Έχασαν 5,5 δισ. σε μια νύχτα όλοι οι Έλληνες!

Απώλειες – σοκ μετρούν οι πολίτες από τη νέα καταιγίδα του πολυνομοσχεδίου που κατατέθηκε στη βουλή την περασμένη Πέμπτη. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, κάθε νοικοκυριό χάνει με τα νέα μέτρα 1.400 ευρώ κατά μέσον όρο.

Εν μια νυκτί τα νοικοκυριά έχασαν 5,5 δισ. ευρώ από τη νέα καταιγίδα του πολυνομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη και προβλέπει δραστικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις και “φορολογική αφαίμαξη” για όλα τα φυσικά πρόσωπα.

Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, οι δημόσιοι υπάλληλοι χάνουν 2 δισ. ευρώ από το νέο μισθολόγιο, οι συνταξιούχοι άλλα 1,4 δισ. ευρώ από τις περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, ενώ πάνω από 5,5 εκατομμύρια φορολογούμενοι θα... κληθούν να καταβάλουν επιπλέον φόρους ύψους 2 δισ. ευρώ λόγω της μείωσης του αφορολόγητου ορίου, των αλλαγών στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος και του ψαλιδίσματος όλων των φοροαπαλλαγών. Για όσους τεθούν σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας υπολογίζεται ότι οι απώλειες στις αποδοχές τους θα είναι τουλάχιστον 85 εκατ.

Με βάση τα παραπάνω, κάθε νοικοκυριό χάνει 1.400 ευρώ κατά μέσον όρο, ενώ αν συνυπολογισθούν και τα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου του Ιουνίου οι απώλειες ξεπερνούν τα 2.000 ευρώ. Συνολικά από τον Φεβρουάριο του 2010 μέχρι σήμερα οι πολίτες έχουν καταβάλει 31 δισ. ευρώ στον βωμό της δημοσιονομικής προσαρμογής.

από το Έθνος

Η τρόικα, είτε είναι αφελής είτε είναι εγκληματική

Τι από τα δύο συμβαίνει; Αν η τρόικα δεν έχει αντιληφθεί ακόμα το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας τότε είναι επικίνδυνα αφελής και κινδυνεύουμε. Αν πάλι το έχει καταλάβει και παρόλα αυτά συνεχίζει έτσι όπως συνεχίζει, τότε είμαστε ξεγραμμένοι και μόνο μια επανάσταση θα μπορούσε να μας έσωζε. Ας αφήσουμε όμως την δεύτερη εκδοχή, την οποία, το μεγαλύτερο μέρος του λαού πιστεύει ότι ισχύει και ας πάρουμε την πρώτη, γιατί θέλουμε ακόμα να ελπίζουμε.

Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι ο λαός της, αλλά το εξουσιαστικό της σύστημα. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η τεμπελιά του λαού ή η μη... παραγωγικότητά του, αλλά το εξουσιαστικό σύστημα που κατανέμει τον πλούτο. Οι κρατικοδίαιτοι πολικοοικονομικοί νταβατζήδες που κρατούν τις στρόφιγγες χρηματοδότησης της ιδιωτικής λαϊκής οικονομίας.

Δυστυχώς λοιπόν, η τρόικα δεν έχει αντιληφθεί το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας, ότι δηλαδή το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό αλλά καθαρά πολιτειακό και ούτε φυσικά υπάρχει κάποιος από αυτούς με τους οποίους συνομιλεί (κόμματα ή τεχνοκράτες του συστήματος), για να της ψιθυρίσει στο αυτί την αλήθεια, γι’ αυτό και προτείνει αλλοπρόσαλλες λύσεις εξαθλίωσης του λαού. Οι άνθρωποι του συστήματος, με τους οποίους συνομιλεί η τρόικα, επίτηδες διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και την παρουσιάζουν στην τρόικα, προκειμένου να προκρίνονται λύσεις που εξυπηρετούν τα δικά τους καθεστωτικά συμφέροντα.

Οι άνθρωποι του ελληνικού καθεστώτος, επίτηδες παρουσιάζουν στην τρόικα τον ελληνικό λαό ως διεφθαρμένο, ως φοροκλέπτη, ως υψηλά αμειβόμενο κ.λ.π., γιατί έτσι καταφέρουν να ξεγελούν τους «κουτόφραγκους» και να εμφανίζονται οι ίδιοι ως ειλικρινείς, στρέφοντας το μένος της τρόικας και των ξένων ΜΜΕ εναντίον του λαού μας. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνουν να μένουν οι ίδιοι στο απυρόβλητο και να αποσπούν προτάσεις από την τρόικα εναντίον του λαού (όπως για παράδειγμα, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων κ.λ.π.), τις οποίες στη συνέχεια το καθεστώς τις εφαρμόζει, παριστάνοντας ότι εκτελεί εντολές και ότι δήθεν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, ενώ είναι το ίδιο αποκλειστικά υπαίτιο για τις προτάσεις αυτές.

