Showing posts with label διαπλεκόμενα. Show all posts
Showing posts with label διαπλεκόμενα. Show all posts

Με αυτή την συντεχνία τι θα γίνει;

Και μιας και οι τρεις Θατσερικοί υπουργοί έθεσαν το θέμα των “κρατικοδίαιτων συντεχνιών” θα ήθελα να τους ρωτήσω: Με αυτή την συντεχνία τι θα γίνει;

Ρητορικό το ερώτημα…
Άλλωστε δεν θα καταδίκαζαν τις “συντεχνίες” που τους έκαναν υπουργούς αν δεν είχαν εξασφαλίσει την στήριξη αυτής και κάποιων ακόμα συντεχνιών του πλούτου για να μείνουν στο παιχνίδι της εξουσίας που αποτελεί και την μοναδική “αρχή” που διαθέτουν.

YΓ. Τι ήταν να το δημοσιεύσω αυτό στις 22:02 χθες και στις 22:32 στο site της Ελευθεροτυπίας ανέβηκε ΑΥΤΟ. Η κυβέρνηση ζητά από τους κρατικοδίαιτους να βάλουν κι αυτοί πλάτη (πόσο παραπάνω ψέμα να πούνε;) για να συνεχιστεί απρόσκοπτα το αλισβερίσι τους…
από το antista/chef

Το τελευταίο διαπλεκόμενο ταγκό

Πριν πολλά φεγγάρια (νοώντας 1-2 χρόνια) σε μια παρέα από φίλους, τους είπα ότι οι τράπεζες θα πάνε στο μηδέν.

Δηλαδή θα εξαφανιστούν από το ταμπλό με ρωτάει ένας φίλος; Όχι αναγκαστικά του λέω, άλλα όταν έχεις αγοράσει στα 15 ευρώ και η μετοχή είναι στα 40 cents, είναι σαν να έχεις μηδενίσει. Δεν είναι ανάγκη μια μετοχή να βγει από το ταμπλό. Βάλτε και τις αυξήσεις και τα reverse splits, είναι σαν να έχεις μηδενίσει πολλαπλές φορές.

Το προσαρμοσμένο διάγραμμα της ΓΤΕ κάνει λόγο ότι...πριν 4 χρονιά η μετοχή ήταν στα 60 ευρώ και το 1999 στα 250 ευρώ! Σήμερα είναι στα 27 cents, που για μένα σημαίνει ότι ο μέτοχος έχει μηδενίσει. Μάλιστα αν είχε συμμετάσχει κανείς και στις αυξήσεις, τότε είσαι αρκετά κάτω από το μηδέν.

Ο τραπεζικός κλάδος θα είναι ο μόνος που δεν θα πάρει ανάσα μετά από την μεγάλη αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους. Όλες οι άλλες μετοχές και κλάδοι θα ανακάμψουν, πλην όμως Λακεδαιμόνιων.

Θα είναι ο μοναδικός που οι μέτοχοι δεν θα έχουν καμία ελπίδα να ξαναδούν τα λεφτά τους και θα είναι ο μοναδικός κλάδος που, στο όνομα αυτού, οι Έλληνες επενδυτές θα ρίχνουν κατάρες (αν δεν το κάνουν ήδη).

Η ΝΑΟΥΚ, ΚΛΩΝ, ΣΕΦΟΡ και πολλές άλλες θα έχουν ξεχαστεί, αλλά πολλά από τα σημερινά τραπεζικά χαρτιά θα μείνουν στην μνήμη των Ελλήνων επενδυτών εις τον αιώνα τον άπαντα αγαπητέ αναγνώστη.

Θα είναι ο κλάδος όπου μελλοντικές γενιές Ελλήνων επενδυτών θα λένε στα παιδιά τους πότε να μην ακουμπήσουν. Θα είναι ο κλάδος όπου τα λεφτά και οι αξίες που θα χαθούν, θα είναι μυθικών διαστάσεων.

Θα είναι ο κλάδος όπου ολόκληρες γενιές Ελλήνων θα αφηγούνται ιστορίες των μεγάλων Ελλήνων κροίσων, που ενώ έκαναν δισεκατομμύρια από τη μεταπολίτευση και μετά, τα έχασαν όλα σε μια νύχτα λόγου διαπλοκής με την πολιτική ηγεσία.

