτια όλες οι πληγές του Φαραώ θα πέσουν στα κεφάλια μας.

Έτσι όλη η ευθύνη της παρούσας κατάστασης θα πέσει σιγά σιγά στον λαό, θα επιχειρηθεί να...ξεχαστούν οι προδοτικές πολιτικές υποτέλειας, που μέχρι σήμερα ακολουθεί η κυβέρνηση, και αν ο λαός καταψηφίσει εν τέλει, ο ΓΑΠ θα φύγει νίπτοντας υποκριτικά τας χείρας του, καταγγέλλοντας για μια ακόμη φορά τον ελληνικό λαό…

Οι άνθρωποι είναι διδάκτορες στην βρώμικη προπαγάνδα και τον αποπροσανατολισμό.

Μόνο ένα μεγάλο ποσοστό καταψήφισης δεν θα αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης, αλλά μην εκπλαγεί κανείς αν την κάνουν “ γυριστή” βλέποντας πως δεν πιάνει η προπαγάνδα και πρόκειται να καταψηφιστούν από τεράστιο ποσοστό πολιτών, τότε θυμηθούν το άρθρο 44 του Συντάγματος που προβλέπει ότι δεν μπορούν να γίνουν δημοψηφίσματα για δημοσιονομικά ζητήματα και ψηφιστεί με 151!!!

Όπως και να το δει κανείς η κίνηση ΓΑΠ βρωμάει και ζέχνει! Πρόκειται για “ καραμπινάτη” συνταγματική εκτροπή, επιχειρείται να διχαστεί ο λαός ανάμεσα στο ΟΧΙ και το ΝΑΙ, δεν κάνει εκλογές, αλλά αν χρειαστεί να δραπετεύσει αλώβητος από την πρωθυπουργική καρέκλα μήπως και γλιτώσει το Ειδικό Δικαστήριο.

Εκτός αν όλα είναι ένα τεράστιο πυροτέχνημα γιατί ξέρουν εκ των προτέρων ότι θα παρουσιαστεί συνταγματικό κόλλημα και δεν θα προχωρήσει…

Βεβαίως, πριν φτάσουμε σε όλα αυτά πρέπει να δοθεί ψήφος εμπιστοσύνης από 151 βουλευτές -δεν αποκλείεται αφού η επόμενη σημαντική απόφαση θα βαραίνει τον λαό-, αλλά και η αντιδράσεις που θα υπάρξουν για την αντισυνταγματικότητα της απόφασης, κι ελπίζω ο Πρόεδρος που συναντάται αύριο με τον Σαμαρά, να ξύπνησε από την σφαλιάρα της Θεσσαλονίκης, να σταματήσει να ενεργεί ως μέλος της κυβέρνησης, να αναλογιστεί τις ιστορικές του ευθύνες και να προστατεύσει επιτέλους το Σύνταγμα.

από το αἰέν ἀριστεύειν

Σχολιο apneagr: Και να θυμάστε το καλόπαιδο ΓΑΠ θα πάει σύντομα ταμείο... πληρώνουν όπου να 'ναι τα CDS.

by vlavo

180 και εκλογές; Όχι βέβαια...

Αφού διάβασα ένα σωρό απόψεις περί εκλογών, ψηφοφορίας με 180 βουλευτές κλπ, θα ήθελα να καταθέσω και την δικιά μου, προσωπική άποψη περί του μείζονος αυτού πολιτικού ζητήματος.

Λοιπόν, δεν έχει υπάρξει ούτε ένας Πρωθυπουργός στην σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος, που να πήγε σε εκλογές αφού πρώτα είχε επιχειρήσει ανεπιτυχώς να περάσει Νομοσχέδιο και μάλιστα με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών! Να συρθεί δηλαδή σε εκλογές από τις εξελίξεις και την προφανή απώλεια της Δεδηλωμένης και να απολέσει με αυτόν τον αφελή τρόπο το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού! ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ!!

Πρέπει να είσαι πάρα πολύ... αφελής (ας κρατήσουμε την κοσμιότητα σε υψηλά επίπεδα και ας μην χρησιμοποιήσουμε την άλλη, πιο προφανή έκφραση της καθομιλουμένης...) για να σου συμβεί αυτό!!!
Περνάς ότι θέλεις με την απόλυτη πλειοψηφία του 150+1 και όποτε εσύ αποφασίσεις πας σε εκλογές.

Αυτό λέει η κοινή λογική τουλάχιστον!
Και αν κάποιοι θεωρούν ότι ο Τζέφρυ όντως είναι πολύ αφελής, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είναι ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της Χώρας, ο Νίκος Παπανδρέου, αδελφός του σημερινού ΧΑΡΤΙΝΟΥ Πρωθυπουργού μας!!

Ο Νίκος λοιπόν, γνωρίζει πολύ καλά ότι μία κίνηση για υπερψήφιση Νομοσχεδίου με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, όχι μόνο είναι καταδικασμένη σε παταγώδη αποτυχία (αφού ακόμα και πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, παρασυρόμενοι από το ανέφικτο του στόχου των 180, θα απελευθερωθούν από τα δεσμά των «153» και θα το καταψηφίσουν, άρα μιλάμε για ήττα ολκής!!!), αλλά θα είναι και το πολιτικό τέλος του εκτρώματος που ονομάζεται ΠΑΣΟΚ, αφού ακόμα και οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του, (αυτοί οι ελάχιστοι που του έχουν απομείνει) θα καταλάβουν την γκάφα και απογοητευμένοι δεν θα πάνε ούτε καν στις κάλπες!!!!!
Άρα πάμε για μονοψήφιο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ και αυτόματη διάλυση!

Συνεπώς, ξεχάστε τους 180!!
Θα το περάσει πάλι με 153 (152,151...), με απειλές και σκληρές κομματικές γραμμές και μετά από λίγο καιρό θα κάνει την Ηρωική του έξοδο!!!
Θα πάει σε πρόωρες εκλογές, μην αντέχοντας «τις πολιτικές απειλές και τους ωμούς εκβιασμούς» όπως θα μας δηλώσει με βλέμμα που θα πετάει φωτιές!!!
Και θα καρφώσει και τους Δελφίνους που ήδη προαλείφονται, και πλέον είναι περισσότεροι ακόμα και από τα ίδια του τα ψέμματα!!!!!!!!!

Τι θα καταφέρει;
Θα συσπειρώσει και τους τελευταίους αμετανόητους ΑνδρεοΠαπανδρεικούς Πασόκους, θα χάσει ηρωικά και θα φύγει για «Μασατσούτσετς» υπερήφανος που έκανε το χρέος του απέναντι στο Έθνος!!!!!!!

