New York Times: “Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη.”

Χθες όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ίσως προκαλεί έκπληξη που… αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα.

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να... στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από τη φυλακή της αυτοκρατορίας.

Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. “Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου”, έγραψε ο Σέλεϊ στο ποίημα του “Ελλάς”, “το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! “

Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς Ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην “ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη” στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.

Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, Έλληνες και Τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.

Η Ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Άξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον Ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα.

Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή.

Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.

Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, Αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους Έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.

Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ένωση. Προανήγγειλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ’90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.

Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή. Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ’90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα θέσει το ερώτημα: “ποιο θα είναι το μέλλον της ηπείρου;”.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.

Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.
γράφει ο Μαρκ Μαζάουερ,
Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας,
καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

από το kavvathas

“Eureca”: Το μοίρασμα της λείας

Φτάσαμε λοιπόν, με εκείνα και τα άλλα στο "δια ταύτα". Το μοίρασμα της λείας. Και η λεία δεν είναι καμιά άλλη από την κρατική περιουσία των Ελλήνων. Προσοχή όμως, όταν λέω κρατική περιουσία δεν εννοώ κάποιες μετοχές ή χρυσάφι στην Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά την ιδιοκτησία των δρόμων που κυκλοφορούμε, των λιμανιών από όπου παίρνουμε το καράβι για να πάνε στα χωριά μας, των αεροδρομίων που φεύγουμε για να πάμε σε μακρινότερους προορισμούς, και κάθε είδους ακίνητη ή μη περιουσία των Ελλήνων.

Ο σχεδιασμός των εταίρων μας, μέσω της λύσης που συνέταξε ο συμβουλευτικός οίκος Roland Berger Strategy Consultants προτείνει ως λύση του προβλήματος του κρατικού χρέους της Ελλάδας τη... μετακύλιση της ιδιοκτησίας των Ελληνικών κρατικών υποδομών προς EURO 125 δις για αποπληρωμή του αερο-χρήματος που μας δάνεισαν ως κράτος στα προηγούμενα χρόνια οι τράπεζες (δείτε σχετικό μου κείμενο "Κρατικό χρέος, κουρέματα και άλλα παραμύθια της Χαλιμάς" ).

Με τον τρόπο αυτόν (που προτείνει η Roland Berger) θα μας μειώσουν την οφειλή μας από 150% του ΑΕΠ μας, στο 88% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν όσο ήταν όταν ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση. Πραγματικός σκοπός αυτής της πρότασης είναι να σώσει τα κουφάρια που σήμερα είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες, από επισφαλή δάνεια που έδωσαν σε αναξιόχρεα κράτη όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, και σύντομα η Ισπανία, η Ιταλία, και πιθανόν και η Γαλλία.

Για να το δούμε λίγο αυτό: οι περισσότερες Ευρωπαϊκές τράπεζες δάνεισαν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα θα έπρεπε να είχαν δανείσει στα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη, βάσει των πιστοληπτικών δεδομένων τους. Όπως οι τράπεζες που έδωσαν αφειδώς χρήμα σε αναξιόχρεους ιδιώτες καταναλωτές, πληρώνουν αυτή την υπέρμετρη ευκολία που δάνεισαν τα χρήματα αυτά, έτσι και εκείνες που δάνεισαν σε αναξιόχρεα κράτη θα πληρώσουν την αβλεψία των manager τους. Λάθος! Αυτή την αβλεψία θα την πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι.

Άλλη μία: Οι Ευρωπαϊκές τράπεζες έδωσαν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα θα έπρεπε να δώσουν, σε Ευρωπαϊκά κράτη που τώρα δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τον όγκο των χρημάτων αυτών που δανείστηκαν. Τα κράτη αυτά δεν έπρεπε να είχαν μπορέσει να δανειστούν με τόσο χαμηλά επιτόκια όσο δανείστηκαν , απλά διότι οι κυβερνήσεις τους δεν υπολόγιζαν ότι ποτέ θα έπρεπε να γίνει αποπληρωμή των χρεών αυτών, αλλά απλά ανακύκλωση των κεφαλαίων, και αέναη πληρωμή μόνο των τόκων. Με τα χρήματα αυτά οι κυβερνήσεις χρηματοδότησαν στην περίπτωση της Ελλάδας, την αύξηση του δημοσίου τομέως σε ποσόστωση Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Η Διόγκωση αυτή του Δημοσίου που πνίγει την Ελληνική οικονομία, και για την διατήρησή του πλέον αποστραγγίζει με υπερφορολόγηση την παραγωγική οικονομία (περιλαμβάνω σε αυτήν τις κερδοφόρες ΔΕΚΟ που επίκειται το ξεπούλημα τους έναντι πινακίου φακής) οφείλεται στην χρηματοδότηση που παρείχαν αφειδώς στους εκάστοτε κυβερνώντες του κράτους οι τράπεζες αυτές. Για αυτό τους το λάθος, θα πληρώσει ο Ελληνικός Λαός με την ιδιωτική και δημόσια περιουσία του, υποτιμημένη μάλιστα σε τιμές κοψοχρονιάς!

