Πρωθυπουργός ανεύθυνος και Εθνικά επικίνδυνος!!

από το τρελό κουνέλι

Γιώργο μην φύγεις, τώρα αρχίζει το γλέντι...

Κύριε Παπανδρέου

Μέχρι χθες ο λαός ανέχτηκε πολλά. Ανέχτηκε την πολιτική εξαπάτηση με το «λεφτά υπάρχουν». Ανέχτηκε να προσπαθήσεις και εσύ να μας σώσεις, έστω και αν άλλαξες από τις προεκλογικές σου υποσχέσεις, κατά 180 μοίρες. Αρχικά σου συγχώρεσε αυτό το πολιτικό ολίσθημα. Σου συγχώρεσε ακόμα και την επικαλούμενη από εσένα άγνοιά σου για τα οικονομικά της χώρας. Ανέχτηκε τα όσα έλεγες διεθνώς για τη χώρα και το λαό της και ακόμα,....αν και με δυσκολία, ανέχτηκε το μνημόνιό σου με την τρόικα, αφού υποσχέθηκες ότι πολύ γρήγορα, θα βγαίναμε από αυτό. Έτσι, ανέχτηκε επί δύο χρόνια, τα απανωτά αντιλαϊκά μέτρα, μέχρι που μας οδήγησες στην πτώχευση.

Ξέρεις κύριε Παπανδρέου τι άλλο μεγάλο έκανε αυτός ο υπομονετικός λαός; Ήταν έτοιμος ακόμα και να... δεχτεί την χρεοκοπία της χώρας που επέβαλαν προχθές οι Γερμανοί και ακόμα, με πολύ πάντως μεγάλη δυσκολία, ίσως και την επιτροπεία της τρόικας, μιας και κατάλαβε ότι το πολιτικό σας σύστημα είναι ανίκανο να κυβερνήσει την Ελλάδα.

Όμως κ. Παπανδρέου, έκανες ένα μοιραίο λάθος, το οποίο πλέον δεν σου το συγχωρεί κανείς και με τίποτα.

Υποτίμησες αυτόν τον λαό. Υποτίμησες την υπομονή του και την νοημοσύνη του. Αντί να επιστρέψεις από τις Βρυξέλλες πραγματικά συντετριμμένος, αντί να ζητήσεις συγνώμη για την αποτυχία σου, η οποία θα μας κοστίσει πολλά δισεκατομμύρια παραπάνω και πολλές δεκαετίες σκλαβιάς και αντί να πεις ότι τώρα το λόγο έχει ο λαός, εσύ προσπάθησες να ξεγελάσεις πολιτικά έναν ολόκληρο λαό, για μια ακόμα φορά και να εμφανιστείς και ως «νικητής» και από πάνω, για να μείνεις στην εξουσία. Νικητής, γιατί μας χρεοκόπησες! Αν είναι δυνατόν!!!

Αυτή η ενέργειά σου, πλήγωσε αφάνταστα τον ελληνικό λαό, ανεξαρτήτως κομμάτων. Πλήγωσε το φιλότιμό του και την νοημοσύνη του. Εξάντλησε την υπομονή του.

Κύριε Παπανδρέου, δεν έκανες την κατάλληλη κίνηση, την κατάλληλη στιγμή, χθες το βράδυ στο διάγγελμά σου, ώστε να παραδοθείς στη λαϊκή ετυμηγορία ή να αποχωρήσεις.

Τώρα, κ. Παπανδρέου είναι πολύ αργά.
Τώρα μην φύγεις, δεν χρειάζεται.
Τώρα αρχίζει το «γλέντι» του λαού…

από το προεδρική δημοκρατία, η φωτό από το greki-gr

Δεν υπάρχει... κάτι τον ποτίζουν!

Η προσφυγή στο ΔΝΤ είναι καταστροφή και πανηγύρισε που μας έβαλε στο ΔΝΤ…

Το μνημόνιο είναι σωτηρία και πανηγυρίζει για το 9ο μετά τη χθεσινή "νίκη" του...

Η αναπροσαρμογή, το «κούρεμα» είναι καταστροφή και πανηγυρίζει για το «κούρεμα»…

Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας και θ’ ακούσουν... τ’ αυτιά μας;

Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου...

από το sibilla

Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί πια, το ομολογεί πλέον και ο ίδιος

“Θα ήθελα πολύ να εγγυηθώ σε όλους μία άμεση λύση, μία καλύτερη ζωή σήμερα. Θα ήμουν ο ευτυχέστερος άνθρωπος του κόσμου αν μπορούσα να το κάνω. Αλλά δεν μπορώ”. Ποιος νομίζετε ότι τα λέει αυτά; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας σε συνέντευξή σήμερα στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα». Δηλαδή ομολογεί ο ίδιος αυτό που το σύνολο του ελληνικού λαού το γνωρίζει ήδη.

