Showing posts with label διάσωση. Show all posts
Showing posts with label διάσωση. Show all posts

H Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζεται για Ελληνική χρεοκοπία...

Αυτό αναφέρεται σε σχετικό άρθρο, στην ιστοσελίδα της παγκόσμιας σοσιαλιστικής διεθνούς.

Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έχουν αλλάξει σαφώς πορεία σε σχέση με την Ελλάδα. Αντί για «διάσωση» της χώρας, συζητούν τώρα την πτώχευσή της, μειώνοντας τον κίνδυνο της μετάδοσης. Το ταμείο διάσωσης του ευρώ, με σκοπό την εγγύηση φερεγγυότητας στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται για να εξασφαλίσει τις πιστώτριες τράπεζες από τις συνέπειες της πτώχευσης του κράτους.

Η αλλαγή πορείας έχει συμβεί σταδιακά, υπό την πίεση των έντονων διακυμάνσεων στα χρηματιστήρια και τις χρηματοπιστωτικές αγορές, την απειλή της πτώχευσης τραπεζών και την αυξανόμενη αντίθεση με τα μέτρα λιτότητας της ελληνικής κυβέρνησης. Όμως αδιαμφισβήτητα ακολουθεί μια λογική τάξη.

Ο φόβος μιας ανεξέλεγκτης αλυσιδωτής αντίδρασης είχε... εμποδίσει στο παρελθόν την ΕΕ από το να διακινδυνεύσει μια κατάρρευση της Ελλάδας. Φοβούνταν την πτώχευση των μεγαλύτερων πιστωτικών τραπεζών, οι οποίες με τη σειρά τους θα παρέσυραν περισσότερες τράπεζες στην άβυσσο, όπως η Lehman Brothers στις ΗΠΑ, μετά την πτώχευσή της το Σεπτέμβριο του 2008. Άλλες υπερχρεωμένες χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Ιταλία, επίσης, απειλούνται με αποκοπή από την πρόσβαση στις πιστώσεις αν η Ελλάδα, μέλος της ευρωζώνης χρεοκοπήσει.

Υπό αυτές τις συνθήκες τα πακέτα διάσωσης δισ. ευρώ στην Ελλάδα, χρησιμεύουν για να κερδίσει χρόνο. Δεν έχει ωφεληθεί το ελληνικό κράτος, και σίγουρα όχι ο ελληνικός λαός, επειδή τα λεφτά πήγαν κατευθείαν στα ταμεία των πιστωτριών τραπεζών, οι οποίες έλαβαν τα δάνεια τους και αποπληρώθηκαν πλήρως με όλους τους οφειλόμενους τόκους. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αγόρασε επίσης, μεγάλες ποσότητες ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου στην ελεύθερη αγορά, προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες .

Τα ελληνικά πακέτα διάσωσης έχουν συνδεθεί με μέτρα δραστικής μείωσης του κόστους , τα οποία από την αρχή απέκλεισαν την Ελλάδα για την οργάνωση μιας οικονομικής ανάκαμψης. Ακόμα και σε ένα μη ειδήμονα, ήταν προφανές ότι η ύφεση που προκαλείται από τα μέτρα λιτότητας , θα ακύρωνε κάθε δημοσιονομική εξοικονόμηση.

Ο σκοπός των μέτρων λιτότητας δεν ήταν για την αναδιάρθρωση του προϋπολογισμού, αλλά για να καταστρέψουν την εργατική τάξη. Σύμφωνα με τις επιταγές της λεγόμενης τρόικας, η κυβέρνηση έχει μειώσει τις συντάξεις, τους μισθούς, τα εισοδήματα, κατέστρεψε δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας του δημόσιου τομέα, ενώ η πλούσια ελίτ έχει συσσωρεύσει τον πλούτο σε τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό.

Εν τω μεταξύ οι διαδηλώσεις και τα μέτρα αυτά απειλούν όλο και περισσότερο την ελληνική κυβέρνηση. Αυτό το μήνα μόνο έχουν υπάρξει αρκετές γενικές απεργίες και δράσεις διαμαρτυρίας. Τα συνδικάτα, τα οποία συνεργάζονται στενά με την κυβέρνηση, βρίσκουν όλο και πιο δύσκολο να κρατήσουν την αντίσταση υπό έλεγχο.

