Η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω του στρουθοκαμηλισμού

Θα ήθελα να υπενθυμίσω την πάγια άποψη αυτής της στήλης σχετικά με το πρόβλημα του χρέους της Ελλάδος:

- Δεν πιστεύω ότι το χρέος της Ελλάδος είναι διαχειρίσιμο
- Δεν πιστεύω ότι υπάρχει η πιθανότητα να το πληρώσουμε
- Τα περί πώλησης €50 δισ. περιουσιακών στοιχείων είναι όνειρα
- Δεν εκτιμώ ότι είμαστε βιώσιμοι
- Δεν εκτιμώ ότι το πιστεύουν αυτό οι Γερμανοί (και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι)
- Ο μόνος τρόπος να σωθούμε είναι αν μας διαγράψουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρέους μας (κοινώς κούρεμα ομολογιούχων), κατά προτίμηση 50%+.

Και μπορεί αυτά τα λόγια να... τα είπα στις 22 Φεβρουαρίου 2011, αλλά την ίδια άποψη έχω από το 2008-2009.

Οτιδήποτε έχω γράψει τον τελευταίο χρόνο σε αυτό το βήμα είναι στενά συνδεδεμένο με την πιο πάνω παρατήρηση. Άποψη θα αλλάξω μόνο αν παρουσιαστεί κάποιο σχέδιο, που με το φτωχό μου το μυαλό, θα έχει κάποιο νόημα και θα διαπιστώσω ότι τα μαθηματικά επαληθεύονται. Μέχρι τότε αγαπητέ αναγνώστη, άποψη δεν αλλάζω.

Όπως σας έχω πει, όταν ένα κράτος είναι ταμειακά μη βιώσιμο, τη χασούρα την παίρνουν οι ομολογιούχοι και όταν μια τράπεζα είναι μη βιώσιμη, τη χασούρα την παίρνουν οι μέτοχοι. Δεν μπορώ να είμαι πιο ξεκάθαρους σε αυτό και δεν έχω τίποτα να προσθέσω.

Για να λυθεί το πρόβλημα χρέους της Ελλάδος, απαιτείται αναγνώριση και διαγραφή των προβληματικών παγίων και ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με το λογαριασμό να πληρωθεί από τους μετόχους και τους πιστωτές.

Αυτή είναι η βασική συνταγή της αγοράς και του συστήματος που ζούμε. Και αν ακόμα δεν το έχετε παρατηρήσει, οι τραπεζικές μετοχές έχουν σχεδόν μηδενίσει και τα ομόλογα αποτιμώνται με έκπτωση πάνω από 50%.

Τώρα αυτό που ορισμένοι βλέπουν σαν καταστροφή (το κούρεμα κτλ), εγώ το βλέπω σαν τη λύση για την σωτηρία της Ελλάδος. Αντιλαμβάνομαι ότι η πλύση εγκεφάλου που έχει γίνει κυρίως από την πολιτική ηγεσία, σχετικά με τις επιπτώσεις ενός πιστωτικού γεγονότος, έχει θορυβήσει, έως και πανικοβάλει κάποιους, αλλά εγώ δεν συμμερίζομαι την καταστροφολογία που φέρεται να συνεπάγεται ένα τέτοιο γεγονός. Θεωρώ ότι είναι ένας πόνος γέννας, όπου θα μας δοθεί η ευκαιρία να αρχίσουμε από την αρχή. Επίσης δεν εκτιμώ ότι θα δούμε δραχμές, παρά μόνο σε μουσείο ή αν αποφασίσει η Γερμανία να αυτοκτονήσει.

Στο δια ταύτα...
“Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα μόνο και μόνο επειδή δεν έχει συμβεί ακόμη. Εάν πέσετε από το παράθυρο του 42ο ορόφου, είστε ακόμα μια χαρά καθώς περνάτε τον 27ο όροφο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχετε ένα σοβαρό πρόβλημα”. Charlie Munger