Η τρόικα θα πρέπει λοιπόν να καταλάβει ότι όσο εμπιστεύεται το ισχύον ελληνικό καθεστώς να διαχειρίζεται τα χρήματα που δίνει, είτε μέσω δανείων, είτε μέσω προγραμμάτων χρηματοδότησης της Ε.Ε., τίποτα δεν πρόκειται να επιτευχθεί, όχι μόνο αν κουρέψει το χρέος κατά 50%, αλλά ακόμα και αν το διαγράψει ολόκληρο. Τότε μάλιστα ακόμα χειρότερα.

Ας ερχόταν για παράδειγμα εδώ η τρόικα, να στήσει μια τράπεζα «τρόικας» για απευθείας χρηματοδότηση της ελληνικής ιδιωτικής οικονομίας και αμέσως θα έλυνε το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Δυστυχώς εμείς αποδεικνυόμαστε ανίκανοι να διώξουμε από πάνω μας το τυραννικό καθεστώς που μας καταπιέζει και μας εξευτελίζει...

από το προεδρική δημοκρατία

Ο απόλυτος φορολογικός εφιάλτης...

Απίστευτα κυριολεκτικά είναι τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, εν είδει πανηγυρισμού για την επακολουθήσασα ομόθυμη και ενθουσιώδη έγκριση και από... τους 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ του χαρατσιού που επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου στα ακίνητα με τον εκβιασμό ότι θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν το πληρώσει. Ειδικά το μέτρο της υποχρέωσης των πολιτών να εμφανίζουν αποδείξεις ίσες με το; 50% ή 60% (!!!) των εισοδημάτων τους είναι κυριολεκτικά εξωφρενικό και πρωτοφανές. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο.

Πρόκειται φυσικά για πρόσχημα νέας, ακόμη πιο...αδίστακτης καταλήστευσης και λεηλασίας των εισοδημάτων των Ελλήνων πολιτών κάθε κοινωνικού στρώματος, κυριολεκτικά ολόκληρου του ελληνικού λαού, από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Αντί να πουν π.χ. ότι επιβάλλουν συντελεστή φορολογίας εισοδήματος 50% ή 70% στους Έλληνες, τα μέλη της κυβέρνησης Παπανδρέου και η κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος εφευρίσκουν διαρκώς νέους φόρους που τους επιβάλλουν αρπακτικά και σωρευτικά στον ελληνικό πληθυσμό, όπως έκαναν οι Τούρκοι επί Τουρκοκρατίας - ό,τι χρειάζονταν το άρπαζαν από τους υπόδουλους υπηκόους τους.

Ακόμη και όποιος εθελοτυφλούσε για πολιτικούς λόγους αντιλαμβάνεται πλέον ότι η ουσία της ασκούμενης πολιτικής από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την ΕΕ και το ΔΝΤ συνίσταται στην "κινεζοποίηση" της Ελλάδας. Αποσκοπεί στην οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων, στη βίαιη πτώση των μισθών και των συντάξεων στο μισό ή και λιγότερο, προκειμένου η χώρα να καταστεί ελκυστική σε ξένους επενδυτές με αποικιακούς όρους. Να έρχεται επίσης εδώ ο σημερινός "μπατιροτουρίστας" Γερμανός συνταξιούχος και με ένα χιλιάρικο να περνάει έναν μήνα σαν πασάς, όπως τις δεκαετίες του 1960 ή του 1970.

Τα υπόλοιπα, περί δήθεν αποκατάστασης της ισορροπίας των δημοσιονομικών μεγεθών, είναι παραμύθια για κατανάλωση των αφελών. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως όσο αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στα 35 ολόκληρα χρόνια που κύλησαν από τη μεταπολίτευση του 1974 ως το 2009, τόσο θα αυξηθεί στα? 3 (!!!) χρόνια της διακυβέρνησης Παπανδρέου υπό καθεστώς Μνημονίου, που υποτίθεται ότι μας επιβλήθηκε για να λύσει το πρόβλημα πρώτα πρώτα του χρέους!