Οι εκπρόσωποι της Τρόικα έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχει έρθει η ώρα να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Πτώχευση θα σήμαινε ότι η κυβέρνηση δεν έχει χρήματα για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, καθώς και για άλλες δημόσιες δαπάνες. Ακριβώς όπως και οι αμερικανικές εταιρείες αυτοκινήτων, εκμεταλλεύθηκαν τις διαδικασίες πτώχευσης για να εξαλείψουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το εργατικό δυναμικό με μία κίνηση.

Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να ακυρώσει ουσιαστικά τις υφιστάμενες συμβάσεις και νομικές ρυθμίσεις. Το ερώτημα τότε δεν θα είναι πόσες θέσεις εργασίας θα καταργηθούν και σε ποιο βαθμό οι μισθοί θα κοπούν, αλλά ποιος θα έχει μια θέση εργασίας.

Η Ελληνική χρεοκοπία θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να εκφοβίσει τους εργαζόμενους στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Θα εκφράζουν κατηγορηματικά την απειλή, για το τι τους περιμένει αν δεν αποδεχθούν τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις τους.

Στην ίδια την Ελλάδα, η πτώχευση θα προκαλέσει βίαιες κοινωνικές αναταραχές. Το κύριο μέλημα της ΕΕ προς το παρόν είναι το πώς να αποφευχθεί μια ελληνική χρεοκοπία, που θα επηρέαζε τις διεθνείς τράπεζες και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όλες οι αποφάσεις και οι συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων και ημερών περιστρέφονται γύρω από αυτό το ερώτημα.

Οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης έχουν ήδη συμφωνήσει από τον Ιούνιο για την αύξηση του ταμείο διάσωσης (EFSF) και να επεκτείνουν τις εξουσίες του. Αντί απλά να παρέχουν εγγυήσεις πιστώσεων προς τις προβληματικές χώρες της ευρωζώνης, το EFSF μπορεί τώρα επίσης να αγοράζει έως και τα κρατικά ομόλογα των ευάλωτων κρατών στην ανοικτή αγορά και έτσι να εξαλείψουν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες.

Η αύξηση των συμμετοχών του κεφαλαίου των τραπεζών με κεφάλαια από το EFSF ή άλλα δημόσια χρήματα είναι επίσης σήμερα προς συζήτηση. Αυτό ήταν το κεντρικό θέμα στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ΕΕ την Τρίτη την περασμένη εβδομάδα. Οι υπουργοί ανέθεσαν στην Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ), την επαλήθευση της ανθεκτικότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει.

Την Τετάρτη, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ συμφώνησε επίσης σε αυτή τη γραμμή. Εάν οι τράπεζες χρειάζονται επειγόντως χρήματα, τα ευρωπαϊκά κράτη δεν πρέπει να καθυστερήσουν την οικονομική βοήθεια, διότι αυτά θα είναι « χρήματα που επενδύονται», είπε μετά από μια συνάντηση με τον πρόεδρο της ΕΕ Χοσέ Μπαρόζο και ηγέτες των κυριότερων διεθνών χρηματοδοτικών οργανισμών.

Την Πέμπτη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε, με τη σειρά της, να στηρίξει τις τράπεζες που απειλούνται με μεγάλα χρηματικά ποσά.
Με άλλα λόγια, αντί για τη διάσωση χωρών της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν την πτώχευση, τα κεφάλαια του πακέτου διάσωσης του ευρώ και της ΕΚΤ, τώρα χρησιμοποιούνται για τη διάσωση των τραπεζών, όταν χρεωμένες χώρες πτωχεύουν.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες χρειάζονται τουλάχιστον 200 έως 300 δισ.€ πρόσθετα κεφάλαια για να επιβιώσουν από μια ελληνική χρεοκοπία. Όπως και στην διάσωση των τραπεζών στην οικονομική κρίση του 2008, τα κεφάλαια αυτά θα πρέπει να αποσβεστούν και πάλι με τη λήψη μέτρων λιτότητας σε βάρος των εργαζομένων.