Μαζί του, θα θησαυρίσει και ο Νίκος σαν Οικονομικός τζογαδόρος, αφού είναι γνωστό ότι είναι Οικονομικός Σύμβουλος τεράστιων Διεθνών Funds με εκατομμύρια ευρώ επένδυσης στην πτώχευση της Ελλάδος (τα λεγόμενα CDS)!!!!!! (πρωτάκουστο!!! Αδελφός του Πρωθυπουργού, να έχει ποντάρει στην πτώχευση, δηλαδή στην αποτυχία του αδελφού του!!!!!!!!!). Θα φύγουν οικογενειακώς για την ιδιαίτερη πατρίδα τους (Η.Π.Α) ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ... ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!!!
γράφει ο Δεξιόστροφος

από το ΕΛΠΙΔΑ

Μετά τις 3 Νοεμβρίου ή συνεννόηση ή εκλογές

Η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να «κρατηθεί» μέχρι τη Σύνοδο των G20 στις 3 Νοεμβρίου. Στη συνέχεια, θα εκδηλώσει άλλη μία πρωτοβουλία εθνικής συνεννόησης για να προχωρήσει η συμφωνία. Κι αν δεν ευοδωθεί, εκλογές.

Αυτή είναι η κεντρική ιδέα των εκτιμήσεων που γίνονται από τον κυβερνητικό χώρο για το τι θα φέρουν οι «κολασμένες» (κατά Βενιζέλο) ημέρες μέχρι την εκπνοή του έτους, καθώς ουδείς περιμένει «καλές ειδήσεις» για το χρέος και τη χώρα.

Σχεδιασμός πόλωσης
Σ΄αυτό παραπέμπει η επιλογή κορυφαίων υπουργών να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι… στους βουλευτές τους. «Τέρμα τα καλοπιάσματα, ή θα αποδεχτούν την κατάσταση και θα συνταχθούν με τις επιλογές της κυβέρνησης ή ας την ρίξουν», είναι η πιο χαρακτηριστική φράση που ακούστηκε μετά το «πυρ» που εκτόξευσαν στη διάρκεια του τελευταίου υπουργικού συμβουλίου εναντίον των διαφωνούντων στο πολυνομοσχέδιο βουλευτών.

Ένας τέτοιος σχεδιασμός – λένε – εξηγεί και την ξαφνική επίθεση της κυβέρνησης στη ΝΔ (τόσο για τη διακυβέρνησή της, όσο και για τις θέσεις της σημερινής ηγεσίας της). Αλλά και την επαναφορά …της ξεχασμένης από καιρό κυβερνητικής δέσμευσης περί Εξεταστικής διερεύνησης των “greek statistics” της δεκαετίας 2001-2010, που αγγίζει και την κυβέρνηση Καραμανλή αλλά και την κυβέρνηση Σημίτη – ο οποίος μέσα από την αρθρογραφία του υπεραμύνεται μίας κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης.

Διπλό «χτύπημα» Βενιζέλου
Οι κυβερνητικοί βουλευτές «πάγωσαν» χθες όταν άκουσαν στην επιτροπή Οικονομικών της Βουλής τον υπουργό Οικονομικών και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης όχι μόνο να μη βελτιώνει το επίμαχο άρθρο 37 που αναστέλλει για δύο χρόνια τις κλαδικές συμβάσεις, αλλά να επεκτείνει αυτή την αναστολή «μέχρι το τέλος του Μεσοπρόθεσμου» - ή αλλιώς μέχρι να βγει η χώρα από την κρίση – διότι «αυτό απαιτεί η τρόικα για να εγκρίνει την έκτη δόση».

Πριν συνέλθουν, δέχθηκαν το δεύτερο… χτύπημα από τον κ.Βενιζέλο, αυτό που αφορά τον φορολογικό βομβαρδισμό που αποφασίσθηκε για το 2012 – αρχής γενομένης από τους μισθούς του Ιανουαρίου.

«Τι κάνουμε;»
Το μοναδικό ερώτημα που κυριαρχούσε στους κόλπους της κυβερνητικής κοινοβουλευτικής ομάδας ήταν «τι θα κάνουμε». Μετά την πρόκληση που τους επιφύλαξε ο κ.Βενιζέλος την Τρίτη («εάν διαφωνείτε ρίξτε την κυβέρνηση αλλιώς μην εκτίθεστε»!) σχεδόν όλοι έχουν αντιληφθεί ότι δεν μπορούν πλέον να ικανοποιήσουν «και τον αστυφύλαξ - και τον χωροφύλαξ» - κοινώς, να … (ξανα)ανέβουν στα κεραμίδια και στη συνέχεια να υπερψηφίσουν «για το καλό της χώρας». Και προτιμούν τη σιωπή – τουλάχιστον προς ώρας.

Σθεναρό «όχι» από Κατσέλη
Στο Μαξίμου θεωρούν δεδομένο μόνο το «όχι» της Λούκας Κατσέλη («χτίζει κοινωνικό προφίλ απ΄όταν ήταν υπουργός με το βλέμμα στο μέλλον δεν παριστάνει την αντάρτισσα» είναι η φράση έμπειρου παράγοντα), ενώ εκτιμούν ότι στο τέλος «θα καμφθεί» η Σοφία Γιαννακά.

Επιστροφή… του Ρομπόπουλου
Αίφνης χθες, επανέκαμψε ως επίδοξος «αντάρτης» ο Θωμάς Ρομπόπουλος, ο οποίος ούτε επιβεβαίωσε, αλλά ούτε και διέψευσε, τις φήμες που κυκλοφόρησαν χθες το απόγευμα ότι σκέφτεται να παραιτηθεί από βουλευτής. (σ.σ. Όχι να ανεξαρτητοποιηθεί, αλλά να παραδώσει την έδρα του). Με τη φράση «μπαίνω στο αεροπλάνο, θα τα πούμε τη Δευτέρα» επέτρεψε στη φήμη… να κυκλοφορεί, ενώ οι συνεργάτες του λένε ότι θα κινηθεί προσεκτικά, δεδομένου ότι και τον Ιούνιο είχε απειλήσει να καταψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο αλλά άλλαξε γνώμη την ύστατη στιγμή…

Σημειώνεται ότι ο πανικός είναι έκδηλος και ανάμεσα στους λεγόμενους «βενιζελικούς» βουλευτές, καθώς αδυνατούν – όπως λένε – να καταλάβουν «γιατί φέρεται έτσι ο Βενιζέλος» και βλέπουν πλέον «μαύρη» την επόμενη ημέρα… για το «όλον ΠΑΣΟΚ».
γράφει η Μαρίνα Μάνη

από το capital

Εθνική λύση ή διάλυση

Βρισκόμαστε εν μέσω θύελ­λας στις διεθνείς αγορές κε­φαλαίου και κυρίως στις χρη­ματιστικές αγορές, όπου η κίνηση των χρηματιστηρίων σημειώνει διαρκώς αρνητικά ρεκόρ πιάνοντας πά­το. Τόσο στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ όσο και στην Ασία, όπου μέχρι πρόσφατα στηρίζονταν όλες οι ελπίδες «ανάκαμ­ψης» της παγκόσμιας οικονομίας.