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Γερμανία έχει εκπονήσει μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις ενός Ελληνικού default στο Γερμανικό τραπεζικό σύστημα. Θα ήταν τρομερά ανεύθυνο εκ μέρους τους αν δεν είχαν μελετήσει το θέμα διεξοδικά. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ανάλογη μελέτη έχει γίνει και στην ΕΕ και από την Ελληνική κυβέρνηση. Και αν δεν έχει γίνει τέτοια μελέτη από την Ελληνική κυβέρνηση τότε, με το συμπάθιο, αλλά είναι τρομερά ανεύθυνη. Όλα αυτά είναι φυσιολογικά, καθώς η πραγματικότητα των αριθμών συνηγορεί προς ένα default, καθώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Το αν θα γίνει όμως αυτό το default σήμερα ή τον άλλο μήνα η σε 1 χρόνο από τώρα λίγη σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η αγορά το αναμένει και προετοιμάζεται για αυτό το ενδεχόμενο... να μην πω ότι το έχει ήδη προεξοφλήσει.

Το γεγονός ότι διαβάσαμε την Παρασκευή ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει στάση πληρωμών στο εσωτερικό, είναι ένδειξη ότι κάτι τρέχει. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση προετοιμάζει το νομοσχέδιο σχετικά με την κρατικοποίηση των τραπεζών, αν χρειαστεί, είναι επίσης ένα άλλο δείγμα. Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι έχουν 30 δισ. ευρώ stand-by facility έτοιμο να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες είναι ακόμα ένα δείγμα προετοιμασίας προς αυτή τη κατεύθυνση. Τα σήματα δηλαδή είναι πλέον ορατά παντού. Δεν είναι ούτε φήμες ούτε εικασίες ούτε υπόγειες κουβέντες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι το default κάθε αυτού, αλλά το αν έχεις προετοιμαστεί για αυτό. Είναι άλλο πράγμα να έχεις κάνει τις κατάλληλες προετοιμασίες (άσχετα αν περνάς προς τα έξω ότι είσαι μια χαρά και δεν υπάρχει πρόβλημα) και είναι άλλο πράγμα ξαφνικά να το βρεις μπροστά σου, μη έχοντας κάνει καμιά προετοιμασία.

Αν για παράδειγμα η Ελληνική κυβέρνηση ξαφνικά είδε το φως το αληθινό (βγήκε από τον βαθύ της ύπνο) και κάνει προετοιμασίες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο τώρα, τότε δυστυχώς υπάρχει πρόβλημα.

Η επόμενη δόση από την τρόικα, αν δεν κάνω λάθος θα είναι 8 δισ. ευρώ. Σε αντίθεση όμως με τις προηγούμενες δόσεις, η έκτη δόση θα διατεθεί 100% για εσωτερικές ανάγκες και δεν θα πάει καθόλου για αποπληρωμή ομολόγων που λήγουν. Αυτό σημαίνει ότι η πίεση για να συμμορφωθεί η κυβέρνηση με τις συνταγές της τρόικας είναι μεγαλύτερη παρά ποτέ. Διότι αν σου λείψουν 8 δισ., δεν τα μαζεύεις εύκολα στο δρόμο.

Αν όμως η Ελληνική κυβέρνηση είχε προβλέψει πριν από 3 τουλάχιστον χρόνια, το ενδεχόμενο ότι ίσως φτάναμε σε αυτό το σημείο, τότε ίσως και να μην είχαμε φτάσει στο σημερινό αδιέξοδο. Αλλά ακόμα και αν καταλήγαμε στο σημερινό αδιέξοδο, έχοντας κάνει κάποια προσπάθεια για αναστροφή, θα είχε τουλάχιστον καλύψει κάποιο έδαφος και σήμερα θα ήταν σχετικά καλά προετοιμασμένη. Ένα είδος προετοιμασίας θα μπορούσε να είναι η λείανση των κρατικών υποχρεώσεων, έτσι ώστε να μην είναι όλες οι υποχρεώσεις μαζεμένες χρονικά... 8 δισ. είναι ένα αρκετά μεγάλο ποσό.

Αλλά για να προνοήσει κανείς, θα πρέπει να μην στρουθοκαμηλίζει.

Η Ελληνική κυβέρνηση στρουθοκαμηλίζει μέχρι σήμερα, όπως σε μεγάλο βαθμό και η ΕΕ. Αρνούνται να αποδεχτούν ότι η Ελλάδα είναι ταμειακά μη βιώσιμη και αρνούνται να δουν την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχουμε τις ταμειακές ροές για να μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε αυτό το χρέος, ακόμα και αν εφαρμόσουμε κατά γράμμα το μνημόνιο η οτιδήποτε άλλο θέλουν να εφαρμόσουμε.

