Δεν πάω πουθενά, εδώ θα μείνω!

Πολύς λόγος γίνεται για τη μετανάστευση τελευταία, ως λύση και φυγή από την εθνική μας μιζέρια. Κάποιοι μάλιστα λένε ευθαρσώς ότι είναι μια λύση, που θα επιτρέψει σε όσους φύγουν να περισώσουν κάποια από τα απομεινάρια της ποιότητας ζωής που έχουν μάθει τα τελευταία χρόνια. Ακόμα και στη Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δημοσιεύτηκε έκθεση που εξηγεί πώς τα οριζόντια μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται και επίκειται να εφαρμοστούν, καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων.

Λένε ότι όσοι φύγουν θα έχουν μια καλύτερη ζωή σε ξένες χώρες που η αξιοκρατία και... η λειτουργικότητα του συστήματος θα τους επιτρέψει να παίρνουν έναν αξιοπρεπή μισθό, να ζουν σε ένα αξιοπρεπές διαμέρισμα, να τρώνε αξιοπρεπές φαγητό, να οδηγούν ένα αξιοπρεπές αμάξι και να πληρώνουν αξιοπρεπείς φόρους, εκμεταλλευόμενοι οι ίδιοι την εργατικότητα και τις ικανότητές τους, και όχι ο φαταούλας “ο Κράτος” που τους αναγκάζει να είναι αναξιοπρεπείς και σκλάβοι στις παράλογες απαιτήσεις του.

Είναι απογοητευτικό έως τρομακτικό ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Χώρας, που θα έπρεπε προσωπικά να φροντίσει να μην αιμορραγίσει η Ελλάδα τα καλύτερα νιάτα της, δήλωσε σε συνέντευξη του την Κυριακή στο Πρώτο Θέμα: "Κατανοώ τους νέους που θέλουν να φύγουν έξω"! Η δουλειά σας κύριε είναι να φροντίσετε η χώρα αυτή να είναι κατοικήσιμη ώστε να μη χρειαστεί να φύγουν. Η κατανόησή σας, κύριε, είναι παραδοχή πως δεν σκοπεύετε να κάνετε τη δουλειά σας, οπότε καλύτερα αφήστε κάποιον που να θέλει να την κάνει!

Αυτοί που τα λένε αυτά βέβαια δεν έχουν ζήσει στο εξωτερικό ως οικονομικοί μετανάστες, ή στην καλύτερη περίπτωση έζησαν κάποια από τα φοιτητικά τους χρόνια έξω, και πιστεύουν ότι έτσι μπορεί να ζουν όσοι τελικά μεταναστεύσουν για να διατηρήσουν την υλική ποιότητα της ζωής τους, ως gastarbeiter. Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή ότι αυτά λέγονται εκ του πονηρού...

Ας εξηγήσω: η οικονομική κρίση της Ελλάδας αντιμετωπίζεται με τον απόλυτα λανθασμένο τρόπο, τόσο από την ανίκανη κυβέρνηση μας, όσο και από την Τρόικα των ΕΚΤ-ΔΝΤ-ΕΕ. Κάνοντας όλες τις λάθος κινήσεις, οι κυβερνώντες αφού πρώτα εξελέγησαν με ολοκληρωτικά διαφορετικό πρόγραμμα από αυτό που σήμερα ακολουθούν, κατόπιν συνειδητά και σκοπίμως διόγκωσαν το πρόβλημα χρέους της χώρας (τότε €270 δισ. και σήμερα €370 δισ.), έβγαλαν την Ελλάδα από τις αγορές σκοπίμως πάλι, προκαλώντας "παγκόσμια κρίση αξιοπιστίας της Ελλάδος" με τις στοχευμένες δηλώσεις τους περί Τιτανικού, πιστολιών, και γενικευμένων δηλώσεων ότι κυβερνούν ένα διεφθαρμένο Λαό που "τα έφαγε" μαζί τους.