Σε άλλο σημείο λέει πάλι το γνωστό για τα περί μάχης που θα δώσει για να μην πτωχεύσει η χώρα, την ώρα που μάλλον ο ελληνικός λαός επιθυμεί την εδώ και τώρα πτώχευσή της και το ξεκαθάρισμα της σαπίλας.

Το αντιλαμβάνεστε φίλοι μας τι είπε ο πρωθυπουργός της χώρας; Μα αλήθεια, το αντιλαμβάνεστε;; Λέει δημόσια ότι... «θέλει αλλά δεν μπορεί» να εγγυηθεί μια καλύτερη ζωή στο λαό.

Δηλαδή ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας δηλώνει δημόσια ότι θα χειροτερεύσει η ζωή μας, την ώρα που ο ίδιος θα είναι ο πρωθυπουργός. Νομίζουμε ότι είναι η πρώτη φορά που ο κ. Παπανδρέου, δηλώνει δημόσια αδυναμία. Στην ουσία είναι σαν να εκλιπαρεί για την απόσυρσή του. Δεν τα κατάφερε τον Ιούνιο με τον Σαμαρά, το επαναφέρει και τώρα.

Κύριε Παπανδρέου, με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό σας, μετά από αυτό δεν μπορείτε να παραμείνετε στο τιμόνι της χώρας. Δεν έχετε πλέον παρά να παραιτηθείτε. Και αν δεν το κάνετε εσείς θα πρέπει να το κάνουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να διασώσουν τη χώρα και το ΠΑΣΟΚ.

από το προεδρική δημοκρατία

Πληρώστε ρε τα σπασμένα γιατί θα σας …

Με ύφος λυπημένο και τόνο δακρύβρεχτο έδωσε χθες τη νέα του συνέντευξη τύπου ο Μπένι… Το τι παρακάλι έριξε για να πληρώσουμε τα χαράτσια ώστε να μην αναγκαστεί ο άνθρωπος να μας επιβάλει και νέους φόρους, δεν λέγεται!

Το γεγονός ότι οι πολίτες σκέφτονται ότι η χώρα βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο- ή στο γύρο του θανάτου- όπου δανείζεται όλο και περισσότερα για να τα βγάλει πέρα με τα χρέη της, εξανεμίζοντας την ανάπτυξη και... επιδεινώνοντας συνεχώς την αναλογία του χρέους προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, φαίνεται να μην του πάει καν στο μυαλό.

Μας εξήγησε επαρκώς και γιατί αναβάλλεται η δόση του δανείου μας για τον Νοέμβριο... Τράβηξε τ’ αυτί σε όσους κάνουν λόγο για ενδεχόμενη πτώχευση της χώρας μας… Είπε ο άνθρωπος ότι η αναβολή της συνεδρίασης του Eurogroup κρίθηκε αναγκαία γιατί να έχουν διευθετηθεί όλα τα ζητήματα που εκκρεμούν όπως η έκθεση της Τρόικα και η έγκριση της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου από τα κοινοβούλια και των 16 δανειστών μας…

Βεβαία ούτε λόγος για τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ που έρχεται στην χώρα μας έχοντας στο βαλιτσάκι το σενάριο της χρεοκοπίας μας.

Κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία και τον αρχηγό της Αντώνη Σαμαρά, ότι με τη στάση του υπονομεύει τη θέση της χώρας και επιβαρύνει κάθε Έλληνα πολίτη, καθώς το μήνυμα που στέλνει σε όλο τον κόσμο είναι αρνητικό και επηρεάζει ακόμη και τα επιτόκια. Βέβαια δεν ήξερε ο άνθρωπος ότι την ώρα που ο ίδιος μίλαγε, διαλύθηκε ο Γενικός Δείκτης και άρχισε να πέφτει ακόμα πιο κάτω κλείνοντας στο -6,28%!!!

Στο τέλος διερωτήθηκε «Υπάρχει έστω κι ένας Έλληνας πολίτης που πιστεύει ότι μπορούσαμε χωρίς κίνδυνο για τη χώρα, χωρίς δραματικό κίνδυνο για τις περιουσίες, τις δουλειές, τα εισοδήματα και τις προοπτικές των Ελλήνων, να πάρουμε άλλες αποφάσεις, πιο φιλικές, λιγότερο δύσκολες και δεν τις παίρνουμε;»

Τελικά έχει δίκιο ο Αντιπρόεδρος πράγματι αυτή η Κυβέρνηση έκανε ότι καλύτερο μπορούσε. Στράγγισε τα ελληνικά νοικοκυριά και μας σας οδηγεί στον μονόδρομο της καταστροφής που επέλεξε.
της Μιχαλούς

από το Ποντίκι

Για άλλη μια φορά ανακάλυψε την Αμερική...