Με το νέο σχέδιο που προτείνεται στους εταίρους μας, η Ελληνική κρατική περιουσία των υποδομών που έχει το Ελληνικό κράτος για την χρήση των πολιτών του, θα περιέλθει στην ιδιοκτησία των τραπεζών που αλόγιστα δάνεισαν στις προηγούμενες κυβερνήσεις μας, για να τα σπαταλήσουν στους σκοτεινούς ψηφοθηρικούς σκοπούς της διόγκωσης του κομματικού παρακράτους και των μιζών!

Δηλαδή οι Έλληνες θα πρέπει να πληρώνουμε διόδια στις Γερμανο-Γαλλικές τράπεζες στο εξής, για να πάμε εκδρομή στο χωριό μας. Θα πληρώνουμε διόδια για τα λάθος δάνεια που έδωσαν στις προηγούμενες και νυν κυβερνήσεις μας. Δηλαδή ο Πολίτης θα επωμιστεί το κόστος των λαθών τωντραπεζιτών.

Οι Αμερικανοί αντίθετα προτείνουν στους Ευρωπαίους να σταματήσουν τις κωλυσιεργίες, και να κάνουν ένα γενναίο κούρεμα στο Ελληνικό χρέος, της τάξεως του 50%. Όσες από τις ευρωπαϊκές τράπεζες χρειαστούν ανακεφαλαιοποίηση, να την πάρουν από τα ευρωπαϊκά κράτη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και να επιτρέψουν στην οικονομία μας να ξεκινήσει πάλι να αναπτύσσεται υγιώς.

Και ο μαυρομάτης (=καραγκιόζης) κ. Μπαρόζο κατηγορεί τους Αμερικανούς για πατερναλισμό! Αντί αυτού που προτείνουν οι ρεαλιστές Αμερικανοί για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός της Ευρωπαϊκής Κρίσης κρατικού χρέους, προκρίνει το σχέδιο μεταφοράς του δημοσίου και ιδιωτικού πλούτου των
Ελλήνων στις τράπεζες αυτές, όχι μόνο με εξοντωτικούς φόρους, αλλά και με παραχώρηση τίτλων ιδιοκτησίας των υποδομών που οι Έλληνες χρηματοδότησαν με τους φόρους τους τα προηγούμενα 50-100 χρόνια. Έξτρα μπόνους θα είναι βέβαια το πρόσθετο μελλοντικό εισόδημα που θα δημιουργούν αυτές υποδομές από τώρα ως την αιωνιότητα.

Οι τράπεζες που δάνεισαν επίορκους πολιτικούς αλόγιστα, θα προικοδοτηθούν με την περιουσία των Ελλήνων. Αυτοί που έδωσαν τεράστια ποσά σε ανίκανους πολιτικούς, που εκείνοι μετά λεηλάτησαν με προμήθειες και μίζες δισεκατομμυρίων, σε υποβρύχια που μπατάρουν, και ψηφιακά δίκτυα στην δεκαπλάσια τιμή από την κανονική τους, και υπερτιμολογημένες προμήθειες νοσοκομείων, αλλά κυριότερα στην εξαγορά ψηφοφόρων με μισθοδότηση από τον Ελληνικό Λαό, θα δικαιωθούν με απόφαση των εταίρων μας!

Την υλοποίηση εναποθέτουν στην κυβέρνηση των γερμανοτσολιάδων που μας εξώθησαν στο ΔΝΤ. Εκείνοι που ενώ ήξεραν ότι η Ελλάδα έχει υπέρογκο χρέος EURO 270 δις φώναζαν "Λεφτά Υπάρχουν!" Εκείνοι που μοίρασαν ακόμα EURO 1,5 δις με το που βγήκαν στην εξουσία, και μετά αμέσως βγήκαν στο διεθνή τύπο και τηλεόραση και έλεγαν ότι "παρέλαβαν τον Τιτανικό" και
μαγείρεψαν τα στατιστικά μας επί το χείρον, προκειμένου να μας υποχρεώσουν να μπούμε στην επιστασία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να εξαιρεθούμε από τις αγορές. Και με αυτό έφτασαν το χρέος μας στα EURO 360 δις σε δύο χρόνια μόνον!

