από το τρελό κουνέλι
Showing posts with label δικτάτορας. Show all posts
Showing posts with label δικτάτορας. Show all posts
Δικτατορία των τανκς ή “δικτατορία” της πλειοψηφίας;
Αν τώρα, με όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα, ήμασταν σε παλιότερες εποχές, θα είχε ήδη επέμβει ή το παλάτι ή ο στρατός. Ευτυχώς, δεν είμαστε. Το «ευτυχώς», στην περίπτωσή μας έχει διπλή έννοια. Ευτυχώς, γιατί δεν είναι δυνατόν να αναζητούμε λύσεις, όπως αυτές του παλατιού και των τάνκς, για να μας βγάλουν από το αδιέξοδο της «δημοκρατίας» που έχουμε φτιάξει. Ευτυχώς ακόμα, γιατί ήρθε επιτέλους η ώρα της ευθείας σύγκρουσης του σάπιου πελατειακού πολιτικού συστήματος με τον ίδιο τον λαό, την νοοτροπία του οποίου, αυτό το ίδιο δημιούργησε.Σήμερα λοιπόν, δεν υπάρχουν... ούτε το παλάτι, ούτε ο στρατός για να βάλουν το πολιτικό σύστημα στο «ψυγείο» και να αποσύρουν τους πολιτικούς με ασφάλεια, από την λαϊκή οργή, ώστε να επανέλθουν όταν θα περάσει η κρίση, ως δήθεν αγωνιστές της δημοκρατίας. Όπως δηλαδή γινόταν κατ’ επανάληψη στη νεότερη ιστορίας μας. Σήμερα αναγκαστικά, το υπάρχον πολιτικό σύστημα θα αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο το λαό και όπως είναι μαθηματικά βέβαιο, θα καταρρεύσει με πάταγο. Ας ελπίσουμε πάντως, να καταρρεύσει γρήγορα και ανώδυνα και κυρίως να μην προσφύγει στη «βοήθεια» εξωτερικών δυνάμεων. Μην κάνει τα πράγματα δύσκολα και υπάρξουν άσχημες για τον τόπο συνέπειες.
Όμως, η Ελλάδα πρέπει να κυβερνηθεί. Και όχι μόνο απλά να κυβερνηθεί, αλλά να ληφθούν και πολύ δύσκολες και επώδυνες αποφάσεις για όλο το λαό.
Ποιος όμως θα πάρει τις αποφάσεις αυτές; Πως αυτές οι αποφάσεις θα έχουν το κύρος και τη δύναμη να επιβληθούν;
Μια είναι η λύση. Η «δικτατορία» της πλειοψηφίας. Δηλαδή, μόνο ο ίδιος ο λαός, με ποσοστό 50%+1, μπορεί πλέον να πάρει τέτοιες δύσκολες αποφάσεις.
Αυτή μήπως, δεν είναι η αληθινή έννοια της Δημοκρατίας;
Υπάρχει κάποια αντίρρηση; Θέλει μήπως κάποιος, ορισμένες εξαιρέσεις κάποιων από την δημοκρατική αρχή; Ή μήπως θέλουμε έναν «μεσσία» να μας σώσει;
από το προεδρική δημοκρατία
Διαβάστε... Μόνο μια εθνική κρίση θα διασώσει το καθεστώς!
ΠΑΣΟΚ... “τύφλα νά'χει” η 21η Απριλίου
Ευάγγελος Βενιζέλος: Έφτιαξε δικό του Σύνταγμα!Καινοφανείς ερμηνείες του Συντάγματος, με θέσεις διαστρέβλωσης του περιεχομένου του άρθρου 28 και ακατάσχετη ψευδολογία σε ότι αφορά τις προβλέψεις των παραγράφων 2 και 3, ήταν το περιεχόμενο όσων εξέφρασε χθες στην Βουλή ο …συνταγματολόγος, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ε.Βενιζέλος, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στους ξένους από την κυβέρνηση.
Πριν εισέλθουμε στην ουσία των όσων ειπώθηκαν χθες στην Βουλή και της σημασίας τους, να πούμε ότι είναι... εξίσου εντυπωσιακό ότι ούτε ο ερωτών Γ.Καρατζαφέρης απάντησε σε όσα πρωτοφανή για υπουργό δημοκρατικής κυβέρνησης εξεστόμισε ο Ε.Βενιζέλος, ούτε η Νέα Δημοκρατία πρέπει να αντιλήφθηκε τι είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Εκτός και αν συμφωνούν με το … ξέσκισμα του Συντάγματος και το ράψιμο στα μέτρα του Ε.Βενιζέλου.