Εν συνεχεία οι κληθέντες "διασώστες" μας συνυπέγραψαν με την κυβέρνηση το Μνημόνιο που η ίδια ετοίμασε μαζί με το ΔΝΤ από μήνες νωρίτερα. Αν και οι αρχές απελευθέρωσης της οικονομίας μας είναι απόλυτα σωστές, η πλημμελής εφαρμογή του Μνημονίου εξαθλιώνει και θυσιάζει την Μεσαία Τάξη με εξοντωτική φορολόγηση, ενώ οι πραγματικοί υπαίτιοι της κατάντιας μας όχι μόνο έχουν εξασφαλίσει την ατιμωρησία τους και τα κλοπιμαία τους, αλλά διεκδικούν και τη συνέχιση της λεηλασίας.

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε μια παγκοσμίως πρωτοφανή ύφεση υπερφορολόγησης των δικαίων εις όφελος των αδίκων, κυνηγώντας τους λογαριασμούς της ΔΕΗ αντί τους λογαριασμούς της Ελβετίας! Τα παράλογα οριζόντια μέτρα λιτότητας που εφαρμόζει η ανίκανη κυβέρνηση για να μην κόψει τις πραγματικές σπατάλες εκατοντάδων χιλιάδων αργόμισθων, και αναίσχυντης κλοπής φόρων από τους πολυεθνικούς κολοσσούς που τους δωροδοκούν, οδηγούν με βεβαιότητα στην κοινωνική έκρηξη. Το πρωτοφανές ξεπούλημα που προτείνεται ως σχέδιο "Eureca" ή την επικείμενη "μυστική" έκθεση του κ. Χορστ Ράιχενμπαχ προς την καγκελαρία: το fire-sale των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας για μείωση τόσου χρέους (€125 δισ.) όσο προσέθεσε σε δύο χρόνια ακυβερνησίας η τωρινή κυβέρνηση, με την υφεσιακή προσέγγιση στην μείωση σπατάλης που ποτέ δεν σκόπευε να υλοποιήσει. Όταν ολοκληρωθεί το fire-sale φυσικά η Ευρώπη θα τυπώσει χρήμα για να επαναφέρει την κανονικότητα, αφού όμως η ιδιοκτησία όλων των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού κράτους έχει περιέλθει στους δανειστές μας! (Οποίος με αποδείξει λάθος σε αυτή την υπόθεση εργασίας θα του είμαι ευγνώμων.)

Σε δυο χρόνια η Ελλάδα δεν έκανε ούτε μια κίνηση να μειώσει τη διαφθορά και την γραφειοκρατεία του τερατώδους Σοβιετικού τύπου κρατικού μηχανισμού, ούτε την αγχόνη της απαράδεκτης και ασύμβατης με την Ευρώπη νομοθεσίας της. Οι εταίροι μας απεφάσισαν ότι θα αναδιαρθρώσουν το τεράστιο πλέον χρέος μας, αλλά θα μας χρησιμοποιήσουν ως "παράδειγμα προς αποφυγήν" για λόγους ηθικού κινδύνου των υπολοίπων ετοιμόρροπων και υπερχρεωμένων οικονομιών, ώστε να αποφευχθεί η μεταφορά πόρων από τις πλεονασματικές οικονομίες της Ευρωζώνης στις ελλειμματικές, όπως προτείνουν οι Αμερικάνοι.

Το σκεπτικό είναι ότι αν δρομολογηθεί η μετατροπή της Ελλάδος σε επίγεια κόλαση, κανείς δεν θα μπει στον πειρασμό να ακολουθήσει το παράδειγμά μας. Το πλάνο να εκσυγχρονιστεί θεσμικά και κανονιστικά η οικονομία μας προφανώς εγκαταλείφθηκε κάπου ανάμεσα σε ταξίδια στο Λονδίνο για να δει την κόρη του ο Πρωθυπουργός, σε παρατεταμένες διακοπές στα νησιά, σε επιθετικούς αφορισμούς απάντων των Ελλήνων από τον αγενέστερο εκ των Αντιπροέδρων, και ανίερες συμμαχίες ανάμεσα σε εκλεγμένους βουλευτές και τους σφετεριστές του μόχθου των Ελλήνων.

