Η «ομερτά» έσπασε την… ομερτά!

Η εμμονή του ΠΑΣΟΚ να παραμένει στην εξουσία και να κυβερνά επί ερειπίων έχει οδηγήσει τη χώρα σε μεγαλύτερη καταστροφή και από αυτήν την δημοσιονομική.

Στην Ευρώπη έχει ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, που είναι οικονομικός, και στην Ελλάδα έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος, με άγριες συγκρούσεις εντός και εκτός κοινοβουλίου.

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε τίποτε, όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι υποστηρίζουν πως το ευρώ θα... χαθεί και η Ευρώπη θα διαλυθεί αν δεν σωθεί τώρα η Ελλάδα και στη χώρα μας έπεφτε ο πρώτος νεκρός, στο κοινοβούλιο ξεσπούσε καυγάς επειδή ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε τη λέξη «ομερτά» (νόμος της σιωπής).

Οι εικόνες που έστειλε χθες η εθνική αντιπροσωπεία σε έναν καθημαγμένο λαό αποκαλύπτουν την απόλυτη διάλυση που επικρατεί στη χώρα.

Ομερτά ο κ. Τσίπρας; Τζάμπα μάγκες, ο κ. Βενιζέλος. Ο τελευταίος, χρειάστηκε να κατηγορηθεί ευθέως για «μυστικές συνεννοήσεις» με την τρόικα, για να δημοσιοποιήσει την επιστολή με την οποία η κυβέρνηση ανέλαβε δεσμεύσεις έναντι του ΔΝΤ.

Ο υπουργός των Οικονομικών κατέθεσε την επιστολή καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές της πλειοψηφίας – που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν μπει στον κόπο να ζητήσουν να δουν την επιστολή – ενώ το χειροκρότημα αξίζει στον Τσίπρα που πέτυχε την δημοσιοποίησή της.

Ο παραλογισμός που επικρατεί είναι τόσο μεγάλος, που ο κ. Βενιζέλος είπε πως σκόπευε να δώσει την επιστολή κατά τη συζήτηση σχετικής ερώτησης εκ μέρους του κ. Τσίπρα.

Θεώρησε δηλαδή πως το αν θα δημοσιοποιήσει ή όχι μια τέτοια επιστολή, εξαρτάται από το αν θα κατατεθεί σχετική ερώτηση στο κοινοβούλιο!

Και βέβαια, επετέθη ξανά κατά των πάντων – ακόμη και των «προχειρολογούντων» δημοσιογράφων – παραδέχθηκε ότι υποτασσόμαστε «σ’ αυτήν την μοίρα» επειδή δεν έγιναν εγκαίρως τα δέοντα, αλλά για την ταμπακιέρα και πάλι δεν είπε τίποτε, ενώ για άλλη μια φορά κινδυνολόγησε αγρίως.

Δεν εξήγησε, όμως, ποια σχέση μπορεί να έχει το χρέος της χώρας με την ψήφιση ενός νομοσχεδίου.

Πολύ περισσότερο που οι δανειστές δεν θα τολμούσαν να προχωρήσουν σε ακραίες ενέργειες, που θα έθεταν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του ευρώ.

Επομένως, η σύνδεση του συγκεκριμένου πολυνομοσχεδίου και του περίφημου άρθρου 17 ουδεμία σχέση έχει – και δεν θα μπορούσε να έχει – με τις αποφάσεις των Ευρωπαίων.

Αν αυτό συνδέθηκε, έγινε για καθαρά εκβιαστικούς λόγους και επειδή η κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να φέρει μία επένδυση, να προχωρήσει σε μια αποκρατικοποίηση, να φέρει και το παραμικρό έσοδο στη χώρα.

Έτσι, για μία δόση δανείου, η κυβέρνηση, αφού επί μήνες ολόκληρους μετά την 21η Ιουλίου αδράνησε, κατόρθωσε να φέρει τη χώρα στο χείλος του εμφυλίου.

Ο δε κ. Βενιζέλος, στην προσπάθειά του να υποτιμήσει την απόφαση της Λούκας Κατσέλη να μην ψηφίσει το άρθρο 37, είπε από το βήμα της Βουλής πως αυτό δεν είναι το σημαντικότερο του νομοσχεδίου, καθώς υπάρχουν άλλα, σοβαρότερα και, προφανώς… χειρότερα!

Η δεύτερη ογκώδης διαδήλωση κατά του νομοσχεδίου, όμως, μαρτυρά πως υπάρχει πλέον πλήρης δυσαρμονία μεταξύ κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας (με τον ανόρεχτο και αυτοκριτικό τρόπο που προσφέρεται) και της λαϊκής βούλησης.

Χθες, πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δήλωσαν επίσημα, από το βήμα της Βουλής, ότι δίνουν την ψήφο τους επειδή οι αρμόδιοι (πρωθυπουργός και υπουργός των Οικονομικών) τους ξεκαθάρισαν πως αν δεν ψηφίσουν, δεν θα δοθεί η έκτη δόση και η χώρα θα χρεοκοπήσει.

Η επιβεβαίωση ήλθε όταν... έσπασε η ομερτά. Αποκαλύφθηκε πως Παπανδρέου και Βενιζέλος είχαν προκαταβολικά δεσμεύσει την ψήφο του ελληνικού κοινοβουλίου!

Και βέβαια, οι βουλευτές της πλειοψηφίας ούτε που προσπάθησαν να κάνουν μια λίγο πιο σύνθετη σκέψη, οπότε και θα κατέληγαν στο συμπέρασμα πως είτε ψηφιζόταν το νομοσχέδιο είτε όχι, το «κούρεμα» του χρέους, που θα έχει οδυνηρές συνέπειες, βρίσκεται στο τραπέζι.

Και όταν αυτό θα συμβεί, τότε η χρεοκοπία θα έλθει ούτως ή άλλως, όπως μας διαβεβαιώνουν όλοι οι οικονομολόγοι και όλοι οι διεθνείς οίκοι.

Μοκρή σημασία θα έχει τότε η διαγραφή της Λούκας Κατσέλη, η οποία, σύμφωνα με την πρωθυπουργική εντολή διαγραφής δεν έγινε για λόγους κομματικής πειθαρχίας, αλλά επειδή... υπονόμευσε την εθνική προσπάθεια!

Την προσεχή Κυριακή το θέμα θα συζητηθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Και φαίνεται ότι δεν θα ολοκληρωθεί, καθώς οι πάνσοφοι εταίροι - δανειστές μας είπαν πως θα ξανασυναντηθούν την Τετάρτη!

Αλλά στην Ελλάδα τέτοια συζήτηση ΔΕΝ έχει γίνει. Και κανένας από τους βουλευτές που αισθάνονται οδύνες (μήπως και ωδίνες;) – σύμφωνα με την έκφραση της κ. Διαμαντοπούλου χθες – δεν ζήτησε να μάθει ποια είναι η κόκκινη γραμμή της χώρας μας όσον αφορά στο ύψος του «κουρέματος».

Βρίσκονται συνεχώς εκτός θέματος και σε σύγχυση.

Είναι τέτοια η σύγχυση που ο κ. Βενιζέλος μέχρι την τελευταία στιγμή προχωρούσε σε αλλαγές στο νομοσχέδιο.

Είναι τέτοια η σύγχυση που μέχρι την τελευταία στιγμή ο κ. Βενιζέλος επεξηγούσε και πρότεινε και νέες αλλαγές στην κ. Κατσέλη, με την οποία και με τον υπουργό Εργασίας κ. Κουτρουμάνη ανακοίνωνε την τελευταία ώρα ότι θα… ξανακουβεντιάσει!

Και τελικά, αποκαλύφθηκε πως όλα όσα συμπεριλαμβάνονται στο νομοσχέδιο για το οποίο έγινε τόση φασαρία, ήταν αυτά για τα οποία δεσμεύτηκαν με τις επιστολές τους ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των Οικονομικών.

Αποκαλύφθηκε δηλαδή ότι δεν νομοθετεί η Βουλή, αλλά η τρόικα.

Και αποκαλύφθηκε κυρίως για ποιο λόγο η κυβέρνηση επέμεινε τόσο πολύ στην υπερψήφιση του νομοσχεδίου: Επειδή Παπανδρέου και Βενιζέλος είχαν ακριβώς επ’ αυτών δεσμευτεί και δεν μπορούσαν να φανούν ανακόλουθοι.

Το έκρυβαν, όμως, διότι είχαν προεξοφλήσει πως το νομοσχέδιο θα ψηφιζόταν οπωσδήποτε. Προκαταλάμβαναν δηλαδή την υπερψήφιση από τη Βουλή.

Όπως ακριβώς είχαν κάνει και με το Μνημόνιο και με όλα τα δεσμευτικά κείμενα, όπου επίσης υπάρχει η μαγική φράση «η Βουλή θα ψηφίσει».