Δεν πρόκειται ούτε για αστοχία ούτε για λάθος συνταγή. Η συνταγή είναι απολύτως σωστή, μόνο που έχει τον εντελώς αντίθετο στόχο από τον διακηρυσσόμενο: αποσκοπεί ακριβώς στη χρεοκοπία της Ελλάδας, στο πλαίσιο όμως όρων που επιβάλλουν οι Γερμανοί. Τόσο η πορεία προς τη χρεοκοπία όσο και αυτή καθαυτή η συντεταγμένη χρεοκοπία που θα επιβάλει το Βερολίνο αξιοποιούνται και θα αξιοποιηθούν από την κυβέρνηση Παπανδρέου για να επιταχυνθεί και να διευκολυνθεί η καταβαράθρωση των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων.

Με τέτοια γραμμή, μόνο αν ήθελε να αυτοκτονήσει πολιτικά ο πρωθυπουργός θα προχωρούσε στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Η εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι απολύτως βέβαιη. Όσο κι αν μπορεί ο καθένας να ισχυριστεί βάσιμα ότι όσο περνάει ο καιρός και συνεχίζεται αυτή η πολιτική η ήττα του ΠΑΣΟΚ ενδέχεται να προσλάβει διαστάσεις διαλυτικής πανωλεθρίας και παράλληλα η ΝΔ να διεκδικήσει με αξιώσεις κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, υπάρχει πάντα ο αντίλογος. Η ζωή είναι απρόβλεπτη.

Πολλά μπορούν να συμβούν και να αλλάξουν εκ βάθρων τους εκλογικούς συσχετισμούς και την εκλογική συμπεριφορά του πληθυσμού - ιδίως κάποια εθνική συμφορά, π.χ. με την Τουρκία, θεωρητικά μιλώντας.

Η ελπίδα (της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στην προκειμένη περίπτωση) πάντα πεθαίνει τελευταία και πολύ λογικά από τη σκοπιά του ο Γ. Παπανδρέου επιθυμεί να εξαντλήσει πάση θυσία ολόκληρη την τετραετία για την οποία εξελέγη, ασχέτως αν κάνει τα εντελώς αντίθετα από όσα υποσχέθηκε.

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Μάταιη αναζήτηση θυμάτων-κορόιδων.
Άκρως αποκαλυπτικός και ειλικρινέστατος ήταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας προ ημερών στον ραδιοσταθμό Αθήνα 9,84: "Σε συνθήκες κρίσης, βλέπω ως προοπτική τη λύση της συστράτευσης περισσότερων πολιτικών δυνάμεων... Εάν αυτό καταστεί δυνατόν με τη ΝΔ, εγώ θα το καλοδεχόμουν. Ναι στη συγκυβέρνηση!" δήλωσε, προσθέτοντας αμέσως: "Αλλά εκλογές για να έρθει κάποιος άλλος... όχι, δεν επιθυμώ και θα προτιμούσα να εξαντληθεί η τετραετία"! Σε απλά ελληνικά, ο Θ. Πάγκαλος λέει: Βεβαίως ναι στη συγκυβέρνηση, αν η ΝΔ πάσχει από τέτοιον πολιτικό κρετινισμό ώστε να θέλει να αναλάβει κι αυτή πολιτικές ευθύνες για την πολιτική της κυβέρνησης, αλλά φυσικά δεν είναι το ΠΑΣΟΚ τόσο ηλίθιο ώστε να της παραδώσει την εξουσία από μόνο του μέσω εκλογών!
γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

από το Έθνος

Θέλω κι εγώ να ζήσω!

Για πάνω από ένα χρόνο τώρα ακούω για το πώς και εγώ συνέβαλα στη δεινότητα της σημερινής κατάστασης της χώρας. Μου περιγράφουν με γενικότητες το πώς τα έφαγα μαζί με τους κυβερνώντες τα προηγούμενα 30 χρόνια, πώς συνευθύνομαι για την κλοπή του μέλλοντος των παιδιών μας, και πολλά άλλα που έκανα εν αγνοία μου -λένε- για να μας φέρω στο ζόφο που βιώνουμε.

Αυτή η διάλεξη πάντα τελειώνει στο ότι εφόσον είμαι και γω συνυπεύθυνος για την δεινή μας σημερινή θέση, τώρα πρέπει εγώ να πληρώσω για αυτήν ολοένα και περισσότερα. Κάθε τρεις μήνες βγαίνει ένα νέο μπιλιετάκι (συχνά και δύο ή τρία) που θα πρέπει εγώ να κόψω από τις οικογενειακές ανάγκες μου για να χρηματοδοτήσω. Έχει καταντήσει να είναι θέμα επιβίωσης πλέον, και σύντομα θα το διαπιστώσουμε όταν θα κοπεί το ρεύμα στο πρώτο σπιτικό με στεγαστικό δάνειο και παιδιά!