Οι γερμανοτσολιάδες που δύο χρόνια τώρα αντί να μας φέρουν σε πρωτογενές πλεόνασμα κόβοντας τις ρεμούλες των νοσοκομείων και των λαθροσυντάξεων ρεμβάζουν ανέμελα. Αντί να πατάξουν τη φοροδιαφυγή απλά κοιτώντας στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ελλήνων και συγκρίνοντάς τους με τα δηλωμένα εισοδήματα να φέρουν μέχρι και δευτερογενές πλεόνασμα, περίμεναν να φτάσουμε να μην έχουμε σαν κράτος να δώσουμε συντάξεις, για να περάσει το ξεπούλημα σαν "απαραίτητο
μέτρο έκτακτης ανάγκης".

Και όλα αυτά θα γίνουν αντί να τυπώσει η ΕΚΤ επαρκή ευρώ για να βγει η Ευρώπη από την κρίση, όπως προτείνουν οι Αμερικανοί...

Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, που θα κάνει το "Χρηματιστήριο" να ομοιάζει με κλοπή καραμέλας από περίπτερο: την Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας.
του Άγη Βερούτη
Ο Άγης Βερούτης αρθρογραφεί από υποχρέωση στα παιδιά του.

από το Έχω μάτια και βλέπω

“Eureca”: Σχέδιο καταστροφής και υποδούλωσης

Το όχι και τόσο μυστικό σχέδιο "σωτηρίας" της Ελλάδας με το ελληνικό όνομα "ΕΥΡΗΚΑ" δημοσιεύτηκε στην οικονομική εφημερίδα της Γαλλίας La tribune και το είδα το πρωί στο capital (σε περίληψη).

Στην αρχή δεν έδωσα σημασία αφού το θεώρησα χωρίς εγκυρότητα. Όταν το είδα να δημοσιεύεται παντού΄και να παίζει στα βραδινά δελτία πραγματικά ανησύχησα.
Και μόνο διαβάζοντας το πρωτο και το δεύτερο σημείο από τα 6 που περιλαμβάνει η "σωτήρια" διαδικασία ανατριχιάζεις.

Λέει:
1. Η Ελλάδα πρέπει να καταγράψει το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του κράτους (τράπεζες, ακίνητα, τηλεφωνία, λιμάνια κτλ.) σε μία δομή (εταιρεία), όπως ακριβώς συνέβη το 1990 στη Γερμανία για να... ιδιωτικοποιηθούν τα περιουσιακά στοιχεία της Ανατολικής Γερμανίας μετά την Ένωση. Τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους εκτιμώνται τουλάχιστον στα 125 δισ. ευρώ! (το θαυμαστικό είναι του capital και δεν το καταλαβαίνω.)

2. Η εταιρεία αυτή θα εξαγοραστεί από έναν ευρωπαϊκό θεσμό, που θα χρηματοδοτείται από τις χώρες, και η έδρα του θα βρίσκεται στο Λουξεμβούργο. Θα έχει επίσης τη δυνατότητα να οργανώσει τις ιδιωτικοποιήσεις των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, διαδικασία που θα έχει ολοκληρωθεί έως το 2025 (η αντίστοιχη διαδικασία στην Ανατολική Γερμανία διήρκεσε πολύ λιγότερο).

Νομίζω ότι τα πράγματα δεν έχουν ανάγκη από πολλές μεταφράσεις. Όλη η περιουσία μας-γιατί δική μας είναι- γίνεται περιουσία μιας ξένης εταιρείας με έδρα το τεράστιο πλυντήριο χρήματος που έχει οργανωθεί σε κράτος και ονομάζεται Λουξεμβούργο. Σκοπός της εταιρείας είναι όπως λέει πιο κάτω το σχέδιο στο σημείο 3 να πουληθούν αυτά τα "στοιχεία" με σκοπό να μαζευτούν χρήματα που θα πάνε στο EFSF και την ΕΚΤ για επαναγορά ελληνικού χρέους.

Τι δεν λέει το σχέδιο.
α) Το ποιος και πως θα αποφασίσει για το πως θα γίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Δηλαδή έστω ότι το φάγαμε και ξεπουλάμε. Δεν θα έχουμε ούτε καν λόγο και γνώμη; Μάλλον...