Ας δούμε λοιπόν τα πρωτοφανή που είπε στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στους ξένους:
«Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο γηραιός, τον οποίο πάντα μνημονεύετε με πάρα πολύ μεγάλη τιμή –και καλά κάνετε και αυτό κάνουμε όλοι στην Αίθουσα αυτή- είχε εισηγηθεί στο Σύνταγμα του 1975 μία κορυφαίας σημασίας διάταξη, που δεν έχει αλλάξει έκτοτε, το άρθρο 28, που προβλέπει στην παράγραφο 2 ότι η Ελλάδα μπορεί να παραχωρεί συνταγματικά προβλεπόμενες αρμοδιότητες της Bουλής, της Κυβέρνησης, των δικαστηρίων σε όργανα διεθνών οργανισμών, στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΟΝΕ.
Το ίδιο άρθρο στην παράγραφο 3 προβλέπει ότι η Ελλάδα μπορεί να αποδέχεται περιορισμούς στην εθνική κυριαρχία, αν αυτοί απορρέουν από λόγους προστασίας του εθνικού συμφέροντος. Κλασική περίπτωση περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας είναι η συμμετοχή στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όπως είπαμε ρητά το 2001 με συντριπτική πλειοψηφία στην αναθεώρηση του Συντάγματος.
Πώς μπορεί να μετέχει κάποιος σε μία τέτοια διαδικασία, να έχει ένα νόμισμα, να έχει μία Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να περιμένει να αντλήσει κοινοτικούς πόρους για τα προγράμματα τύπου ΕΣΠΑ ή τύπου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης και να μην αποδέχεται ότι εκχωρεί ένα μέρος της κυριαρχίας του και αναθέτει ένα μέρος των αρμοδιοτήτων του;
Αυτό, βέβαια, βασίζεται στην αρχή της θεσμικής ισοτιμίας των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΟΝΕ. Η θεσμική ισοτιμία, όμως, διαταράσσεται όταν κάποιο μέλος, όπως εμείς, δυστυχώς, βρισκόμαστε σε μία δεινή δημοσιονομική κατάσταση και προκειμένου να αποφύγουμε τη χρεοκοπία, προκειμένου να αποφύγουμε την κατάρρευση της εθνικής οικονομίας και την κατάρρευση του ιδιωτικού τομέα, αναγκαζόμαστε να προσφύγουμε στο δανεισμό από τους εταίρους μας, ακόμη και στο δανεισμό από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που έχει ιδρυθεί για να βοηθά αναπτυσσόμενες χώρες του τρίτου κόσμου και της Λατινικής Αμερικής».
Αυτή ήταν η θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, όπως καταγράφηκε στα πρακτικά της Βουλής. Και δεν διερωτήθηκε ούτε ένα κόμμα, πως είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοια άρθρα στο Σύνταγμα της χώρας, τα οποία να … αυτό-αναιρούν το Σύνταγμα.
Ας δούμε λοιπόν λέξη προς λέξη τι προβλέπει το άρθρο 28 και ειδικά οι παράγραφοι 2 και 3 που επικαλέστηκε ο Ε.Βενιζέλος:
Άρθρο 28
1. Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
2. Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
3. Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.
Ερμηνευτική δήλωση: Το άρθρο 28 αποτελεί θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Για την παράγραφο 2, το ψέμα που είπε και το «κατάπιαν αμάσητο» οι βουλευτές όλων των κομμάτων αφού κανένας δεν αντέδρασε, είναι εξόφθαλμο: «Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών».
Εδώ δεν υπάρχει ούτε θέμα ερμηνείας, ούτε τίποτα. Απλή αριθμητική: Θέλει 180, δεν τους πήρε ούτε όταν ψηφίστηκε το Μνημόνιο, τέλος. Καμία αναγνώριση δεν είναι νόμιμη και όλες οι πράξεις της κυβέρνησης είναι αντισυνταγματικές και παράνομες.
Πάμε και στην παράγραφο 3: Λέει ο Ε.Βενιζέλος: «Το ίδιο άρθρο στην παράγραφο 3 προβλέπει ότι η Ελλάδα μπορεί να αποδέχεται περιορισμούς στην εθνική κυριαρχία, αν αυτοί απορρέουν από λόγους προστασίας του εθνικού συμφέροντος. Κλασική περίπτωση περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας είναι η συμμετοχή στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όπως είπαμε ρητά το 2001 με συντριπτική πλειοψηφία στην αναθεώρηση του Συντάγματος».