Τα χρήματα μου πηγαίνουν στο κράτος, και... μετά κατευθείαν σε πληρωμές αδιαφανών σκοπών, όπως στη χρηματοδότηση εκατοντάδων χιλιάδων λαθροσυντάξεων, στις πληρωμές κρατικών προμηθειών σε πολλαπλάσιες τιμές από εκείνες που πληρώνουν άλλες χώρες, και στη σίτιση ενός κρατικοδίαιτου και διεφθαρμένου παρακράτους. Πηγαίνουν σε μίζες που πληρώνουν κάποιοι κρατικοί προμηθευτές που υπερτιμολογούν τα πωληθέντα είδη, ενώ το σύνολο της παράλογης κερδοφορίας τους επανεξάγεται αφορολόγητα ως transfer pricing σε Γερμανία, Κύπρο, και άλλους φορολογικούς προορισμούς.

Αυτά τα ξέρει ο κρατικός μηχανισμός αλλά δεν κάνει τίποτε! Κυνηγάει μόνο τους μικρομεσαίους με απειλή φυλάκισης, και μαστιγώνει τους υπερήλικες συνταξιούχους, ενόσω οι καρχαρίες εξάγουν δεκάδες δισεκατομμύρια ετησίως αφορολόγητα! Ορισμένοι από αυτούς αρνούνται μάλιστα να πληρώσουν και το ΦΠΑ που έχουν εισπράξει από τους Έλληνες εδώ και μια δεκαετία!

Η μεγαλύτερη φοροδιαφυγή γίνεται από πολυεθνικές εταιρίες μέσω transfer pricing, και ενώ σε όλη την Ευρώπη υπάρχει σχετική νομοθεσία που να λύνει το πρόβλημα αυτό από δεκαετίες, εμείς εδώ αποφασίζουμε να θυσιάσουμε τη μεσαία τάξη με θανάτωση από το μαρτύριο με τις “χίλιες ξυραφιές” αντί να εφαρμόσουμε το αυτονόητο. Οι φόροι από τα χρήματα που εξάγονται παρανόμως αφορολόγητα μέσω του transfer pricing πιθανότατα ξεπερνούν το σημερινό πρωτογενές έλλειμα κατά πολύ.

Αντιλαμβάνομαι ότι για να έρθει η χώρα στα σύγκαλα της πρέπει να γίνει εσωτερική υποτίμηση, και να επανέλθει ο μέσος όρος των τιμών στα προ δεκαετίας επίπεδα. Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι γιατί το βάρος της υποτίμησης πρέπει να το σηκώσει όλο η μεσαία τάξη.

Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί η συνενοχή μου συνεπάγεται ότι θα πρέπει να συντηρώ ένα δημόσιο τομέα με 1.000.000 δημοσίους υπαλλήλους, ενώ φθάνουν 250.000 για να κάνουν την δουλειά καλύτερα. Γιατί η μείωση του αριθμού τους που δρομολογείται θα πρέπει να είναι μόνο 30.000 -αντί για 300.000- όταν όλοι ξέρουν πως σε λίγο δεν θα μπορώ να πληρώσω άλλα χρήματα στο κράτος, και τότε θα έρθουν να μου πάρουν ό,τι έχω και δεν έχω.

Σημαντικότερα δεν καταλαβαίνω γιατί δεν ανοίγουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων των τραπεζών για να τους συγκρίνουν με τα δηλωμένα εισοδήματα όλων των Ελλήνων στη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών, και να αποφανθούν με στοιχεία πλέον, και όχι θεατρινίστικους αφορισμούς, ποιος έχει φοροδιαφύγει και ποιος όχι. Το είχε πει προ διετίας ο κ. Α.Βγενόπουλος σε συνέντευξη του: “Ακολουθήστε το χρήμα.”

Με τις σημερινές δυνατότητες της πληροφορικής, και τα στοιχεία που διακρατεί το τραπεζικό σύστημα, μια ομάδα προγραμματιστών θα έδινε τέλος στη φοροδιαφυγή στην χώρα σε λιγότερο από ένα μήνα. Γιατί δεν το κάνουν;

Δεν ανέχομαι να με βάζουν στον ίδιο κουβά με τους κλέφτες, και μάλιστα οι κλέφτες να χαμογελούν γνωρίζοντας ότι δεν θα τιμωρηθούν. Δεν αντέχω πια αυτή την ατιμωρησία.