Σε αυτό λοιπόν το επικείμενο τοξικό κοινωνικό μείγμα που μας επιφυλάσσεται από τους λούμπεν "τιμητές" της Δημοκρατίας μας, προτείνεται και η μαζική μετανάστευση των νέων και των ικανών μας στο εξωτερικό. Αυτή ίσως είναι η τελευταία πράξη εξαθλίωσης που μας επιφυλάσσει η τριακονταετής ανοχή μας στη λαμογιά και την ανηθικότητα των "νόμιμων άρα ηθικών" ανεπάγγελτων επαγγελματιών πολιτικών μας και των κουμπάρων και συμμοριτών τους.

Από το κολαστήριο που μας ετοιμάζουν δυο χρόνια τώρα, πολλοί σκέπτονται να δραπετεύσουν. Όσοι φύγουν ίσως αποφύγουν τον εφιάλτη της επικείμενης κοινωνικής έκρηξης, την απόγνωση της ακυβερνησίας, την ανέχεια μιας λεηλατημένης κοινωνίας, και την οδύνη της γέννας της Νέας Κοινωνίας που θα κληθούμε να χτίσουμε οι Έλληνες μέσα από τις στάχτες της σημερινής.

Έχοντας ζήσει πολλά χρόνια εκτός Ελλάδας, πολλοί γνωστοί μου αναρωτιούνται αν σκοπεύω να επιστρέψω εκεί. Έχοντας ζήσει πολλά χρόνια έξω, δεν μου περνάει καν από το μυαλό! Δεν πάω πουθενά, εδώ θα κάτσω! Κάποιος πρέπει να μείνει πίσω να μαζέψει τα γκρεμίδια για να μπορέσουν κάποια μέρα να γυρίσουν πίσω τα παιδιά μας.

Εκατομμύρια Έλληνες ανά τον κόσμο γνωρίζουν πως πατρίδα δεν είναι ούτε τα ακριβά αυτοκίνητα, ούτε τα ωραία έπιπλα, ούτε οι ψηλές καταθέσεις στην τράπεζα, ούτε τα ποιήματα για το ένδοξο παρελθόν. Πατρίδα για μας τους Έλληνες είναι τα πρόσωπα των φίλων και της οικογένειας μας, ο ήλιος που τσουρουφλίζει το δέρμα, τα κύματα και ο Μαΐστρος, και αυτές οι μοναδικές Ελληνικές μαγνητικές πέτρες που σε τραβάνε πίσω εδώ, όσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και αν ζεις.

Αν θέλουν οι εταίροι, η "οικονομική διακυβέρνηση" του πλανήτη, και οι ανθέλληνες πολιτικοί μας να μετατρέψουν την Ελλάδα στην επί γης κόλαση και να μας διώξουν κιόλας, εμένα θα με βρουν απέναντι.
γράφει ο Άγης Βερούτης

από το capital

Είμαι κάτω από 55 ετών Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας

Είμαι κάτω από 55 ετών Ανώτερος Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας.

Έχω τιμηθεί με όλα τα μετάλλια και τα παράσημα και με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες μου, δεν έχω τιμωρηθεί ποτέ μου και έχω υπηρετήσει σε όλο τον κόσμο.

Έχω υπηρετήσει 22 χρόνια στην ειδική μονάδα ΧΩΚ και ήμουνα παντού και πάντα και στην κρίση των Ιμίων ενεργοποίησα τους Πυραύλους ΧΩΚ.

Στα 39 μου έπαθα έμφραγμα και υποβλήθηκα σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς...

Από τότε υπηρέτησα σε υπηρεσία γραφείου αποφάσισα να παραιτηθώ στα 50 μου με σκοπό να φροντίσω την υγεία μου...