β) Ενώ περιγράφει με λαμπερό τρόπο ότι ετσι το χρέος θα μειωθεί από την επαναγορά στο 88%, δεν ασχολείται καθόλου με το γεγονός ότι πλέον η Ελλάδα θα έχει στερηθεί πολύτιμους πόρους που αποφέρουν έσοδα και επομένως αυτό θα σημαίνει ότι το χρέος δεν θα μειώνεται στη συνέχεια αλλά θα αυξηθεί και πάλι ακόμη κι αν όλα πάνε όπως λέει το σχέδιο.

γ) Δεν λέει ακόμη τι θα γίνει όταν όλες οι εταιρείες πουληθούν και "εξορθολογιστούν" από τζογαδόρους του μαύρου χρήματος και των αγορών που το μόνο που τους ενδιαφέρει δεν είναι απλά το κέρδος αλλά το βραχυπρόθεσμο κέρδος. Τι κοινωνικό και οικονομικό σοκ θα προκαλέσει ενδεχόμενο κύμα απολύσεων.

Είναι γνωστό ότι οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν κάποιο νόημα όταν οι προς πώληση εταιρείες είναι ζημιογόνες και πρέπει να εξυγιανθούν. Όταν όμως είναι ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ (ανατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι), ο ΟΠΑΠ κλπ. που φυσικά είναι κερδοφόρες και κάποιες πολύ κερδοφόρες τότε απλά συμβαίνουν μόνο από υπόδουλα κράτη. Να πούμε άλλωστε ότι όπως είπε ο ίδιος ο κ.Πάγκαλος η ΔΕΗ αποτιμάται αυτή τη στιγμή στο Χρηματιστήριο στο 1/10 της ακίνητης περιουσίας της. Και μόνο που το συζητάμε λοιπόν είναι ήδη σκανδαλώδες!

Όσο για τις τράπεζες να πούμε πως όλες μαζί αποτιμώνται στα 6,5δις όταν στο ενεργητικό τους έχουν αξίες 495δις!! (Αυτό για να καταλάβουμε τι ωραίος μηχανισμός απαξίωσης είναι το Χρηματιστήριο που τώρα βολεύει το "ελεύθερο" από δεσμεύσεις κεφάλαιο μια χαρά.)

δ) Επίσης ο συσχετισμός ανάμεσα στην περίπτωση της Ελλάδας με την ένωση των δυο Γερμανιών είναι λάθος αν όχι ύποπτος. Η Γερμανία τουλάχιστον διαχειριζόταν τότε την άλλη μισή Γερμανία, ενώ στη δικη μας περίπτωση η ΕΕ βάζει χέρι σε μια ανεξάρτητη χώρα μέσω μιας εταιρείας. Καμία σχέση λοιπόν.

στη φωτό η Μέρκελ κρατάει περιχαρής όλη την Ελλάδα σε ένα φάκελο

Πάμε όμως και στο σημείο 5 που λέει:

Οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης θα έχουν ολοκληρωθεί έως το 2025. σε περίπτωση λοιπόν που υπάρξει υπεραξία, θα αποδοθεί στην Ελλάδα, αφαιρουμένων των τόκων και των εξόδων διαχείρισης. Αν είναι μειωμένα, η Ελλάδα θα αναλάβει το κόστος(!)....

Αυτό τώρα τι σημαίνει; Ότι αν όλα πάνε καλά η εταιρεία θα κερδοσκοπήσει από τόκους, έξοδα διαχείρισης που δεν θα είναι λίγα.
Αν πάλι κάπου κάτι στραβώσει το κόστος θα επιβαρύνει την Ελλάδα!
Δηλαδή αν αντί 125 δις ξεπουληθούμε για 50δις, ή κάτι δεν πάει καλά στην επαναγορά ομόλογων (που δεν θα πάει) τότε και τα πάντα θα έχουμε χάσει και θα πρέπει να πληρώσουμε και τη ζημία που θα προκύψει;;;
Αυτό το σχέδιο προφανώς δεν λέγεται σχέδιο σωτηρίας αλλά σχέδιο καταστροφής και υποδούλωσης.

Όσο για το τι θα συμβεί στους Έλληνες φυσικά δεν δίνουν δεκάρα.
Είναι καθαρό ότι πρέπει να ξυπνήσουμε από το σοκ, να συσπειρωθούμε και να υπερασπίσουμε τη ζωή μας και το αύριο των παιδιών μας. Ας αποδείξουμε ότι μας ενδιαφέρει.