Πολλοί πολιτικοί και εκπρόσωποι των ΜΜΕ , θεωρούν ως βεβαιότητα τώρα μια ελληνική χρεοκοπία.
Το SPIEGEL ONLINE σχολίασε τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας, λέγοντας: "Τώρα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να υποστηρίζονται με χρήματα των φορολογουμένων. Αυτό θα μπορούσε να είναι φθηνότερο από τη διάσωση των χωρών σε κρίση."

Η κορυφαία οικονομική εφημερίδα της Ευρώπης, οι Financial Times, δημοσίευσαν ένα σχόλιο την Πέμπτη υπό τον τίτλο "Σώστε το ευρώ-αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει".
"Λαμβάνοντας υπόψη το χρέος της, τον προϋπολογισμό και τα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, η Ελλάδα δεν μπορεί να ξεφύγει από την παγίδα του χρέους, Η λιτότητα συσσωρεύεται σε λιτότητα θα σκοτώσει απλά τον ασθενή."

Έξη λόγοι γιατί η ελληνική χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη

Πρώτον: Η ελληνική χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη. Δεν είναι θέμα του αν, αλλά του πως. Η χρεοκοπία της προβλέπεται στους όρους του προτεινόμενου δεύτερου πακέτου διάσωσης, βάσει των οποίων οι ιδιώτες δανειστές αναμένεται να ανταλλάξουν ή να μετακυλήσουν τα ελληνικά τους ομόλογα, δεχόμενοι απώλειες. Αυτό θα ήταν μια συντεταγμένη χρεοκοπία, μια ελεγχόμενη δηλαδή διαδικασία, με σκοπό την ελαχιστοποίηση της ζημιάς στις αγορές. Το αντίθετο θα ήταν μια άτακτη χρεοκοπία, όπου η Ελλάδα λέει «δεν πληρώνω». Και οι δυο όμως, είναι χρεοκοπίες.

Δεύτερον: Ο επενδυτές ήδη αναμένουν την ελληνική χρεοκοπία, και μάλιστα προετοιμάζονται κατάλληλα. Η χρεοκοπία της Ελλάδας δεν θα... προκαλέσει το ίδιο σοκ στις παγκόσμιες αγορές, που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers. Η Ελλάδα βρίσκεται σε καθοδική περιδίνηση εδώ και δυο χρόνια. Τα σπρεντς των ομολόγων της αποδεικνύουν ότι οι επενδυτές περιμένουν να χρεοκοπήσει. Και αφού οι αγορές την περιμένουν, τότε μια χρεοκοπία της χώρας αποκλείεται να προκαλέσει αρνητικές συνέπειες.

Τρίτον: Ο λόγος για τον οποίο όλοι αναμένουν μια ελληνική χρεοκοπία, είναι ότι το πρόγραμμα διάσωσης δεν πέτυχε τίποτα. Από τον Μάιο του 2010, η οικονομική κατάσταση της χώρας απλά χειροτέρεψε. Τα χρέη της είναι εκτός ελέγχου, και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα πως η χώρα θα μπορεί να δανειστεί στις ιδιωτικές αγορές για πολλά χρόνια ακόμη. Η ΕΕ απλά ξοδεύει «καλό χρήμα» σε μια απέλπιδα προσπάθεια.

Τέταρτον: Ο βασικός λόγος της αποτυχίας του σχεδίου διάσωσης είναι ότι κανένας δεν πιστεύει στα σοβαρά ότι η Ελλάδα μπορεί να διορθώσει τα δημοσιονομικά της μέσω της εφαρμογής προγραμμάτων λιτότητας, που της επέβαλλαν οι όροι της διάσωσης.

Η χώρα ήδη έχασε όλους τους στόχους της σε σχέση με τα ελλείμματα, παρά τις περικοπές δαπανών και τις αυξήσεις φόρων. Κι αυτό, επειδή η απαιτούμενη προσαρμογή είναι πολιτικά, κοινωνικά, ακόμη και μαθηματικά αδύνατη.

Αφού η λιτότητα προκαλεί τη συρρίκνωση της οικονομίας της, γίνεται ακόμη πιο δύσκολη η μείωση του χρέους και του ελλείμματος. Είναι σαν ένας σκύλος να κυνηγά την ουρά του.