Είπε ο Πρωθυπουργός στους Βουλευτές του ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος...

Για άλλη μια φορά...

Υπάρχουν 3 κατηγορίες ανθρώπων όταν διοικούν:

1. Οι Ηγέτες που ανοίγουν δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν...
2. Οι Ικανοί που εκμεταλλεύονται τον έτοιμο δρόμο αλλά με προσοχή ώστε να φτάσουν αλώβητοι στο προορισμό τους χωρίς να πέσουν σε παγίδες
3. Οι τυχάρπαστοι που άγονται και φέρονται όπου τους πάνε..

Λυπούμαστε ειλικρινά που παραδεχτήκατε τη κατηγορία στην οποία ανήκετε...
Τη χώρα γιατί τη ταλαιπωρείτε...;

από το pikri-sokolata

Τα παραμύθια τελείωσαν

Πως το ‘χε πει αυτό ο εθνικός μας στοχαστής; Δανία του Νότου; Περισσότερο για βορινό ξαδελφάκι της Αιγύπτου μας βλέπω και κάπως έτσι μας αντιμετωπίζουν οι γείτονες των Δανών, για να μην πω και οι αρκετοί από τους Βαλκάνιους συντοπίτες μας.

Δεν ξέρω που ακριβώς αρχίζει και κυρίως που τελειώνει η «εθνική αφήγηση» του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά για τον κόσμο τα παραμύθια τελείωσαν. Και ο πλέον αδαής αντιλαμβάνεται ότι η χώρα έχει μπλέξει και μάλιστα για τα καλά. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα μειώσουμε τον ΦΠΑ στα είδη εστίασης, αλλά τι θα γίνει τα επόμενα 24ωρα…

Η εξίσωση δεν βγαίνει όσο και... να τη στραμπουλήξεις. Ακόμη και να μας ξανάφερναν στο πιάτο την συμφωνία-φάντασμα της 21ης Ιουλίου, δεν θα μπορούσαμε να ανταποκριθούμε, τουλάχιστον στο δικό μας, «μεσοπρόθεσμο» σκέλος των υποχρεώσεων. Γιατί οι κομμωτές και οι αστρολόγοι που, τάχα μου, τσάκωσε Αυγουστιάτικα το ΣΔΟΕ των Καπελλέρηδων, δεν φτάνουν για να καλύψουν τα σπασμένα στα άδεια κρατικά ταμεία. Κι από την άλλη, όλες τις ΔΕΚΟ να ξεπουλούσαμε μέσα σε μια μέρα, ούτε τις εμπράγματες των Φινλανδο-Ολλανδο-Σλοβάκων δεν θα μαζεύαμε.

Τέλος λοιπόν τα παραμύθια. Το παραδέχτηκε δειλά-δειλά και ο Βενιζέλος που άρχισε να μουρμουρίζει ότι πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε με τους «έξω» τον στόχο του φετινού ελλείμματος. Που θα είναι πιθανότατα διψήφιο, όπως και το περυσινό, λέω εγώ. Όμως με τους «έξω», αγαπητέ κύριε αντιπρόεδρε, δεν αρκεί πλέον να μιλήσουμε για το έλλειμμα. Πρέπει κάπως να μιλήσουμε και για την ταμπακιέρα.

Το ελληνικό ζήτημα δεν αφορά πλέον, με την στενή έννοια, την οικονομία. Έχει γίνει εξόχως πολιτικό και πολιτικές θα είναι οι αποφάσεις που θα οδηγήσουν στην όποια λύση του. Αν οι Γερμανοί έχουν αποφασίσει να μας πετάξουν από το πλοίο, πρέπει το συντομότερο δυνατό να μας γνωστοποιήσουν τις προθέσεις τους για να τους εξηγήσουμε ότι οι απότομες…μετατοπίσεις φορτίων, μερικές φορές έχουν μοιραία αποτελέσματα. Γιατί κακά τα ψέμματα. Η φαρμακευτική συνταγή που μας έχουν επιβάλει αποδεικνύεται τοξική. Κι είναι φύσει αδύνατο να μην το βλέπουν…

Για να επιμένουν στην δοσομετρική εκτέλεση της πρέπει να έχουν αποφασίσει να μας ξεκάνουν. Και μάλλον ήρθε η ώρα να τους πούμε ότι εμείς μπορεί να ψοφήσουμε, αλλά πριν ξεφορτωθούν το πτώμα θα αναγκαστούν κι εκείνοι θα ματώσουν…

