Showing posts with label προσκυνημένοι. Show all posts
Showing posts with label προσκυνημένοι. Show all posts

Το ΟΧΙ του λαού και το ΝΑΙ των νενέκων

Το καζάνι της λαϊκής οργής σιγοβράζει εδώ και πολύ καιρό. Μόνο αυτοί που έχουν πάρει διαζύγιο από τα αισθήματα του λαού δεν το βλέπουν.

Όσοι από τους «συγκατανευσιφάγους» βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που λένε ναι στα δεσμά του λαού και της χώρας δεν περίμεναν την λαϊκή έκρηξη που εκδηλώθηκε την 28η Οκτωβρίου σε όλες τις πόλεις, είναι μακριά νυχτωμένοι.

Η οργή του λαού δεν κατευθύνεται μόνον εναντίον του σύγχρονου Τσολάκογλου, του ΓΑΠ, που όπως εύστοχα είπε ο... Τσίπρας, εκτελεί συμβόλαιο θανάτου για την Ελλάδα, αλλά και εναντίον όλων όσοι συμπλέουν μαζί του.

Ήταν λοιπόν ζήτημα χρόνου να γευθεί τις αποδοκιμασίες του λαού και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος Παπούλιας, που όχι μόνο δεν αφουγκράζεται την οργή του λαού, αλλά ευθυγραμμίζεται πλήρως σε κάθε του δήλωση με τον ΓΑΠ και την καταστρεπτική πολιτική του. Δείχνει ότι το πασοκικό παρελθόν του είναι πιο ισχυρό από το θεσμικό του ρόλο. Όχι μόνο δεν διαπιστώνει την κραυγαλέα δυσαρμονία λαού και κυβέρνησης, αλλά συμπλέει με αυτήν.

Δεν του πέρασε από το μυαλό να παραιτηθεί, δίνοντας λύση στο πρόβλημα της δυσαρμονίας αλλά και της εξαπάτησης του λαού με το «λεφτά υπάρχουν».

Το λαϊκό ένστικτο ήταν αναπόφευκτο να τον θεωρήσει συνένοχο με την πιο μισητή κυβέρνηση όλων των εποχών.

Οι ύβρεις που ακούστηκαν εναντίον του—ασφαλώς ακραίες –δεν απευθύνονταν στο θεσμό του προέδρου αλλά στο πρόσωπό του, γιατί δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Ας μην επικαλείται ότι πολέμησε τον κατακτητή στα 15 του χρόνια, κρίνεται για το σήμερα και ως γνωστόν, τα στερνά τιμούν τα πρώτα.

Ο δικτάτορας Μεταξάς είχε τον πατριωτισμό, καίτοι γερμανόφιλος, να πει το ΟΧΙ, ενώ εσείς κύριε Πρόεδρε, λέτε με τη στάση σας ΝΑΙ. Η ιστορία θα είναι αμείλικτη στο πρόσωπό σας. Έχετε πολύ λίγο χρόνο να κάνετε το μόνο που θα σας επιτρέψει έντιμο επίλογο : την παραίτηση. Αν δεν το κάνετε, σε λίγο θα σας το ζητήσει όλη η αντιπολίτευση. Δυστυχώς, η δήλωση που κάνατε, μιλώντας για κάποιες μειοψηφίες, ενώ είχαμε εκδηλώσεις οργής πανελλαδικά, δείχνει ότι αδυνατείτε να ερμηνεύσετε τα γεγονότα ξεπερνώντας την προσωπική σας πικρία. Και αυτό δημιουργεί προϋποθέσεις για νέες και μεγαλύτερες αποδοκιμασίες, πράγμα που θα σας κάνει να μην μπορείτε να υπηρετήσετε τα θεσμικά σας καθήκοντα.

Ο λαός γιόρτασε και τίμησε όπως άξιζε το τότε ΟΧΙ λέγοντας και σήμερα ΟΧΙ. Και το είπε, όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη, αλλά σε όλη την Ελλάδα. Ήταν φυσικό, γνήσιοι πατριώτες όπως ο Μανώλης Γλέζος, να πει τα πράγματα όπως έχουν. Ο λαός κυνήγησε παντού τους εκπροσώπους του επαίσχυντου ΝΑΙ και μετά γιόρτασε το δικό του ΟΧΙ. Ας γνωρίζουν τα δεκανίκια του ΓΑΠ ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Ήταν το μουγκρητό της επερχόμενης θύελλας. Ήταν το καπάκι που άρχισε να τρέμει από τους ατμούς της οργής των Ελλήνων. Σε λίγο το καπάκι θα τιναχτεί και η λαϊκή λάβα θα είναι ανεξέλεγκτη.

Φύγετε με το καλό, όσο είναι καιρός. Παραιτηθείτε βουλευτές της ελεεινής μορφής όσο προφταίνετε, για να μπορείτε να κυκλοφορείτε στις περιοχές σας.

Θα θυμίσω τους στίχους του Κωστή Παλαμά που εξέφραζαν την ψυχική δύναμη του λαού: «η μεγαλοσύνη του έθνους δεν μετριέται με το στρέμμα, μετριέται με το πύρωμα ψυχής και με το αίμα».

Και τώρα οι Έλληνες, με πύρωμα ψυχής λένε πάλι ΟΧΙ.

Η νέα εθνική αντίσταση αρχίζει.
Του Δημήτρη Καραγκούνη
Πολιτικού μηχανικού
από το olympia

Εις τον αιώνα...

Ένας κόσμος που προσχεδιασμένα αλλάζει…

Ένα ποτάμι αδηφάγας λάβας που ξεχύνεται και κατακαίει λαίμαργα τα πάντα…
Μια θάλασσα πνιγμένη στο πεθαμένο νερό της ενδοτικότητας και του συμβιβασμού, ένας ναός ελπίδων ετοιμόρροπος, στοιχειωμένος…

…Και οι άνθρωποι, μορφές απόμακρες, νεφελώδεις, με μάτια κατακόκκινα, να περιπλανώνται, άυλες μορφές του παρελθόντος, σε κήπους άνυδρους με δέντρα νεκρά, σε λεωφόρους πενθηφορούσες.

Δεν παίζουν πλέον στους δρόμους τα παιδιά. Δεν... έχει φωνές στα προαύλια των σχολείων, μονάχα η αποκρουστική φωνή του «εθνικού δημεγέρτη» που επιμένει να κομπάζει και να προκαλεί μέσα από τις κάθιδρες τηλεοπτικές οθόνες του μέλλοντός μας.
Κι ένα πλήθος εθνικών αντιπροσώπων να τσαλαβουτά στο τέλμα μιας απολεσθείσας συνείδησης, μαζί με ότι γλοιώδες και χαμερπές απέμεινε από τη μεγάλη ιδεολογική συνάθροιση των κρατούντων.