Για στρουθοκαμηλισμό επίσης κατηγορώ όλους αυτούς (ονόματα δεν λέμε) που νομίζουν ότι η είδηση του Bloomberg την Παρασκευή είναι κάποια φήμη με σκοπό να πλουτίσουν οι κακοί κερδοσκόποι και να υποδουλωθεί η Ελλάδα κτλ.

Η ΕΚΤ επίσης στρουθοκαμηλίζει, διότι ενώ επέμενε ότι στην Ευρώπη κανένας δεν θα κάνει default, ξαφνικά αποδέχεται ένα κούρεμα 20%, που απλά αναγκάζει τις τράπεζες να πάρουν χασούρες, χωρίς να μας δίνει ουσιαστική ανάσα από το χρέος.

Αν κάποιος αρνείται να δει την πραγματικότητα και στρουθοκαμηλίζει, τότε δεν φταίει η πραγματικότητα, αλλά το ότι κάποιος δεν θέλει να την δει, έστω αν είναι μπροστά στη μούρη του.

Όπως έχουμε ξαναπεί, η αγορά και η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω των πολιτικών ψευδαισθήσεων, της καλής πολιτικής θέλησης,, των Greek statistics και βέβαια, της αλαζονείας της κεντρικής τράπεζας.
γράφει ο Γ. Καισάριος

από το capital

Το θέμα είναι από ποιον θα εισπράξουν;

Μέτρα πανικού είναι αυτά που ανακοινώνονται και λαμβάνονται και δείχνουν την αγωνία της κυβέρνησης να φανεί αρεστή στην Ευρώπη και τους πιστωτές της, έστω ετεροχρονισμένα. Όμως ακόμα και τώρα με το να βάζει νέους φόρους και να χτυπά την αγορά των ακινήτων δείχνει για μια ακόμα φορά ότι δεν έχει πάρει το μάθημά της. Ότι δηλαδή σε μια ύφεση που βαθαίνει, τα αποτελέσματα θα είναι εξαιρετικά επισφαλή.

Έτσι το ρίσκο για την μείωση του ελλείμματος θα ανέβει κι άλλο, την ώρα που ακόμα και κορυφαίοι Ευρωπαίοι παράγοντες ζητούν να θεσμοθετηθεί μια ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας. Και είναι ιδιαίτερα αμφίβολο πώς θα ανταποκριθούν οι φορολογούμενοι, που είναι επιβαρυμένοι τους προσεχείς μήνες με έκτακτες εισφορές και φόρο εισοδήματος.

Η κυβέρνηση δείχνει να αγνοεί ότι όλα αυτά θα σφίξουν την θηλιά της ύφεσης στην οικονομία δημιουργώντας νέες αβεβαιότητες για την επίτευξη των στόχων. Δεν ακούστηκε τίποτε το ουσιώδες για... αποκρατικοποιήσεις αλλά και για περιορισμό του δημοσίου. Το κυριότερο είναι ότι κανείς δεν καταλαβαίνει πώς η οικονομία θα μπορέσει τελικά να επανακινηθεί για να αρχίσει να αποδίδει τους φόρους.


Αντί να κοιτάξει να δώσει κίνητρα για την λοκομοτίβα της αγοράς, τα ακίνητα, τα φορτώνει φόρους σε μια οικονομία που λειτουργεί κατ’ ουσία χωρίς χρηματοδότηση και τράπεζες. Όλα αυτά δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο πολύ έντονων διακυμάνσεων, ρευστή με ανοιχτές εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα.

Ο κοινός στόχος είναι να αποφύγουμε την χρεοκοπία και μια εσωτερική στάση πληρωμών. Ο τρόπος που το επιδιώκουμε είναι μάλλον ανορθόδοξος.
γράφει ο Παναγιώτης Μπουσμπουρέλης

από το capital

Κυβέρνηση ψευτών και αλαζόνων

Τα δύο πιο κρίσιμα θέματα που εξάγονται από την συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού και τη γενικότερη παρουσία της κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη είναι τα εξής:

Πρώτον ο ΓΑΠ, ως επικεφαλής της κυβέρνησης δεν απολογήθηκε για την αποτυχία της πολιτικής του τα τελευταία δύο χρόνια και δεύτερων είπε ψέματα ότι η Ελλάδα είναι κοντά στην έξοδο από την κρίση και δεν έδωσε καμιά νέα προοπτική για την χώρα.