Επειδή σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα μοσχεύματα έχουν ορισμένο χρόνο ζωής δεν πρόκειται να φτάσω στην ηλικία των 55 ετών, άρα φτύνω τώρα στα μούτρα σας γιατί... δεν προλαβαίνω να φτύσω στους τάφους σας.

Λυπάμαι μόνο που από τους Αξιωματικούς του Κέντρου Επιχειρήσεων είμαι ο μόνος στην ζωή από τους (3) τρεις συμμαθητές μου στην ίδια υπηρεσία έχουν πεθάνει οι δύο σε ηλικία 40 χρονών και φέτος πέθανε και ο αντικαταστάτης μου σε ηλικία 35 ετών όλοι από ο έμφραγμα και όλοι από το υψηλό στρες

Λυπάμαι μόνο που δημιούργησα οικογένεια με τρία παιδιά και τα τρία επιστήμονες και άνεργα!!!

Λυπάμαι που τόσα χρόνια ήμουν δίκαιος και τίμιος, λυπάμαι που για τα χάλια της Πατρίδος μου εσείς οι πολιτικοί είστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και την πληρώνουμε μόνο εμείς.

Λυπάμαι που με υποχρέωσαν να πληρώνω τα ταμεία σας και δεν μπορώ να εισπράξω τα χρήματα ούτε καν τις εισφορές μου (λόγω αδυναμίας πληρωμής ΜΤΣ ΒΕΑ) και δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου.

Επειδή αυτοί που διορίσατε τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ

Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν σας πήγα στα δικαστήρια γιατί επί 30 χρόνια με υπολογισμένα 10 χρόνια υπηρεσίες και πέραν του ωραρίου, νυχτερινά και αργίες δεν πήρα ούτε μια δραχμή... υπερωρία ενώ οι πλασματικές υπερωρίες πάνε σύννεφο παντού

Υ.Γ. Επειδή δεν ήμουνα ποτέ ζήτουλας θα ψάξω για μαύρη εργασία να βοηθήσω την οικογένεια μου για να μην φτάσω στο σημείο να σκοτώσω κάποιον πολιτικό ανεύθυνο.

Παραθέτω τα προσόντα μου αν κάποιος, μπορεί να με χρειαστεί...

Γνωρίζω Αγγλικά, γνωρίζω υπολογιστές γνωρίζω από ασυρμάτους, γνωρίζω όλα των ειδών τα όπλα ατομικά και ομαδικά, μπορώ να σκοτώσω από 300μ απόσταση με μια σφαίρα, μπορώ να αναχαιτίσω ολόκληρο σμήνος αεροσκαφών και ελικοπτέρων, μπορώ να ανατινάξω οποιοδήποτε κτίριο, μπορώ να κάνω υποκλοπές τηλεπικοινωνιών, μπορώ να κάνω παρεμβολές, μπορώ να κάνω ότι δολιοφθορά μπορείτε να φανταστείτε.
Έχω ειδική εκπαίδευση στους υπολογιστές με ότι αυτό συνεπάγεται...

Το μόνο μειονέκτημα μου είναι ότι αγαπώ την Πατρίδα μου.

Μακρυγιάννης Χρήστος
Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

από το ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΑΜΥΝΑ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Γιατί κανένας δεν μιλάει για την πατρίδα που χάνουμε;

Ζώντας κοσμοϊστορικές στιγμές που διαδραματίζονται σε οικονομικό επίπεδο τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη κι ενώ τέθηκε ευθέως από επίσημα ευρωπαϊκά χείλη θέμα μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας, η κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και οι συναγελαζόμενοι με αυτήν εκδότες – δημοσιογράφοι και άλλοι τραγικοί, τηρούν στάση άκρας σιωπής για την άμεση απειλή μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, σίγουρα μόνο καλό δεν είναι).