Δηλαδή πάλι ξεχνάει δυο μικρές … «λεπτομέρειες»: Πρώτον δεν έχει ψηφιστεί κανένας νόμος από την Βουλή, έστω με την απόλυτη πλειοψηφία των 151 βουλευτών που να αναφέρει ρητά ότι περιορίζεται η εθνική κυριαρχία και δεύτερον αν γινόταν αυτό θα γινόταν «με την αρχή της ισότητας και με τον όρο της … αμοιβαιότητας»
Λέει η παράγραφος 3: «Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας».
Δηλαδή εμείς θα έχουμε δικαίωμα να στείλουμε εκπροσώπους π.χ. στην Γερμανία και να απαιτήσουμε κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μείωση μισθών, αύξηση φόρων κλπ!
Ο νομοθέτης του τότε (το ίδιο άρθρο έμεινε και στα μετέπειτα Συντάγματα) δεν ήταν φυσικά ούτε εν δυνάμει προδότης, ούτε είχε καμία διάθεση να εκχωρήσει εθνική κυριαρχία. Έβαλε το συγκεκριμένο άρθρο ως θεμέλιο της για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και για τον λόγο αυτό παντού τονίζει ως προϋπόθεση τον όρο της αμοιβαιότητας.
Δηλαδή θα εκχωρήσουμε εμείς όσα διακαιώματα εκχωρήσουν και οι άλλοι για να φτάσουμε στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Όχι για να ξεπουλήσουμε την χώρα, επειδή μια κυβέρνηση αποφάσισε να την χρεοκοπήσει!
Άνοιξε λοιπόν ο Ε.Βενιζέλος μια συζήτηση, η οποία νομίζει ότι θα παιχθεί σε ένα προνομιακό χώρο για τον ίδιο λόγω ιδιότητας.
Αλλά το Σύνταγμα του 1975 είναι σαφέστατο: Στην μία περίπτωση της παραγράφου 2 θέλει νόμο (δεν υπάρχει) και πλειοψηφία 180 βουλευτών (δεν υπάρχει) και στην δεύτερη παράγραφο θέλει ειδικό νόμο (δεν υπάρχει) και τον απαράβατο όρο της αμοιβαιότητας και ισότητας (δεν υπάρχει).
Τι υπάρχει: Μια παράνομη κυβέρνηση που έχει παραβιάσει το Σύνταγμα της Ελλάδας, με όχι καλύτερο τρόπο απ'ότι το παραβίασε η κυβέρνηση που προέκυψε από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, με όποια ανάγνωση και αν το δει κανείς…
από το defencenet
Τη διάταξη της χούντας για την «ευθύνη» των υπουργών έφερε το ΠΑΣΟΚ!
Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όπως είναι γνωστό, έφτιαξε το 1968 ένα Σύνταγμα. Στο άρθρο 94 αυτού του χουντικού Συντάγματος, υπήρχε διάταξη για την ευθύνη των χουντικών υπουργών. Η διάταξη αυτή με λίγα λόγια έλεγε ότι, η Βουλή έχει το δικαίωμα να κατηγορεί τα μέλη της κυβέρνησης και τους υφυπουργούς, σύμφωνα με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών. Επιπλέον έλεγε ότι αν κατά την διεξαγωγή διοικητικής εξέτασης προέκυπταν στοιχεία δυνάμενα να θεμελιώσουν ευθύνη μέλους της κυβέρνησης ή υφυπουργού, οι ενεργούντες αυτήν θα διέκοπταν αμέσως την εξέταση και θα διαβίβαζαν μέσω του Εισαγγελέα τα στοιχεία που προέκυψαν στη Βουλή.Όταν το 1975 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, κατάρτισε το νέο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα, έκανε... δύο αλλαγές στην παραπάνω διάταξη. Μια κακή και μια καλή. Πρώτον επεξέτεινε κακώς την συνταγματική προστασία και για τους διατελέσαντες στο παρελθόν υπουργούς και υφυπουργούς, ενώ η Χούντα προστάτευε μόνο τους εν ενεργεία και Δεύτερον, σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια διοικητικής εξέτασης, προέκυπταν στοιχεία δυνάμενα να θεμελιώσουν ευθύνη μέλους της κυβέρνησης ή υφυπουργού, η δικογραφία θα μεταβιβάζονταν στη Βουλή, μετά το πέρας της διοικητικής εξέτασης. Δηλαδή δεν διακοπτόταν η διοικητική εξέταση, όπως επί Χούντας, αλλά έφθανε μέχρι το τέλος. Αυτή ήταν καλή αλλαγή.
Έρχεται όμως το ΠΑΣΟΚ το 2001 και κάνει αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλάζοντας την πιο πάνω διάταξη.