Όπως λέει ο οικονομολόγος Ken Courtis: «Επειδή συνθλίβεται το ΑΕΠ της, προκειμένου να μειώσει τη σχέση χρέους /ΑΕΠ, η Ελλάδα θα πρέπει να μειώσει το χρέος κατά 8% ετησίως. Αυτό όμως, είναι αδύνατον να γίνει. Ο μόνος τρόπος εξόδου από αυτόν τον φαύλο κύκλο είναι μια γενναία αναδιάρθρωση του χρέους, κάτι που γίνεται μέσω της χρεοκοπίας».

Πέμπτον: Η ευρωζώνη θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα χρήματα της ελληνικής διάσωσης για έναν καλύτερο σκοπό. Θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί π.χ η Ισπανία ή η Ιταλία, οι κρίσεις των οποίων πραγματικά απειλούν το μέλλον της ευρωζώνης.

Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την κεφαλαιοποίηση και στήριξη του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα, ώστε να μειωθούν οι τυχόν αντίκτυποι της ελληνικής χρεοκοπίας.

Πολύ απλά, τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που πετάγονται στην Ελλάδα, θα ήταν πολύ πιο χρήσιμα στη καταπολέμηση της κρίσης χρέους, αν χρησιμοποιούνταν σε τρόπους ανάκτησης της επενδυτικής εμπιστοσύνης προς την ευρωζώνη και το οικονομικό της σύστημα. Το ίδιο ακριβώς λέει και ο Nouriel Roubini.

Έκτον: Το πρόγραμμα διάσωσης που εφαρμόζεται σήμερα σπρώχνει την Ελλάδα σε οικονομικό και κοινωνικό χάος. Η οικονομία της βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Το ΑΕΠ της συνεχώς πέφτει. Οι διαδηλωτές έχουν κατασκηνώσει στους δρόμους. Η ανεργία σκαρφάλωσε στο 16%. Και δεν υπάρχει κανένα φως στην άκρη του τούνελ.

Σίγουρα οι Έλληνες τα έκαναν μπάχαλο με την οικονομία τους, και τώρα πληρώνουν το τίμημα. Την ίδια ώρα όμως, οι Έλληνες υφίστανται μεγάλα βάρη.

Η ηγεσία της ευρωζώνης έκανε τα αδύνατα δυνατά για να προστατεύσει τους δανειστές της Ελλάδας, κυρίως για να γλιτώσει τη διάσωση των τραπεζών. Αν και οι ιδιώτες επενδυτές θα υποστούν ζημιές, βάσει του δεύτερου σχεδίου διάσωσης, αν αυτό εφαρμοστεί, η Ελλάδα δεν κερδίζει καμία σημαντική μείωση του χρέους της. Όπως λέει ο Nouriel Roubini, πρόκειται για μια καθαρή κομπίνα, αφού η τελική μείωση του χρέους είναι μηδαμινή. Συνεπώς, η σημερινή στρατηγική, εκτός από ανάλγητη, δεν είναι και βιώσιμη.

Για όλα αυτά, η Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να πληρώνει τα χρέη της, και να εξαναγκαστεί μια αναδιάρθρωση, που θα της επιστρέψει να επανέλθει σε μια υγιή οικονομική κατάσταση.

Αν χρειαστεί, καλά θα κάνει να φύγει από την ευρωζώνη, και να αποκτήσει και πάλι ένα δικό της νόμισμα, που θα της δίνει το δικαίωμα να τυπώνει χρήμα, να πληρώνει τους λογαριασμούς της, και να τονώνει την οικονομία της.

Μια τέτοια λύση θα ήταν οδυνηρή για όλους. Οι Έλληνες θα πρέπει να προχωρήσουν σε βαθιές μεταρρυθμίσεις. Η δε ΕΕ θα πρέπει να δράσει άμεσα, για να στηρίξει τις τράπεζες, και να προστατεύσει την Ισπανία και την Ιταλία από τη μεταδοτικότητα της κρίσης.

Όπως όταν τραβάμε απότομα το χανζαπλάστ, έτσι και σε αυτή τη περίπτωση ο πόνος θα είναι οξύς, αλλά στιγμιαίος, και στη συνέχεια θα μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά.
Τουλάχιστον μέχρι την επόμενη κρίση.
γράφει ο Michael Schuman
από το TIME το είδαμε στο antinews

Followers