Επιβεβαιώθηκε επομένως ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει καταργηθεί. Και επομένως, μπορεί το ΠΑΣΟΚ να κυβερνά και χωρίς την λαϊκή εντολή…
γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από την Ελεύθερη Ζώνη

Το τέλος της πολιτικής μαφίας και το τέλος ακινήτων

Δεν έχω καμμία αμφιβολία πλέον ότι το πολιτικό μας σύστημα διακονείται από μία ξενόδουλη μαφία, η οποία έχει τις ρίζες της στον δοσιλογισμό της περιόδου 1940-1944 ανδρωθείσα με το σχέδιο Μάρσαλ. Η νομοθεσία που έκτοτε κοσμεί τον νομικό πολιτισμό μας [εξαιρετικό παράδειγμα οξύμωρου σχήματος προς διδασκαλία στη μέση εκπαίδευση] είναι ένας απέραντος αχταρμάς αλληλοσυγκρουόμενων διατάξεων που ψηφίζονταν και εξακολουθούν να ψηφίζονται από τον κομματικό λόχο της εκάστοτε κυβερνώσας παράταξης για να υπηρετείται λυσιτελώς το σάπιο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας.

Διερωτάται κάθε νομικός πώς είναι δυνατόν να... λειτουργεί σωστά ένα κράτος που στηρίζεται σε μία πολυδαίδαλη νομοθεσία με άπειρες εσωτερικές αντιφάσεις. Ελλείπει πολιτική βούληση; Καθόλου. Υπάρχει πολιτική βούληση και βασιλεύει. Είναι αυτή που επιτάσσει: «Μη θίγετε τα κακώς κείμενα. Αφήστε τα πάντα να κινούνται μέσα στη θολούρα. Έτσι, ο καθένας θα έχει κάτι να κάνει πασχίζοντας να βρει άκρη.»

Θυμίζει το σύνθημα που επικρατούσε στο στρατό: «Δίνετε στους κληρωτούς να κάνουν μία δουλειά. Οποιαδήποτε δουλειά. Αποψίλωση και ξανά αποψίλωση, αρκεί να είναι απασχολημένοι και να μη σκέφτονται». Έτσι και ο λαός είναι διαρκώς απασχολημένος από την πολιτική μαφία που ρίχνει το ένα μετά το άλλο τα συνθήματα, ώστε ο πολίτης να μην προλαβαίνει να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο και να περιορίζεται στην εξιχνίαση των δηλώσεων των εκάστοτε μικρών Λουδοβίκων που τον κυβερνούν και έχουν εσχάτως αναλάβει, χωρίς να τους το ζητήσει κανείς, να τον σώσουν από την καταστροφή, στην οποίαν οι ίδιοι τον έχουν οδηγήσει.

Τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα είναι το τέλος ακινήτων που θα εισπραχθεί μέσω της ΔΕΗ. Γέμισαν οι σελίδες των εφημερίδων, κατακλύσθηκαν τα τηλεοπτικά προγράμματα και στόμωσε το διαδίκτυο με δημοσιεύσεις επί δημοσιεύσεων και δηλώσεις επί δηλώσεων. Πολλοί σπεύδουν, γράφεται, να διακόψουν την ηλεκτροδότηση του εξοχικού τους, ώστε να μην επιβαρυνθούν με το τέλος. Ωραίος εξυπνακισμός, ως αυτός τον οποίον έχουν καλλιεργήσει επί δεκαετίες οι κυβερνώντες.

Όλοι αυτοί δεν σκέφτηκαν ότι το τέλος επιβάλλεται στο ακίνητο και απλώς θα εισπραχθεί δια της ΔΕΗ ως του αποτελεσματικότερου τρόπου είσπραξης; Δεν σκέφτηκαν ότι όποιο ακίνητο δεν διαθέτει μετρητή ΔΕΗ ή άλλου παρόχου ηλεκτρικής ενέργειας θα φορολογηθεί και αυτό, αλλά το τέλος θα εισπραχθεί με άλλη διαδικασία; Δεν σκέφθηκαν π.χ. ότι αν αύριο αποφασίσουν να μεταβιβάσουν το ακίνητο στο παιδί τους λόγω γονικής παροχής, θα πρέπει να επισυνάψουν στο συμβόλαιο και βεβαίωση περί εξόφλησης του νέου τέλους, όπως ακριβώς γίνεται σήμερα με το υπέρ Δήμων τέλος ακίνητης περιουσίας; Ακούστηκε, επίσης, ότι μισθωτές που έχουν τον μετρητή στο όνομά τους σπεύδουν στη ΔΕΗ για να επαναφέρουν τον μετρητή στο όνομα του εκμισθωτή, ώστε να μην επιβαρυνθούν οι ίδιοι με το τέλος. Δεν σκέφτηκαν το εξής απλό πράγμα, το οποίο, άλλωστε ισχύει εκ του νόμου για το υπέρ Δήμων τέλος ακίνητης περιουσίας: θα πληρώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ με το νέο τέλος και θα αφαιρέσουν το τέλος από το μίσθωμα που οφείλουν στον εκμισθωτή.

Και ας υποθέσουμε ότι κατορθώνουν να μεταφέρουν τον μετρητή στο όνομα του εκμισθωτή, ο οποίος δεν πληρώνει τον λογαριασμό. Τι θα συμβεί; Θα κοπεί το ηλεκτρικό και δεν θα έχει ρεύμα ο μισθωτής. Με λίγα λόγια: δεν βρέθηκε ούτε ένας από τους ιθύνοντες να εκδώσει μία ανακοίνωση, με την οποία θα παρέχονται οδηγίες, ώστε να γνωρίζουν οι πολίτες πώς ακριβώς θα εφαρμοσθεί το μέτρο και να μην προβαίνουν σε σπασμωδικές κινήσεις, οι οποίες είναι ατελέσφορες. Αντιθέτως, άφησαν ελεύθερους τους μυαλοπώλες [Χαρρυκλύνειος όρος] να αναλίσκονται επί ώρες στα τσοντοκάναλα, στον Τύπο, στο διαδίκτυο αραδιάζοντας κοτσάνες για το πώς θα αποφευχθεί η καταβολή του τέλους.

Νομιμοποιείται ή δεν νομιμοποιείται η ΔΕΗ να εισπράξει το τέλος; Και νάσου οι προσφυγές του Δικηγορικού Συλλόγου και νάσου οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και χίλιες δυο γνώμες, απόψεις κ.λπ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, βγαίνουν τα κο-κοράκια του κυβερνώντος κόμματος και κάνουν ντα την κυβέρνησή τους που δεν πορεύεται καλώς. Τεράστιο θέμα και πάλι. Τι είπε ο κ. Σαλαγιάννης, ο κ. Αμοιρίδης, ο κ. Πάγκαλος, ο κ. τάδε, ο κ. δείνα κ.ο.κ. Και μόλις έλθει το επόμενο νομοσχέδιο, όλοι τρέχουν μέσα στο κοτέτσι-μαντρί και υπερψηφίζουν το νομοσχέδιο, διότι δεν μπορούν με την ψήφο τους να ρίξουν την κυβέρνηση. Την ψήφο, βλέπετε, δεν την έχουν για να ρίχνουν κυβερνήσεις που ληστεύουν τον λαό και κάνουν κακές επιλογές. Την έχουν για να στηρίζουν τις κυβερνήσεις, μολονότι κατά τους ίδιους κάνουν κακές επιλογές, ώστε οι ίδιοι να διατηρήσουν όσο περισσότερο μπορούν τα προνόμια που τους παρέχει η βουλευτική έδρα και να μη στιγματισθούν ως «αποστάτες».

Και δω στου ξανά μανά οι αρθρογράφοι να αναλύουν με κάθε σοβαρότητα τα τεκταινόμενα προσπαθώντας να διαγνώσουν τι κρύβεται πίσω από την τάδε ή την δείνα δήλωση του κάθε πολιτικού, ώστε να επιτελέσουν το ιερό καθήκον της ενημέρωσης των πολιτών. Δεν χρειάζεται, όμως, καμμία απολύτως ανάλυση. Όλα είναι ξεκάθαρα και απλά. Από τη στιγμή που ψηφίσαμε αυτή την κυβέρνηση, με αυτήν θα πορευτούμε μέχρι τέλους. Το είπε, άλλωστε, όσο πιο ωμά γίνεται ο Πάγκαλος λίγο μετά την 04.10.2009: «Εκλογές έγιναν και τις κερδίσαμε. Τώρα σκάστε και τα ξαναλέμε σε 4 χρόνια». Κι’ ας διαμαρτυρόμαστε. Οι φωνές της διαμαρτυρίας καταπνίγονται από τα ΜΜ"Ε".

Τόσες και τόσες σημαντικές ειδήσεις δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητος, διότι δεν συμφέρουν την κυβέρνηση και κατ’ επέκταση τους «επιχειρηματίες» που τη στηρίζουν και περιμένουν από αυτήν να πάρουν κρατικές δουλειές ακόμη και τώρα, την περίοδο των ισχνών αγελάδων, ή να οικειοποιηθούν τον πλούτο αυτής της χώρας.