Τέλη Σεπτεμβρίου έρχεται ο τελικός λογαριασμός. Μαζί με τα τραγικά αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου, τις τρύπες στον προϋπολογισμό και την κατάρρευση των εσόδων, λόγω... υπερφορολόγησης, θα μπει και η «κουλούρα» στα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων. Συνάμα θα έρθει και η χρεοκοπία με τις «ανταλλαγές» των ομολόγων, ίσως και το περιβόητο πιστωτικό γεγονός. Μικρή σημασία έχει. Γιατί πολύ πριν την τυπική καταδίκη του ελληνικού Μεσοπρόθεσμου, θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Με την Ελλάδα απούσα…

Οι Γερμανοί είναι αυτοί που καλούνται να αποφασίσουν, αν θα στηρίξουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στη σημερινή του μορφή, βάζοντας το χέρι στη τσέπη, ή θα επιδιώξουν ένα «καθαρότερο» και κατά τη γνώμη τους, περισσότερο βιώσιμο σχήμα, μίας Ευρώπης των εύπορων και των ισχυρών.

Δυστυχώς σε αυτή τη συγκυρία η χώρα χρειάζεται επειγόντως, όχι εθνική αφήγηση, αλλά ισχυρό εθνικό διαπραγματευτή. Δηλαδή, αλλαγή κυβέρνησης…

γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

από το antinews

Είμαστε Έλληνες ρε; Πείτε μου τι στο διάολο είμαστε πια;

Γιώργος Α. Παπανδρέου: «H ανάγκη σοβαρής περιφερειακής και παγκόσμιας διακυβέρνησης γίνεται αίτημα της εποχής»

Είμαστε Έλληνες ρε;

Πείτε μου τι στο διάολο είμαστε και ανεχόμαστε αυτόν τον αρχιηλίθιο, αυτό το πολιτικό ξέρασμα, αυτό το σκατό, να μας πουλάει ως φτηνιάρικο εμπόρευμα δεκάρας στους πάγκους των τοκογλύφων, να μας υβρίζει, να μας εκβιάζει, να μας απειλεί, να μας ξευτελίζει, να μας προκαλεί…
Έχουμε μέσα μας αίμα; Μας έχει απομείνει στάλα φιλότιμου, ευθιξίας και παλικαριάς;

Αφού είμαστε ανάξιοι πραγματικής επανάστασης, ανίκανοι να εξεγερθούμε και να στείλουμε στο διάολο το... προδοτικό σινάφι του αρχισυνωμότη πράκτορα της παγκοσμιοποίησης, προτιμότερη είναι η ομαδική αυτοκτονία από τον καθημερινό θάνατο και εξευτελισμό…

Ναι ρε… Απομεινάρια Ελλήνων είμαστε, θρασύδειλα ανθρωπάκια της ξεφτίλας και της καρπαζιάς έτοιμοι να συμβιβαστούμε έναντι πινακίου φακής με τον βιαστή μας!
Διεφθαρμένα ανθρωπάκια που φτάσαμε στην εσχατιά της ανυποληψίας, γιατί ενώ τα μάτια μας πιστεύουν μόνο αυτά που βλέπουν, τα αυτιά μας ακούνε μόνο αυτά που τους υπόσχονται…
Αυτό το γελοίο πλαδαρό ιδεολογικό μίασμα, αυτή η μάστιγα που λέγεται Γ.Α. Παπανδρέου είχε το σθένος, με τις πλάτες των ξένων βέβαια, να εφαρμόσει στην ψύχρα πολιτικές και πρακτικές που δε θα αποτολμούσε ούτε κατά διάνοια εφαρμόσει άλλος πολιτικός.
Αυτό το σίχαμα ξεδιάντροπα πλέον τάσσεται αναφανδόν υπέρ της παγκοσμιοποίησης και έχει το θράσος δημόσια και με κάθε ευκαιρία να το διαδηλώνει!

Αυτό το άδειο τσουβάλι έχει την ψυχή να μας προγκίζει κι εμείς, κότες λειράτες, αναλωνόμαστε σε απεργίες εκτονωτικού χαρακτήρα, πορείες του κώλου, γιαουρτοεκτονώσεις, συζητήσεις «στα λόγια να βρισκόμαστε» και εξατμισμένες πλατειοσυνάξεις αγανακτισμένων στα λόγια… και σφάξε μας Πασά μου να αγιάσουμε!
Πάρτε τις πέτρες ρε, αρπάξτε στειλιάρια, τούβλα, αγκωνάρια και οτιδήποτε άλλο βρεθεί μπροστά σας και πλακώστε τους…

Η βία θέλει βία και το αίμα – αίμα ρεεε…

Και η άγρια βιασμένη από τους ιθαγενείς κλέφτες πολιτικούς και τους διεθνείς τοκογλύφους…. Η αποτρόπαια σφαγμένη από τη «σοσιαλιστική» μάχαιρα του αρχιμειοδότη, Πατρίδα… ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ...
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΑΤΑΙΑ ΧΕΡΙ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ...

Βασίλης Ν. Τριανταφυλλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)

από το στο μυαλό του Χάρρυ Κλυνν