Υ.Γ. Πρέπει να πούμε πως στην περίπτωση που ένα τέτοιο σχέδιο θα γινόταν πραγματικότητα (Θεός φυλάξει!) υπάρχουν μια σειρά από λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να το βυθίσουν και να το κάνουν να χάσει ακόμα και εκείνα τα "θετικά" που έχουν να κάνουν με τη διάσωση των τραπεζών (το μόνο που τους νοιάζει) και την όποια μείωση του χρέους.

Ελπίζω να μη χρειαστεί να φτάσουμε ποτέ σε αυτή την κουβέντα αλλά επιγραμματικά αναφέρω.
Π.χ. οι τιμές επαναγοράς ομολόγων είναι ένα λεπτό και δύσκολο σημείο που θα μπορούσε να δημιουργήσει πολλές αμφιβολίες (αν είναι υψηλές μικρό όφελος για την Ελλάδα, αν είναι χαμηλές μεγάλη ζημία για την ΕΚΤ), η χρονική διάρκεια μέσα στην οποία θα γινόταν το ξεπούλημα (ως το 2025) προκειμένου να επιτευχθούν καλύτερες τιμές είναι ένα άλλο πολύ σοβαρό σημείο που θα μπορούσε να δημιουργήσει γκρίνιες σε αυτούς που δεν συμφωνούν π.χ. με την "προκαταβολή" στην Ελλάδα του αρχικού ποσού που αναφέρεται. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το σχέδιο προβλέπει πως την όποια ζημιά την πληρώνει στο τέλος η Ελλάδα ενώ είναι γνωστό ότι οι "αγορές" βγάζουν το ψωμί τους δημιουργώντας αμφιβολίες και ανησυχίες ακόμη κι αν αυτό μπορεί να στραφεί αργότερα εναντίον τους. Με λίγα λόγια το απόλυτο αίσχος, η απόλυτη καταστροφή.

Και πάλι απορώ πως είναι δυνατόν ένα τέτοιο σχέδιο να παρουσιάζεται απλά από δελτία όλων των καναλιών χωρίς καν σχολιασμό!!!
γράφει ο Γιώργος Σαρρής

από το ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΡΗΣ

Είμαστε Έλληνες ρε;

Έχουμε μέσα μας αίμα; Μας έχει απομείνει στάλα φιλότιμου, ευθιξίας και παλικαριάς;

Αφού είμαστε ανάξιοι πραγματικής επανάστασης, ανίκανοι να εξεγερθούμε και να στείλουμε στο διάολο το προδοτικό σινάφι του αρχισυνωμότη πράκτορα της παγκοσμιοποίησης, προτιμότερη είναι η ομαδική αυτοκτονία από τον καθημερινό θάνατο και εξευτελισμό…

Ναι ρε… Απομεινάρια Ελλήνων είμαστε, θρασύδειλα ανθρωπάκια της ξευτίλας και της καρπαζιάς έτοιμοι να συμβιβαστούμε έναντι πινακίου φακής με τον βιαστή μας!
Διεφθαρμένα ανθρωπάκια που φτάσαμε στην εσχατιά της ανυποληψίας, γιατί ενώ τα μάτια μας πιστεύουν μόνο αυτά που βλέπουν, τα αυτιά μας ακούνε μόνο αυτά που τους υπόσχονται…

Αυτό το γελοίο πλαδαρό ιδεολογικό μίασμα, αυτή η μάστιγα που λέγεται Γ.Α. Παπανδρέου είχε το σθένος, με τις πλάτες των ξένων βέβαια, να εφαρμόσει στην ψύχρα πολιτικές και πρακτικές που δε θα αποτολμούσε ούτε κατά διαφάνεια να εφαρμόσει άλλος πολιτικός.
Αυτό το σίχαμα ξεδιάντροπα πλέον τάσσεται αναφανδόν υπέρ της παγκοσμιοποίησης και έχει το θράσος δημόσια και με κάθε ευκαιρία να το διαδηλώνει!