Και μέσα στην αναμπουμπούλα νάσου και η τρόικα να επισκέπτεται τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών. Τι θα μπορούσε, άραγε, να συζητήσει η τρόικα με τον εν λόγω δικαστή, το οποίο δεν μπορούσε να συζητήσει με τον Υπουργό Δικαιοσύνης; Γιατί θα έπρεπε να ενημερωθεί π.χ. για τη διαδικασία ηλεκτρονικής υποβολής δικογράφων, όπως γράφτηκε, από τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών; Γράφει πουθενά το μνημονομεσοπρόθεσμο ότι για να πάρουμε την 6η ή την 7η δόση θα πρέπει να έχουμε εγκαταστήσει σύστημα ηλεκτρονικής υποβολής δικογράφων; Το μόνο που θα μπορούσαν να συζητήσουν είναι γιατί είναι τόσο βραδύς ο ρυθμός εκδίκασης των φορολογικού και τελωνειακού ενδιαφέροντος ποινικών υποθέσεων. Αυτή την πληροφόρηση, όμως, αδυνατούσε να τη δώσει ο υπουργός; Ναι, αυτός ο υπουργός που είπε στη συνέχεια ότι ως προς τους προγραμματισμούς του βρίσκεται αρκετά βήματα μπροστά από όσα απαιτεί η τρόικα. Γιατί άραγε το είπε αυτό; Μάλλον θεωρεί καλό πράγμα την τρόικα και έσπευσε να δηλώσει ότι αυτός είναι καλλίτερος από την τρόικα στον τομέα του. Έδωσε εξετάσεις και αρίστευσε σε δουλοφροσύνη. Το μόνο που απομένει πλέον είναι να δούμε στις δικαστικές αίθουσες εκπροσώπους της τρόικα να παρακολουθούν πώς διευθύνουν της διαδικασία οι δικαστές και αν είναι τόσο παραγωγικοί όσο επιτάσσει το μνημονομεσοπρόθεσμο.

Έτσι, με τούτα και με τ’ άλλα δεν γράφει και δεν λέει κανείς τίποτε για τον κ. Ράιχενμπαχ και την εκ 50 στελεχών κουστωδία του. Ναι, για τους «μπάστακες» που δεν θα δεχόταν στο υπουργείο του ο κ. Σκανδαλίδης, αλλά τους κατάπιε πριν αλέκτορα φωνήσαι τρεις μήνες. Ούτε, βεβαίως, για τον κ. Μίχα που εξακολουθεί να προΐσταται του ΕΦΕΤ, αν και έχει προσλάβει την ιδιότητα του κατηγορουμένου για ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού: τις μίζες των υποβρυχίων, για τις οποίες ο γίγαντας σοσιαλιστής και αρχιμπουρδολόγος Άκης, ο τα μέγιστα συμβαλών στην ανοικοδόμηση της δημοκρατίας μετά το 1974 [Μπόλαρης έφα], παρεδόθη στην κοινωνία άμωμος και άσπιλος ως πάλλευκη περιστερά.

Το τέλος ακινήτων, λοιπόν, θα το χρεωθούμε και θα το πληρώσουμε όλοι εκόντες άκοντες. Ακριβώς όπως πληρώνουμε τόσα χρόνια τα λαμόγια τους πολιτικούς μας και τις παρέες τους, το τέλος των οποίων δεν θα έλθει μαζί με το τέλος των ακινήτων. Για ένα πολύ απλό λόγο. Διότι δεν έχουμε ανεξάρτητη δημοσιογραφία και ρωμαλέα δικαιοσύνη. Όταν αυτοί οι πυλώνες της δημοκρατίας νοσούν, όλα τα άλλα είναι πτώματα οδωδότα και τυμπανιαία πασπαλισμένα με ολίγον Αθανασιάδη, Αντωνίου, Βενιζέλο, Γιαννακά, Καρατζαφέρη, Λυντζέρη, Μπακογιάννη, Όθωνα, Πάγκαλο, Παπαδημητρίου, Παπούλια, Ρομπόπουλο, Σαμαρά κ.λπ.
γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης
Δικηγόρος

από το taxalia

Απ’ έξω κούκλα, από μέσα… πανούκλα!

Τα μέτρα επί των οποίων επιμένει η τρόικα στις τηλε-επαφές της με τον υπουργό των Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, συνιστούν ουσιαστικά προετοιμασία του εδάφους για κήρυξη της χώρας σε καθεστώς χρεοκοπίας εντός του ευρώ, ενός είδους «εσωτερικής χρεοκοπίας» δηλαδή, στη διάρκεια της οποίας τα δάνεια θα καλύπτουν μόνο τις λήξεις των ομολόγων, ενώ εντός συνόρων η χώρα θα ζει μόνο με αυτά που καταφέρνει να εισπράξει ως έσοδα.

Δεν είναι τυχαίο ότι με χθεσινή ανακοίνωσή του για την κρίση χρέους της Ευρώπης, οι διεθνής οίκος αξιολόγησης Fitch, προβλέπει μεν χρεοκοπία της Ελλάδας, αλλά όχι και... αποχώρησή της από την ζώνη του ευρώ.

Πρόκειται για ένα ιδιότυπο καθεστώς, που όλα δείχνουν ότι τίθεται σε εφαρμογή, με όλες τις δραματικές συνέπειες για τη χώρα, καθώς οι συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων θα εξανεμίσουν εντελώς την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, ενώ την ίδια ώρα η χώρα θα χρησιμοποιεί όλα της τα χρήματα για την επιβίωση των πολιτών της και δεν θα μένει ευρώ για επενδύσεις και ανάπτυξη.

Στο διάστημα αυτό, η Ελλάδα θα βρίσκεται σε διεθνή απομόνωση, θα συνεχίσει να μην δανείζεται, ενώ το ίδιο θα ισχύσει και για τις τράπεζές της, που έτσι θα συνεχίσουν να μην λαμβάνουν μέρος στην δανειοδότηση της ανάπτυξης.

«Η διαδικασία της συντεταγμένης χρεοκοπίας της Ελλάδας έχει ήδη ξεκινήσει», είπε και ο γερμανικής υπηκοότητας καθηγητής Οικονομίας του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κλέμενς Φουστ, μιλώντας στην Deutsche Welle.

«Βασίζω την άποψη μου στο γεγονός, ότι η Ελλάδα σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης έχει ήδη διαπραγματευτεί την μερική αναδιάρθρωση του χρέους της, όπως π.χ. την επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής των δανείων. Αυτό είναι χαρακτηριστικό δείγμα μιας διαδικασίας πτώχευσης, όπως επίσης η μείωση των τόκων και η αναδιαπραγμάτευση των δανειακών όρων».

Ο Φουστ, σύμβουλος του Γερμανού υπουργού των Οικονομικών Σόιμπλε, ξεκαθάρισε πως η περικοπή του ελληνικού χρέους θα πρέπει να είναι της τάξεως του 50% με 60%, καθώς «μόνο σε αυτήν την περίπτωση θα είχε η χώρα μια προοπτική, αλλά και τότε η Ελλάδα θα χρειαστεί μια δεκαετία για να ευημερήσει».

Μια δεκαετία για να σταθούμε στα πόδια μας βλέπει και ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Αυστρίας Κρίστοφ Λάιτλ, που, όπως είπε, οι χώρες της Ευρωζώνης θα πρέπει να προσαρμοστούν σε μια μακροπρόθεσμη μεταφορά κεφαλαίων στην Ελλάδα, καθώς η χώρα χρειάζεται μια δεκαετία προκειμένου να ανακάμψει η οικονομία της.

Ο Λάιτλ επιμένει πως κάθε άλλη λύση θα είναι εξαιρετικά ακριβή και επώδυνη για την ευρωζώνη, ενώ κατηγόρησε τους Ευρωπαίους ηγέτες πως «παίζουν με τη φωτιά».

Και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός πως μια στάση πληρωμών της Ελλάδας θα είχε ως άμεση συνέπεια απώλειες 5 δις ευρώ για τις αυστριακές τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρίες που έχουν στην κατοχή τους ελληνικούς τίτλους.

Παράλληλα, όπως είπε, η πτώση των εξαγωγών θα προκαλούσε ζημίες 40 δις ευρώ στην αυστριακή οικονομία και πολλά εξαρτώνται από το αν η Ελλάδα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη ή θα επιστρέψει στη δραχμή, καθώς από μια ελληνική χρεοκοπία θα πλήττονταν και οι αυστριακές τράπεζες που δραστηριοποιούνται στα Βαλκάνια.

Αυτά είναι τα θέματα. Διαφορετικά, ουδείς θα ασχολείτο με αφορισμούς όπως ο χθεσινός του κ. Βενιζέλου, σύμφωνα με τον οποίο «η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και στο ευρώ είναι μία αμετάκλητη και θεμελιώδης εθνική επιλογή την οποία ο ελληνικός λαός προστατεύει με τις θυσίες του γιατί γνωρίζει πόσο πολύτιμη είναι».