Η ιστορία θα δείξει ότι η διαπλοκή των διοικήσεων με την πολιτική ηγεσία είναι ο καλύτερος τρόπος για να χάσει κανείς λεφτά.

Το πρόβλημα με την διαπλοκή είναι το εξής: όταν μια εταιρεία συνηθίζει να κάνει μπίζνες με την πολιτική ηγεσία, τότε χάνει τη μπάλα και ξεχνά τι πρέπει να κάνει για να παραμείνει ανταγωνιστική για να επιβιώσει. Αποτέλεσμα είναι ότι αλλάζεις συνήθειες και τακτικές που, μακροπρόθεσμα τις περισσότερες φορές οδηγούν στην καταστροφή. Η ΙΝΤΚΑ και ο ΔΟΛ δεν είναι παρά μόνο δύο τέτοιες περιπτώσεις.

Οι διαπλοκή των πολιτικών ηγεσιών όμως δεν περιορίστηκε στις τράπεζες και σε επιλεκτικές εταιρείες της Ελληνικής επιχειρηματικής ζωής. Η μεγαλύτερη διαπλοκή ήταν με τον Έλληνα ψηφοφόρο. Η διαπλοκή αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να φτιάξουμε έναν διογκωμένο δημόσιο τομέα, που κανένας δεν ξέρει πόσους έχουμε, τι κάνουν, πως το κάνουν και γιατί το κάνουν.

Άπαντες έχουν χάσει τη μπάλα, προσπαθώντας να λύσουν το κουβάρι που λέγετε Ελληνική δημόσια διοίκηση. Ακόμα και η τρόικα δεν μπορεί να λύσει τον Γόρδιο Δεσμό. Οι Έλληνες γραφειοκράτες έχουν κάνει τόσους πολλούς κόμπους, που κανένας δεν μπορεί να τους λύσει.

Η μόνη λύση είναι να κάνουμε ότι έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος. Να βγει δηλαδή η χαντζάρα και να κόψουμε τους δεσμούς, αντί να προσπαθήσουμε να τους λύσουμε.

Σύντομα η χαντζάρα θα βγει και θα απαλλάξει τον μέσο Έλληνα πολίτη από ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό του χρέους. Αυτό θα κόψει τους δεσμούς των τραπεζών με την Ελληνική γραφειοκρατία μαχαίρι.

Το επόμενο που πρέπει να γίνει είναι να κοπεί η διαπλοκή των πολιτικών με την δημόσια διοίκηση. Ο ευκολότερος τρόπος να σταματήσει αυτή η διαπλοκή είναι να πέσουν τόσο πολύ οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, που κανένας δεν θα θέλει να μπει στο δημόσιο και άρα, κανένας πολιτικός δεν θα μπορεί να κάνει ρουσφέτια, διότι κανένας πολίτης δεν θα το επιδιώξει. Η τρόικα και οι Ευρωπαίοι φίλοι μας να είστε σίγουροι ότι θα πετύχουν αυτό τον σκοπό.

Το αν με όλα αυτά καταφέρουμε να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί και να αναδιαρθρώσουμε το κράτος αυτό, για να δούμε άσπρη μέρα, μένει να το δούμε. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πόσο μπορούμε να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα και να βρεθούν καινούργια πρόσωπα.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι δεσμοί της διαπλοκής σύντομα θα λυθούν και οι πολιτικοί αυτής της χώρας θα χορέψουν το τελευταίο διαπλεκόμενο Ταγκό.
γράφει ο Γιώργου Καισάριου
από το capital

Το τέλος της πολιτικής μαφίας και το τέλος ακινήτων

Δεν έχω καμμία αμφιβολία πλέον ότι το πολιτικό μας σύστημα διακονείται από μία ξενόδουλη μαφία, η οποία έχει τις ρίζες της στον δοσιλογισμό της περιόδου 1940-1944 ανδρωθείσα με το σχέδιο Μάρσαλ. Η νομοθεσία που έκτοτε κοσμεί τον νομικό πολιτισμό μας [εξαιρετικό παράδειγμα οξύμωρου σχήματος προς διδασκαλία στη μέση εκπαίδευση] είναι ένας απέραντος αχταρμάς αλληλοσυγκρουόμενων διατάξεων που ψηφίζονταν και εξακολουθούν να ψηφίζονται από τον κομματικό λόχο της εκάστοτε κυβερνώσας παράταξης για να υπηρετείται λυσιτελώς το σάπιο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας.