Να και ο γελωτοποιός με τα κουδούνια, ο υπέρμαχος υποστηρικτής του «μεγάλου αυτοκράτορα» που σαπίζει στη λάρνακα της περιφρόνησης και ο νεωκόρος που καταγράφει με επιμέλεια τους εναπομείναντες προσκυνητές, που βουβοί έρχονται και απέρχονται τους κοσμημένους χώρους των απολεσθέντων «μεγαλείων»…

Σήμερα παραδίδονται τα κλειδιά και υποστέλλονται οι σημαίες…

Γρήγορα, γρήγορα κατεβάζουν τα ρολά οι μαγαζάτορες, οι λογιστές με σπουδή μαζεύουν τα βιβλία τους και οι στρατιώτες παραδίδουν δακρυσμένοι τα όπλα τους.
Δεν έχει απομείνει τίποτα να υπερασπιστούν, όλα τα παρέδωσε ο «μεγάλος στοχαστής». Όλα τα τεμάχισε ο «πωλητής των ονείρων» μας, όλα τα πολτοποίησε ο «αναγεννητής της εθνικής μας αξιοπιστίας»

Στα ράφια του υπέρλαμπρου υπερπαντοπωλείου εκτίθενται τώρα προς πώληση οι προγονικές πανοπλίες, τα εμβλήματά μας, οι πάπυροι της γνώσης μας, τα άρματα και τα εθνικά ενθυμήματα της μεγάλης εξέγερσης.
Θριαμβολογούν οι «επαγγελματίες υπερασπιστές» των εφημερίδων, οι τηλεοπτικοί αστέρες αποπατούν μπρος στα έκπληκτα μάτια των λοβοτομημένων, οι ιεροί χώροι που καταλαμβάνονται, μετατρέπονται σε οίκους χυδαιότητας και στις διδασκαλικές έδρες θρονιάζονται θριαμβολογούντες οι υποτακτικοί και οι απάτριδες.

Για μας, όμως, που παραμένουμε εισέτι ορθοί στη μεγάλη μπόρα των καιρών, το όραμα παραμένει ακέραιο.
Η ιερή πυρά δεν υπέκυψε, φουντώνει!
Στη μεγάλη πορείας μας προς το φώς, προστρέχουν να μας συμπαρασταθούν οι δροσουλίτες των παραδόσεών μας, οι ανυπότακτες ψυχές των μαρτύρων της Ελευθερίας, οι στρατιές των επαναστατών και των ασυμβίβαστων.

Η ώρα της δικαιοσύνης δεν αργεί.
Η μεγάλη βροχή θα πετρώσει το ποτάμι της λάβας. Και ο άγιος άνεμος του λαού θα ξεχυθεί από τον ιερό ασκό της αγανάκτησης.

Σαν τα ποντίκια θα τρέχουν να κρυφτούν οι στιγματισμένοι της ντροπής και του αναθέματος και το σκιάχτρο του «μεγάλου στοχαστή» θα μένει να απαιωρείται, ως έμβλημα εσχάτης προδοσίας και απονομής αγίας δικαιοσύνης, εις τον αιώνα…
γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Δήμαρχος της Θράκης μιλάει για “ανεξάρτητη Θράκη”!!!

Το ότι η Θράκη έχει γίνει στόχος της Άγκυρας, είναι γνωστό ακόμη και στους πιο ανίδεους. Το ότι η Θράκη απειλείται με Κοσοβοποίηση μέσω του Καλλικράτη και προσφάτως μέσω της έκκλησης του Περιφερειάρχη Αν. Μακεδονίας και Θράκης κ. Γιαννακίδη να ορισθεί ως «ειδική ζώνη» για να έρθουν γερμανικές «επενδύσεις», είναι επίσης γνωστό.

Το ότι η μηδενική πολιτική (όχι μηδενική ανοχή) των Αθηνών προς την Θράκη, έχει εκθέσει αυτή την περιφέρεια της Ελλάδας στον κίνδυνο αιτήματος ανεξαρτητοποίησης από τους καλοπληρωμένους ανθυποπρακτορίσκους της Άγκυρας, είναι επίσης ένα δεδομένο το οποίο δεν... μπορεί κανείς να παραγνωρίσει. Όμως, το ότι ένας Δήμαρχος της Θράκης θα έκανε αναφορές σε ανεξαρτησία της Θράκης, πιστεύουμε πως ξεφεύγει πέρα από τα οποιαδήποτε όρια μπορεί να θέσει η λογική ή ο παραλογισμός του οποιουδήποτε πολίτη της χώρας.

Επειδή σαν θέμα, απασχολεί ή πρέπει να απασχολήσει το υπουργείο Εσωτερικών, κι επειδή πρέπει να ληφθούν άμεσα διοικητικές βαρύτατες κυρώσεις προς τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης κ. Λαμπάκη, για εκτόξευση απειλής και έκθεση σε κίνδυνο της εσωτερικής ασφάλειας αλλά και της συνοχής του Ελληνικού κράτους, κι επειδή κάτι τέτοιο προφανώς δεν θα γίνει εκ μέρους του λοβοτομημένου Αθηναϊκού κράτους, εμείς πιστεύουμε πως οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να απαιτήσουν την άμεση απομάκρυνση του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης από την θέση που έχει καταλάβει…

Η Θράκη δεν ζητάει ανεξαρτησία, αλλά την ισότητα και την ισονομία. Οι Θρακιώτες δεν απειλούν, αλλά απαιτούν την εφαρμογή των νόμων για όλους και για όλα. Αν ο κάθε περαστικός Δήμαρχος δεν μπορεί να κατανοήσει βασικά στοιχεία για την ανάπτυξη της Θράκης και συμπεριφέρεται απολύτως ανώριμα, δίνοντας ταυτόχρονα λαβές στους εποφθαλμιούντες την Ελληνική Θράκη, καλά θα κάνει να υποβάλει την παραίτησή του αναλαμβάνοντας τις ευθύνες των λεγομένων του.

Τι είπε ο κ. Λαμπάκης; Διαβάστε την απομαγνητοφώνηση και ετοιμαστείτε να φρίξετε με την μηδενική γνώση και κατανόηση περί της Θράκης και ιδιαίτερα περί του Ελληνισμού της ακριτικής αυτής γωνιάς της Ελλάδας.

"...Αυτή η Θράκη, όπου όλοι όσοι έρχονται, πολιτικοί και μη, οι οποίοι έχουν συμφέροντα είτε για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας είτε για οικονομικά οφέλη, την αγαπούν πάρα πολύ… αλλά όταν φεύγουν γυρίζουν την πλάτη τους και έχουν πάρει –είμαι σίγουρος – ότι έπρεπε να πάρουν από εμάς τους ηλίθιους Θρακιώτες που καθόμασταν επί 35 χρόνια και ανεχόμασταν –με φοβερή ανοχή- όλα αυτά που συνέβαιναν πίσω από την πλάτη μας, εκεί στο κέντρο, στο κράτος της Αθήνας, όπως μου αρέσει να λέω.

Και το λέω αυτό γιατί, επειδή σε αυτή τη Θράκη από το 1991 διελύθη η βιομηχανία, διελύθησαν όλες οι βιοτεχνίες. Αυτό που περνάει η Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια, το περάσαμε από το 1989 και μετά.

Αυτή η Θράκη, η οποία κάποτε έφθανε μέχρι το Μόναχο(;!!!), κάπου εκεί στη Βαυαρία από την Κωνσταντινούπολη, σήμερα είναι συρρικνωμένη σε τρεις νομούς και τρεις πόλεις. Βέβαια, και μην το θεωρήσετε αυτό ως απειλή. Αν την δείτε στο χάρτη πως είναι η Θράκη, θα δείτε ότι είναι ολοκληρωμένη μονάδα(;!!!) ως οντότητα, η οποία μπορεί να έχει πολιτική αίσθηση, οικονομική ανεξαρτησία(;!!!), και μία δυναμική σε πάρα πολλά πεδία, τα οποία αν καθίσουμε και τα αναπτύξουμε ένα προς ένα, είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα τρομάξουν.