Σε ότι αφορά το πρώτο, είναι ένα χαρακτηριστικό όσων κυβερνούν με αλαζονεία και δεν αφουγκράζονται την κοινωνία. Και η κυβέρνηση Καραμανλή το έπαθε, αλλά και προηγουμένως ο Σημίτης που νόμιζε ότι θα κυβερνά για πάντα. Ο κ. Παπανδρέου ούτε μια στιγμή δεν εξήγησε στον ελληνικό λαό γιατί φτάσαμε ως εδώ. Γιατί επί δύο χρόνια η κατάσταση της χώρας δεν έγινε καλύτερη, αντιθέτως πιάσαμε πάτο.

Μίλησαν γενικώς περί αστοχιών αλλά δεν τόλμησαν να...κάνουν δημόσια αυτοκριτική. Να πουν δηλαδή ότι το έλλειμμα εκτοξεύτηκε από δικά τους λάθη.

Να πουν ότι οι στόχοι χάθηκαν γιατί αυτοί ήταν ανίκανοι να κυβερνήσουν.

Η καινοφανής δικαιολογία του κ. Βενιζέλου ότι για την ύφεση και τις πιέσεις στην Ελλάδα φταίει η ήττα της Μέρκελ στο… Μεκλεμβούργο, προκαλεί γέλιο μες στο κλάμα.

Είπε ο κ. Βενιζέλος ότι δεν εισπράξαμε ακόμη το ΕΤΑΚ του 2010 ή το φόρο ακίνητης περιουσίας γιατί δεν έχουμε καλό μηχανισμό. Μα ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο; Δεν εξελέγησαν για να τα αλλάξουν όλα;

Αν δεν είναι ικανοί να εισπράξουν τους φόρους ή να αναγκάσουν να πληρώσουν αυτοί που πρέπει τότε να πάνε σπίτι τους.

Σε ότι αφορά το δεύτερο θέμα, τα ψέματα, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η στάση τους. Πρόκειται για κυβέρνηση ψευτών και αλαζόνων. Εδώ και μήνες, κάθε φορά που παίρνουν μέτρα μας λένε ότι αυτά είναι και η χώρα θα βγει από την κρίση. Το είπαν πέρυσι με το Μνημόνιο και ο κόσμος πίστεψε ότι μια χρονιά είναι και θα βγούμε από το τέλμα.

Το είπαν και φέτος με το Μεσοπρόθεσμο και δεν πέρασαν δύο μήνες και ξαναπαίρνουν νέα μέτρα.

Και τώρα τι λένε: Όπως ανακοίνωσε ο κ. Παπανδρέου τα αποτελέσματα της πολιτικής τους είναι θετικά και το 2012 θα έχουμε πλεόνασμα. Δηλαδή αν δεν ήταν θετικά τι θα μας ανακοίνωναν.

Είναι φανερό ότι προσπάθησαν να βάλουν ένα ωραίο περιτύλιγμα σε όσα έγιναν στη ΔΕΘ και βρήκαν το πλεόνασμα την επόμενη χρονιά. Όμως, το έργο θα επαναληφθεί το Δεκέμβριο όταν θα κρίνεται η 7η δόση. Θα έλθει η τρόικα, θα πιέσει, οι στόχοι δεν θα βγαίνουν και θα ξανα-ανακοινώσει νέα μέτρα. Εκτός κι αν δεν είναι κυβέρνηση μέχρι τότε.

Και πάνω σ’ αυτό πρέπει να κάνουμε και το εξής σχόλιο. Ο πρωθυπουργός ζήτησε συναίνεση αλλά χωρίς να ζητά συγκυβέρνηση ή να πηγαίνει σε εκλογές. Ζητά δηλαδή από τη ΝΔ και τα άλλα πολιτικά κόμματα και κυρίως από τους πολίτες να συμφωνήσουν σ’ αυτή την καταστροφική πολιτική. Να βάλουμε όλοι το κεφάλι μας στο ντορβά γιατί αυτοί είναι αποτυχημένοι.