Τα μέτρα της φοροαφαίμαξης δεν ξεχωρίζουν με κάποιο λογικό τρόπο ποιος έχει δυνατότητα να πληρώσει. Στοχοποιούν όποιον μπορεί να εκβιαστεί.

Με πρόφαση την "με το ζόρι" συνενοχή μου με τσακίζουν στη φοροαφαίμαξη, και μετά πετάνε τα χρήματά μου, που μόχθησα για να βγάλω και να τους δώσω, ως να ήσαν πετσετάκια στα μπουζούκια.

Ε, λοιπόν όχι! Δεν φταίω εγώ!

Η χώρα περνάει δύσκολες στιγμές, και όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτη. Όταν όμως λέμε όλοι, να εννοούμε όλοι! Δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό να κανιβαλλίζουν λίγοι και προνομιούχοι τους πολλούς. Η φτωχοποίηση και ο εξανδραποδισμός της μεσαίας τάξης που βρίσκεται σε εξέλιξη, αυτή τη φορά στοχεύει στη δήμευση της ακίνητης περιουσίας της. Πιστεύει κανείς ότι θα τους αφήσει ο λαός να κάνουν κάτι τέτοιο;

Μέχρι τώρα η Μεσαία Τάξη έχει πληρώσει τα κλεμμένα των κομματικών στρατών και του παρακράτους των προνομιούχων. Οι αντοχές της όμως έχουν φτάσει στο σημείο θραύσης, και οι πολιτικοί συνεχίζουν να της ζητούν κι’ άλλα, προκειμένου να μην θίξουν τα προνόμια των “δικών τους παιδιών”. Ζητούν από εμάς να συνεχίσουμε να χρηματοδοτούμε το κόστος των 350 κλειστών επαγγελμάτων, το κόστος των εξακοσίων χιλιάδων αργόμισθων στο δημόσιο, τις λαθροσυντάξεις 300.000 ψευδοανάπηρων και νεκρών -είπαν μάλιστα ότι θα εξετάσουν μόνο όσες αναπηρικές συντάξεις δεν έχουν οριστικοποιηθεί. Δηλαδή αν κάποιος έχει τριετία που λαμβάνει λαθροσύνταξη, πχ ψευδοαναπηρίας, είναι πλέον οριστικοποιημένη και εκείνος εξασφαλισμένος να ζει για πάντα εις βάρος των τιμίων!

Η μεσαία τάξη δεν αντέχει άλλο! Δεν μπορεί να ανεχθεί την ατιμωρησία των αχρείων και την ενοχοποίηση του λαού. Δεν έχει την δυνατότητα να συνεχίσει να χρηματοδοτεί την ασυδοσία του παρακράτους, με τη συναίνεση του πολιτικού κατεστημένου.

Η μεσαία τάξη φωνάζει “Θέλω και γω να ζήσω!”

Όποιος βουλευτής δεν μπορεί να την ακούσει, καλό θα είναι να φύγει από την πολιτική εγκαίρως. Ίσως και πριν την ψηφοφορία των νέων μέτρων φορολόγησης, μέσω της ΔΕΗ, που θα τον στιγματίσει δια παντός. Η Βουλή των Ελλήνων, που έχυσαν αίμα περισσότερων γενεών τους για τη Δημοκρατία από όση είναι η ηλικία των περισσοτέρων εθνών, κινδυνεύει να γίνει Οίκος Ενοχής.

Η χρεοκοπία (κοπή του χρέους στο μισό το πολύ) είναι αναπόφευκτη με οποιαδήποτε πολιτική. Αυτό διότι η ελληνική οικονομία αδυνατεί να συντηρεί τους τόκους του παρόντος χρέους με πρωτογενή πλεονάσματα που να φτάνουν τα €16 δισ.ετησίως. Πιθανότατα καμία πολιτική δεν μπορεί να την φέρει σε σημείο να παράγει αυτό το ποσόν, σε ρεαλιστικά χρονικά περιθώρια. Το βλέπουν και το λένε αυτό και οι οικονομολόγοι σύμβουλοι της Γερμανικής κυβερνήσεως, και ο Wolfgang Schäuble, και ο Alan Greenspan, και οι οίκοι αξιολόγησης, και οι αγορές το έχουν μάλιστα προεξοφλήσει.