Εάν είχε τους ανθρώπους που έπρεπε η Θράκη τόσα χρόνια και βέβαια υπήρξαν αρκετοί αλλά δεν ήσαν όσοι έπρεπε για να δώσουν το μήνυμα στην Αθήνα ότι η καρδιά της Αθήνας χτυπάει στη Θράκη, όχι γιατί βρίσκεται σε ένα σημείο γεωστρατηγικά πάρα πολύ επικίνδυνο, αλλά γιατί η Θράκη είναι ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς(;!!!), γιατί η Θράκη είναι ένα πολύ δυναμικό ιστορικό σημείο στον παγκόσμιο χάρτη, γιατί η Θράκη είναι ανάμεσα σε δύο ηπείρους(;!!!), γιατί η Θράκη βρίσκεται ταυτόχρονα ανάμεσα σε δύο χώρες(;!!!) οι οποίες έχουν διαφορετικούς πολιτισμούς και βέβαια η Θράκη έχει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία μπορούν να σταθούν μέσα σε ένα πλαίσιο ανεξάρτητου στίγματος(;!!!) επίσης στον χάρτη, για να μπορέσει αυτό το κομμάτι του Ελλαδικού χώρου για να αναπτύξει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία χρειάζεται ένα ανεξάρτητο κράτος(;!!!)

Κι ενώ λοιπόν, υπάρχουν τόσα πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα και η ανάπτυξη της Θράκης μας περιμένει εμάς τους Θρακιώτες, ιδιαίτερα μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά κι εσάς εκεί στην Αθήνα, εσείς εκεί μην σκέφτεστε να κάνετε κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών όλο τον Έβρο, γιατί αν γίνει αυτό θα χάσετε το πολυτιμότερο κομμάτι της Ελλάδας που λέγεται Θράκη, που λέγεται Έβρος. Αναπτύξτε το, δώστε μας την δυνατότητα να δώσουμε την δυναμική μας όλη και την θετική μας ενέργεια (κάτι σαν το τσάκρα δηλαδή;) σε αναπτυξιακά έργα και προοπτικές και μην μας αναγκάζετε να παλεύουμε δεκατέσσερα χρόνια για να μην δημιουργηθούν τα χρυσορυχεία, για να μην δημιουργηθούν κέντρα λαθρομεταναστών… Γιατί, αν συμβεί αυτό εμείς εδώ στην Θράκη θα αρχίσουμε να βλέπουμε πραγματικά ως μόνη οντότητα και δυναμική ανάπτυξης μόνη τη Θράκη και μόνο τους Θρακιώτες και αυτό θα είναι πάρα πολύ κακό και γενικότερα για την Ελλάδα…"

Δείτε το και σε βίντεο που ακολουθεί και διαβάστε το... Project Θράκη: Το έγκλημα πλησιάζει στο τέλος του.


Φτάνει πια ρε υποτελή γιουσουφάκια της Τρόικας!

Ορθώστε επιτέλους το ανάστημά σας!

Εσείς οι 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πως αντέχετε να κοιτάτε τον εαυτό σας στο καθρέφτη;

Δεν φοβάστε μην πεταχτεί ένα χέρι από μέσα και σας αρχίσει στα χαστούκια;

Δεν τρέμετε τις νύχτες που κοιμάστε μην μπουκάρουν στις κρεβατοκάμαρές σας οι κολασμένες ψυχές των Ελλήνων και σας κατασπαράξουν;

Πως μπορείτε να βουλιάζετε τη χώρα στην... εξαθλίωση όταν είναι προφανές το αδιέξοδο της συνταγής;

Γιατί δε μπορείτε να δείτε βρε νάνοι της Ιστορίας λίγο πιο πέρα από τη πάρτη σας και τις οικογένειές σας τα δράματα της διπλανής πόρτας;

Ποιος σας δίνει το δικαίωμα να λεηλατείτε τις ζωές μιας ολόκληρης γενιάς;

Ποιος σας βεβαιώνει ότι θα συνεχίσετε ατιμώρητοι τον δολοφονικό σας κρεσέντο;

Ποιος;

Ετοιμάζονται οι ραγιάδες πολιτικοί

Σε λίγα χρόνια που οι εκπρόσωποι των Γερμανών, Γάλλων και Αμερικανών δανειστών μας θα γνωρίζουν πολύ καλά τα ελληνικά και την ελληνική πραγματικότητα, η τότε κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της θα σταματήσουν να είναι απλοί δραγουμάνοι της Τρόικας (όπως σήμερα) και θα αναλάβουν τα πραγματικά τους καθήκοντα. Ως εκλεγμένοι, πάντοτε, θα συγκροτούν την εκάστοτε υπηρεσιακή κυβέρνησης κατοχής υπό την συνεχή επιτήρηση και τον αυστηρό έλεγχο των δανειστών.

Εκεί οδηγούν τη χώρα κυβέρνηση και αντιπολίτευση (ο καθένας με τον δικό του τρόπο και τον δικό του πολιτικό λόγο), παραδίδοντας στους δανειστές την εθνική της κυριαρχία (όποια και αν είναι αυτή) με ανταλλάγματα αφενός την διατήρηση (σε όση έκταση είναι δυνατόν) του κομματικού στρατού των κρατικών υπαλλήλων όλων των χρωμάτων και... αφετέρου τη συντήρηση ακόμη και των άχρηστων κρατικών Οργανισμών και υπηρεσιών παράλληλα με τις ΔΕΚΟ ώστε για να μπορούν να τοποθετούν και να τρέφουν τους πελάτες - ψηφοφόρους τους.

Στην δε αγωνιώδη προσπάθειά τους να διατηρήσουν το σημερινό μέγεθος του κράτους (για να συντηρούνται εκλογικά) κατασπαράζουν μισθωτούς, μεροκαματιάρηδες, συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες, μαγαζάτορες, βιοτέχνες, ιδιοκτήτες ακινήτων και εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα με ασταμάτητη φορολόγηση και ψαλίδισμα μισθών, συντάξεων (που είναι εύκολα) για να συγκεντρώσουν έσοδα να πληρώσουν τον κομματικό στρατό των κρατικών υπαλλήλων.

Γιατί, στην πράξη, η Τρόικα δεν υποδεικνύει κανένα μέτρο.

Εντοπίζει τις τρύπες σπατάλης και ζητάει να κλείσουν για να βρεθούν χρήματα να πληρωθούν τα δανεικά. Η κυβέρνηση όμως τους προσφέρει χρήματα των συνταξιούχων και των μεροκαματιάρηδων για να αποφύγει τις περικοπές και τις σπατάλες από το κράτος.

Στα επόμενα χρόνια, όμως, που ο προϋπολογισμός θα συντάσσεται από τους δανειστές και οι εκτός δημοσίου εργαζόμενοι θα απασχολούνται τετράωρο με 400 ευρώ τον μήνα, οι τότε ραγιάδες πολιτικοί θα γεμίζουν τους δρόμους με λάβαρα για τους χαχόλους.

Λάβαρα με μηνύματα «Σώσαμε την Ελλάδα από την χρεοκοπία». Λάβαρα με συνθήματα «Δεν ξεπουλήσαμε το κράτος». Λάβαρα με κραυγές «Σώσαμε την Ελλάδα του ευρώ».