Διερωτάται κάθε νομικός πώς είναι δυνατόν να... λειτουργεί σωστά ένα κράτος που στηρίζεται σε μία πολυδαίδαλη νομοθεσία με άπειρες εσωτερικές αντιφάσεις. Ελλείπει πολιτική βούληση; Καθόλου. Υπάρχει πολιτική βούληση και βασιλεύει. Είναι αυτή που επιτάσσει: «Μη θίγετε τα κακώς κείμενα. Αφήστε τα πάντα να κινούνται μέσα στη θολούρα. Έτσι, ο καθένας θα έχει κάτι να κάνει πασχίζοντας να βρει άκρη.»

Θυμίζει το σύνθημα που επικρατούσε στο στρατό: «Δίνετε στους κληρωτούς να κάνουν μία δουλειά. Οποιαδήποτε δουλειά. Αποψίλωση και ξανά αποψίλωση, αρκεί να είναι απασχολημένοι και να μη σκέφτονται». Έτσι και ο λαός είναι διαρκώς απασχολημένος από την πολιτική μαφία που ρίχνει το ένα μετά το άλλο τα συνθήματα, ώστε ο πολίτης να μην προλαβαίνει να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο και να περιορίζεται στην εξιχνίαση των δηλώσεων των εκάστοτε μικρών Λουδοβίκων που τον κυβερνούν και έχουν εσχάτως αναλάβει, χωρίς να τους το ζητήσει κανείς, να τον σώσουν από την καταστροφή, στην οποίαν οι ίδιοι τον έχουν οδηγήσει.

Τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα είναι το τέλος ακινήτων που θα εισπραχθεί μέσω της ΔΕΗ. Γέμισαν οι σελίδες των εφημερίδων, κατακλύσθηκαν τα τηλεοπτικά προγράμματα και στόμωσε το διαδίκτυο με δημοσιεύσεις επί δημοσιεύσεων και δηλώσεις επί δηλώσεων. Πολλοί σπεύδουν, γράφεται, να διακόψουν την ηλεκτροδότηση του εξοχικού τους, ώστε να μην επιβαρυνθούν με το τέλος. Ωραίος εξυπνακισμός, ως αυτός τον οποίον έχουν καλλιεργήσει επί δεκαετίες οι κυβερνώντες.

Όλοι αυτοί δεν σκέφτηκαν ότι το τέλος επιβάλλεται στο ακίνητο και απλώς θα εισπραχθεί δια της ΔΕΗ ως του αποτελεσματικότερου τρόπου είσπραξης; Δεν σκέφτηκαν ότι όποιο ακίνητο δεν διαθέτει μετρητή ΔΕΗ ή άλλου παρόχου ηλεκτρικής ενέργειας θα φορολογηθεί και αυτό, αλλά το τέλος θα εισπραχθεί με άλλη διαδικασία; Δεν σκέφθηκαν π.χ. ότι αν αύριο αποφασίσουν να μεταβιβάσουν το ακίνητο στο παιδί τους λόγω γονικής παροχής, θα πρέπει να επισυνάψουν στο συμβόλαιο και βεβαίωση περί εξόφλησης του νέου τέλους, όπως ακριβώς γίνεται σήμερα με το υπέρ Δήμων τέλος ακίνητης περιουσίας; Ακούστηκε, επίσης, ότι μισθωτές που έχουν τον μετρητή στο όνομά τους σπεύδουν στη ΔΕΗ για να επαναφέρουν τον μετρητή στο όνομα του εκμισθωτή, ώστε να μην επιβαρυνθούν οι ίδιοι με το τέλος. Δεν σκέφτηκαν το εξής απλό πράγμα, το οποίο, άλλωστε ισχύει εκ του νόμου για το υπέρ Δήμων τέλος ακίνητης περιουσίας: θα πληρώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ με το νέο τέλος και θα αφαιρέσουν το τέλος από το μίσθωμα που οφείλουν στον εκμισθωτή.