Οι χρηματαγορές έχουν αισίως φτά­σει πολύ κοντά στο επίπεδο του φθινο­πώρου του 2008, όταν είχε ξεσπάσει το μεγάλο κραχ μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Από τις 26 Ιου­λίου έως σήμερα τα χρηματιστήρια έχουν χάσει πάνω από 9 τρισ. δολάρια κεφαλαιοποίησης, κυρίως από τις τρα­πεζικές μετοχές της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Μόνο μια εβδομάδα νέων αρνητι­κών ρεκόρ χωρίζει τις διεθνείς αγορές χρήματος από ένα νέο μεγάλο κραχ. Κι αυτή τη φορά όλα δείχνουν ότι θα... είναι πολύ χειρότερο από το προηγούμενο.

«Να φοβάστε!»
Το «Economist» (1.10) εκδηλώνει τον διάχυτο πανικό λέγοντας: «Να φοβά­στε! Η παγκόσμια οικονομία θα συνε­χίσει να κατευθύνεται προς μια μαύρη τρύπα, εκτός κι αν οι πολιτικοί ενεργή­σουν πιο τολμηρά». Πρόκειται για την πιο μακάβρια αποκαθήλωση της ελεύ­θερης αγοράς και της θεολογικής λογι­κής που τη θέλει να λειτουργεί πάντα ορθολογικά. Αρκεί να μην παρεμβαί­νουν το κράτος και οι πολιτικοί.

Μα, αν οι ελεύθερες και παγκοσμι-οποιημένες αγορές είναι κάτι το από­λυτα αναγκαίο και λειτουργικό, τότε γιατί όλα εξαρτώνται από το πώς θα ενεργήσουν οι πολιτικοί; Πόσα και πό­σα διδακτορικά και νόμπελ Οικονομί­ας, ή σωστότερα οικονομικής θεολο­γίας, αποδεικνύονται σήμερα σαβού­ρα, άξια μόνο για σκουπιδοτενεκέδες, καθώς οι αγορές και οι θιασώτες τους έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους στους πολιτικούς και στην τόλμη των ενεργειών τους...

Μόνο που είναι πλέον πολύ αργά. Τα κράτη σήμερα, ακόμη και τα πιο ανε­πτυγμένα, δεν έχουν ούτε επαρκή μέ­σα ούτε την αναγκαία οικονομική επι­φάνεια για να παρέμβουν διορθωτικά στις αγορές. Δεν διαθέτουν πια ούτε τη ρευστότητα που είχαν όταν ξέσπα­σε η παγκόσμια κρίση, μια και τη διο­χέτευσαν στη στήριξη των τραπεζών και των χρηματαγορών διεθνώς. Το αποτέλεσμα ήταν να συσσωρευτούν μεγαλύτερα χρέη και να διογκωθούν ακόμη περισσότερο οι τραπεζικές «φούσκες».

Από την άλλη, η κατάργηση της εθνικής ρύθμισης οδήγησε σε μια τρομακτική υποβάθμιση της κυρίαρχης πολιτικής. Οι αγορές δεν έχουν ανά­γκη από πολιτικούς ηγέτες, αλλά από πολιτικούς διαχειριστές, ικανούς να εκτελούν εντολές και να πειθαρχούν απόλυτα στις απαιτήσεις τους. Τώρα ωρύονται για «κρίση πολιτικής ηγεσί­ας». Και δεν έχουν άδικο.

Οι πολιτικοί των αγορών δεν διαθέ­τουν ούτε ανάστημα ούτε καν ανεξαρ­τησία σκέψης και δράσης, τέτοια που θα τους βοηθούσε να λειτουργήσουν παρεμβατικά στην κρίση του δικού τους συστήματος. Πρόκειται για ένα εξαιρε­τικά ιδιότυπο είδος αργυρώνητων πο­λιτικών, που ξέρουν μόνο από ίντριγκα και διαπλοκή. Πώς να ενεργήσουν σή­μερα με τόλμη, όταν φτιάχτηκαν ευθύς εξαρχής για να ενεργούν πάντα μέσα σε εξ αρχής δεδομένα και προκαθορι­σμένα πλαίσια;

Και καθώς η παγκόσμια κρίση της οι­κονομίας και της πολιτικής του κυρίαρ­χου συστήματος θα σπρώχνει τους θια­σώτες του σε περισσότερες εκκλήσεις και ενέργειες για ακόμη πιο ισχυρές δομές «παγκόσμιας διακυβέρνησης», τότε περισσότερο θα βαθαίνει η πρω­τοφανής ύφεση, πηγαίνοντας από κραχ σε κραχ, με μεσοδιαστήματα απατηλής «ανάκαμψης». Όχι της οικονομίας, ού­τε βέβαια της κοινωνίας, αλλά των αγο­ρών και της κερδοσκοπίας, που τώρα πια έχει μεταβληθεί σε βασική κινητή­ρια δύναμή τους.

Η... πολεμική «λύση»!
Κι αυτό διότι, αν κάτι έχουν διδάξει οι παγκόσμιες ιστορικές κρίσεις, σαν αυτήν που βιώνουμε σήμερα, είναι ότι δεν μπορούν να δοθούν διεθνείς λύ­σεις. Πρέπει αναγκαστικά να δοθεί λύ­ση σε εθνικό επίπεδο. Οι παγκόσμιες κρίσεις δεν μπορούν να βρουν τη λύση τους σε διεθνές επίπεδο, εκτός αν ξε­σπάσει παγκόσμια σύρραξη με τη μια ή την άλλη μορφή. Δεν συνέβη ποτέ και δεν πρόκειται να συμβεί σήμερα. Εκτός κι αν αυτοί που την αναζητούν σήμερα, ψάχνουν την ευκαιρία για να γεννη­θούν νέες πολεμικές συρράξεις.
Ορισμένοι δεν το κρύβουν. Όπως, π.χ., ο Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος δεν κρύβει την άποψή του ότι μόνο ένας νέος πολεμικός παροξυσμός θα μπο­ρούσε να λυτρώσει την αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία από την κρίση. Έτσι, στα τέλη Σεπτεμβρίου, σε μια ανοιχτή ομιλία του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, ο Κρούγκμαν ισχυρί­στηκε ότι «αυτό που χρειαζόμαστε εί­ναι στην πραγματικότητα ένα οικονομι­κό ισοδύναμο του πολέμου». Και συνέ­χισε: «Αυτό που πραγματικά έφερε το τέλος στη Μεγάλη Ύφεση ήταν το τερά­στιο πρόγραμμα δημοσίων δαπανών, αλλιώς γνωστό ως Δεύτερος Παγκόσμι­ος Πόλεμος» («Huffington Post », 28.9).