Έχουν το θράσος να το ζητούν.

γράφει ο Α.Ψ.

Υ.γ. Κατά τα άλλα τι να πει και τι να σχολιάσει κανείς για την συνέντευξη ενός πρωθυπουργού που δεν μπορούσε να απαντήσει σε ερωτήματα και κατέφευγε στην βοήθεια των παρακείμενων υπουργών του.

από το antinews, η φωτό από το antista/chef

Εφιάλτης στην κοινωνία!

Η ύφεση προβλέπεται ότι θα είναι πάνω από το 5% και η ανεργία φλερτάρει με το εφιαλτικό όριο του 20%. Σήμερα αποδεικνύεται ότι χάθηκαν δύο πολύτιμα χρόνια με αδιέξοδες προσωπικές πολιτικές. Αυτά που λέει σήμερα ο κ. Βενιζέλος για την επαναφορά των αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης για τους ελεύθερους επαγγελματίες, για παράδειγμα, θα έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί εδώ και καιρό. Κι άλλα πολλά...

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα αναρωτιέται για ποιόν λόγο δεν... έγιναν σε αυτή την χώρα τα αυτονόητα, έστω και την τελευταία στιγμή. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να του απαντήσουμε. Ούτε εμείς που ζούμε από πολύ κοντά τα γεγονότα και γνωρίζουμε αρκετές λεπτομέρειες από τα διαδραματισμένα γεγονότα.

Θα σας δώσω ένα και μόνο περιστατικό για να καταλάβετε με τι έχουμε «μπλέξει». Μεγάλη εταιρεία του δημοσίου περίμενε την υπογραφή απόφασης από υπουργό για να μπορέσει να προχωρήσει σε μία νέα δραστηριότητα. Δραστηριότητα που θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των κερδών και κατά συνέπεια του κέρδους του δημοσίου. Τόσο μέσω του μερίσματος, όσο και μέσω της φορολογίας. Η υπογραφή δεν έμπαινε επί σειρά μηνών και έτσι τα στελέχη της εταιρείας αποφάσισαν να ρωτήσουν ευγενικά στο γραφείο του κυρίου υπουργού, μην τυχόν και το σχετικό έγγραφο είχε χαθεί. Η απάντηση που πήραν ήταν αφοπλιστική: «Ο κύριος υπουργός δεν έχει χρόνο. Ασχολείται με το να σώσει την Ελλάδα»...

Εμείς θα λέγαμε ότι αν ο κύριος υπουργός είχε περισσότερο χρόνο για τα απλά, μικρά και καθημερινά προβλήματα και μοιραζότανε με τους συναδέλφους του το... τιτάνιο έργο της σωτηρίας της χώρας, μάλλον θα ήμασταν σε καλύτερο σημείο από αυτό που έχουμε φτάσει.

Αλλά, την κρίσιμη ώρα ασχολιόντουσαν με την «πράσινη ανάπτυξη» και με άλλες σαχλαμάρες. Ήταν στον κόσμο τους, πουλώντας ανεφάρμοστες θεωρίες και επιδεικνύοντας στην ελληνική κοινωνία ένα πρόσωπο αυταρχικό και αλαζονικό. Αυτό πληρώνουμε σήμερα.

Η συνέχεια θα είναι δύσκολη. Και γίνεται ακόμη πιο δύσκολη από την ώρα που λείπει ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο. Σε μία πραγματικά κρίσιμη ώρα για τον ελληνισμό, το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν εμφανίστηκε αντάξιο της πρόκλησης που δέχτηκε. Ούτε τώρα, που ο κίνδυνος έχει μεγεθυνθεί, παρατηρούμε κάτι αξιοσημείωτο στις πολιτικές εξελίξεις που να μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε. Για να μην πούμε αυτό που υποψιαζόμαστε: Πολλοί εντός και εκτός κυβέρνησης παρακαλούν να αποτύχει ο κ. Βενιζέλος στο έργο του. Δεν τους ενδιαφέρει η χώρα, αλλά η ήττα των «αντιπάλων» τους...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

από το capital