Και ας υποθέσουμε ότι κατορθώνουν να μεταφέρουν τον μετρητή στο όνομα του εκμισθωτή, ο οποίος δεν πληρώνει τον λογαριασμό. Τι θα συμβεί; Θα κοπεί το ηλεκτρικό και δεν θα έχει ρεύμα ο μισθωτής. Με λίγα λόγια: δεν βρέθηκε ούτε ένας από τους ιθύνοντες να εκδώσει μία ανακοίνωση, με την οποία θα παρέχονται οδηγίες, ώστε να γνωρίζουν οι πολίτες πώς ακριβώς θα εφαρμοσθεί το μέτρο και να μην προβαίνουν σε σπασμωδικές κινήσεις, οι οποίες είναι ατελέσφορες. Αντιθέτως, άφησαν ελεύθερους τους μυαλοπώλες [Χαρρυκλύνειος όρος] να αναλίσκονται επί ώρες στα τσοντοκάναλα, στον Τύπο, στο διαδίκτυο αραδιάζοντας κοτσάνες για το πώς θα αποφευχθεί η καταβολή του τέλους.

Νομιμοποιείται ή δεν νομιμοποιείται η ΔΕΗ να εισπράξει το τέλος; Και νάσου οι προσφυγές του Δικηγορικού Συλλόγου και νάσου οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και χίλιες δυο γνώμες, απόψεις κ.λπ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, βγαίνουν τα κο-κοράκια του κυβερνώντος κόμματος και κάνουν ντα την κυβέρνησή τους που δεν πορεύεται καλώς. Τεράστιο θέμα και πάλι. Τι είπε ο κ. Σαλαγιάννης, ο κ. Αμοιρίδης, ο κ. Πάγκαλος, ο κ. τάδε, ο κ. δείνα κ.ο.κ. Και μόλις έλθει το επόμενο νομοσχέδιο, όλοι τρέχουν μέσα στο κοτέτσι-μαντρί και υπερψηφίζουν το νομοσχέδιο, διότι δεν μπορούν με την ψήφο τους να ρίξουν την κυβέρνηση. Την ψήφο, βλέπετε, δεν την έχουν για να ρίχνουν κυβερνήσεις που ληστεύουν τον λαό και κάνουν κακές επιλογές. Την έχουν για να στηρίζουν τις κυβερνήσεις, μολονότι κατά τους ίδιους κάνουν κακές επιλογές, ώστε οι ίδιοι να διατηρήσουν όσο περισσότερο μπορούν τα προνόμια που τους παρέχει η βουλευτική έδρα και να μη στιγματισθούν ως «αποστάτες».


Και δω στου ξανά μανά οι αρθρογράφοι να αναλύουν με κάθε σοβαρότητα τα τεκταινόμενα προσπαθώντας να διαγνώσουν τι κρύβεται πίσω από την τάδε ή την δείνα δήλωση του κάθε πολιτικού, ώστε να επιτελέσουν το ιερό καθήκον της ενημέρωσης των πολιτών. Δεν χρειάζεται, όμως, καμμία απολύτως ανάλυση. Όλα είναι ξεκάθαρα και απλά. Από τη στιγμή που ψηφίσαμε αυτή την κυβέρνηση, με αυτήν θα πορευτούμε μέχρι τέλους. Το είπε, άλλωστε, όσο πιο ωμά γίνεται ο Πάγκαλος λίγο μετά την 04.10.2009: «Εκλογές έγιναν και τις κερδίσαμε. Τώρα σκάστε και τα ξαναλέμε σε 4 χρόνια». Κι’ ας διαμαρτυρόμαστε. Οι φωνές της διαμαρτυρίας καταπνίγονται από τα ΜΜ"Ε".

Τόσες και τόσες σημαντικές ειδήσεις δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητος, διότι δεν συμφέρουν την κυβέρνηση και κατ’ επέκταση τους «επιχειρηματίες» που τη στηρίζουν και περιμένουν από αυτήν να πάρουν κρατικές δουλειές ακόμη και τώρα, την περίοδο των ισχνών αγελάδων, ή να οικειοποιηθούν τον πλούτο αυτής της χώρας.