Η λύση πολιτικών στήριξης της Ανάπτυξης -που όμως δεν βλέπω κανένα να εφαρμόζει- τώρα πια με την παρούσα ύφεση θα θέλει χρόνια για να φέρει πρωτογενή πλεονάσματα του μεγέθους των τόκων μας.

Η εκποίηση σε τιμές εξευτελισμού ολόκληρης της κρατικής και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων δεν είναι αναπόφευκτη. Παριστάνουμε όμως ότι όλα είναι μονόδρομος.

Τίποτε δεν είναι μονόδρομος, ως απέδειξε η Ισλανδία. Αν αυτό που βιώνουμε είναι Σοσιαλισμός, τότε προτιμώ τη Βαρβαρότητα.

Το μόνο αληθινό ερώτημα είναι όμως, αν πριν υλοποιηθεί η κοπή του δημοσίου χρέους στο μισό, θα αποδεκατιστεί η Μεσαία Τάξη και θα δημευθεί η περιουσία της ή όχι;

Αυτό είναι και το μόνο αληθινό ερώτημα που οφείλουν οι πολιτικοί να απαντήσουν στους Έλληνες σήμερα!
γράφει ο Άγης Βερούτης
επιχειρηματίας, σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στις ΗΠΑ όπου και εργάστηκε σχεδόν είκοσι χρόνια

από το capital

Οι θυσίες μας φουσκώνουν ένα τρύπιο λάστιχο

Πριν από ενάμιση χρόνο η ελληνική κρίση έφερνε στο φως τις μεγάλες αδυναμίες του ενιαίου νομίσματος. Για να αντιμετωπισθεί αυτό και, πάνω απ όλα, για να σωθεί δήθεν η Ελλάδα που εξακολουθεί να τρομοκρατεί με χρεοκοπία το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα, κινητοποιήθηκαν «η ελίτ της ελίτ» πολιτικών και οικονομολόγων και η Ευρωζώνη, δανείζοντας μας 110 δις ευρώ .

Και 18 μήνες αργότερα; Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πολύ χειρότερη από την εποχή του Μνημονίου Α΄… Πέρασε στο Μνημόνιο Β’, δανειζόμενη άλλα τόσα, αλλά τίποτα…Τα τελευταία 24ωρα ξαναφούντωσε η συζήτηση για το αν θα χρεοκοπήσουμε, αν θα προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση του χρέους με αλλαγή ή όχι της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου, αν θα μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη…

Το χρέος μας, αντί να μειώνεται, εξακολουθεί να εκτοξεύεται στα ύψη και εμείς βουλιάζουμε χωρίς να φωνάζουμε!

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τρομερή ύφεση. Τα κοφτερά μυαλά που μας οδήγησαν εδώ (από το πιο λαμπρό αστέρι τη Μέρκελ, τον Γιούνκερ, την Λαγκάρντ και την παρέα τους) εκτός του ότι βαδίζουν και παραμιλούν, απαιτούν και επιπλέον θυσίες για ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα !!!
Ξέρουν τι λένε;

Άσχετα αν φταίξαμε ή όχι, αν τα φάγαμε μαζί ή χωριστά, αν χρεοκοπούμε μόνοι μας ή παρέα σήμερα, αύριο ή τον αιώνα τον άπαντα, όλες αυτές οι στιγμιαίες σαχλαμάρες απαιτήσεων, δηλώσεων και αναλύσεων από ντόπιους και εγχώριους πολιτικάντηδες (ένδειξη αδυναμίας χειρισμού της κατάστασης), μπορεί να εξακολουθούν να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κοσμάκη αλλά όχι σε εκείνα των άπληστων χρηματαγορών.

Έτσι, η καυτή ανάσα των κερδοσκόπων επιβάλει σε Ιρλανδούς, Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιταλούς και, κυρίως, σε εμάς τους Έλληνες μια παρά φύση λιτότητα. Με την ανοχή και την ανεπάρκεια των πολιτικών μας οι τύχες μας τέθηκαν υπό κηδεμονία, χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση.Καθημερινά καταστρέφονται ζωές που απροειδοποίητα εκτέθηκαν στην ζούγκλα του άκρατου φιλελευθερισμού.

Μέτρα –χιλιόμετρα χωρίς έλεος, στυγνή κατάργηση εργασιακών κεκτημένων, αφαίμαξη μισθών και συντάξεων, φοροεπιδρομές ακόμα και στις πέτρες, οδυνηρές απολύσεις, μια ματωμένη πλέον και όχι πληγωμένη κοινωνία έχει να επιλέξει ανάμεσα στον δρόμο της επαιτείας ή της ξενιτιάς. Μόνη διέξοδος φαντάζει για ορισμένους η αυτοκτονία…
Και να πεις ότι βελτιώνεται η κατάσταση… να πάει στα κομμάτια! Οι θυσίες μας φουσκώνουν ένα τρύπιο λάστιχο! Ρίχνονται σε ένα πηγάδι δίχως πάτο μαζί με τα χρήματα που δανειζόμαστε!