Αυτά θα λένε ενώ κανείς ραγιάς πολιτικός, της τότε εποχής, δεν θα τολμάει να σηκώσει κεφάλι και να ζητήσει από τους δανειστές έγκριση για αυξήσεις ακόμη και για τον κομματικό στρατό που θα εναλλάσσεται στην κρατική μηχανή.

Και να είστε βέβαιοι ότι θα εναλλάσσονται οι κομματικοί γιατί το κέντρο προσοχής των κομμάτων από σήμερα είναι πως θα προστατευθούν τα γαλάζια και πράσινα παιδιά όπως και τα ολίγον κόκκινα ή ροζ για να μην διαταραχθούν οι ισορροπίες. Όλα τα άλλα περί ΑΣΕΠ και αξιοκρατίες ξεχάστε τα.

Άλλωστε παραδίδοντας από το 2015 (το αργότερο) την εξουσία στους δανειστές θα έχουν άφθονο καιρό να μανουβράρουν διορισμούς και επαναπροσλήψεις.

Θα σκύψουν λοιπόν το κεφάλι όπως οι ραγιάδες του «σφάξε με Αγά μου να αγιάσω» παραδίδοντας την οικονομία στους δανειστές και φέρνοντας την Ελλάδα στα επίπεδο της Βουλγαρίας και της Αλβανίας αλλά θα έχουν να λένε ότι διατήρησαν σε κρατικό έλεγχο τον ΟΣΕ, τα λεωφορεία και τα ΕΛΤΑ.

Θα πούνε το ψωμί ψωμάκι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα (που πληρώνει τα χρέη του κράτους) αλλά οι ραγιάδες πολιτικοί θα μπορούν να ωρύονται ότι δεν «ξεπούλησαν» την ΕΥΔΑΠ, τα λιμάνια, την ΔΕΗ, την ΑΤΕ, τα κρατικά κτίρια, το Ελληνικό και τις κρατικές εκτάσεις που σήμερα λυμαίνονται οι οικοπεδοφάγοι-ψηφοφόροι με την ευλογία των νόμων περί αυθαιρέτων.

Θα κλείνουν και τα τελευταία ιδιωτικά μαγαζιά αλλά οι αδιάφοροι για την εθνική κυριαρχία ραγιάδες θα μπορούν να κομπάζουν ότι συντήρησαν τους 200 και πλέον άχρηστους Οργανισμούς για να βολεύονται τα κομματόσκυλα και οι αφισοκολλητές υπηρέτες.

Θα μεταναστεύουν οι επιχειρήσεις από την Ελλάδα για την Τουρκία και όπου αλλού βρουν σοβαρό επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλά οι ραγιάδες πολιτικοί θα σηκώνουν το Λάβαρο της λευτεριάς από το «ζυγό» της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας.

Θα έχουν μάλιστα ως επιχείρημα ότι μέσα στα 35 χρόνια της μεταπολίτευσης κατάφεραν να διαλύσουν στο όνομα του κράτους και των κρατικών επιχειρήσεων πάνω από δέκα βιομηχανικούς κλάδους που απασχολούσαν 600-700.000 εργάτες και υπαλλήλους.

Θα δείχνουν ακόμη σε φωτογραφίες και τα κουφάρια των παλαιών βιομηχανιών δεξιά και αριστερά των Εθνικών οδών που σήμερα χρησιμοποιούνται μόνο ως αφοδευτήρια από τους περαστικούς και ως καταλύματα από τους λαθρομετανάστες.

Και θα καμαρώνουν ότι μπορεί να ξεπουλήθηκε το ελληνικό έθνος στους δανειστές για τα επόμενα χρόνια (χαράς το πράγμα) αλλά κρατήσαμε το κράτος και τις μπατιρισμένες κρατικές επιχειρήσεις.

Διώξαμε τους ιδιώτες από την Ελλάδα, αλλά εγκαταστήσαμε μόνιμα τους δανειστές και έτσι θα μπορούμε να συντηρήσουμε τους πιστούς υπηρέτες του συστήματος.

Αυτά θα λένε με καμάρι οι ραγιάδες πολιτικοί του αύριο και με αυτά τα συνθήματα θα κατεβαίνουν σε εκλογές μέχρι το 2030 τουλάχιστον.

Εκτός αν οι δανειστές τους αφαιρέσουν πλήρως τον λόγο και αναλάβουν να «τακτοποιήσουν» και τον δημόσιο τομέα.
Πράγμα που μοιάζει να είναι πολύ πιθανό.
γράφει o Γιώργος Κράλογλου
από το capital

….οι μάγκες, οι κότες και οι κοχλιοί

Είπε πως θα πάει στις δύο αμαζόνες της παγκόσμιας τοκογλυφίας στη Μέρκελ και τη Λαγκάρντ να τους δείξει ποιος είναι αυτός και πήγε. Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; Εγώ είμαι απόγονος του Λεωνίδα και δε σηκώνω πολλά πολλά. Αν θέλετε ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ.

Τον κοίταξαν οι δυο αμαζόνες και ξεροκατάπιαν. Ποιος να είναι άραγε αυτός ο χοντρός παλικαράς; Έσκυψαν από πάνω τους οι σύμβουλοι και στη γλώσσα της κάθε μιας εξήγησαν ποιος είναι. Α έκαναν και οι δυο μαζί και του απάντησαν.

- Άντε παιδάκι μου στο καλό και φέρε πρώτα αυτά που... εσύ είπες μέσω του ΕΛΣΤΑΤ πως μας χρωστάς και μετά έλα πάλι να μας απειλήσεις και κοίτα, κάνε γρήγορα μη και σου πούμε να φέρεις κι άλλα.

Φεύγει τρεχάλα ο χοντρός και παίρνει το μεγάλο στο τηλέφωνο.

- Ρε μεγάλε αφού ήξερες πως αυτές δεν παίρνουνε από λόγια, εμένα γιατί με έστειλες;
- Για να μη σε θεωρούν εσένα εξυπνότερο από μένα και μου φας τη θέση. Καλά σου τα έψαλε ο Πετρουλάκης σε μια γελοιογραφία του στην Καθημερινή για αυτά που λες. «στο βάθος του ιστορικού χρόνου η σηματοδότηση "όλον χρέος" συνδιαλέγεται με τον συμβολισμό της ανυπόκριτης και λελογισμένης αντίστιξης των ανακατανεμόμενων αποχρώσεων της εθνικής αυτοσυνειδησίας, σε συντονισμένο αενάως περιβάλλον ενατένησης και διαπερατότητας, δεκτικό σε χειραφέτηση της ευμορφίας και αποθεματοποίησης του συλλογικού υπερεγώ στην αδιαίρετη εκδοχή ενός άυλου αντικατοπτρισμού.» Κατάλαβες, γιατί κανένας δεν κατάλαβε τίποτα. Να κάτι τέτοια λες και οι βλάκες που σε ακούνε επειδή δεν τα καταλαβαίνουν, λένε μωρέ τι έξυπνος που είναι ο Βαγγέλης;

- Λες εμένα πως δε με καταλαβαίνουν και με λένε έξυπνο, ενώ και εσένα που δε σε καταλαβαίνουν με τα σαρδάμ που κάνεις σε λένε βλάκα.

- Επειδή ούτε εμένα με καταλαβαίνουν ούτε εσένα να δεις πως θα πάμε και οι δυο μπροστά ή κατά Διαόλου… Κοίτα τώρα να κάνουμε ζάφτι αυτούς τους βουλευτές μας, γιατί μερικοί θέλουν να το παίξουν κοκοράκια.