Αυτό το άδειο τσουβάλι έχει την ψυχή να μας προγκίζει κι εμείς, κότες λειράτες, αναλωνόμαστε σε απεργίες εκτονωτικού χαρακτήρα, πορείες του κώλου, γιαουρτοεκτονώσεις, συζητήσεις «στα λόγια να βρισκόμαστε» και εξατμισμένες πλατειοσυνάξεις αγανακτισμένων στα λόγια… και σφάξε μας Πασά μου να αγιάσουμε!
Πάρτε τις πέτρες ρε, αρπάξτε στειλιάρια, τούβλα, αγκωνάρια και οτιδήποτε άλλο βρεθεί μπροστά σας και πλακώστε τους…

Η βία θέλει βία και το αίμα – αίμα ρεεε…
Και η άγρια βιασμένη από τους ιθαγενείς κλέφτες πολιτικούς και τους διεθνείς τοκογλύφους…. Η αποτρόπαια σφαγμένη από τη «σοσιαλιστική» μάχαιρα του αρχιμειοδότη, Πατρίδα… ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ…
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΑΤΑΙΑ ΧΕΡΙ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ…

γράφει ο Βασίλης Ν. Τριανταφυλλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)

Γιατί κανένας δεν μιλάει για την πατρίδα που χάνουμε;

Ζώντας κοσμοϊστορικές στιγμές που διαδραματίζονται σε οικονομικό επίπεδο τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη κι ενώ τέθηκε ευθέως από επίσημα ευρωπαϊκά χείλη θέμα μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας, η κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και οι συναγελαζόμενοι με αυτήν εκδότες – δημοσιογράφοι και άλλοι τραγικοί, τηρούν στάση άκρας σιωπής για την άμεση απειλή μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, σίγουρα μόνο καλό δεν είναι).

Είναι, άραγε, το οικονομικό θέμα – πρόβλημα το μέγιστο θέμα που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας; Οι εξελίξεις ανά τον πλανήτη αποδεικνύουν πως στην Ελλάδα εκδηλώθηκε πιο γρήγορα (γιατί άραγε;) από ότι σε άλλες χώρες… Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Μόνο, που, στην Ελλάδα και μόνο προς την Ελλάδα εκτοξεύθηκε η προειδοποίηση - απειλή περί μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας!!! Και ο βραβευμένος σκεπτόμενος υπο-πρωθυπουργεύων δεν σκέφτηκε καν να ρωτήσει τι εννοούσαν τα θλιβερά ευρω-ανθρωποειδή όταν ξεστόμισαν αυτού του είδους την απειλή για την Ελλάδα. Προτίμησε να σιωπήσει (αλλά και να μιλούσε τι θα έλεγε άραγε πέρα από κάποιο ακόμη ψέμα;) και να συνεχίσει να ζει τον μύθο του σε μία πατρίδα που εκ των πράξεών του αποδεικνύει πως δεν την νοιάζεται…

Μαζί με τον τύποις πρωθυπουργεύοντα έτρεξαν να συνταχθούν όλα τα παπαγαλάκια, που αίφνης αποφάσισαν να τηρήσουν την γνώριμη στάση της ομερτά, δηλαδή την άκρα του τάφου σιωπή… Η Ελλάδα απειλήθηκε με συρρίκνωση και με απώλεια εθνικής κυριαρχίας της, αλλά κανείς λαλίστατος κομπορημονούντας δεν βρέθηκε να θέσει ένα έστω ερώτημα προς τους «εταίρους» – δανειστές και «διασώστες» μας: Τι εννοείτε κύριοι με τα λεγόμενά σας; Πόθεν ισχύει απώλεια εθνικής κυριαρχίας για λόγους οικονομίας; Μήπως εσείς κύριε Ρομπάι έχετε τακτοποιημένα τα οικονομικά της δικής σας πατρίδας και είστε άνευ χρεών; Γιατί δεν ξεκινάμε από τους μεγάλους χρεώστες και προτιμάτε να επιτεθείτε σε μία χώρα η οποία επί σειρά δεκαετιών έχει πέσει θύμα ασύδοτων κλεπτών, που άλλοτε φέρουν την μορφή του πολιτικού σωτήρα και άλλοτε φέρουν την μορφή στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής;