Στην άλλη όψη του νομίσματος οι πιστωτές μας. Εκτός από την ψυχραιμία τους χάνουν τώρα και την μπάλα. Ενώ μέχρι πριν από μερικούς μήνες εμφανίζονταν συναινετικοί και πρόθυμοι να μας στηρίξουν, τώρα μας ασκούν έντονη κριτική και πριν μας χορηγήσουν άλλη μια& θανάσιμη –την 6η- δόση, μας μοιράζουν σφαλιάρες για την ασυνέπεια και μας φέρνουν στο αμήν της αγωνίας.
Σαν να μην έφτανε αυτό έχεις και τον Σόιμπλε να σου λέει ότι η Ελλάδα θα βγει από την κρίση σε 10 χρόνια !

Κι αναρωτιέμαι, ποιος θα αντέξει; Θέλει και τα λέει ο Γερμανός ή του ξεφεύγουν;
Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι όλοι αυτοί που βρίσκονται τόσο καιρό πάνω από το προσκεφάλι μας επιθυμούν να σώσουν το ευρώ τους, δηλαδή τον ίδιο τους τον εαυτό, και όχι εμάς. Βλέπετε, μια άμεση και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Ελλάδας θα είχε ανυπολόγιστες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις σε Γαλλία, Γερμανία, ενώ η κρίση θα χτυπούσε αμέσως την Ιταλία.

Η έκθεση μόνο στο Ιταλικό χρέος των δύο ευρωπαϊκών υπερδυνάμεων δεν είναι 84,3 δισ, όπως στη χώρα μας, ξεπερνά τα 500 δισ δολάρια παρακαλώ!
Γνωρίζω πως δεν είναι "πολιτικά ορθόν" να κινδυνολογούμε με το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας της Ελλάδας, γιατί δεν συμφέρει κανέναν, όμως οι περισσότεροι οικονομικοί αναλυτές και όσοι ασχολούνται με τις χρηματαγορές διεθνώς δεν έχουν πλέον καμία αυταπάτη …

Ο Τιτανικός "Ευρώπη" προσέκρουσε στο παγόβουνο και η ορχήστρα «των χρεοκοπημένων» εξακολουθεί να παίζει! Για πόσο ακόμη;
γράφει η Μαρία Δεναξά

από το aixmi

Το θέμα είναι από ποιον θα εισπράξουν;

Μέτρα πανικού είναι αυτά που ανακοινώνονται και λαμβάνονται και δείχνουν την αγωνία της κυβέρνησης να φανεί αρεστή στην Ευρώπη και τους πιστωτές της, έστω ετεροχρονισμένα. Όμως ακόμα και τώρα με το να βάζει νέους φόρους και να χτυπά την αγορά των ακινήτων δείχνει για μια ακόμα φορά ότι δεν έχει πάρει το μάθημά της. Ότι δηλαδή σε μια ύφεση που βαθαίνει, τα αποτελέσματα θα είναι εξαιρετικά επισφαλή.

Έτσι το ρίσκο για την μείωση του ελλείμματος θα ανέβει κι άλλο, την ώρα που ακόμα και κορυφαίοι Ευρωπαίοι παράγοντες ζητούν να θεσμοθετηθεί μια ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας. Και είναι ιδιαίτερα αμφίβολο πώς θα ανταποκριθούν οι φορολογούμενοι, που είναι επιβαρυμένοι τους προσεχείς μήνες με έκτακτες εισφορές και φόρο εισοδήματος.

Η κυβέρνηση δείχνει να αγνοεί ότι όλα αυτά θα σφίξουν την θηλιά της ύφεσης στην οικονομία δημιουργώντας νέες αβεβαιότητες για την επίτευξη των στόχων. Δεν ακούστηκε τίποτε το ουσιώδες για... αποκρατικοποιήσεις αλλά και για περιορισμό του δημοσίου. Το κυριότερο είναι ότι κανείς δεν καταλαβαίνει πώς η οικονομία θα μπορέσει τελικά να επανακινηθεί για να αρχίσει να αποδίδει τους φόρους.