Ο ίδιος λίγο νωρίτερα, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, είπε με­ταξύ σοβαρού και αστείου: «Εάν εμείς ανακαλύψουμε ότι, ξέρετε, οι εξωγή­ινοι σχεδιάζουν να επιτεθούν στη Γη και χρειαζόμαστε μια μαζική συγκέ­ντρωση πόρων για την αντιμετώπιση της εξωγήινης απειλής και πραγματικά έπαιρναν δευτερεύουσα θέση ο πλη­θωρισμός και τα ελλείμματα του προϋ­πολογισμού, αυτή η ύφεση θα μπορού­σε να ξεπεραστεί σε 18 μήνες».

Και συνέχισε: «Και αν μετά, ξαφνικά, ανακαλύψουμε ότι κάναμε λάθος, ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι, θα ήμασταν καλύτερα...». Ένας άλλος παρευρισκό­μενος τον διέκοψε λέγοντας: «Δηλαδή μας λέτε ότι χρειαζόμαστε έναν Όρσον Γουέλς;». Ο Κρούγκμαν απτόητος του απάντησε: «Υπήρχε ένα επεισόδιο της “Ζώνης του Λυκόφωτος” [τηλεοπτική εκπομπή], όπου οι επιστήμονες επινό­ησαν μια ψεύτικη απειλή από εξωγήι­νους με σκοπό να πετύχουν την παγκό­σμια ειρήνη... Αυτή τη φορά τη χρεια­ζόμαστε για να πετύχουμε μια δημοσι­ονομική ενίσχυση» (CNN, 14.8).

Πολιτικό αδιέξοδο
Μπορεί όλα αυτά να είναι ένα ατυ­χέστατο και πολύ κακόγουστο αστείο, αλλά όσο επιμένει η παγκόσμια κρίση, όσο οι αγορές βιώνουν το πλήρες οικο­νομικό και πολιτικό αδιέξοδο, μπορεί ο παραλογισμός να εμφανιστεί ως η μό­νη βιώσιμη διέξοδος. Ειδικά για όσους επιμένουν ότι μόνο σε διεθνές επίπεδο μπορεί να αναζητηθεί λύση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαί­νει κάτι τέτοιο. Την εποχή του Κέυνς πρυτάνευε επίσης η ίδια λογική, ότι οι­κονομική διεθνοποίηση και η αλληλε­ξάρτηση των οικονομιών αποτελεί το μοναδικό ελιξήριο για την ανάπτυξη και την ειρήνη. Στην κορύφωση όμως της παγκόσμιας κρίσης, δηλαδή το 1933, ο Κέυνς είχε αρκετή ανεξαρτη­σία σκέψης για να καταλήξει σε διαφο­ρετικό συμπέρασμα:

«Μεγάλωσα, όπως και οι περισσό­τεροι Άγγλοι, με σεβασμό στο ελεύ­θερο εμπόριο, όχι μόνο ως οικονομική θεωρία, την οποία ένα ορθολογικό και μορφωμένο πρόσωπο δεν θα μπορού­σε ποτέ να αμφισβητήσει, αλλά σχε­δόν ως μέρος του ηθικού νόμου. Θεω­ρούσα ότι διαφοροποιήσεις από αυτό αποτελούν ταυτόχρονα ηλιθιότητα και προσβολή. Σκεφτόμουν ότι οι ακλό­νητες πεποιθήσεις περί ελεύθερου εμπορίου της Αγγλίας, που διατηρού­νταν για σχεδόν εκατό χρόνια, είναι η εξήγηση τόσο απέναντι στον άνθρωπο όσο και απέναντι στα επουράνια της οικονομικής υπεροχής της...
 
Όμως δεν φαίνεται σήμερα προφα­νές ότι μια μεγάλη συγκέντρωση της εθνικής προσπάθειας για να κατακτη­θεί το εξωτερικό εμπόριο, ότι η διείσ­δυση της οικονομικής δομής μιας χώ­ρας από τους πόρους και την επιρροή των ξένων καπιταλιστών, ότι μια στενή εξάρτηση της δικής μας οικονομικής ζωής από τις διακυμάνσεις των οικονο­μικών πολιτικών των ξένων χωρών αποτελούν εγγυήσεις και διαβεβαιώσεις της διεθνούς ειρήνης. Είναι πιο εύκο­λο, υπό το πρίσμα της εμπειρίας και της διορατικότητας, να υποστηρίξει κανείς το αντίθετο.

Η προστασία των συμφερόντων μιας χώρας στο εξωτερικό, η κατάκτηση νέ­ων αγορών, η άνοδος του οικονομικού ιμπεριαλισμού, όλα αυτά μόλις και με­τά βίας μπορούν να αποφευχθούν ως αναπόσπαστο μέρος μιας κατάστασης πραγμάτων η οποία αποσκοπεί στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διεθνή εξειδίκευση και στη μέγιστη γεωγρα­φική διάχυση του κεφαλαίου οπουδή­ποτε κι αν βρίσκεται η έδρα της ιδιο­κτησίας του.
 
Ενδεδειγμένες εγχώριες πολιτικές μπορούν συχνά να είναι πιο εύκολο να αποδώσουν, αν, για παράδειγμα, το φαινόμενο που είναι γνωστό ως “φυγή των κεφαλαίων” θα μπορούσε να απο­κλειστεί. Το διαζύγιο ανάμεσα στην ιδι­οκτησία και την πραγματική ευθύνη της διαχείρισης είναι σοβαρή υπόθεση στο εσωτερικό μιας χώρας, όταν, ως αποτέ­λεσμα των πολυμετοχικών εταιρειών, η ιδιοκτησία κατακερματίζεται μεταξύ αμέτρητων ατόμων που αγοράζουν το συμφέρον τους για σήμερα, το πωλούν αύριο και τους λείπει συνολικά τόσο η γνώση όσο και η ευθύνη απέναντι σε ό,τι προς στιγμήν τους ανήκει.
 
Όμως, όταν η ίδια αρχή εφαρμό­ζεται διεθνώς, είναι, σε περιόδους έντασης, ανυπόφορη – είμαι ανεύθυ­νος προς ό,τι μου ανήκει και εκείνοι που λειτουργούν ό,τι μου ανήκει είναι ανεύθυνοι απέναντί μου. Μπορεί να υπάρχει κάποιος χρηματοοικονομικός υπολογισμός, ο οποίος δείχνει να είναι συμφέρον ότι η αποταμιεύσεις μου θα πρέπει να επενδυθούν σε οποιαδήπο­τε περιοχή του κατοικήσιμου πλανήτη παρουσιάζει τη μεγαλύτερη οριακή απόδοση του κεφαλαίου ή το υψηλό­τερο επιτόκιο.
 