Η χθεσινή (αναθεωρημένη) πρόβλεψη του ΔΝΤ για ανώτατο επίπεδο χρέους της Ελλάδας στο 189% του ΑΕΠ το 2012, σε συνδυασμό με την εμμονή της τρόικας για μέτρα που, όπως λέγεται ότι είπε ο κ. Βενιζέλος «υπερβαίνουν την εντολή μας», κρατούν την Ελλάδα σε μια ισορροπία τρόμου, πάνω σε ένα σχοινί χωρίς δίχτυ.

Οι εικόνες από την χθεσινή διαδήλωση, με δημοσίους υπαλλήλους να καίνε τα ειδοποιητήρια της εφορίας, στέλνουν το μήνυμα πως έχουν ήδη δημιουργηθεί συνθήκες αδυναμίας καταβολής των φόρων.

γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από το Ελεύθερη Ζώνη

Δεν κινδυνεύουμε από την χρεοκοπία, αλλά από την… κυβέρνηση

Το ότι οι «πασόκοι» είναι άσοι στην προπαγάνδα, νομίζω ότι θα το παραδεχόταν, με ικανοποίηση, ακόμα και ο δάσκαλος του είδους, ο Φον Γκαίμπελς. Γιατί το γράφω αυτό;

Εδώ και μερικές μέρες έχει φουντώσει πάλι η συζήτηση για την ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδος. Και η Κυβέρνηση, από την πλευρά της, κάνει ο,τι περνάει από το χέρι της για να δραματοποιήσει την κατάσταση. Όλως, περιέργως, την εξυπηρετεί βραχυπρόθεσμα, ανεξαρτήτως της μακροπρόθεσμης ζημιάς που προκαλείται στην αξιοπιστία και το μέλλον της χώρας.

Το γιατί την εξυπηρετεί είναι προφανές. Στο εσωτερικό τα έχουν θαλασσώσει, γενικώς. Λέγεται ότι η αύξηση των δαπανών του 2011 σε σχέση με το 2010, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Είναι αυτό το νούμερο, που λέει κάθε βράδυ ο κ. Πρετεντέρης!

Στο εξωτερικό, έχουν φτάσει στο αμήν με την ανικανότητα, του άλλοτε αγαπημένου τους παιδιού. Όλο λόγια είναι και από έργα μηδέν!

Αυτό το πιεστικό κλίμα, καθιστά επιβεβλημένη τη...λήψη νέων εισπρακτικών μέτρων για να κλείσει ο προϋπολογισμός του 2011. Φαίνεται ότι σ’ αυτό η τρόικα είναι αμετακίνητη.

Οι κύριοι Βενιζέλος και Παπανδρέου, είχαν την φαεινή ιδέα να προκαλέσουν μια ρήξη με την τρόικα, τις συνέπειες της οποίας δεν είχαν εκτιμήσει ορθώς. Και τώρα βρίσκονται με …το πιστόλι στον (δικό τους) κρόταφο!

Η τρόικα, με τις πλάτες της ΕΕ, υπαγορεύει όρους! Όροι στους οποίους το… όχι, σημαίνει μη έλευση της τρόικας. Μη έλευση της τρόικας, σημαίνει όχι έκτη δόση! Και πάει λέγοντας!

Η κυβέρνηση δεν μπορούσε, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, να βγει και να ανακοινώσει νέα μέτρα! Έπρεπε προηγουμένως, να στηθεί το κατάλληλο σκηνικό!

Κατ’ αρχήν ανέλαβαν δράση οι γνωστοί …φίλοι, Σόρος και Ρουμπινί!

Δεν χρειαζόταν και πολύ για να πάρουν σειρά τα γνωστά ΜΜ"Ε" που διψάνε για αίμα και σενάρια καταστροφής.

Τα υπόλοιπα τα ξέρετε! Ψάχναμε τον πρωθυπουργό μεταξύ Αθήνας και Νέας Υόρκης και τελικά βρέθηκε στο …Λονδίνο.

Ύστερα, ο κ. Βενιζέλος άρχισε τα διαγγέλματα(υψηλοτάτου και δημοκρατικοτάτου επιπέδου: μη μιλάτε γιατί ότι λέτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον μας ) και τις τηλεδιασκέψεις!

Και τα ντόπια ΜΜ"Ε", να μας παρουσιάζουν έναν ορυμαγδό μέτρων.

-100 χιλιάδες απολύσεις, λέει το ένα!

-150 χιλιάδες προσθέτει το άλλο!

-Μειώσεις μισθών έως και 30%, διαλαλεί ο ένας!

-Μπορεί να φτάσει και 50%, συμπληρώνει ο άλλος!

-Σενάρια επί σεναρίων!

-Τα ακούει ο κόσμος και παγώνει το αίμα στις φλέβες του….

Λοιπόν, με τον κίνδυνο να με …απολύσει ο Προφήτης, αναλαμβάνω το ρίσκο της πρόβλεψης!

Πρώτον: η έκτη δόση θα εγκριθεί!

Δεύτερον: δεν θα απολυθούν 100 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι!

Τρίτον: δεν θα μειωθούν οι μισθοί κατά 50%

Τέταρτον: δεν θα πτωχεύσει η χώρα. Αν συμβεί το μοιραίο, αυτό θα γίνει από ατζαμοσύνη των κυβερνώντων! Σας θυμίζω ότι και για τον Τιτανικό έλεγαν ότι είναι …αβύθιστος! Αλλά ξέρετε την ιστορία!

Έκτον: δεν θα βγούμε από το ευρώ!

Που στηρίζω τη …..βεβαιότητά μου αυτή;

Σήμερα δημοσιοποιήθηκε (τυχαία υποθέτω;) μια έκθεση των ….5 μεγάλων αδελφών (Nomura, Credit Suisse, Fitch, Morgan Stanley και Deutsche Bank) που προβλέπει:

1. H Ελλάδα είναι πιο μικρή και από τη …Lehman Brothers!!! Αν, όμως, την αφήσουν να πτωχεύσει θα δημιουργήσει πολύ κακό προηγούμενο, ενώ και το πλήγμα για το κύρος της Ευρωζώνης θα είναι τεράστιο.

2. Tο κόστος διάλυσης της Ευρωζώνης θα ανέλθει στα 430 δις ευρώ, ενώ το κόστος σωτηρίας της Περιφέρειας στα 260 δις ευρώ! Άρα συμφέρει η σωτηρία!

3. Θα “προικοδοτηθεί» με περισσότερα κεφάλαια το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

4. Για την Ελλάδα μεθοδεύεται ένα γενναίο κούρεμα του χρέους μεταξύ 50-60%.

Δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, θα μας τη… φέρει πάλι; Θα ρωτούσε ο … Αδέξιος Δεξιός.

Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η οικονομία! Είναι η Κυβέρνηση!

Και αυτό αρχίζουν πλέον να το φωνάζουν όλοι.

Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου αντιμετωπίζει τα εξής …σωρευτικά προβλήματα:

1. Όλοι ομολογούν ότι απέτυχε

2. Σχεδόν κανένας δεν πιστεύει ότι μπορεί να εφαρμόσει τις απαιτούμενες πολιτικές

3. Δεν έχει πλέον λαϊκή νομιμοποίηση. Το Eurogroup αποδόμησε το τέλος στα ακίνητα επειδή πείσθηκε ότι η λαϊκή αγανάκτηση θα το ακυρώσει στην πράξη!

Συμπέρασμα: Ο κ. Παπανδρέου βρίσκεται αντιμέτωπος με το εξής δίλημμα:

Αν πάρει τα μέτρα, θα πέσει επειδή δεν αντέχει η κοινωνία!

Αν δεν πάρει τα μέτρα, θα πέσει επειδή θα σταματήσει τη χρηματοδότηση η τρόικα!
(οι φωτό είναι από το καταπληκτικό antista/chef)
γράφει ο Αδέξιος... Προφήτης

από το antinews

Βαγγέλη Βενιζέλο, εγώ έκανα το καθήκον μου. Εσύ;

Αγαπητέ Αντιπρόεδρε και Υπουργέ Οικονομικών:

Χθες το μεσημέρι, πήρα το "εκκαθαριστικό σημείωμα εισφορών και τελών επιτηδεύματος Ν.3986/2011", ύψους 764 ευρώ, που είναι το 2% του μικτού εισοδήματός μου (38.000 ευρώ).

Κατά την εκκαθάριση του φόρου (στο κανονικό εκκαθαριστικό), πλήρωσα 8.120 ευρώ, δηλαδή, μετά από 25 χρόνια δουλειάς, δυο πτυχία ΑΕΙ και θέση ευθύνης, μου αφήσατε ετήσιο εισόδημα περίπου 29.000 ευρώ.

Και μετά από αυτό, σας ξαναπλήρωσα σήμερα 726 ευρώ, μετά την έκπτωση του 5% για την καταβολή ολόκληρου του ποσού. (κλικ στην φωτό αν δεν με πιστεύετε)
Καλώς. Να συνεισφέρω και τις κάλτσες μου για τη σωτηρία της πατρίδας, όπως λέτε κι εσείς.