Και μέσα στην αναμπουμπούλα νάσου και η τρόικα να επισκέπτεται τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών. Τι θα μπορούσε, άραγε, να συζητήσει η τρόικα με τον εν λόγω δικαστή, το οποίο δεν μπορούσε να συζητήσει με τον Υπουργό Δικαιοσύνης; Γιατί θα έπρεπε να ενημερωθεί π.χ. για τη διαδικασία ηλεκτρονικής υποβολής δικογράφων, όπως γράφτηκε, από τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών; Γράφει πουθενά το μνημονομεσοπρόθεσμο ότι για να πάρουμε την 6η ή την 7η δόση θα πρέπει να έχουμε εγκαταστήσει σύστημα ηλεκτρονικής υποβολής δικογράφων; Το μόνο που θα μπορούσαν να συζητήσουν είναι γιατί είναι τόσο βραδύς ο ρυθμός εκδίκασης των φορολογικού και τελωνειακού ενδιαφέροντος ποινικών υποθέσεων. Αυτή την πληροφόρηση, όμως, αδυνατούσε να τη δώσει ο υπουργός; Ναι, αυτός ο υπουργός που είπε στη συνέχεια ότι ως προς τους προγραμματισμούς του βρίσκεται αρκετά βήματα μπροστά από όσα απαιτεί η τρόικα. Γιατί άραγε το είπε αυτό; Μάλλον θεωρεί καλό πράγμα την τρόικα και έσπευσε να δηλώσει ότι αυτός είναι καλλίτερος από την τρόικα στον τομέα του. Έδωσε εξετάσεις και αρίστευσε σε δουλοφροσύνη. Το μόνο που απομένει πλέον είναι να δούμε στις δικαστικές αίθουσες εκπροσώπους της τρόικα να παρακολουθούν πώς διευθύνουν της διαδικασία οι δικαστές και αν είναι τόσο παραγωγικοί όσο επιτάσσει το μνημονομεσοπρόθεσμο.

Έτσι, με τούτα και με τ’ άλλα δεν γράφει και δεν λέει κανείς τίποτε για τον κ. Ράιχενμπαχ και την εκ 50 στελεχών κουστωδία του. Ναι, για τους «μπάστακες» που δεν θα δεχόταν στο υπουργείο του ο κ. Σκανδαλίδης, αλλά τους κατάπιε πριν αλέκτορα φωνήσαι τρεις μήνες. Ούτε, βεβαίως, για τον κ. Μίχα που εξακολουθεί να προΐσταται του ΕΦΕΤ, αν και έχει προσλάβει την ιδιότητα του κατηγορουμένου για ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού: τις μίζες των υποβρυχίων, για τις οποίες ο γίγαντας σοσιαλιστής και αρχιμπουρδολόγος Άκης, ο τα μέγιστα συμβαλών στην ανοικοδόμηση της δημοκρατίας μετά το 1974 [Μπόλαρης έφα], παρεδόθη στην κοινωνία άμωμος και άσπιλος ως πάλλευκη περιστερά.

Το τέλος ακινήτων, λοιπόν, θα το χρεωθούμε και θα το πληρώσουμε όλοι εκόντες άκοντες. Ακριβώς όπως πληρώνουμε τόσα χρόνια τα λαμόγια τους πολιτικούς μας και τις παρέες τους, το τέλος των οποίων δεν θα έλθει μαζί με το τέλος των ακινήτων. Για ένα πολύ απλό λόγο. Διότι δεν έχουμε ανεξάρτητη δημοσιογραφία και ρωμαλέα δικαιοσύνη. Όταν αυτοί οι πυλώνες της δημοκρατίας νοσούν, όλα τα άλλα είναι πτώματα οδωδότα και τυμπανιαία πασπαλισμένα με ολίγον Αθανασιάδη, Αντωνίου, Βενιζέλο, Γιαννακά, Καρατζαφέρη, Λυντζέρη, Μπακογιάννη, Όθωνα, Πάγκαλο, Παπαδημητρίου, Παπούλια, Ρομπόπουλο, Σαμαρά κ.λπ.
γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης
Δικηγόρος
από το taxalia

Δεν ντρέπεστε ρε ξεφτίλες δημοσιογράφοι;

Θυμάστε την υπόθεση της Θεοδώρας Τζάκρη που "ήπιε καφέ στο αεροδρόμιο και χρέωσε το ελληνικό δημόσιο με 29 ευρώ".