- Μη στεναχωριέσαι πρόεδρε ας τους να λένε ότι θέλουν και μετά θα τους πω εγώ για την εθνική αυτοσυνειδησία και το αενάως περιβάλλον της διαπερατότητας της ιστορικής διαδρομής της πατρίδας και των διεθνών αγορών και να δεις για πότε θα γίνουν κότες.

- Κάνε ότι καταλαβαίνεις γιατί δε μας βλέπω καλά. Θα σου πω όμως κάτι που μπορεί να σε στεναχωρήσει. Επειδή δε βλέπω καλά τα πράματα με μένα, σκέφτηκα να βάλω στο πόδι μου το γιό μου τον Αντρέα.

Ήδη κάποια δικά μας κανάλια άρχισαν να τον πλασάρουν και να λένε το πόσο καλό παιδί είναι, πως κι’ αυτός ανήκει στους αγανακτισμένους πολίτες, τον δείχνουν μάλιστα που υπηρέτησε στις ένοπλες δυνάμεις και σχολιάζουν το πόσο περήφανος ένιωσε φορώντας το χακί με το ελληνικό εθνόσημο.

- Ναι αλλά πες του να μην έχει γρήγορα βλέψεις για αρχηγία.

- Μην ανησυχείς γιατί η γιαγιά του, του κάνει ιδιαίτερα μαθήματα υπομονής, όπως μου έκανε και μένα και με έμαθε να περιμένω τη σειρά μου. Στην πολιτική για να ανέλθεις πρέπει να διαθέτεις πολιτικό όνομα ή γλύφοντας και με τα κέρατά σου όπως τα σαλιγκάρια.
γράφει ο Θεόφιλος Αιγινήτης

Να τσακιστείτε να παραιτηθείτε Προδότες - Πουλημένοι - Ανίκανοι...

Μας έλεγαν προεκλογικά : "Λεφτά Υπάρχουν"...
Έλεγε ο πρωθυπουργός ότι δεν θα πάμε στο ΔΝΤ, γιατί το ΔΝΤ έχει αποτύχει όπου πήγε, κόβει το μέλλον της χώρας και καταδικάζει σε υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση.

Μετά τις εκλογές πέρασαν 8 μήνες πλήρους απραξίας, χωρίς καμία προσπάθεια, καμία ενέργεια, χωρίς αναζήτηση λύσης.
Αμέλησαν, κατά περίεργο τρόπο, να δανειστούν από τις αγορές και από τρίτες εκτός Ε.Ε χώρες, όταν ήταν ακόμη δυνατός αυτός ο δανεισμός.
Τα spreads-θυμίζουμε ακόμη μια φορά για όσους επιμένουν να το ξεχνούν- όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ την εξουσία ήταν στις 130 μονάδες.

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των οικονομικών με... κάθε ευκαιρία αμαύρωναν την εικόνα της χώρας και της οικονομίας στο εξωτερικό, «βάζοντας βούτυρο στο ψωμί» των κερδοσκόπων.
Φούσκωσαν το έλλειμμα από το 12 στο 15,4% για να μας σπρώξουν στο στόμα του λύκου.
Έπαιξαν με τα CDS και στοιχημάτισαν στην χρεωκοπία της χώρας.
Μετά μας έλεγαν "λεφτά υπήρχαν..."
Μας έλεγαν ότι δεν θα γίνουν απολύσεις...
Ο ΓΑΠ έλεγε:
"Δεν θα ήθελα να χαθεί καμία θέση απασχόλησης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Επομένως, δεν θα απολύσετε κανένα από το Δημόσιο;
ΓΑΠ: Είπα ότι πρέπει να προστατεύσουμε τις θέσεις απασχόλησης. Αλλά μπορούμε να βρούμε άλλους τρόπους, για να περιορίσουμε τις σπατάλες."
Μας έσυραν στο ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 για να μας σώσουν..για 1η φορά.
Υπέγραψαν την κατάπτυστη, απίστευτη, αποικιοκρατική και αντισυνταγματική δανειακή σύμβαση παράδοσης και ξεπουλήματος της χώρας.
Γέμισαν την Ελλάδα με στρατιά συμβούλων που κατασκήνωσαν στα υπουργεία και υποκατέστησαν την κυβέρνηση.
Έλεγε ο Πάγκαλος ότι το μνημόνιο είναι "Ευτυχία για τον τόπο"
Πήγε ο πρωθυπουργός στην Ευρώπη και δήλωσε ότι έχουμε πρόβλημα στο "caρacity" του δημοσίου.
Για αυτό μας έστειλαν δυνάμεις κατοχής, το περίφημο Task Force, και πλήρους ελέγχου του διαλυμένου και αποσυντονισμένου από την κυβέρνηση κράτους.
250 άτομα της Task Force, θα κατοικοεδρεύουν στην Ελλάδα από υπουργεία μέχρι περιφέρειες.
Τα έξοδα του δημοσίου παρά τις απίστευτες περικοπές δεν μειώθηκαν.
Παράλληλα όμως υπέγραφαν αβέρτα-κουβέρτα υπερωρίες στους δικούς τους, πράσινους υπαλλήλους, υπουργοί και βουλευτές όταν ο κόσμος στέναζε από τα αβάσταχτα χαράτσια την ανεργία και τις περικοπές.
Τα μισθολογικά ρετιρέ στις ΔΕΚΟ των πρασινοσυνδικαληστών ΔΕΝ τα πείραξαν ΠΟΤΕ.
Μας "ξαναέσωσαν" για δεύτερη φορά με το μεσοπρόθεσμο..
Το μεσοπρόθεσμο δεν πήγε-δεν δούλεψε, απέτυχε παταγωδώς ...
Το καλοκαίρι όλοι ήταν άφαντοι για διακοπές, συναγωνιζόμενοι για το ποιος θα επιστρέψει περισσότερο μαυρισμένος.
Πριν την έγκριση-λήψη της εκάστοτε δόσης, μας ανακοινώνανε νέα μέτρα που όμως δεν ήταν νέα μέτρα.
Ανακάλυψαν και επανέφεραν τους κεφαλικούς φόρους και τα χαράτσια, σε ότι κινείται...
Μας ξαναέσωσαν στις 21 Ιουλίου αλλά άνοιξαν μέσω της Φιλανδίας την κεκρόπορτα των εγγυήσεων και του ξεπουλήματος.
Εδώ και 4 ημέρες είναι όλοι μα ΟΛΟΙ εξαφανισμένοι και ενημερωνόμαστε από τους πρασινοπαπαγάλους.
Έτσι φτάσαμε στο σήμερα όπου ο Βενιζέλος, ως άλλος Σημίτης που είχε ευχαριστήσει τους Αμερικάνους για τα Ίμια, μας παρουσίασε ως ανίκανους και ευχαρίστησε την Τρόικα γιατί μας έσωσε !!!
Μετά από όλα αυτά και τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ανεπίσημα και πάλι απ τα κανάλια, μιας και όλοι τους είναι κρυμμένοι, μια είναι η λύση:
NA ΤΣΑΚΙΣΤΗΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ-ΑΝΙΚΑΝΟΙ...

Οι ζεμπεκιές, τα περιστέρια και οι κολοτούμπες για τα 12 ναυτικά μίλια..