Να αγνοήσω την... κουτοπονηριά της ημερομηνίας (31.8.2011) ώστε να λήγει στις 30.9 το εκκαθαριστικό, ενώ το στείλατε μέσα στον Σεπτέμβριο.
Έτσι κι αλλιώς, ως ψηφοφόρος σας και "άρρωστος σοσιαλιστής" θα έσπευδα να το πληρώσω από την πρώτη μέρα, με κίνδυνο να χαρακτηριστώ ....ξέρετε εσείς.

Αλλά δεν μπορώ να ανεχτώ ένα πράγμα, για το οποίο θεωρώ ότι δικαιούμαι και να σας βρίζω και να σας γιαουρτώσω και να σας φτύσω και να ζητώ "Γουδή"!

Ναι, τα δικαιούμαι όλα αυτά, για όσο καιρό κάνετε "τουμπεκί", διαιωνίζετε αυτή τη σιχαμένη ομερτά, όταν πρόκειται για... αυτό.
Εσείς, πότε θα την τελειώσετε;
Θα μας εξοργίσετε κι άλλο;

από το taxalia

Το θέμα είναι από ποιον θα εισπράξουν;

Μέτρα πανικού είναι αυτά που ανακοινώνονται και λαμβάνονται και δείχνουν την αγωνία της κυβέρνησης να φανεί αρεστή στην Ευρώπη και τους πιστωτές της, έστω ετεροχρονισμένα. Όμως ακόμα και τώρα με το να βάζει νέους φόρους και να χτυπά την αγορά των ακινήτων δείχνει για μια ακόμα φορά ότι δεν έχει πάρει το μάθημά της. Ότι δηλαδή σε μια ύφεση που βαθαίνει, τα αποτελέσματα θα είναι εξαιρετικά επισφαλή.

Έτσι το ρίσκο για την μείωση του ελλείμματος θα ανέβει κι άλλο, την ώρα που ακόμα και κορυφαίοι Ευρωπαίοι παράγοντες ζητούν να θεσμοθετηθεί μια ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας. Και είναι ιδιαίτερα αμφίβολο πώς θα ανταποκριθούν οι φορολογούμενοι, που είναι επιβαρυμένοι τους προσεχείς μήνες με έκτακτες εισφορές και φόρο εισοδήματος.

Η κυβέρνηση δείχνει να αγνοεί ότι όλα αυτά θα σφίξουν την θηλιά της ύφεσης στην οικονομία δημιουργώντας νέες αβεβαιότητες για την επίτευξη των στόχων. Δεν ακούστηκε τίποτε το ουσιώδες για... αποκρατικοποιήσεις αλλά και για περιορισμό του δημοσίου. Το κυριότερο είναι ότι κανείς δεν καταλαβαίνει πώς η οικονομία θα μπορέσει τελικά να επανακινηθεί για να αρχίσει να αποδίδει τους φόρους.


Αντί να κοιτάξει να δώσει κίνητρα για την λοκομοτίβα της αγοράς, τα ακίνητα, τα φορτώνει φόρους σε μια οικονομία που λειτουργεί κατ’ ουσία χωρίς χρηματοδότηση και τράπεζες. Όλα αυτά δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο πολύ έντονων διακυμάνσεων, ρευστή με ανοιχτές εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα.

Ο κοινός στόχος είναι να αποφύγουμε την χρεοκοπία και μια εσωτερική στάση πληρωμών. Ο τρόπος που το επιδιώκουμε είναι μάλλον ανορθόδοξος.
γράφει ο Παναγιώτης Μπουσμπουρέλης

από το capital

Κυβέρνηση ψευτών και αλαζόνων

Τα δύο πιο κρίσιμα θέματα που εξάγονται από την συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού και τη γενικότερη παρουσία της κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη είναι τα εξής:

Πρώτον ο ΓΑΠ, ως επικεφαλής της κυβέρνησης δεν απολογήθηκε για την αποτυχία της πολιτικής του τα τελευταία δύο χρόνια και δεύτερων είπε ψέματα ότι η Ελλάδα είναι κοντά στην έξοδο από την κρίση και δεν έδωσε καμιά νέα προοπτική για την χώρα.

Σε ότι αφορά το πρώτο, είναι ένα χαρακτηριστικό όσων κυβερνούν με αλαζονεία και δεν αφουγκράζονται την κοινωνία. Και η κυβέρνηση Καραμανλή το έπαθε, αλλά και προηγουμένως ο Σημίτης που νόμιζε ότι θα κυβερνά για πάντα. Ο κ. Παπανδρέου ούτε μια στιγμή δεν εξήγησε στον ελληνικό λαό γιατί φτάσαμε ως εδώ. Γιατί επί δύο χρόνια η κατάσταση της χώρας δεν έγινε καλύτερη, αντιθέτως πιάσαμε πάτο.

Μίλησαν γενικώς περί αστοχιών αλλά δεν τόλμησαν να...κάνουν δημόσια αυτοκριτική. Να πουν δηλαδή ότι το έλλειμμα εκτοξεύτηκε από δικά τους λάθη.

Να πουν ότι οι στόχοι χάθηκαν γιατί αυτοί ήταν ανίκανοι να κυβερνήσουν.

Η καινοφανής δικαιολογία του κ. Βενιζέλου ότι για την ύφεση και τις πιέσεις στην Ελλάδα φταίει η ήττα της Μέρκελ στο… Μεκλεμβούργο, προκαλεί γέλιο μες στο κλάμα.

Είπε ο κ. Βενιζέλος ότι δεν εισπράξαμε ακόμη το ΕΤΑΚ του 2010 ή το φόρο ακίνητης περιουσίας γιατί δεν έχουμε καλό μηχανισμό. Μα ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο; Δεν εξελέγησαν για να τα αλλάξουν όλα;

Αν δεν είναι ικανοί να εισπράξουν τους φόρους ή να αναγκάσουν να πληρώσουν αυτοί που πρέπει τότε να πάνε σπίτι τους.

Σε ότι αφορά το δεύτερο θέμα, τα ψέματα, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η στάση τους. Πρόκειται για κυβέρνηση ψευτών και αλαζόνων. Εδώ και μήνες, κάθε φορά που παίρνουν μέτρα μας λένε ότι αυτά είναι και η χώρα θα βγει από την κρίση. Το είπαν πέρυσι με το Μνημόνιο και ο κόσμος πίστεψε ότι μια χρονιά είναι και θα βγούμε από το τέλμα.

Το είπαν και φέτος με το Μεσοπρόθεσμο και δεν πέρασαν δύο μήνες και ξαναπαίρνουν νέα μέτρα.

Και τώρα τι λένε: Όπως ανακοίνωσε ο κ. Παπανδρέου τα αποτελέσματα της πολιτικής τους είναι θετικά και το 2012 θα έχουμε πλεόνασμα. Δηλαδή αν δεν ήταν θετικά τι θα μας ανακοίνωναν.

Είναι φανερό ότι προσπάθησαν να βάλουν ένα ωραίο περιτύλιγμα σε όσα έγιναν στη ΔΕΘ και βρήκαν το πλεόνασμα την επόμενη χρονιά. Όμως, το έργο θα επαναληφθεί το Δεκέμβριο όταν θα κρίνεται η 7η δόση. Θα έλθει η τρόικα, θα πιέσει, οι στόχοι δεν θα βγαίνουν και θα ξανα-ανακοινώσει νέα μέτρα. Εκτός κι αν δεν είναι κυβέρνηση μέχρι τότε.

Και πάνω σ’ αυτό πρέπει να κάνουμε και το εξής σχόλιο. Ο πρωθυπουργός ζήτησε συναίνεση αλλά χωρίς να ζητά συγκυβέρνηση ή να πηγαίνει σε εκλογές. Ζητά δηλαδή από τη ΝΔ και τα άλλα πολιτικά κόμματα και κυρίως από τους πολίτες να συμφωνήσουν σ’ αυτή την καταστροφική πολιτική. Να βάλουμε όλοι το κεφάλι μας στο ντορβά γιατί αυτοί είναι αποτυχημένοι.

Έχουν το θράσος να το ζητούν.

γράφει ο Α.Ψ.

Υ.γ. Κατά τα άλλα τι να πει και τι να σχολιάσει κανείς για την συνέντευξη ενός πρωθυπουργού που δεν μπορούσε να απαντήσει σε ερωτήματα και κατέφευγε στην βοήθεια των παρακείμενων υπουργών του.

από το antinews, η φωτό από το antista/chef

Τα σκοτεινά παιχνίδια της Deutsche Bank και το Δ' Ράιχ

Η Deutsche Bank ως ο ενορχηστρωτής της ριψοκίνδυνης γερμανικής πολιτικής.

Η Ιταλία έχει βρεθεί τον τελευταίο καιρό στο πλευρό της Ελλάδας, όχι βέβαια από πνεύμα αλτρουισμού και αλληλεγγύης αλλά λόγω των κοινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Χαρακτηριστικό είναι το μένος με το οποίο αντιμετωπίζουν την γερμανική αδιαλλαξία. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε για παράδειγμα, παρατίθενται μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η Deutsche Bank στην κατάρρευση των επονομασμένων PIIGS.