Αλλά η εμπειρία λέει ότι η συσσώ­ρευση μεγάλης απόστασης ανάμεσα στην ιδιοκτησία και τη λειτουργία της κάνει κακό στις σχέσεις μεταξύ ανθρώ­πων και είναι πιθανό ή βέβαιο ότι μα­κροπρόθεσμα θα δημιουργήσει εντά­σεις και εχθρότητες που θα μηδενίσουν τον χρηματοοικονομικό υπολογισμό... Ως εκ τούτου, γι’ αυτούς τους σοβα­ρούς λόγους, τείνω προς την πεποίθη­ση ότι, όταν η μετάβαση ολοκληρωθεί, ένας μεγαλύτερος βαθμός εθνικής αυ­τάρκειας και οικονομικής απομόνωσης μεταξύ των χωρών από ό,τι υπήρχε το 1914 μπορεί να εξυπηρετήσουν την υπόθεση της ειρήνης.
 
Σε κάθε περίπτωση η εποχή του οι­κονομικού διεθνισμού δεν ήταν ιδιαίτε­ρα επιτυχής όσον αφορά την αποφυγή του πολέμου. Και αν οι φίλοι του αντα­παντούν πώς οι ατέλειες της επιτυχίας του ποτέ δεν του έδωσαν μια δίκαιη ευ­καιρία, είναι λογικό να επισημάνει κα­νείς ότι μια μεγαλύτερη επιτυχία είναι ελάχιστα πιθανή τα επόμενα χρόνια». («The Yale Review », Vol. 22, no. 4 [June 1933], σ. 755, 58).

Να μη γίνουμε Τρίτος Κόσμος
Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και σήμερα. Δεν μπο­ρεί να υπάρξει ούτε κατά διάνοια περίπτωση μια οικονομία να βρει την έξοδο από την παγκόσμια κρίση αν δεν προτάξει τη δική της εθνική συ­γκρότηση. Ιδίως όταν πρόκειται για μια οικονο­μία σαν την Ελλάδα. Πρέπει να αντιστραφούν οι όροι λειτουργίας και ανάπτυξης της οικονομίας. Δεν μπορεί να εξαρτάται από την προσέλκυση ξένου κεφαλαίου και το άνοιγμα των αγορών της. Δεν μπορεί να αναζητά πλούτη από το εξωτερικό εμπόριο και την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων, που αποκαλείται ανταγωνιστικότητα. Χρειάζεται επειγόντως να αναταχθεί η οικονομία με επίκε­ντρο την εσωτερική αγορά και τις εγχώριες ανά­γκες της μεγάλης πλειονότητας του πληθυσμού. Είναι απαραίτητο να κινητοποιηθούν πρώτα και κύρια οι εσωτερικές δυνάμεις παραγωγής.

Πριν αναζητήσουμε στο εξωτερικό αγορές για προϊόντα και υπηρεσίες, πρέπει πρώτα να εξα­σφαλίσουμε την ικανοποίηση των πιο ζωτικών αναγκών της εγχώριας οικονομίας και κοινωνίας. Πρέπει να σπάσει η εξάρτηση της ελληνικής οι­κονομίας από τις εισαγωγές κεφαλαίου και εμπο­ρευμάτων. Διαφορετικά η Ελλάδα θα ακολουθή­σει τον δρόμο του Τρίτου Κόσμου, που μπορεί να παρουσιάζει εξαγωγικές επιδόσεις, αλλά κοινω­νικά και πολιτικά ανήκει ακόμη στον 18ο αιώνα. Δεν μπορεί να υπάρξει κανένας άλλος τρόπος για να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο στο οποίο έχου­με βρεθεί.

Αυτόκλητοι σωτήρες
Την εποχή του Μεσοπολέμου, κατά τη διάρ­κεια της Μεγάλης Ύφεσης, όσο κι αν προσπάθη­σε το κυρίαρχο σύστημα να ακολουθήσει τις διο­ρατικές παρατηρήσεις του Κέυνς, δεν μπόρεσε.
Το Νιου Ντιλ στις ΗΠΑ και ο φασισμός ή ο ναζι­σμός στην Ευρώπη ήταν οι δυο ακραίες εκδοχές του καπιταλιστικού οικουμενισμού ή της παγκο­σμιοποίησης της εποχής εκείνης.

Οι λαοί, στην προσπάθειά τους να βρουν τον δικό τους δρόμο μέσα από το αδιέξοδο, δοκίμα­σαν τη λύση των Λαϊκών Μετώπων. Αν και η περί­οδος των Λαϊκών Μετώπων είναι η μόνη που έφε­ρε αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος του λαού, απέτυχε ως προς τον τε­λικό σκοπό της. Κι αυτό επειδή τα Λαϊκά Μέτω­πα έμειναν σε μια συμφωνία κορυφής, χωρίς να υπολογίζουν την αληθινή δυναμική των λαϊκών μαζών.
Τότε ήταν συνηθισμένο αυτόκλητες πρωτοπο­ρίες, ηγέτες και ηγετίσκοι να μιλούν για τη μάζα, να ξέρουν καλύτερα από αυτήν και να την κα­λούν να τους ακολουθήσει τυφλά. Η λογική αυτή έφερε τον εκφυλισμό σε ό,τι πιο ελπιδοφόρο για τους λαούς γέννησε εκείνη η εποχή.

Αδυναμία διεξόδου
Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορε­τικά. Το κυρίαρχο σύστημα αδυνατεί να δώσει έστω και προσωρινή λύση στο αδιέξοδο όχι μό­νο της Ελλάδας, αλλά και παγκοσμίως. Οι αγορές δεν επιτρέπουν κανενός είδους ευελιξία ή τόλμη. Μόνο επιδείνωση της καταστροφής μπορεί να υποσχεθεί. Η λύση ενός αληθινού, αυθεντι­κού Λαϊκού Μετώπου μπορεί να υπάρξει σήμερα μόνο με τον λαό κυρίαρχο στη δική του οργάνω­ση. Χωρίς συμφωνίες κορυφής, πολιτικές συνι­στώσες και συνισταμένες. Μόνο με όρους αλη­θινής μαζικής αυτοοργάνωσης σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς. Χωρίς πιστοποιητικά κοινωνι­κών φρονημάτων ή δηλώσεις μετανοίας.


Η ώρα της δράσης έχει φτάσει...
Τα τονίζουμε όλα αυτά γιατί η ώρα των οικονομικοπολιτικών αναλύσεων τελείωσε. Το Eurogroup επίσημα πια μεθοδεύει την επίσημη πτώχευση της χώρας. Ο κ. Βενιζέλος ουσιαστικά το ανακοίνωσε με τη συνέντευξη που έδωσε την Τρίτη. Πώς αντι­μετωπίζει ένας λαός αυτό το άμεσο ενδεχόμενο της επίσημης πτώχευσης; Έχει κανείς απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα;
Οι κυρίαρχες δυνάμεις επιδιώκουν να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση. Δεν θα δ ιστάσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα να αναστείλουν ή να κα­θυστερήσουν για ένα διάστημα πληρωμές μισθών και συντάξεων για να πανικοβάλουν τον κόσμο και να τον κάνουν να παρακαλεί για την επέμβαση της τρόικας, να παρακαλεί για την 6η δόση κ.ο.κ.