Βούκινο το έκαναν τότε όλες οι εφημερίδες.
Το ΕΘΝΟΣ το έπαιζε μάλιστα και σε συνέχειες.
Αλλά δεν έμεινε καμιά εφημερίδα, που να μην ασχοληθεί.

Σήμερα θα απευθυνθούμε στους ίδιους γυμνοσάλιαγκες δημοσιογράφους:

Καλά ρε ρεζίληδες, κάνατε μέγα θέμα στις πατσαβουροφυλλάδες σας τον καφέ της Τζάκρη, και κατάπιατε τη γλώσσα σας στο σκάνδαλο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου στη Θεσσαλονίκη, που είναι και 100 φορές πιο "πιασάρικο";

Ρεζίλιδες, οσφυοκάμπτες, νενέκοι, ασήμαντοι, ποταποί, φιλιππινέζες της διαφθοράς, φτωχομπινέδες, σαβουροδημοσιογράφοι, τα καταπίνετε όλα για τα δυο χιλιάρικα της διαφήμισης που παίρνει η πατσαβουροφυλλάδα σας.

Δεν ντρέπεστε ρε όταν απαντάτε στην ερώτηση "τι δουλειά κάνεις", να λέτε "δημοσιογράφος";
από το taxalia

Η Μαφία της διαπλοκής στήνει την επόμενη μέρα...

Χάνουν την πρόσβασή τους στο τραπεζικό σύστημα και παίζουν τα ρέστα τους για την επιβίωσή τους. Το κούρεμα των ομολόγων κατά 50% θα έχει ως αποτέλεσμα ένα νέο σχέδιο σωτηρίας των τραπεζών (κι όχι των μετοχών τους αυτή την φορά) με λεφτά της ΕΚΤ, η οποία και θα έχει πλέον τον έλεγχο όλης της κατάστασης. Η Μαφία της διαπλοκής ετοιμάζεται ήδη για την επόμενη ημέρα...

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες το τραπεζικό σύστημα έχει ανοίξει τους κρουνούς του για τα χρεοκοπημένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Οι τράπεζες που σε... άλλες περιπτώσεις οδηγούν στη χρεοκοπία υγιείς επιχειρήσεις, στην προκειμένη περίπτωση κλείνουν τα μάτια και πετάνε τα λεφτά τους στον Καιάδα.

Ο λόγος είναι απλός: Αύριο δεν θα βρίσκονται στο τιμόνι εκείνοι που δίνουν σήμερα τα λεφτά. Είναι δεδομένο ότι αυτή την στιγμή σκορπάνε λεφτά των καταθετών και του ελληνικού δημοσίου. Ο απαράδεκτος νόμος Αλογοσκούφη τους έδωσε το δικαίωμα να ασκούν εξουσία με λεφτά των φορολογουμένων, με τα χρήματα των Ελλήνων πολιτών. Οι συνταξιούχοι των 600 ευρώ στερούνται την σύνταξή τους για να πάρουν τα χρεοκοπημένα Μέσα Ενημέρωσης νέα δάνεια. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.

Οι εντολές προέρχονται από το σάπιο και βαθιά διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Ο στόχος είναι εμφανής: Στην διαμόρφωση της νέας κατάστασης, μετά από το κούρεμα, να έχουν στα χέρια τους υποθηκευμένες συνειδήσεις για να πλάσουν κατά το δοκούν την επόμενη ημέρα. Αφού περάσει ο πρώτος καιρός του σοκ και επιχειρήσουν να αναλάβουν και πάλι τα ηνία μέσα από νέα πολιτικά σχήματα! Οι ίδιοι άνθρωποι, τα ίδια συμφέροντα, με άλλη πιθανότατα ενδυμασία.