Στο άρθρο αυτό διαβάζουμε ότι:

“Πριν από τρεις σχεδόν εβδομάδες η πολυεθνική Deutsche Bank ξεφορτώνονταν 7δις ευρώ σε τίτλους του ιταλικού δημοσίου πυροδοτώντας έναν διεθνές σπιράλ πωλήσεων. Σήμερα η σταθερότητα του ιταλικού χρέους εξαρτάται από τις αγορές των ιταλικών τίτλων από την ΕΚΤ, η οποία και κρατάει ήδη 22δις. Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται και άλλες χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία, οι οποίες γονάτισαν εξαιτίας των πωλήσεων των χρεωγράφων τους από την Deutsche Bank, και τώρα βρίσκονται υπό την προστασία (όχι χωρίς όρους) της ΕΚΤ.”

Και συνεχίζει:

“Το δημόσιο χρέος είναι μία βρετανική επινόηση μερικών αιώνων πριν, η οποία έλαβε χώρα επίσημα υπό την αιτιολογία να μπορεί το κράτος να προμηθεύεται με δάνεια και όχι μέσω φόρων τα χρήματα που είχε ανάγκη. Στην πραγματικότητα το δημόσιο χρέος δημιουργήθηκε διότι εξυπηρετούσε τις τράπεζες ώστε να είναι σε θέση να επενδύουν ένα σημαντικό μέρος της ρευστότητάς τους σε κρατικούς τίτλους. Τίτλους που επέτρεπαν στις τράπεζες από την μία να αποσπούν σίγουρα επιτόκια, και από την άλλη να λειτουργούν ως εγγυήσεις σε περίπτωση ανάγκης. Τα τελευταία χρόνια το δημόσιο χρέος των κρατών φούσκωσε πολύ καθώς οι κυβερνήσεις είχαν ανάγκη πόρων για την σωτηρία των τραπεζών που βρέθηκαν σε κρίση εξαιτίας της φούσκας των παραγώγων. Οι τράπεζες σήμερα χωρίς ίχνος ευγνωμοσύνης, μπορούν να εκβιάζουν τις κυβερνήσεις που χρεώθηκαν εξαιτίας τους και έχουν αδράξει την ευκαιρία προκειμένου να αντικαταστήσουν τα τοξικά χαρτιά με δημόσια περιουσία. Σήμερα στην Ευρώπη, η χώρα που χρεώθηκε πιο πολύ για να σώσει τις τράπεζές της είναι η Γερμανία, η οποία οσονούπω θα βρεθεί και αυτή σε μπελάδες. Όμως οι πολυεθνικές όπως η Deutsche Bank έχουν βάλει στο στόχαστρο τις πιο αδύναμες χώρες χρησιμοποιώντας την γερμανική κυβέρνηση ως βούρδουλα.

Ορίστε γιατί επιμένουν τόσο στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και στην “απελευθέρωση” των δημοσίων υπηρεσιών, δεδομένου του ότι κάθε δημόσια επιχείρηση διαθέτει σημαντική περιουσία σε κτήρια και γη. Η ουσία των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών που επιβάλλεται από το δίδυμο Σαρκοζί-Μέρκελ συνίσταται σε πρακτικό επίπεδο στην εξώθηση των κρατών στην παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας και άλλων κερδοφόρων πολυεθνικών.”

Το πιο ωραίο όμως έρχεται στην συνέχεια:

“Δημοσιογραφικές έρευνες του δημοσίου γερμανικού καναλιού ARD TV τεκμηρίωσαν ότι η κυβέρνηση Μέρκελ παίρνει εντολές απευθείας από την Deutsche Bank. Απεκαλύφθη ότι ο Υπ. Οικονομικών, Schaeuble, διαχειρίστηκε την ελληνική κρίση στην βάση εγγράφων-ντιρεκτίβας επεξεργασμένων στα γραφεία της Deutsche Bank, και αυτό την στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ και των επισήμων σχολιαστών δήλωνε ότι η Μέρκελ καθοδηγείται από τον φόβο των εκλογικών αποτελεσμάτων στa ομοσπονδιακά κρατίδια Hessen και Westfalia.

Η δουλικότητα και το κλαψούρισμα της καγκελαρίου Μέρκελ προς την Deutsche Bank έλαβαν όμως εμφατικές διαστάσεις. Η ARD TV απεκάλυψε ότι το 2008, με την ευκαιρία των εβδομηντακοστών γενεθλίων του διοικητή της Deutsche Bank, Josef Ackermann, διοργανώθηκε μία γιορτή στην καγκελαρία με έξοδα της ίδιας της καγκελαρίας, δηλ. των Γερμανών φορολογουμένων. Στην Γερμανία έγιναν τα προβλέψιμα αγανακτισμένα σχόλια για τα έξοδα (πιθανότατα τοποθετημένα ως “δημοσία δαπάνη”), όμως είναι γνωστό ότι οι πλούσιοι δεν κλέβουν εξ ανάγκης αλλά από πάθος.

Ένας πρώην οικονομολόγος του ΔΝΤ, ο Simon Johnson, χαρακτήρισε σε μία συνέντευξή του τον Ackermann ως “τον πιο επικίνδυνο τραπεζίτη παγκοσμίως“, καθώς ο ισχυρισμός του να επιτύχει απόδοση τουλάχιστον 25% είναι εξαιρετικά επικίνδυνος και μπορεί να στηριχθεί μονάχα σε έξοδα των φορολογουμένων στην περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Όμως αυτό δείχνει ότι ο Ackermann έχει καταλάβει πως λειτουργεί στην πραγματικότητα ο καπιταλισμός: είναι ο φορολογούμενος η αληθινή κότα που κάνει τα χρυσά αυγά, και είναι πάντα οι φτωχοί που οφείλουν να καταθέτουν την ελεημοσύνη στους πλουσίους.”

Το άρθρο αναφέρει ότι το τείχος του Βερολίνου αγοράστηκε από την Deutsche Bank με συμφωνία μεταξύ του τότε διοικητή της, Alfred Herrhausen, και του Γκορμπατσόφ. Ο πρώτος δολοφονήθηκε το 1989, τρεις εβδομάδες μετά την πτώση του τοίχους και η Deutsche Bank δεν πλήρωσε ποτέ το τοίχος που παρόλα αυτά περιήλθε στην ιδιοκτησία της[!]. Με απλά λόγια η τράπεζα κατάφερε να εξαπατήσει ακόμη και τον Γκορμπατσόφ.

Το άρθρο αναφέρει κλείνοντας:

“Σήμερα είναι δύσκολο να βρούμε περιπτώσεις διαφθοράς στις οποίες να μην εμπλέκεται με κάποιο τρόπο η Deutsche Bank. Ακόμη και από το υγειονομικό σκάνδαλο στο Abruzzo που παρέσυρε τον κυβερνήτη Ottaviano Del Turco δεν μπορούσε να λείπει η Deutsche Bank. Οφείλουμε σε μία πτήση στο Λονδίνο του Ottaviano del Turco, το 2006, για να συναντήσει τους επικεφαλείς της Deutsche Bank, το γεγονός ότι οι αποφάσεις της ίδιας της Deutsche Bank δεν λαμβάνονται καν στην Γερμανία αλλά στο Λονδίνο.

Σε ένα πράγμα έχει δίκιο ο πρωθυπουργός David Cameron: Το Λονδίνο βρίθει από εγκληματίες. Όμως αντί να στείλει την αστυνομία να τους ξετρυπώσει από το City, την στέλνει στα προάστια για να δείρει τον κόσμο. Τίποτα το παράξενο καθώς τον περασμένο χρόνο ο Cameron ήταν ο υποψήφιος που χρηματοδοτήθηκε επισήμως από την Deutsche Bank με όρους σχεδόν ντροπιαστικούς για αυτή την υποστήριξη.”

από το Alkimos archive

Υγ: Η επιλογή της εικόνας σε αυτό το άρθρο δεν είναι τυχαία, διότι έχει σχέση με το όνομα Ackerman. Είναι ίσως μια από αυτές τις διαβολικές συμπτώσεις της ζωής (ή μήπως δεν είναι σύμπτωση;) καθώς ο πρώτος παραγωγός που ανέβασε την θρυλική ιστορία του Αλ Καπόνε στον κινηματογράφο, λεγόταν: Leonard Joseph Ackerman!

Σας συνιστούμε να διαβάσετε επίσης και το... Ποιος ο ρόλος της Deutsche Bank στις τελευταίες δραματικές εξελίξεις; (13/5/2010) καθώς επίσης και το άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ : "Η πολιτική διακήρυξη του Δ' Ράιχ" στα Επίκαιρα για να καταλάβετε πως “δένει το γλυκό”.