Κοινωνική συνοχή
Πώς θα αντιμετωπίσει ο λαός αυτές τις ασκή­σεις πανικού και χτυπήματος του ηθικού του; Υπάρχει κάποια δύναμη που να δίνει σαφή απάντη­ση; Οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης πολιτεύονται με σκοπό να καρπωθούν τη δυσαρέ­σκεια του κόσμου στις επόμενες εκλογές. Σκασίλα τους για τα υπόλοιπα. Άλλοι πάλι ονειρεύονται ψη­φοδέλτια και πολιτικά μέτωπα που θα τους ανοί­ξουν την πόρτα του Κοινοβουλίου.

Υπάρχει λοιπόν τρόπος να αντιμετωπίσει ο λαός την επερχόμενη πτώχευση; Μονάχα ένας: να κρα­τήσει την ψυχραιμία του και να οργανωθεί στις γει­τονιές, να αποκαταστήσει και να περιφρουρήσει την κοινωνική του συνοχή, να μην επιτρέψει να τον πανικοβάλουν και να τον μετατρέψουν σε ζώο με αγελαία ένστικτα κοινωνικού κανιβαλισμού. Αυτό προέχει σήμερα. Και η μόνη δύναμη που μπορεί να το πετύχει σήμερα αυτό είναι το Ενιαίο Παλλαϊ­κό Μέτωπο, που απλώνεται γοργά σε όλες τις γει­τονιές, σε κάθε χωριό και πόλη της Ελλάδας. Μια νέα δύναμη έχει γεννηθεί και μαζί της η ελπίδα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.
γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

από το dimitriskazakis

Έρχεται συγκυβέρνηση

Το ερώτημα δεν είναι το εάν, αλλά το πότε, καθώς και ο τρόπος που θα την παρουσιάσουν, ώστε να μην υπάρξουν μεγάλες πολιτικές απώλειες. Αυτή τη στιγμή, ολόκληρο το σάπιο και διεφθαρμένο κρατικοδίαιτο καθεστώς επιδιώκει να διασωθεί και όπως γίνεται αντιληπτό, κανένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να το επιτύχει αυτό.

Επομένως ολόκληρο το καθεστώς, τόσο παρασκηνιακά, όσο και με τα παπαγαλάκια του στα καθεστωτικά ΜΜ"Ε' πιέζει και προσπαθεί να πείσει ότι η συγκυβέρνηση (ή κάποιας μορφής οικουμενική κυβέρνηση) είναι η λύση για τη χώρα.

Εξάλλου, τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η ΝΔ, σε καμία περίπτωση δεν... θέλουν να διαχειριστούν μόνοι τους αυτήν την κρίση. Και οι δύο γνωρίζουν πολύ καλά ότι η εξαθλίωση του λαού στην οποία μας οδηγούν, θα διαλύσει και τα δύο κόμματα και θα στείλει στα σπίτια τους ή στις φυλακές πολλούς από τους σημερινούς πολιτικοοικονομικούς ταγούς. Γι’ αυτό πολλοί από το ΠΑΣΟΚ, ανοιχτά πλέον ζητούν συγκυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα πολλοί από την Νέα Δημοκρατία, οι επονομαζόμενοι και μετριοπαθείς (βλ. σκληροί Νεοφιλελεύθεροι) θέλουν συγκυβέρνηση.

Επομένως το ερώτημα είναι το πότε. Η διαφορά είναι η εξής: Το μεν ΠΑΣΟΚ θέλει συγκυβέρνηση τώρα, που αυτό θα έχει το πάνω χέρι. Θα έχει την πρωθυπουργία και την πλειοψηφία και απλά θα επιδιώξει με δόλωμα το τυρί στη φάκα, να φορτώσει στα άλλα κόμματα το πολιτικό κόστος. Η δε Νέα Δημοκρατία, θέλει την συγκυβέρνηση μετά από εκλογές, γιατί πιστεύει ότι θα έρθει πρώτο κόμμα (αυτοδυναμία ελπίζουμε ότι δεν υπάρχει αφελής που να την πιστεύει), ώστε να έχει εκείνη το πάνω χέρι και να κατευθύνει τις εξελίξεις. Εδώ ακριβώς παίζεται το σκληρό πολιτικό πόκερ αυτή τη στιγμή. Τώρα ή μετά από εκλογές;

Η συγκυβέρνηση δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η μοναδική πραγματική πολιτική πράξη σε όλο αυτό το θεατρικό πολιτικό σύστημα της ψεύτικης και ανούσιας αντιπαράθεσης. Μιας πλασματικής αντιπαράθεσης, που μοναδικό πραγματικό στόχο έχει την εξουσία και την ικανοποίηση της κάθε λογής πολιτικής πελατείας, που στηρίζει τις διάφορες κομματικές ελίτ, μέσα από ψεύτικα ιδεολογικά περιτυλίγματα.

Για όσους όμως, αυτή τη στιγμή νομίζουν ότι η συγκυβέρνηση θα είναι λύση στο πρόβλημά μας, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η συγκυβέρνηση θα απελευθερώσει τους πολιτικούς από το πολιτικό κόστος και το φόβο του καταλογισμού των ευθυνών και ως εκ τούτου, θα φέρει σκληρές αντιλαϊκές αποφάσεις, σκληρή καταπίεση του λαού, δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αρπαγή περιουσιών και πλήρη εξαθλίωση, ενώ παράλληλα θα διατηρείται η καθεστωτική ολιγαρχία αλώβητη, πράγματα που δεν μπορεί να κάνει ένα κόμμα μόνο του.

Επιτέλους, λέμε εμείς, να γίνει αυτή η συγκυβέρνηση, για να αποδειχθεί η πλήρης ανικανότητα του ισχύοντος ψευτοδημοκρατικού πολιτικού συστήματος και επιτέλους να αρχίσει να δημιουργείται γνήσια λαϊκή αντιπολίτευση που θα ανατρέψει τα πάντα.

Η σύγκρουση θα είναι σκληρή και αιματηρή, γιατί το καθεστώς θα παίξει όλη του την ύπαρξη πάνω σ’ αυτή τη συγκυβέρνηση.
από το προεδρική δημοκρατία

ΠΑΣΟΚ... με νύχια και με δόντια γατζωμένοι στην καρέκλα

Απεγνωσμένη μάχη μέχρις εσχάτων για να μην πάει σε πρόωρες εκλογές δίνει η κυβέρνηση, με το παράδοξο δίδυμο Παπανδρέου – Βενιζέλου να βρίσκεται απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία, αλλά και την κοινή λογική, όπως αυτή διατυπώνεται από παράγοντες του εξωτερικού, αλλά και από τον διεθνή Τύπο.