Κι όσοι έχουν αρνηθεί να παίξουν σε αυτό το άθλιο παιγνίδι έχουν δει το όνομα τους πρωτοσέλιδο πίσω από την εκφοβιστική λέξη «σκάνδαλο». Εδώ δεν μιλάμε για Μέσα Ενημέρωσης, αλλά για φωλιές εκβιαστών. Από πληρωμένα πιστόλια που περιμένουν την επόμενη αποστολή τους...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης
από το capital

Η κρίση απέδειξε ότι η «δημοκρατία» μας είναι για τα μπάζα

Όλα τα ελληνικά μεταπολιτευτικά κόμματα και όλα τα ανεγκέφαλα παπαγαλάκια στα ΜΜ"Ε", καμάρωναν και προπαγάνδιζαν τα τελευταία 37 χρόνια, την μεταπολιτευτική δημοκρατία μας. Η μόνιμη επωδός όλων ήταν ότι «η δημοκρατία μας είναι ισχυρή, η δημοκρατίας μας δεν κινδυνεύει». Τα διάφορα κονδύλια έρεαν αλλά πήγαιναν στις τσέπες των παρασίτων του κρατικοδίαιτου καθεστώτος, ενώ στο λαό έφθαναν μόνο μέσα από τα δίκτυα εκλογικής πελατείας και με τη λογική της εκλογικής πελατείας.

Μάταια κάποιοι περισσότερο υποψιασμένοι προσπαθούσαν να... επισημάνουν την αλήθεια, ότι δηλαδή η πολυδιαφημιζόμενη «δημοκρατία» μας δεν ήταν τίποτε άλλο από μια διαπλεκόμενη αντιπαραγωγική πολιτικοοικονομική ολιγαρχία με έντονα στοιχεία οικογενειοκρατίας και κληρονομικότητας και ότι αυτή η «δημοκρατία» θα οδηγήσει με μαθηματική βεβαιότητα σε οικονομικές και εθνικές κρίσεις, τις οποίες μάλιστα δεν θα μπορεί να διαχειριστεί.

Πριν «αλέκτωρ λαλήσει τρις» αποδείχθηκε ότι πρώτον η πολλά υποσχόμενη «δημοκρατία» μας, μας οδήγησε σε οικονομική (προς το παρόν) κρίση και δεύτερον ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση που η ίδια προκάλεσε. Αποδείχθηκε ότι η ελληνική δημοκρατία δεν στηριζόταν στην παραγωγική δύναμη της ελληνικής κοινωνίας, στη λαϊκή δύναμη, αλλά ήταν μια επίπλαστη κατάσταση που στηριζόταν στις αγορές, δηλαδή στα δανεικά των τοκογλύφων.

Ξαφνικά λοιπόν και με την πρώτη δανειακή δυσκολία, η «δημοκρατία» μας απέβαλε το δημοκρατικό της προσωπείο και μετατράπηκε σ’ αυτό που έκρυβε πάντα μέσα της. Σε μια πρωθυπουργοκεντρική δικτατορία χωρίς κανόνες, η οποία ακολουθεί πιστά τους κανόνες των αγορών, αφού έτσι κι αλλιώς ο λαός ήταν πάντα "γραμμένος". Το Σύνταγμα παραβιάζεται συστηματικά, τα λαϊκά κεκτημένα αναιρούνται χωρίς να ζητηθεί καν η γνώμη του λαού, η δημόσια περιουσία παραχωρείται, η Εθνική Κυριαρχία εγκαταλείπεται υπέρ των τοκογλύφων και τόσο οι ίδιοι οι πολίτες όσο και οι ατομικές τους περιουσίες μένουν πλέον έρμαια στα χέρια ντόπιων και διεθνών τυχοδιωκτών.

Είναι δε τόσο ανύπαρκτη μεταξύ μας η όποια αίσθηση της δημοκρατίας και τόσο ανύπαρκτη τη δική μας δυνατότητα παρέμβασης, που ενώ βλέπουμε που μας πηγαίνουν, εντούτοις έχουμε μείνει με σταυρωμένα τα χέρια και επιτρέπουμε στο ίδιο διαπλεκόμενο πολιτικοοικονομικό καθεστώς να διαχειριστεί τις τύχες μας. Αν είναι δυνατόν!!!

Να χαιρόμαστε λοιπόν την μεταπολιτευτική μας «δημοκρατία» και τουλάχιστον ας απολαύσουμε βαθιά στον καναπέ μας ή στην ξαπλώστρα της θάλασσας, την ίδια την καταστροφή μας.

Αν μη τι άλλο, θα είναι μια δυνατή εμπειρία.

Followers