Είναι, άραγε, το οικονομικό θέμα – πρόβλημα το μέγιστο θέμα που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας; Οι εξελίξεις ανά τον πλανήτη αποδεικνύουν πως στην Ελλάδα εκδηλώθηκε πιο γρήγορα (γιατί άραγε;) από ότι σε άλλες χώρες… Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Μόνο, που, στην Ελλάδα και μόνο προς την Ελλάδα εκτοξεύθηκε η προειδοποίηση - απειλή περί μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας!!! Και ο βραβευμένος σκεπτόμενος υπο-πρωθυπουργεύων δεν σκέφτηκε καν να ρωτήσει τι εννοούσαν τα θλιβερά ευρω-ανθρωποειδή όταν ξεστόμισαν αυτού του είδους την απειλή για την Ελλάδα. Προτίμησε να σιωπήσει (αλλά και να μιλούσε τι θα έλεγε άραγε πέρα από κάποιο ακόμη ψέμα;) και να συνεχίσει να ζει τον μύθο του σε μία πατρίδα που εκ των πράξεών του αποδεικνύει πως δεν την νοιάζεται…

Μαζί με τον τύποις πρωθυπουργεύοντα έτρεξαν να συνταχθούν όλα τα παπαγαλάκια, που αίφνης αποφάσισαν να τηρήσουν την γνώριμη στάση της ομερτά, δηλαδή την άκρα του τάφου σιωπή… Η Ελλάδα απειλήθηκε με συρρίκνωση και με απώλεια εθνικής κυριαρχίας της, αλλά κανείς λαλίστατος κομπορημονούντας δεν βρέθηκε να θέσει ένα έστω ερώτημα προς τους «εταίρους» – δανειστές και «διασώστες» μας: Τι εννοείτε κύριοι με τα λεγόμενά σας; Πόθεν ισχύει απώλεια εθνικής κυριαρχίας για λόγους οικονομίας; Μήπως εσείς κύριε Ρομπάι έχετε τακτοποιημένα τα οικονομικά της δικής σας πατρίδας και είστε άνευ χρεών; Γιατί δεν ξεκινάμε από τους μεγάλους χρεώστες και προτιμάτε να επιτεθείτε σε μία χώρα η οποία επί σειρά δεκαετιών έχει πέσει θύμα ασύδοτων κλεπτών, που άλλοτε φέρουν την μορφή του πολιτικού σωτήρα και άλλοτε φέρουν την μορφή στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής;

Ερχόμενοι, όμως, στο ζητούμενο, δηλαδή την απειλή απώλειας εθνικής κυριαρχίας, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε τι εννοούν λέγοντάς του αυτό οι σαπρόμυαλοι της Ευρώπης και τα σημαίνει η σιωπή των ολίγιστων και ριψάσπιδων των Αθηνών; Λέτε να κινδυνεύει η Αττική; Μήπως η Πελοπόννησος, που τόσο φαιδρά χρησιμοποιήθηκε από την κυβερνητική προπαγάνδα ως «αντικείμενο» πώλησης; Μήπως, αναρωτιέμαι, κινδυνεύει να απωλέσει την εθνική της κυριαρχία η Κρήτη, το προπύργιο και η βασική δεξαμενή ψήφων του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου; Λέτε, να κινδυνεύει η Θεσσαλία ή μήπως τα Επτάνησα; Φυσικά όχι! Ο κίνδυνος απώλειας εθνικής κυριαρχίας, είναι εκείνος ο κίνδυνος περί γεωγραφικής μείωσης της Ελλάδας που ανέφερε η Ψαρούδα Μπενάκη προς τον Κάρολο Παπούλια όταν αυτός πρωτοαναλάμβανε την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας (και που, ω! του θαύματος, κανείς δεν ρώτησε ποτέ την κυρία Ψαρούδα Μπενάκη, αλλά ούτε και τον Κάρολο Παπούλια, τι σήμαιναν τα λόγια εκείνα…!) και που αφορά την εσχατιά αυτής της μικρής, αλλά ταυτόχρονα και τόσο μεγάλης, χώρας.