Αποφασισμένος να ξαναβάλει το δάχτυλο στην αλυσίδα

Έχοντας αποκτήσει βοηθητική ρόδα (ονόματα δεν λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε) και αναζητώντας απεγνωσμένα και μια δεύτερη (στην Εθνική Συνδιάσκεψη στο δημοψήφισμα στον έλεγχο της ΕΡΤ του διαδικτύου…κάπου) έχει βάλει στόχο το “όσο πάει” δηλώνοντας αποφασισμένος να ξαναβάλει το δάχτυλο στην αλυσίδα.

«Συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα τις ανατροπές, με διάλογο και ανοιχτές διαδικασίες», υπογράμμισε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, στη διάρκεια διαδοχικών συσκέψεων που πραγματοποιήθηκαν, υπό την προεδρία του στη Βουλή, με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού υπουργών.

Δεν φοβόμαστε πλέον πρόεδρε πάθαμε...ανοσία και βγάλαμε και αντισώματα ως ΠΑΣΟΚ και ως λαός στις πλατείες. Εσύ όμως μόλις δεις ΠΑΣΟΚ βγάζεις αλλεργία και μόλις δεις συγκέντρωση Ελλήνων πας με 40 Μπάτσους.

από το μεγαλύτερο blog της πόλης

Ύαινες της πολιτικής

Οι ΠΑΣΟΚοι, έπεσαν να φάνε ό,τι απέμεινε από το πτώμα που λέγεται Ελλάδα αφού το κατασπάραξαν οι τίγρεις των αγορών. Βιάζονται να ξεπουλήσουν τον πλούτο της χώρας για τις μίζες. Όσο χαμηλότερη τιμή πουλήσουν τόση μεγαλύτερη η μίζα. Γι αυτό και η βιασύνη.

Το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει ότι δεν θα ξαναδεί εξουσία. Έχοντας ανάγκη από ψηφοφόρους και ακολουθώντας Σημιτική πολιτική με Γεωργιανούς και λοιπούς που έφεραν με καραβιές αεροπλάνων να ψηφίσουν τότε, τώρα σκαρφίστηκε τις ΜΚΟ.

Δεν ενδιαφέρονται να βγάλουν από το τέλμα την... Ελλάδα. Τους ενδιαφέρει η εξουσία και μίζα. Αυτός είναι ο λόγος που κωλυσιεργούν τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αφού το 70% είναι ΠΑΣΟΚ όπως φαίνεται από τις διοικήσεις των συνδικαλιστών τους οργάνων. Φροντίζουν πριν αρχίσουν οι απολύσεις λόγω μνημονίου, να αντικαταστήσουν τον κομματικό στρατό τους με προσλήψεις δια της πλαγίας οδού. Καθηγητές της κομπίνας για να ξεφύγουν τα ΑΣΕΠ δημιούργησαν ΜΚΟ. Έχουν το πεπόνι έχουν και το μαχαίρι. Οι ίδιοι νομοθετούν οι ίδιοι εκτελούν.

Ας μη βιασθούν να διαμαρτυρηθούν για τον χαρακτηρισμό.

Οι ΜΚΟ είναι εταιρίες όπως αποδεικνύετε, βολέματος ψηφοφόρων και μίζας και είναι αυτός ο λόγος που έσπευσαν βουλευτές και μη να ιδρύσουν. Θα μοιράσουν το χρήμα μεταξύ τους κυβερνητικοί παράγοντες και κάποιοι από την αντιπολίτευση για να κλείσουν τα στόματα.

Ποιοι αντιπροσωπεύουν τις ΜΚΟ τι εμπειρία υπάρχει, με ποιες προϋποθέσεις θα αναλάβουν έργο, υπάρχουν προδιαγραφές καλής εκτέλεσης έργου ή είναι μίζα ενοικίασης ανθρώπων;

Δηλαδή και διορίζουν ψηφοφόρους και τα οικονομάνε. Εύγε!!!

Δεν προχώρησαν σε μετατάξεις υπαλλήλων για να στελεχώσουν εφορίες ώστε να βοηθηθεί η είσπραξη οφειλών στο δημόσιο. Καθυστέρησαν τον διορισμό εφόρων.

Σκόπιμα παρουσιάζουν ανίκανη την κρατική μηχανή για είσπραξη οφειλών προκειμένου να αναθέσουν σε ιδιωτικές εταιρίες την είσπραξη, για το κέρδος κάποιων υμετέρων πίσω από αυτές και φυσικά με επιλογή από ποιους θα τα πάρουν.

Η συνταγή ίδια. Ρίχνουν έξω μια εταιρία για να πουληθεί σε τιμή ευκαιρίας. Βλέπε νοσοκομείο Ντυνάν κ.α.

Απομυζούν τον συνταξιούχο, τον μισθωτό και τον μικρό ελεύθερο επαγγελματία κυνηγούν τον μικρογιατρό για φακελάκι 40 ευρώ και χαρίζονται σε μεγαλοοφειλέτες.

Αυξάνουν τις αμοιβές τους με εξεταστικές επιτροπές σκανδάλων στη Βουλή, ακόμη και όταν ομολογούν κάποιοι όπως ο Τσουκάτος, γνωστή η περιουσιακή κατάσταση Τσοχατζόπουλου, αλλά δεν βρίσκουν ένοχο.

Θα φθάσει το μαχαίρι στο κόκαλο μας λένε και προφανώς εννοούν το δικό μας.

Τους φτύνουν και αυτοί νομίζουν βρέχει.

Είναι τυχαίο ότι σε θέσεις κλειδιά διορίζουν και προωθούν άτομα για την ανθελληνικότητά τους όπως στην παιδεία για αλλαγή της Ιστορίας, υμνητές του Κεμάλ, όσους αμφισβητούν την γενοκτονία των Ελλήνων από τους Τούρκους ;

Δεν νομίζω. Οι τυχοδιώκτες προωθούνται.

Ξεσηκωθείτε, οργανωθείτε, αντισταθείτε. Λεφτά υπάρχουν. ΓΑΠ
του Σπυρίδωνος Σουσάνη

από το taxalia

“Η Δημοκρατία διοικείται από το χέρι ενός αόρατου μηχανικού”

Όταν κάπου εκεί στα τέλη του προπερασμένου αιώνα ο μεγάλος Ανατόλ Φρανς κατέληγε στο συμπέρασμα – απόφθεγμα «Η Δημοκρατία διοικείται από το χέρι ενός αόρατου μηχανικού», ίσως να μην φανταζόταν καν πως στα χρόνια, στις δεκαετίες, στους αιώνες που θα ακολουθούσαν θα αποδεικνυόταν πως είχε κάνει την σημαντικότερη διαπίστωση όλων των εποχών.

Ο «αόρατος μηχανικός», όπως κομψά αποκάλεσε την λειτουργία της προπαγάνδας ο μεγάλος και εξαιρετικά πολιτικοποιημένος συγγραφέας, κυριάρχησε και...εξακολουθεί να κυριαρχεί με τρόπο απόλυτο, φθάνοντας ανίκητος ως τον 21ο αιώνα.

Η δράση του αναπτύχθηκε στο έπακρο, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο, από τον υπουργό Προπαγάνδας και Δημόσιας Διαφώτισης της ναζιστικής Γερμανίας Γιόζεφ Γκέμπελς, που δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει πως «δεν λέμε κάτι για να το πούμε, αλλά για να επιτύχουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα».

Πρόκειται για μια καθαρά σκόπιμη διαδικασία, στην οποία, όμως, δεν εμπλέκονται μόνο οι εμπνευστές μιας συγκεκριμένης προπαγανδιστικής δραστηριότητας, αλλά αναγκαστικά χρησιμοποιούνται και εκείνοι που για άλλους, δικούς τους λόγους, που δεν εντάσσονται πάντα στον αρχικό προπαγανδιστικό σκοπό, δέχονται να λάβουν μέρος σ’ αυτήν.

Τα παραδείγματα είναι σχεδόν καθημερινά. Και συχνά βλέπουμε τον «αόρατο μηχανικό» να βάζει το χέρι του, συνήθως φροντίζοντας για την αποσιώπηση των σημαντικών και την υπερπροβολή των ασήμαντων ή και ψευδογεγονότων, που χρησιμεύουν στην συγκάλυψη των πραγματικών γεγονότων.

Τις τελευταίες ημέρες, ο μηχανισμός βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με βάση δύο μεγάλα θέματα.

Το πρώτο είναι το ζέον θέμα της απεργίας των ταξί.

Όχι μόνο δεν δίνεται η αναγκαία έμφαση και δεν ζητούνται με την αναγκαία αποφασιστικότητα οι εξηγήσεις για την υπαναχώρηση της κυβέρνησης μόνο και μόνο επειδή άλλαξε ο υπουργός, αλλά και καταβάλλεται προσπάθεια να στραφούν τα πυρά κατά των θυμάτων της εξαπάτησης.

Ο «αόρατος μηχανικός» κατόρθωσε να εξαφανίσει και το περίφημο (και απολύτως υπαρκτό) sms της τρόικας, που, με αφορμή τα τρομερά και καταστροφικά επεισόδια των τελευταίων είκοσι σχεδόν ημερών, διερωτάται τι συνέβη και αποκαλεί την αλλαγή στάσης εκ μέρους του κ. Ραγκούση «strange movement» - περίεργη κίνηση.