Μείζονα ερωτηματικά, για το πώς χειρίστηκε η κυβέρνηση Σημίτη, (με υπουργό Εξωτερικών τον σημερινό πρωθυπουργό) τα εθνικά θέματα, εγείρουν, τα όσα αναφέρει, Τούρκος διπλωμάτης σε βιβλίο που εξέδωσε με τίτλο «Η σκάλα του υπουργείου των Εξωτερικών».

Ο πρώην διπλωμάτης Ντενίζ Μπολούκμπασι, συμμετείχε σε 36 από τις 50 διμερείς επαφές που είχαν ξεκινήσει ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία το 2002, και σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ», ο ίδιος υποστηρίζει, ότι, πρώτον η Ελλάδα, είχε αποδεχθεί να μην επεκτείνει το όριο των εθνικών της υδάτων στα 12 μίλια, σε πολλές περιοχές του Αιγαίου, και δεύτερον –ως αντάλλαγμα στην ελληνική υποχώρηση-, η Τουρκία από την πλευρά της είχε...αποδεχθεί να πάει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Σύμφωνα με τη «Σαμπάχ» και τον Μπολούκμπασι, η Τουρκία, ζήτησε από την Ελλάδα, και η δεύτερη το αποδέχθηκε να παραμείνουν τα 6 μίλια στις εξής περιοχές:

Στα νησιά, του Βόρειου Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα, στις περιοχές, κοντά στα παράλια της Τουρκίας

Ανατολικά, βόρεια και νότια από τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη

Βόρεια και νότια της Λέσβου, της Χίου και των Ψαρών

Βόρεια, νότια και δυτικά της Ικαρίας

Στο Ικάριο Πέλαγος, ανάμεσα Μύκονο και Ικαρία

Στο Καρπάθιο Πέλαγος, ανάμεσα Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο καθώς και μεταξύ Κάσου και Κρήτης

Στο Κρητικό Πέλαγος, ανάμεσα Κρήτη και Αντικύθηρα
Tο βιβλίο του Τούρκου πρώην διπλωμάτη Ντ. Μπουλούκμπασι είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας, καθώς ο έμπειρος στα ελληνοτουρκικά διαπραγματευτής φρόντισε ήδη να δώσει μια πρόγευση, πικρή για εμάς, των όσων διαμείβονταν το 2002 στις κλειστές διμερείς διερευνητικές επαφές.

Η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, με υπουργό Εξωτερικών τον σημερινό πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, φαίνεται ότι είχε απεμπολήσει το δικαίωμα της χώρας να επεκτείνει τα εθνικά χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 μίλια, σε συγκεκριμένες και καθόλου τυχαίες περιοχές του Αιγαίου, χάριν μιας ασαφούς αποδοχής εκ μέρους της Άγκυρας να δεχθεί να παραπεμφθούν οι διαφορές των δύο χωρών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Ο Τούρκος διπλωμάτης δεν μας λέει επί του παρόντος για ποια προβλήματα θα πήγαιναν οι δύο χώρες στη Χάγη, αλλά είναι γνωστό ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει ως μόνη διαφορά το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας. Όλα τα άλλα που θέτει στο τραπέζι η Άγκυρα κατά καιρούς είναι διεκδικήσεις και τίποτε άλλο. Γιατί λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση δέχθηκε να εξαιρεθούν μεγάλες περιοχές του Αιγαίου από μια μελλοντική επέκταση των χωρικών μας υδάτων;

Είθε ο Τούρκος διπλωμάτης συγγραφέας να αποδειχθεί ότι δεν γράφει αλήθειες, όπως και να έχει, όμως, ο σημερινός πρωθυπουργός, ενθυμούμενος την τότε ιδιότητά του, οφείλει να διευκρινίσει το θέμα.

Διαφορετικά θα αποδειχθεί, 10 χρόνια μετά, αυτό που τότε υποψιαζόμασταν. Όταν ο κ. Παπανδρέου χόρευε ζεϊμπέκικο, χάριν της ελληνοτουρκικής φιλίας, ο ομόλογός του, μακαρίτης Ισμαήλ Τζεμ, «έκανε ταμείο» κερδίζοντας για τη χώρα του.



ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ, ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΓΚΑΣ

Γιατί κανένας δεν μιλάει για την πατρίδα που χάνουμε;

Ζώντας κοσμοϊστορικές στιγμές που διαδραματίζονται σε οικονομικό επίπεδο τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη κι ενώ τέθηκε ευθέως από επίσημα ευρωπαϊκά χείλη θέμα μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας, η κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και οι συναγελαζόμενοι με αυτήν εκδότες – δημοσιογράφοι και άλλοι τραγικοί, τηρούν στάση άκρας σιωπής για την άμεση απειλή μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, σίγουρα μόνο καλό δεν είναι).

Είναι, άραγε, το οικονομικό θέμα – πρόβλημα το μέγιστο θέμα που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας; Οι εξελίξεις ανά τον πλανήτη αποδεικνύουν πως στην Ελλάδα εκδηλώθηκε πιο γρήγορα (γιατί άραγε;) από ότι σε άλλες χώρες… Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Μόνο, που, στην Ελλάδα και μόνο προς την Ελλάδα εκτοξεύθηκε η προειδοποίηση - απειλή περί μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας!!! Και ο βραβευμένος σκεπτόμενος υπο-πρωθυπουργεύων δεν σκέφτηκε καν να ρωτήσει τι εννοούσαν τα θλιβερά ευρω-ανθρωποειδή όταν ξεστόμισαν αυτού του είδους την απειλή για την Ελλάδα. Προτίμησε να σιωπήσει (αλλά και να μιλούσε τι θα έλεγε άραγε πέρα από κάποιο ακόμη ψέμα;) και να συνεχίσει να ζει τον μύθο του σε μία πατρίδα που εκ των πράξεών του αποδεικνύει πως δεν την νοιάζεται…

Μαζί με τον τύποις πρωθυπουργεύοντα έτρεξαν να συνταχθούν όλα τα παπαγαλάκια, που αίφνης αποφάσισαν να τηρήσουν την γνώριμη στάση της ομερτά, δηλαδή την άκρα του τάφου σιωπή… Η Ελλάδα απειλήθηκε με συρρίκνωση και με απώλεια εθνικής κυριαρχίας της, αλλά κανείς λαλίστατος κομπορημονούντας δεν βρέθηκε να θέσει ένα έστω ερώτημα προς τους «εταίρους» – δανειστές και «διασώστες» μας: Τι εννοείτε κύριοι με τα λεγόμενά σας; Πόθεν ισχύει απώλεια εθνικής κυριαρχίας για λόγους οικονομίας; Μήπως εσείς κύριε Ρομπάι έχετε τακτοποιημένα τα οικονομικά της δικής σας πατρίδας και είστε άνευ χρεών; Γιατί δεν ξεκινάμε από τους μεγάλους χρεώστες και προτιμάτε να επιτεθείτε σε μία χώρα η οποία επί σειρά δεκαετιών έχει πέσει θύμα ασύδοτων κλεπτών, που άλλοτε φέρουν την μορφή του πολιτικού σωτήρα και άλλοτε φέρουν την μορφή στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής;