Εύκολα μπορούν να προσδιοριστούν τα γεωγραφικά διαμερίσματα που βάλλονται έξωθεν και έχουν εγκαταλειφθεί λόγω ανικανότητας (ή σκοπιμότητας;) της εξωτερικής πολιτικής που γίνεται από ερασιτέχνες μάγους, απολύτως αδαών επί των εθνικών θεμάτων αλλά κυρίως με μηδενικό αυτοσεβασμό περί των εθνικών και του έθνους… Με θέματα ανοιχτά στην Ήπειρο και την Θεσπρωτία με τους Τσάμηδες, με θέματα ανοιχτά στην Δυτική Μακεδονία και δη στην Φλώρινα με τους Σκοπιανούς, με θέματα ανοιχτά στην Θράκη και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με τους Τούρκους, με τεράστια θέματα ανοιχτά στα Δωδεκάνησα και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου… Με τόσα, λοιπόν, ανοιχτά θέματα, με ανθρώπους που φωνάζουν για τους κινδύνους που επελαύνουν, αλλά κανείς υπεύθυνος εκ του κράτους των Αθηνών δεν ακούει, απορίας άξιο είναι πως κανένας δεν αναρωτήθηκε τι σημαίνει η απειλή των εταίρων μας, αλλά και άλλων ετέρων που προφανώς παρεδόθησαν στις ορέξεις φίλων και εχθρών…

Κάθε μέρα η Αθήνα απομακρύνεται… Κάθε μέρα που περνά, όλο και μακρύτερα βρίσκεται το Καστελόριζο, όλο και πλησιέστερα βρίσκονται οι Τσάμηδες, όλο και απειλητικότεροι δείχνουν οι Τούρκοι… Αλλά, το κράτος των Αθηνών, πρωθυπουργοί, υπουργοί και οι λοιποί αυλικοί, κόλακες και γελωτοποιοί, τηρούν άκρα σιωπή. Μαθητευόμενοι μάγοι ή επαγγελματίες μεσίτες; Τι από τα δύο είναι άραγε όλοι εκείνοι που σιωπούν ενώ γνωρίζουν πολύ καλά, ξέρουν, βλέπουν και ακούνε όλα όσα διαδραματίζονται στις ακριτικές περιοχές της χώρας μας; Πώς να χαρακτηρίσει ένας νηφάλιος αυτή την κραυγαλέα «σιωπή των αμνών» που στην πραγματικότητα είναι ύαινες που περιμένουν υπομονετικά και «νομοτελειακά» να απολαύσουν τα απομεινάρια της άνανδρης σιωπής τους;

• Γιατί κανείς δεν βλέπει τι γίνεται στην Θράκη, που οργώνεται από πράκτορες και βρίσκεται ένα (μικρό) βήμα πριν από την Κοσοβοποίησή της;


• Γιατί κανείς δεν μας λέει ποιοι, πότε και γιατί επισκέπτονται από αέρος ή θαλάσσης το Καστελόριζο;


• Γιατί κανείς δεν παίρνει μέτρα καταστολής στην ασυδοσία που έχει επιβληθεί στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, αλλά και στο λιμάνι της Θεσπρωτίας;


• Γιατί έχει ξεχαστεί ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων;

Τι γίνεται, επιτέλους, σε αυτή τη χώρα και η σιωπή έχει πάρει κυρίαρχη θέση απέναντι στις εξελίξεις που μας πλησιάζουν ραγδαία και απειλούν να μας τραυματίσουν πολύ σοβαρά ως έθνος; Γιατί δεν ακούγεται ένα (έστω ένα) μέτρο υπέρ των εθνικών μας ζητημάτων; Ποιοι είναι αυτοί που τολμούν να σιωπούν και ουσιαστικά να αποδέχονται μία μικρότερη Ελλάδα; Ποιόν Έλληνα ρώτησαν και πήραν καταφατική απάντηση να διαχειριστούν την λογική του, την αξιοπρέπειά του, την ιστορία του και κυρίως την ηθική του; Σε ποιο βιβλίο είναι γραμμένο πως μπορούν οι άρχοντες μέσα από συμφωνίες να εγκαταλείπουν την πατρίδα και τους ανθρώπους της; Ποιοι φασίστες και υπάνθρωποι τολμούν να δίνουν και να παίρνουν αυτά που ποτέ δεν μπορούν (και με κανέναν τρόπο) να αποκτήσουν;