Ερχόμενοι, όμως, στο ζητούμενο, δηλαδή την απειλή απώλειας εθνικής κυριαρχίας, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε τι εννοούν λέγοντάς του αυτό οι σαπρόμυαλοι της Ευρώπης και τα σημαίνει η σιωπή των ολίγιστων και ριψάσπιδων των Αθηνών; Λέτε να κινδυνεύει η Αττική; Μήπως η Πελοπόννησος, που τόσο φαιδρά χρησιμοποιήθηκε από την κυβερνητική προπαγάνδα ως «αντικείμενο» πώλησης; Μήπως, αναρωτιέμαι, κινδυνεύει να απωλέσει την εθνική της κυριαρχία η Κρήτη, το προπύργιο και η βασική δεξαμενή ψήφων του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου; Λέτε, να κινδυνεύει η Θεσσαλία ή μήπως τα Επτάνησα; Φυσικά όχι! Ο κίνδυνος απώλειας εθνικής κυριαρχίας, είναι εκείνος ο κίνδυνος περί γεωγραφικής μείωσης της Ελλάδας που ανέφερε η Ψαρούδα Μπενάκη προς τον Κάρολο Παπούλια όταν αυτός πρωτοαναλάμβανε την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας (και που, ω! του θαύματος, κανείς δεν ρώτησε ποτέ την κυρία Ψαρούδα Μπενάκη, αλλά ούτε και τον Κάρολο Παπούλια, τι σήμαιναν τα λόγια εκείνα…!) και που αφορά την εσχατιά αυτής της μικρής, αλλά ταυτόχρονα και τόσο μεγάλης, χώρας.

Εύκολα μπορούν να προσδιοριστούν τα γεωγραφικά διαμερίσματα που βάλλονται έξωθεν και έχουν εγκαταλειφθεί λόγω ανικανότητας (ή σκοπιμότητας;) της εξωτερικής πολιτικής που γίνεται από ερασιτέχνες μάγους, απολύτως αδαών επί των εθνικών θεμάτων αλλά κυρίως με μηδενικό αυτοσεβασμό περί των εθνικών και του έθνους… Με θέματα ανοιχτά στην Ήπειρο και την Θεσπρωτία με τους Τσάμηδες, με θέματα ανοιχτά στην Δυτική Μακεδονία και δη στην Φλώρινα με τους Σκοπιανούς, με θέματα ανοιχτά στην Θράκη και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με τους Τούρκους, με τεράστια θέματα ανοιχτά στα Δωδεκάνησα και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου… Με τόσα, λοιπόν, ανοιχτά θέματα, με ανθρώπους που φωνάζουν για τους κινδύνους που επελαύνουν, αλλά κανείς υπεύθυνος εκ του κράτους των Αθηνών δεν ακούει, απορίας άξιο είναι πως κανένας δεν αναρωτήθηκε τι σημαίνει η απειλή των εταίρων μας, αλλά και άλλων ετέρων που προφανώς παρεδόθησαν στις ορέξεις φίλων και εχθρών…

Κάθε μέρα η Αθήνα απομακρύνεται… Κάθε μέρα που περνά, όλο και μακρύτερα βρίσκεται το Καστελόριζο, όλο και πλησιέστερα βρίσκονται οι Τσάμηδες, όλο και απειλητικότεροι δείχνουν οι Τούρκοι… Αλλά, το κράτος των Αθηνών, πρωθυπουργοί, υπουργοί και οι λοιποί αυλικοί, κόλακες και γελωτοποιοί, τηρούν άκρα σιωπή. Μαθητευόμενοι μάγοι ή επαγγελματίες μεσίτες; Τι από τα δύο είναι άραγε όλοι εκείνοι που σιωπούν ενώ γνωρίζουν πολύ καλά, ξέρουν, βλέπουν και ακούνε όλα όσα διαδραματίζονται στις ακριτικές περιοχές της χώρας μας; Πώς να χαρακτηρίσει ένας νηφάλιος αυτή την κραυγαλέα «σιωπή των αμνών» που στην πραγματικότητα είναι ύαινες που περιμένουν υπομονετικά και «νομοτελειακά» να απολαύσουν τα απομεινάρια της άνανδρης σιωπής τους;

• Γιατί κανείς δεν βλέπει τι γίνεται στην Θράκη, που οργώνεται από πράκτορες και βρίσκεται ένα (μικρό) βήμα πριν από την Κοσοβοποίησή της;


• Γιατί κανείς δεν μας λέει ποιοι, πότε και γιατί επισκέπτονται από αέρος ή θαλάσσης το Καστελόριζο;


• Γιατί κανείς δεν παίρνει μέτρα καταστολής στην ασυδοσία που έχει επιβληθεί στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, αλλά και στο λιμάνι της Θεσπρωτίας;


• Γιατί έχει ξεχαστεί ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων;