Ερχόμενοι, όμως, στο ζητούμενο, δηλαδή την απειλή απώλειας εθνικής κυριαρχίας, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε τι εννοούν λέγοντάς του αυτό οι σαπρόμυαλοι της Ευρώπης και τα σημαίνει η σιωπή των ολίγιστων και ριψάσπιδων των Αθηνών; Λέτε να κινδυνεύει η Αττική; Μήπως η Πελοπόννησος, που τόσο φαιδρά χρησιμοποιήθηκε από την κυβερνητική προπαγάνδα ως «αντικείμενο» πώλησης; Μήπως, αναρωτιέμαι, κινδυνεύει να απωλέσει την εθνική της κυριαρχία η Κρήτη, το προπύργιο και η βασική δεξαμενή ψήφων του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου; Λέτε, να κινδυνεύει η Θεσσαλία ή μήπως τα Επτάνησα; Φυσικά όχι! Ο κίνδυνος απώλειας εθνικής κυριαρχίας, είναι εκείνος ο κίνδυνος περί γεωγραφικής μείωσης της Ελλάδας που ανέφερε η Ψαρούδα Μπενάκη προς τον Κάρολο Παπούλια όταν αυτός πρωτοαναλάμβανε την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας (και που, ω! του θαύματος, κανείς δεν ρώτησε ποτέ την κυρία Ψαρούδα Μπενάκη, αλλά ούτε και τον Κάρολο Παπούλια, τι σήμαιναν τα λόγια εκείνα…!) και που αφορά την εσχατιά αυτής της μικρής, αλλά ταυτόχρονα και τόσο μεγάλης, χώρας.

Εύκολα μπορούν να προσδιοριστούν τα γεωγραφικά διαμερίσματα που βάλλονται έξωθεν και έχουν εγκαταλειφθεί λόγω ανικανότητας (ή σκοπιμότητας;) της εξωτερικής πολιτικής που γίνεται από ερασιτέχνες μάγους, απολύτως αδαών επί των εθνικών θεμάτων αλλά κυρίως με μηδενικό αυτοσεβασμό περί των εθνικών και του έθνους… Με θέματα ανοιχτά στην Ήπειρο και την Θεσπρωτία με τους Τσάμηδες, με θέματα ανοιχτά στην Δυτική Μακεδονία και δη στην Φλώρινα με τους Σκοπιανούς, με θέματα ανοιχτά στην Θράκη και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με τους Τούρκους, με τεράστια θέματα ανοιχτά στα Δωδεκάνησα και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου… Με τόσα, λοιπόν, ανοιχτά θέματα, με ανθρώπους που φωνάζουν για τους κινδύνους που επελαύνουν, αλλά κανείς υπεύθυνος εκ του κράτους των Αθηνών δεν ακούει, απορίας άξιο είναι πως κανένας δεν αναρωτήθηκε τι σημαίνει η απειλή των εταίρων μας, αλλά και άλλων ετέρων που προφανώς παρεδόθησαν στις ορέξεις φίλων και εχθρών…

Κάθε μέρα η Αθήνα απομακρύνεται… Κάθε μέρα που περνά, όλο και μακρύτερα βρίσκεται το Καστελόριζο, όλο και πλησιέστερα βρίσκονται οι Τσάμηδες, όλο και απειλητικότεροι δείχνουν οι Τούρκοι… Αλλά, το κράτος των Αθηνών, πρωθυπουργοί, υπουργοί και οι λοιποί αυλικοί, κόλακες και γελωτοποιοί, τηρούν άκρα σιωπή. Μαθητευόμενοι μάγοι ή επαγγελματίες μεσίτες; Τι από τα δύο είναι άραγε όλοι εκείνοι που σιωπούν ενώ γνωρίζουν πολύ καλά, ξέρουν, βλέπουν και ακούνε όλα όσα διαδραματίζονται στις ακριτικές περιοχές της χώρας μας; Πώς να χαρακτηρίσει ένας νηφάλιος αυτή την κραυγαλέα «σιωπή των αμνών» που στην πραγματικότητα είναι ύαινες που περιμένουν υπομονετικά και «νομοτελειακά» να απολαύσουν τα απομεινάρια της άνανδρης σιωπής τους;
  • Γιατί κανείς δεν βλέπει τι γίνεται στην Θράκη, που οργώνεται από πράκτορες και βρίσκεται ένα (μικρό) βήμα πριν από την Κοσοβοποίησή της;

  • Γιατί κανείς δεν μας λέει ποιοι, πότε και γιατί επισκέπτονται από αέρος ή θαλάσσης το Καστελόριζο;

  • Γιατί κανείς δεν παίρνει μέτρα καταστολής στην ασυδοσία που έχει επιβληθεί στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, αλλά και στο λιμάνι της Θεσπρωτίας;

  • Γιατί έχει ξεχαστεί ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων;

Τι γίνεται, επιτέλους, σε αυτή τη χώρα και η σιωπή έχει πάρει κυρίαρχη θέση απέναντι στις εξελίξεις που μας πλησιάζουν ραγδαία και απειλούν να μας τραυματίσουν πολύ σοβαρά ως έθνος; Γιατί δεν ακούγεται ένα (έστω ένα) μέτρο υπέρ των εθνικών μας ζητημάτων; Ποιοι είναι αυτοί που τολμούν να σιωπούν και ουσιαστικά να αποδέχονται μία μικρότερη Ελλάδα; Ποιόν Έλληνα ρώτησαν και πήραν καταφατική απάντηση να διαχειριστούν την λογική του, την αξιοπρέπειά του, την ιστορία του και κυρίως την ηθική του; Σε ποιο βιβλίο είναι γραμμένο πως μπορούν οι άρχοντες μέσα από συμφωνίες να εγκαταλείπουν την πατρίδα και τους ανθρώπους της; Ποιοι φασίστες και υπάνθρωποι τολμούν να δίνουν και να παίρνουν αυτά που ποτέ δεν μπορούν (και με κανέναν τρόπο) να αποκτήσουν;

Αυτή η χώρα, η πατρίδα η δικιά μου και η δικιά σας, δέχτηκε απειλή. Μία απειλή που έμεινε αναπάντητη επειδή υπήρξαν άλλες προτεραιότητες, όπως κανό, κολύμβηση, διακοπές… Και το δυστυχέστερο είναι πως όλα αυτά δεν τα έκαναν μόνο οι ολίγιστοι κακοί λογιστές που μετράνε και πουλάνε τις ζωές μας στα παζάρια των τραπεζών… Αυτή την αδιάφορη στάση απέναντι στην ευθεία απειλή κρατήσαμε όλοι μας και γίναμε ένα με τους σύγχρονους νενέκους…
  • Επειδή προτιμήσαμε τις διακοπές μας από το να βγούμε στους δρόμους και να φοβίσουμε τους δαίμονες που μας απειλούν...