Αυτή η χώρα, η πατρίδα η δικιά μου και η δικιά σας, δέχτηκε απειλή. Μία απειλή που έμεινε αναπάντητη επειδή υπήρξαν άλλες προτεραιότητες, όπως κανό, κολύμβηση, διακοπές… Και το δυστυχέστερο είναι πως όλα αυτά δεν τα έκαναν μόνο οι ολίγιστοι κακοί λογιστές που μετράνε και πουλάνε τις ζωές μας στα παζάρια των τραπεζών… Αυτή την αδιάφορη στάση απέναντι στην ευθεία απειλή κρατήσαμε όλοι μας και γίναμε ένα με τους σύγχρονους νενέκους…

• Επειδή προτιμήσαμε τις διακοπές μας από το να βγούμε στους δρόμους και να φοβίσουμε τους δαίμονες που μας απειλούν...


• Επειδή προτιμήσαμε να κλείσουμε τους διακόπτες του μυαλού μας για να απολαύσουμε τις χαρές που μας προσφέρει ετούτη η πατρίδα, ξεχνώντας πως το δικό μας χρέος απέναντί της είναι να την κρατάμε ελεύθερη…


• Επειδή προτιμήσαμε να αναβάλλουμε τους αγώνες, λόγω καύσωνα, ξεχνώντας την φωτιά που μπροστά μας βάζουν κάποιοι στα σπιτικά μας…


• Επειδή προτιμήσαμε και πάλι τα μικρά προσωπικά μας από τα μεγάλα που απαιτούν οι καιροί…


• Επειδή προτιμήσαμε να σωπάσουμε και να παρασυρθούμε (για μία ακόμη φορά) από εκείνους που μόνιμα εκμεταλλεύονται εμάς και την πατρίδα μας…

Μην βλαστημάτε, λοιπόν, εκείνους που σας ξεπουλούν όσο-όσο… Πρώτοι εσείς δεν διαμαρτυρηθήκατε όταν σας κρέμασαν στο λαιμό το πωλητήριο εκείνο που σας μετέτρεψε σε δούλους… Η σιωπή των αμνών ταιριάζει σήμερα απόλυτα με την σιωπή των λύκων και των χαρούμενων σαρκοβόρων που μας έχουν περικυκλώσει… Άξιοι της μοίρας μας και ανάξιοι των προγόνων και των επιγόνων μας, γινήκαμε βορά στα πλούσια τραπέζια των μεγάλων αφεντικών, της Νέας Τάξης… Δεν φταίνε αυτοί που μας βάζουνε στο ζύγι της αισχροκέρδειάς τους… Φταίμε εμείς που βουβά δεχόμαστε τους τιποτένιους να ορίζουν το μυαλό και την ζωή μας… Σαν λαός έχουμε γίνει το ζωντανό παράδειγμα πως «δεν φταίει πάντα ο φονιάς, αλλά κάποιες φορές φταίει και ο φονεμένος…». Έχουμε, άραγε, αναρωτηθεί πόσο απέχουμε από το να μεταμορφωθούμε σε περιφερόμενους νεκροζώντανους; Αν όχι, ίσως θα έπρεπε να το πράξουμε. Βρισκόμαστε ήδη στο μεταίχμιο, στο οριακό εκείνο σημείο, που ακολουθεί η απόλυτη δυστυχία και η καταστροφή μας...
γράφει ο Κωνσταντίνος

από το Ας μιλήσουμε επιτέλους