Δεν ήταν αρκετό αυτό για να ξεσηκωθεί θύελλα; Δεν έπρεπε να έχει γίνει σημαία για την αντιπολίτευση; Δεν έπρεπε ήδη τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης – και κυρίως ο υπουργός των Οικονομικών – να διερευνήσουν αυτήν την «περίεργη κίνηση»; Δεν έπρεπε να υπάρξει ομοβροντία ερωτήσεων στη Βουλή;

Τίποτε. Άκρα του τάφου σιωπή. Μερικές κουβέντες του αέρα μόνο – και μερικοί «γραφικοί» που επιμένουν να ζητούν απαντήσεις.

Προσέξτε τώρα. Στις 24 Ιουλίου, το «Βήμα της Κυριακής» είχε δημοσιεύσει συνέντευξη του προκατόχου του κ. Ραγκούση, Δ. Ρέππα, ο οποίος έλεγε σαφώς πως η μόνη πρόβλεψη του Προεδρικού Διατάγματος που δεν υιοθετήθηκε από τον κ. Ραγκούση, είναι αυτή που «ισχύει σε όλη την Ευρώπη» και «συνδέει τον αριθμό των αδειών με τον πληθυσμό μιας πόλης ή περιοχής».

Απαντούσε μάλιστα ο κ. Ρέππας και στο επιχείρημα του κ. Ραγκούση, σύμφωνα με το οποίο το επίμαχο προεδρικό διάταγμα δεν είχε συζητηθεί σε κανένα κυβερνητικό όργανο και επομένως ούτε είχε εγκριθεί, ούτε ο ίδιος ήταν υποχρεωμένος να το εφαρμόσει.

Όπως είπε ο κ. Ρέππας (επαναλαμβάνω, στις 24 Ιουλίου, στο «Βήμα της Κυριακής»), «δεν συζητούνται στο Υπουργικό Συμβούλιο οι κανονιστικές πράξεις. Είναι θέμα συναρμοδίων υπουργών των οποίων η υπογραφή έχει τεθεί στο σχετικό Προεδρικό Διάταγμα. Αν είχε σταλεί το Προεδρικό Διάταγμα στο Συμβούλιο Επικρατείας, θα είχαμε ήδη τη γνωμοδότησή του. Και αν μεν κρινόταν αντισυνταγματικό τότε, με αυτό το δεδομένο, ο χώρος των ταξί δεν θα είχε κανέναν λόγο να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης και να αντιδρά. Αν, πάλι, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ορθή από άποψη συνταγματικότητας τη ρύθμιση αυτή, θα έπρεπε να είναι μια πολιτική αποδεκτή προς εφαρμογή [..] Αυτό μπορεί να γίνει και τώρα. Ο αρμόδιος υπουργός όλα αυτά τα γνωρίζει και τα σταθμίζει».

Σαφές; Προφανώς. Έγινε καμιά φασαρία με αφορμή την ξεκάθαρη τοποθέτηση Ρέππα; Καμία.

Συνεχίζω – παρακολουθώντας τις κινήσεις του «αόρατου μηχανικού». Μια εβδομάδα μετά, στις 31 Ιουλίου, την προηγούμενη Κυριακή δηλαδή, πάλι το «Βήμα της Κυριακής», δημοσιοποίησε τις επιστολές που ο πρώην υφυπουργός Πέτρος Δούκας είχε στείλει στον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή – τέσσερις επιστολές μεταξύ του 2004 και του 2008 – δια των οποίων είτε διεκτραγωδούσε την κατάσταση, είτε προειδοποιούσε για τα επερχόμενα δεινά στην οικονομία.

Αν και οι επιστολές είναι γνωστές από καιρό, αν και ο κ. Δούκας έχει επανειλημμένα μιλήσει γι’ αυτές, αν και ο ίδιος έχει επανέλθει πολλές φορές με προτάσεις του για το τι πρέπει να γίνει τώρα, έγινε ο κακός χαμός.

Συγγνώμη, αλλά υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι ο Καραμανλής γνώριζε την κατάσταση;

Ο ίδιος δεν την είχε περιγράψει στην ομιλία του και με τις εξαγγελίες του, προεκλογικά, στην ΔΕΘ;

Όλοι δεν γνωρίζουμε πως ο κ. Προβόπουλος είχε προεκλογικά ενημερώσει τόσο τον κ. Καραμανλή, όσο και τον κ. Παπανδρέου για την ζοφερή κατάσταση;

Δεν υπάρχουν ανάλογες δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων της ίδιας περιόδου;

Φυσικά, υπήρξαν καθυστερήσεις και απαράδεκτες δηλώσεις ενασχολούμενων με την οικονομία της χώρας – μέσα στην παγκόσμια κρίση του 2008 – σύμφωνα με τις οποίες η ελληνική οικονομία ήταν άτρωτη και θωρακισμένη – αυτή μόνη σε ολόκληρο τον κόσμο!

Φυσικά, δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε και, ενώ τον Ιούνιο του 2007, βγήκαμε από την διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, μετά υπήρξε μια τόσο ραγδαία κατάρρευση.

Φυσικά, δεν έχουμε ακόμη πληροφορηθεί τι συνέβη μεταξύ του 2007 και του 2009, με αποτέλεσμα τον απόλυτο εκτροχιασμό.

Φυσικά επικράτησε και τότε – όπως άλλωστε και σήμερα – η λογική της παρεοκρατίας και της χρησιμοποίησης σε καίριες θέσεις προσώπων που δεν ήξεραν ούτε τι είναι το ΑΕΠ!

Αλλά, πέστε μου, γιατί δόθηκε τώρα τόσο μεγάλη δημοσιότητα στις γνωστές επιστολές Δούκα;

Μήπως επειδή έχουν αρχίσει να ακούγονται φωνές που ζητούν να μάθουν τι ακριβώς έκανε η παρούσα κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός μεταξύ του Οκτωβρίου 2009 και του Μαρτίου 2010, οπότε τρέξαμε με ορμή προς το «ασφαλές καταφύγιο» του μηχανισμού στήριξης;

Εννοώ, μήπως όλα αυτά γίνονται για να καλυφθεί μια πρόσφατη ολιγωρία με μια παλαιότερη; Και για να εξυπηρετηθεί αυτός ο σκοπός χρησιμοποιήθηκαν οι επιστολές Δούκα, ως ξαναζεσταμένη σούπα;

Προς επίτευξη αυτού του προπαγανδιστικού σκοπού, αγνοούνται, βέβαια, και όλα τα στοιχεία που συνέθεταν το πολιτικό σκηνικό της εποχής.

Ήθελε η τότε κυβέρνηση να μεταρρυθμίσει το ασφαλιστικό; Ο κ. Παπανδρέου – μαζί με την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ – ξεκινούσε να συγκεντρώνει υπογραφές για δημοψήφισμα.

Ήθελε η τότε κυβέρνηση να αναμορφώσει το καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών; Ξεσηκωνόταν θύελλα στη Βουλή, με κραυγές και διαμαρτυρίες.

Ήθελε η τότε κυβέρνηση να λάβει μέτρα; Μα τι λέτε τώρα. Αφού λεφτά υπήρχαν.

Στην εξάμηνη απραξία του κ. Παπανδρέου, αμέσως μετά την άνοδό του στην εξουσία, αναφέρθηκε με πρόσφατες συνεντεύξεις του ο πρώην υπουργός Προκόπης Παυλόπουλος, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την λέξη «απραξία» ως «επιεικέστερη εκδοχή».

Παράλληλα, υπογράμμισε πως ο κ. Δούκας δεν μπορεί να είναι επιλεκτικώς αξιόπιστος, καθώς στις τέσσερις επιστολές περιλαμβάνεται και αυτή της 2οής Ιουλίου 2004, όπου διεκτραγωδεί τα χάλια της οικονομίας, αμέσως μετά την αποχώρηση της κυβέρνησης Σημίτη.

Αλλά πέρα από όλα αυτά – από όπου προκύπτει πως ευθύνες έχουν όλοι, καθώς και η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει ούτε την προπαγάνδα, ούτε τα προβλήματα της οικονομίας – κάποιος θα πρέπει επιτέλους να μας απαντήσει:

Πώς είναι δυνατόν η ίδια εφημερίδα να δημοσιεύει σε δύο αλλεπάλληλες Κυριακές δύο εξίσου ενδιαφέροντα θέματα και έμφαση να δίνεται μόνο στο ένα;

Και μάλιστα να εξαφανίζεται αυτό που αφορά το καυτό παρόν και να υπερπροβάλλεται αυτό που αφορά το χιλιοειπωμένο παρελθόν;

Μάλλον θα πρέπει να ρωτήσουμε τον Ανατόλ Φρανς από το υπερπέραν…
γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από το Ελεύθερη Ζώνη