  • Επειδή προτιμήσαμε να κλείσουμε τους διακόπτες του μυαλού μας για να απολαύσουμε τις χαρές που μας προσφέρει ετούτη η πατρίδα, ξεχνώντας πως το δικό μας χρέος απέναντί της είναι να την κρατάμε ελεύθερη…

  • Επειδή προτιμήσαμε να αναβάλλουμε τους αγώνες, λόγω καύσωνα, ξεχνώντας την φωτιά που μπροστά μας βάζουν κάποιοι στα σπιτικά μας…

  • Επειδή προτιμήσαμε και πάλι τα μικρά προσωπικά μας από τα μεγάλα που απαιτούν οι καιροί…

  • Επειδή προτιμήσαμε να σωπάσουμε και να παρασυρθούμε (για μία ακόμη φορά) από εκείνους που μόνιμα εκμεταλλεύονται εμάς και την πατρίδα μας…

Μην βλαστημάτε, λοιπόν, εκείνους που σας ξεπουλούν όσο-όσο… Πρώτοι εσείς δεν διαμαρτυρηθήκατε όταν σας κρέμασαν στο λαιμό το πωλητήριο εκείνο που σας μετέτρεψε σε δούλους… Η σιωπή των αμνών ταιριάζει σήμερα απόλυτα με την σιωπή των λύκων και των χαρούμενων σαρκοβόρων που μας έχουν περικυκλώσει… Άξιοι της μοίρας μας και ανάξιοι των προγόνων και των επιγόνων μας, γινήκαμε βορά στα πλούσια τραπέζια των μεγάλων αφεντικών, της Νέας Τάξης… Δεν φταίνε αυτοί που μας βάζουνε στο ζύγι της αισχροκέρδειάς τους… Φταίμε εμείς που βουβά δεχόμαστε τους τιποτένιους να ορίζουν το μυαλό και την ζωή μας… Σαν λαός έχουμε γίνει το ζωντανό παράδειγμα πως «δεν φταίει πάντα ο φονιάς, αλλά κάποιες φορές φταίει και ο φονεμένος…». Έχουμε, άραγε, αναρωτηθεί πόσο απέχουμε από το να μεταμορφωθούμε σε περιφερόμενους νεκροζώντανους; Αν όχι, ίσως θα έπρεπε να το πράξουμε. Βρισκόμαστε ήδη στο μεταίχμιο, στο οριακό εκείνο σημείο, που ακολουθεί η απόλυτη δυστυχία και η καταστροφή μας...
γράφει ο Κωνσταντίνος

Ιδού ο λόγος που ο κ.Μανδραβέλης μπήκε στην επιτροπή για τα μπλόγκ

Σας παρουσιάζουμε τον πραγματικό λόγο που ο αμφισβητίας της γενοκτονίας των Ποντίων, ο λάτρης του Μουσταφά Κεμάλ Πάσχος Μανδραβέλης, μπήκε στην επιτροπή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου για τα μπλογκ.

Διαβάστε για να καταλάβετε το... πάρε δώσε:

Αναδημοσίευση από το Skai

Ένα μεγάλο ευχαριστώ
Πάσχος Μανδραβέλης
01/07/2011

Είναι εύκολο να είσαι δημοφιλής και δύσκολο να παίρνεις αποφάσεις που πονάνε. Είναι εύκολο να χαϊδεύεις τις ποικιλώνυμες πλατείες και δύσκολο να δέχεσαι το -στην καλύτερη περίπτωση- γιουχάισμά τους. Είναι εύκολο να ψέγεις το πολιτικό σύστημα, γιατί κάποτε δεν...πήρε τις αντιδημοφιλείς αποφάσεις και πανεύκολο να κάνεις το ίδιο όταν τις παίρνει. Είναι εύκολο να είσαι πολιτευτής στα εύκολα, και είναι δύσκολο να είσαι βουλευτής στα δύσκολα.

Χθες, 155 βουλευτές ανταποκρίθηκαν στην ανάγκη του έθνους να επιβιώσει. Δεν κρύφτηκαν πίσω από τα εύκολα «όχι» ούτε τα περίτεχνα «παρών». Δεν άφησαν άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, κομίζοντας σχέδια αλλοτινά για έξοδο από την κρίση. Δεν κιότεψαν από τις ιαχές του πλήθους, ούτε τις δημαγωγίες των σωτήρων.

Δεν ήταν εύκολο αυτό που έκαναν. Προπηλακιζόμενοι στους δρόμους, με τραμπούκους να καραδοκούν ακόμη και στις κοινωνικές τους εκδηλώσεις, υβριζόμενοι και αναθεματισμένοι σήκωσαν τον σταυρό για να δώσουν ακόμη μια ευκαιρία στη χώρα. Απέναντί τους είχαν πλήθη που φωνασκούσαν για ελικόπτερα, και πανό που τους απειλούσαν με «Γουδί». Δεν πτοήθηκαν από τις ανιστόρητες χυδαιότητες «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», ούτε τα χουλιγκανικά «Ο λαός απαιτεί τις κρεμάλες στην Βουλή».

Ήταν βαρύ το καθήκον τους και το έπραξαν. Δεν κρύφτηκαν, δεν είπαν «εμείς συμφωνούμε με τους στόχους, αλλά μια άλλη πολιτική είναι εφικτή και καταψηφίζουμε». Το έπραξαν, δε, γνωρίζοντας πως στο τέλος της ημέρας δεν θα έχουν προσωπικό κέρδος. Ξέρουν ότι αν αποδειχθούν σωστοί -αν, δηλαδή, το πρόγραμμα εφαρμοστεί- κανείς δεν θα τους θυμάται. Αν αποδειχθούν λάθος -αν, δηλαδή, το πρόγραμμα στραβώσει- κανένας δεν θα τους ξεχάσει.

Δεν έγινε το ίδιο και με το διαβόητο Μνημόνιο; Θυμάται κανείς ότι τον Μάιο του περασμένου χρόνου η χώρα σώθηκε στο παρά πέντε από τα δόντια της χρεοκοπίας; Δεν συζητούν όλοι σήμερα για τις αστοχίες και τα προβλήματα του προγράμματος, ενώ έχει ξεχαστεί το μείζον; Δεν κορδακίζουν διάφοροι (φυσικά εκ του ασφαλούς και μετά τη σωτηρία της χώρας) περί δήθεν δικαίωσής τους;

Είναι δύσκολο να αιτιολογήσουν την απόφασή τους οι 155. Πώς να επιχειρηματολογήσεις υπέρ του υπαρκτού δυσάρεστου, όταν ο λαός δεν έχει ζήσει το καταστροφικό, επειδή το τελευταίο αποφεύχθηκε; Πώς να συγκρίνεις τη χρεοκοπία, που δεν έγινε, με τη σημερινή άχαρη κατάσταση; Πώς να πεις στον δικαίως «Αγανακτισμένο» άνεργο ότι χωρίς το Μνημόνιο δεν θα είχε ούτε αυτό το πενιχρό ταμείο ανεργίας; Πώς να εξηγήσεις στον αδίκως «Αγανακτισμένο» υπάλληλο των ΔΕΚΟ, ότι χωρίς τα 110 δισ. της μισητής τρόικας δεν θα του περικόπτονταν μόνο τα παχυλά επιδόματα, αλλά και το μεροκάματο;

Επειδή, λοιπόν, όταν περάσει ο εφιάλτης κανείς δεν θα θυμάται τη συμβολή αυτών των 155 βουλευτών πρέπει τώρα να πούμε το «μεγάλο ευχαριστώ» στο πολιτικό σύστημα, το οποίο -έστω «στο και πέντε»- έσωσε τη χώρα.

Ναι! Οι πολιτικοί έκαναν πολλά άσχημα στο παρελθόν και αν τους αφήσουμε μπορεί να κάνουν κι άλλα τόσα στο μέλλον. Όμως χθες, 155 από αυτούς τους πολιτικούς βουλεύτηκαν για το έθνος. Πρόταξαν την κοινωνία στην ολότητά της. Δεν κιότεψαν, δεν κρύφτηκαν, δεν χάιδεψαν πλατείες, ούτε πελατείες. Ήπιαν το πικρό ποτήρι για να μην χρεοκοπήσουμε όλοι.
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Η Καθημερινή
από το taxalia

Followers