Ο κ. Βενιζέλος προχώρησε χθες και σε νέες τρομοκρατικού περιεχομένου δηλώσεις εξερχόμενος του προεδρικού μεγάρου, όπου – για κάποιον λόγο – έγινε δεκτός από τον κ. Κ. Παπούλια.

Στην απέλπιδα προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα νέα χαράτσια και τις νέες περικοπές - αλλά και το γεγονός ότι μέσα στη Βουλή δήλωσε πως το χαράτσι στα ακίνητα θα…μονιμοποιηθεί - επανέλαβε ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και επικίνδυνη.

Κατέφυγε δε σε ένα νέο εφεύρημα, σύμφωνα με το οποίο η κρίση δεν είναι αυτή που ζούμε σήμερα, με τις αιματηρές θυσίες, αλλά αυτή που θα ζήσουμε αν δεν υποστούμε όλα αυτά, διότι «θα είναι η Αργεντινή του 2000. Δηλαδή, η πλήρης διάλυση της οικονομίας, των θεσμών, του κοινωνικού ιστού και της παραγωγικής βάσης της χώρας. Αν θέλουμε να σώσουμε τη χώρα και να μην ζήσουμε σκηνές που βλέπουμε σε ντοκιμαντέρ από χώρες της Λατινικής Αμερικής, πρέπει να βάλουμε το κεφάλι κάτω και να δουλέψουμε, γιατί το θαύμα που θα σώσει τη χώρα βρίσκεται μέσα στο μυαλό και στα χέρια των Ελλήνων. Θέλει δουλειά, δουλειά, δουλειά».

Τα νέα σκληρά μέτρα, αλλά και τα περί Αργεντινής και οι δηλώσεις Πάγκαλου περί κλεφτών, προκάλεσαν την αντίδραση όλων των κομμάτων, εντός και εκτός κοινοβουλίου.

Ατολμία, αδράνεια και αναβλητικότητα καταλόγισε στην κυβέρνηση ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Σταύρος Δήμας, κατηγορώντας την ότι με τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε, «προκαλεί επιπλέον ύφεση, αυξάνει το έλλειμμα και την ανεργία και διώχνει τις επενδύσεις».

«Την ώρα που η κοινωνία δεν έχει συνέλθει ακόμη από το σοκ των τελευταίων σκληρών μέτρων, η κυβέρνηση προαναγγέλλει, με την ίδια προχειρότητα, νέα. Αντί, από την αρχή, να μειώσει δραστικά τις δαπάνες, περιορίζοντας το κράτος και κάνοντας το ταυτόχρονα λιγότερο γραφειοκρατικό και πιο αποτελεσματικό, επέλεξε τη βαριά φορολογία, που σε περίοδο ύφεσης δεν αποδίδει», υπογράμμισε.

Ο κ. Δήμας κάλεσε το οικονομικό επιτελείο να κινητοποιήσει μέτρα άμεσης ανάκαμψης, «για να αποτρέψει βαθύτερη ύφεση και περαιτέρω χειροτέρευση της οικονομίας».

«Κυβέρνηση και τρόικα αδίστακτα και με σχέδιο ολοκληρώνουν το αποτρόπαιο έργο εξόντωσης των λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων», ήταν η αντίδραση του ΚΚΕ.

«Μια μέρα μετά τις χθεσινές του δηλώσεις, που συνιστούν ευθεία αμφισβήτηση της δημοκρατικής λειτουργίας, συνέχισε την επιχείρηση τρομοκράτησης και εκβιασμού της κοινωνίας προειδοποιώντας μας πως θα γίνουμε Αργεντινή», δήλωσε εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ, Π. Σκουρλέτης.

«Πανικόβλητη και χαμένη στο διάστημα» χαρακτήρισε την κυβέρνηση η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη, ενώ για τα νέα μέτρα τόνισε ότι λαμβάνονται «χωρίς στρατηγική, χωρίς στόχο και χωρίς κανένα σχέδιο».

Για «ανευθυνότητα, προχειρότητα και αναλγησία» μίλησε ο υπεύθυνος για θέματα Οικονομικής Πολιτικής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Δημήτρης Χατζησωκράτης.

Ακόμη και η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ αντέδρασε λέγοντας πως «δεν πρέπει να συγκρίνουμε την Ελλάδα με την Αργεντινή».

Ακόμη και ο γερμανικός Τύπος αντέδρασε, με την εφημερίδα «Ντι Βελτ» να χαρακτηρίζει «ανήκουστα» τα μέτρα που ανακοίνωσε ο κ. Βενιζέλος.

Φυσικά, άλλη μια παράσταση δόθηκε χθες και στον ΚΤΕ Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ, με τους βουλευτές να μιλούν για αστοχίες, καθυστερήσεις και δημιουργία μιας αφόρητης κατάστασης, κατά την οποία, όπως είπε η πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Βάσω Παπανδρέου «έχουμε μέχρι στιγμής σώσει έξι φορές τη χώρα».

Οι εκλογές φαίνεται να πλησιάζουν όλο και πιο πολύ, κυρίως επειδή πέρασε ένα ολόκληρο καλοκαίρι στη διάρκεια του οποίου η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτε, αντίθετα ο προϋπολογισμός έχει εκτροχιαστεί.

Ο πολύτιμος αυτός χαμένος χρόνος στοιχίζει αυτή τη στιγμή σε τρομερές και ασήκωτες θυσίες.
γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από την Ελεύθερη Ζώνη η φωτό από το antista/chef

Επιχειρούν ηρωική έξοδο

Μάλλον πρόκειται για την τελευταία μπλόφα που κ. Παπανδρέου!

Κέρδισε τις εκλογές με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν».

Μας καθυπέταξε στο Μνημόνιο, λέγοντας ότι μας «σώζει».

Διασώθηκε στις Δημοτικές Εκλογές, εκβιάζοντας με εθνικές εκλογές.

Ανέθεσε στον, αδαή περί τα οικονομικά, Βαγγέλη Βενιζέλο την οικονομία για να χειριστεί τα θέματα με πολιτικούς όρους και να κάψει τις αρχηγικές του φιλοδοξίες.

Επέστρεψε …θριαμβευτής μετά τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου με το …νέο «δάνειο μαμούθ», που θα έλυνε οριστικά το πρόβλημα του χρέους μας, αλλά το σχέδιο καρκινοβατεί.

Πήγε να στήσει ένα αισιόδοξο σενάριο με τη συνεργασία Προβόπουλου και… φίλιων τραπεζικών δυνάμεων, αλλά ο ενθουσιασμός εξανεμίσθηκε.

Στην πορεία δέχθηκε και έξι ισχυρά πλήγματα:

-Την αποτυχία εγκλωβισμού του Σαμαρά στο σχέδιο της συγκυβέρνησης.