Τι γίνεται, επιτέλους, σε αυτή τη χώρα και η σιωπή έχει πάρει κυρίαρχη θέση απέναντι στις εξελίξεις που μας πλησιάζουν ραγδαία και απειλούν να μας τραυματίσουν πολύ σοβαρά ως έθνος; Γιατί δεν ακούγεται ένα (έστω ένα) μέτρο υπέρ των εθνικών μας ζητημάτων; Ποιοι είναι αυτοί που τολμούν να σιωπούν και ουσιαστικά να αποδέχονται μία μικρότερη Ελλάδα; Ποιόν Έλληνα ρώτησαν και πήραν καταφατική απάντηση να διαχειριστούν την λογική του, την αξιοπρέπειά του, την ιστορία του και κυρίως την ηθική του; Σε ποιο βιβλίο είναι γραμμένο πως μπορούν οι άρχοντες μέσα από συμφωνίες να εγκαταλείπουν την πατρίδα και τους ανθρώπους της; Ποιοι φασίστες και υπάνθρωποι τολμούν να δίνουν και να παίρνουν αυτά που ποτέ δεν μπορούν (και με κανέναν τρόπο) να αποκτήσουν;

Αυτή η χώρα, η πατρίδα η δικιά μου και η δικιά σας, δέχτηκε απειλή. Μία απειλή που έμεινε αναπάντητη επειδή υπήρξαν άλλες προτεραιότητες, όπως κανό, κολύμβηση, διακοπές… Και το δυστυχέστερο είναι πως όλα αυτά δεν τα έκαναν μόνο οι ολίγιστοι κακοί λογιστές που μετράνε και πουλάνε τις ζωές μας στα παζάρια των τραπεζών… Αυτή την αδιάφορη στάση απέναντι στην ευθεία απειλή κρατήσαμε όλοι μας και γίναμε ένα με τους σύγχρονους νενέκους…

• Επειδή προτιμήσαμε τις διακοπές μας από το να βγούμε στους δρόμους και να φοβίσουμε τους δαίμονες που μας απειλούν...


• Επειδή προτιμήσαμε να κλείσουμε τους διακόπτες του μυαλού μας για να απολαύσουμε τις χαρές που μας προσφέρει ετούτη η πατρίδα, ξεχνώντας πως το δικό μας χρέος απέναντί της είναι να την κρατάμε ελεύθερη…


• Επειδή προτιμήσαμε να αναβάλλουμε τους αγώνες, λόγω καύσωνα, ξεχνώντας την φωτιά που μπροστά μας βάζουν κάποιοι στα σπιτικά μας…


• Επειδή προτιμήσαμε και πάλι τα μικρά προσωπικά μας από τα μεγάλα που απαιτούν οι καιροί…


• Επειδή προτιμήσαμε να σωπάσουμε και να παρασυρθούμε (για μία ακόμη φορά) από εκείνους που μόνιμα εκμεταλλεύονται εμάς και την πατρίδα μας…

Μην βλαστημάτε, λοιπόν, εκείνους που σας ξεπουλούν όσο-όσο… Πρώτοι εσείς δεν διαμαρτυρηθήκατε όταν σας κρέμασαν στο λαιμό το πωλητήριο εκείνο που σας μετέτρεψε σε δούλους… Η σιωπή των αμνών ταιριάζει σήμερα απόλυτα με την σιωπή των λύκων και των χαρούμενων σαρκοβόρων που μας έχουν περικυκλώσει… Άξιοι της μοίρας μας και ανάξιοι των προγόνων και των επιγόνων μας, γινήκαμε βορά στα πλούσια τραπέζια των μεγάλων αφεντικών, της Νέας Τάξης… Δεν φταίνε αυτοί που μας βάζουνε στο ζύγι της αισχροκέρδειάς τους… Φταίμε εμείς που βουβά δεχόμαστε τους τιποτένιους να ορίζουν το μυαλό και την ζωή μας… Σαν λαός έχουμε γίνει το ζωντανό παράδειγμα πως «δεν φταίει πάντα ο φονιάς, αλλά κάποιες φορές φταίει και ο φονεμένος…». Έχουμε, άραγε, αναρωτηθεί πόσο απέχουμε από το να μεταμορφωθούμε σε περιφερόμενους νεκροζώντανους; Αν όχι, ίσως θα έπρεπε να το πράξουμε. Βρισκόμαστε ήδη στο μεταίχμιο, στο οριακό εκείνο σημείο, που ακολουθεί η απόλυτη δυστυχία και η καταστροφή μας...
γράφει ο Κωνσταντίνος

από το Ας μιλήσουμε επιτέλους