Αντί να κοιτάξει να δώσει κίνητρα για την λοκομοτίβα της αγοράς, τα ακίνητα, τα φορτώνει φόρους σε μια οικονομία που λειτουργεί κατ’ ουσία χωρίς χρηματοδότηση και τράπεζες. Όλα αυτά δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο πολύ έντονων διακυμάνσεων, ρευστή με ανοιχτές εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα.

Ο κοινός στόχος είναι να αποφύγουμε την χρεοκοπία και μια εσωτερική στάση πληρωμών. Ο τρόπος που το επιδιώκουμε είναι μάλλον ανορθόδοξος.
γράφει ο Παναγιώτης Μπουσμπουρέλης

από το capital

Ο Γιώργος φοβάται την απόσυρσή του

Φόβος, ανησυχία και εκνευρισμός. Αυτά «βγάζει» το ρεπορτάζ για την προετοιμασία του Παπανδρέου, του Μαξίμου και της κυβέρνησης για την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μόνο που αυτά δεν είναι πολιτικές εκτιμήσεις ή πρωτοβουλίες, αλλά ψυχολογικές καταστάσεις.

Η ουσία είναι ότι στην κυβέρνηση δεν ξέρουν τι να κάνουν με την ΔΕΘ. Η αλήθεια είναι ότι το Μαξίμου προσπάθησε να αποφύγει την πραγματοποίηση της ομιλίας. Όμως η διαρροή της πληροφορίας από οικονομικό υπουργό και στη συνέχεια η επιβεβαίωσή της από υπουργό παρά τω Παπανδρέου, προκάλεσε αρνητικές αντιδράσεις ανάμεσα στα κυβερνητικά στελέχη. Έτσι άρχισε η αναδίπλωση. Με τον Μόσιαλο να λέει ότι η παρουσία του ΓΑΠ θα είναι «ουσιαστική και λιτή».

Τώρα εξατάζουν το ενδεχόμενο να...«ταυτίσουν» τις δύο εκδηλώσεις που αφορούν τον πρωθυπουργό κατά την παρουσία του στη ΔΕΘ: την ομιλία για την οικονομική πολιτική και την συνέντευξη τύπου. Η συνήθης πρακτική είναι τη μία ημέρα (την πρώτη) να γίνεται η ομιλία και την επόμενη να παραχωρείται η συνέντευξη τύπου. Τώρα όμως το Μαξίμου σχεδιάζει να γίνουν την ίδια ημέρα και η ομιλία και η συνέντευξη στους δημοσιογράφους. Με την τακτική αυτή στόχος είναι, μεταξύ άλλων, οι δημοσιογράφοι να μην μπορέσουν να αναλύσουν την ομιλία του ΓΑΠ, ώστε να μην την κάνουν «φύλλο και φτερό» στη ΔΕΘ.

Ο χειρισμός πάντως του θέματος και οι αντιδράσεις των υπουργών επανέφεραν το αίσθημα της ανασφάλειας στον ΓΑΠ, ο οποίος δεν έχει εμπιστοσύνη στην διαχείριση του Βενιζέλου, αν και του έχει εκχωρήσει πλήρως την οικονομία (με στόχο να του φορτώσει την αποτυχία). Στο πλαίσιο αυτό έχει αποδεχθεί το αίτημα να υπάρξει ακόμη ένας οικονομικός υπουργός, με επικρατέστερο τον Κώστα Καρτάλη – σύμπτωση Βενιζέλος, Καρτάλης, Σπανουδάκης (του ΟΠΑΠ) είχαν συνεργαστεί «άψογα» για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004…

Πάντως, το Μαξίμου θέλει επειγόντως να αλλάξει την ατζέντα και να πάει σε πολιτικά θέματα. «Θα δώσει στη ΔΕΘ χαρακτήρα κεντρικής πολιτικής παρέμβασης», λένε. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Παπανδρέου στη ΔΕΘ θα εξαγγείλει δημοψηφίσματα με βάση το νέο νόμο που ετοιμάζει ο Καστανίδης, καθώς ο ΓΑΠ είναι αμετακίνητος στο σχέδιό του να διαμορφώσει το θεσμικό καθεστώς που θα εμπεδώσει την «εξουσία ΠΑΣΟΚ και Παπανδρέου στην Ελλάδα». Γι’ αυτό προτιμά να μιλά για αλλαγές και για μεταρρυθμίσεις και όχι για το έλλειμμα, όπου οι στόχοι που έβαλε η κυβέρνηση είναι άπιαστοι, και για τη νέα φοροκαταιγίδα που ετοιμάζει.

από το antinews