-Την παραίτηση Παμπούκη

-Την μεγαλοπρεπή γκάφα Βενιζέλου και τη συμφωνία με τη Φινλανδία που άνοιξε το χορό των εγγυήσεων.

-Τις συνεχιζόμενες ενδοϋπουργικές κόντρες, που επιβεβαιώνουν την εικόνα διάλυσης

-Την Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής που απέδειξε με αριθμούς ότι η οικονομία έχει εκτροχιαστεί.

-Τις απαιτήσεις της τρόικας για τήρηση των αναληφθεισών δεσμεύσεων, που φέρει την Κυβέρνηση σε απευθείας σύγκρουση με τον σκληρό πυρήνα της.

Πληροφορίες κάνουν λόγο και για κάποια δημοσκοπικά ευρήματα που προκαλούν ίλιγγο.

Ο κ. Παπανδρέου δεν τα αντέχει πλέον αυτά. Δεν τα αντέχει και το ΠΑΣΟΚ.

Θα επιχειρήσουν μια ηρωική (νομίζουν) έξοδο!

Έτσι αποφάσισαν να στήσουν ένα σκηνικό ρήξη με τους …κακούς τροϊκανούς, τους οποίους αυτοί έφεραν στην Ελλάδα

Είναι πλέον τόσο προβλέψιμοι.

Θυμάστε πως την έπαθε ο τσομπάνης στη γνωστή ιστορία με τον λύκο;
ΚΡ

από το antinews

Ο Γιωργάκης ζεσταίνει τη σούπα του δημοψηφίσματος

Σε μία απέλπιδα προσπάθεια αλλαγής της ατζέντας ο πρωθυπουργός, που έχει εξαφανιστεί από τα θέματα της οικονομίας, ετοιμάζεται να προτάξει στη ΔΕΘ τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Έτσι στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ επανέλαβε ότι τα τέλη του φθινόπωρου θα γίνει δημοψήφισμα, ενώ έθεσε και θέμα αλλαγής του Συντάγματος.

Υπογραμμίζεται ότι με το δημοψήφισμα, που πιθανότατα θα έχει πολλά ερωτήματα, δεν θα γίνουν μόνο θεσμικές πολιτικές αλλαγές, αλλά θα θιγούν και θέματα που άπτονται του Συντάγματος. Ενδεχομένως δηλαδή, με το δημοψήφισμα να επιχειρηθεί «υπέρβαση» του Συντάγματος, αν και, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις Καστανίδη, θα έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα για την κυβέρνηση.

Το ΠΑΣΟΚ (και το σύστημα Παπανδρέου) θα... επιχειρήσει να επιβάλλει το θεσμικό πλαίσιο που το συμφέρει στο πολιτικό σύστημα, στο κράτος και στο οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο της χώρας, διαμορφώνοντας αρνητικούς συσχετισμούς για την ΝΔ. Ο Παπανδρέου στο Πολιτικό Συμβούλιο αναφέρθηκε σε συνταγματικές αλλαγές, αλλά και σε αλλαγές που «θα εμπεδώσουν ένα κλίμα σίγουρης θεσμικής ανάταξης διότι οι δημοκρατικοί θεσμοί και το κράτος είναι ο μεγάλος ασθενής», ενώ οι συνεργάτες του μετά την συνεδρίαση διέρρεαν την εμμονή του ΓΑΠ στην πολιτική «τα γκρεμίζουμε όλα».

Ο ΓΑΠ ακόμη δεν έχει οριστικοποιήσει τα ερωτήματα που θέλει να θέσει στο δημοψήφισμα, ενώ ίσως μιλήσει πιο καθαρά στην συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη. Ωστόσο μερικά από αυτά που έχουν ακουστεί είναι η μείωση του αριθμού των βουλευτών (που θα βρει σύμφωνες ευρύτερες δυνάμεις), η αλλαγή του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών, η λειτουργία της Βουλής, η χρηματοδότηση των κομμάτων, η θητεία των εκλεγμένων αξιωματούχων, το εκλογικό σύστημα και η δικαιοσύνη.

από το antinews

Στήνουν κάλπες!

Την βρήκαν την λύση οι αστέρες μας. Θα λύσουν το πρόβλημα της ανεργίας με πεντάμηνες συμβάσεις στους δήμους και στις κοινότητες. Κουράστηκαν με την αναζήτηση επενδύσεων στη μακρινή και μυστήρια (από κάθε άποψη) Αραβία και επέστρεψαν σε παλιές δοκιμασμένες πρακτικές. Μυρίζουν εκλογές. Τα κανάλια της διαπλοκής άρχισαν να διαμορφώνουν το κλίμα...

Μόνο που αυτές οι εκλογές δεν είναι απαραίτητο ότι θα μοιάζουν με όλες τις προηγούμενες. Όσοι πιστεύουν ότι θα... κερδίσουν με εκβιαστικά μηνύματα, ας έχουν υπόψη τους ότι εκείνος που τα έχει ήδη χάσει όλα δεν έχει κάτι να φοβηθεί. Όσοι ονειρεύονται ότι η στρατηγική του "ώριμου φρούτου" ή αλλιώς η έκφραση του απολύτως τίποτα θα είναι αρκετή για να τους οδηγήσει στην εξουσία, ίσως βρεθούν προ δυσάρεστων καταστάσεων.

Και τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν αποτύχει οικτρά στην περίοδο της κρίσης. Περισσότερο βέβαια η κυβέρνηση. Απέτυχαν να αποδείξουν ότι τους ενδιαφέρει κάτι περισσότερο από τις καρέκλες τους. Απέτυχαν να κάνουν μία σοβαρή πρόταση εξόδου από την κρίση. Απέτυχαν να πείσουν ακόμη και τους οπαδούς τους ότι έχουν να προσφέρουν κάτι περισσότερο σε αυτή την χώρα.

Απλά καθημερινά πράγματα αντιμετωπίζονται σαν να πρόκειται για το Μεσανατολικό. Κι έτσι πορευόμαστε, δίχως όραμα. Κι ώρες - ώρες δημιουργείται η αίσθηση στο μέσο πολίτη ότι έχουμε μπλέξει στην κυριολεξία με άχρηστους. Με ανθρώπους που τους έχουμε εμπιστευτεί τις τύχες μας, αλλά δεν είναι σε θέση να κάνουν απλά, καθημερινά πράγματα.

Την βρήκε τη λύση το «τζιμάνι». Πεντάμηνες προσλήψεις στους δήμους. Αλήθεια, χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να κατεβάσει μία τόσο μεγαλόπνοη ιδέα; Αλλά αυτό σημαίνει από 100.000 ως 400.000 ψήφους. Τόσο απλά, τόσο ψυχρά. Δεν τους νοιάζει αυτή η χώρα. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο πέρα από τη νομή της εξουσίας. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ελπίδα...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

από το capital