Δείτε λοιπόν τι εκπληκτικά πράγματα έκανε το ΠΑΣΟΚ και βγάλτε τα συμπεράσματά σας:
1) Κράτησε το ανεύθυνο όλων εκείνων που διετέλεσαν στο παρελθόν μέλη της κυβέρνησης ή υφυπουργοί και όχι μόνο των εν ενεργεία.
2) Περιόρισε την ευθύνη μόνο σε ποινικά αδικήματα, απαγορεύοντας ταυτόχρονα στον απλό νομοθέτη να θεσπίσει ιδιώνυμα υπουργικά εγκλήματα, κάτι που δεν απαγορευόταν στο παρελθόν.
3) Επανέφερε την διάταξη της Χούντας για την διακοπή της διενέργειας διοικητικής εξέτασης και την αποστολή στη Βουλή της δικογραφίας, σε περίπτωση εμπλοκής πολιτικού προσώπου και όχι μετά το πέρας της εξέτασης, όπως προέβλεπε το Σύνταγμα του 1975!!!.
4) Δεν φτάνει μόνο ότι επανέφερε την χουντική διάταξη, αλλά προσέξτε τι έκανε.
α) Ενώ, τόσο το χουντικό Σύνταγμα, όσο και το μεταπολιτευτικό του 1975 μιλούσαν μόνο για την περίπτωση διενέργειας διοικητικής εξέτασης, το ΠΑΣΟΚ επεξέτεινε την προστασία και για τις περιπτώσεις ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης και φυσικά και διοικητικής εξέτασης. Δηλαδή πήρε τις υποθέσεις των πολιτικών πλήρως από τα χέρια και της Δικαιοσύνης!!!
β) Ενώ, τόσο το χουντικό Σύνταγμα, όσο και το μεταπολιτευτικό του 1975 απαιτούσαν στοιχεία ικανά να θεμελιώσουν ευθύνη πολιτικού προσώπου, το ΠΑΣΟΚ προστατεύει το πολιτικό πρόσωπο ακόμα και αν απλά σχετιστεί ένα πολιτικό πρόσωπο με στοιχεία της ανάκρισης. Δηλαδή ακόμα και αν ένας μάρτυρας αναφέρει το όνομα πολιτικού προσώπου, τότε αμέσως διακόπτεται κάθε περαιτέρω διαδικασία και η υπόθεση διαβιβάζεται αμελλητί στη Βουλή!!!.
5) Τελικά το ΠΑΣΟΚ προσέθεσε και την περίφημη σύντομη παραγραφή. Η Βουλή δεν μπορεί να ασχοληθεί και η υπόθεση παραγράφεται, αν παρέλθει η δεύτερη τακτική σύνοδος από τότε που έγινε το ποινικό αδίκημα. Δηλαδή, αν περάσει ένα καλοκαίρι και πάμε στο δεύτερο από τότε που έκανε το έγκλημα το μέλος της κυβέρνησης, τότε αυτό δεν έχει καμία ευθύνη!!!.
Κάποιος συνταγματολόγος παρατήρησε κάποτε. Ότι όλη αυτή η υπερπροστασία του πολιτικού συστήματος για τα μέλη του, δίνει την εντύπωση στο λαό, ότι το πολιτικό σύστημα έχει ανθρώπους που ρέπουν προς την παρανομία και επομένως αγωνιά να λάβει μέτρα για να τους προστατέψει!!!
Και καλά, αυτό το κατανοούμε να συμβαίνει για χουντικούς υπουργούς, αλλά για δημοκρατικά εκλεγμένα πρόσωπα όμως:;;;
Και καλά, το «κακό» ΠΑΣΟΚ έκανε αυτή την αναθεώρηση. Όμως η ΝΔ γιατί δεν την άλλαξε στη συνέχεια, αλλά αντιθέτως έκλεινε όπως όπως και την Βουλή, με αποτέλεσμα να επέλθουν παραγραφές;;
Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν υπάρχει περίπτωση τιμωρίας κανενός ένα ενεργεία ή διατελέσαντος μέλους της οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης.
Αν σήμερα, ο ελληνικός λαός περιμένει ότι θα τιμωρηθεί κάποιο μέλος της σημερινής κυβέρνησης, αν φυσικά αποδειχθεί ότι διέπραξε κάποιο αδίκημα ή ότι θα το τιμωρήσει μετά ο Σαμαράς ή ο κάθε επόμενος, πλανάται πλάνην οικτράν. Το Σύνταγμα τους προστατεύει.
Υπάρχει βέβαια και η ακραία λύση της επανάστασης, της κατάλυσης του Συντάγματος και της δημιουργίας νέου. Τότε, δύσκολα θα προστατευτούν οι παρανομήσαντες πολιτικοί, αφού δεν θα υπάρχει το προηγούμενο Σύνταγμα για να τους προστατέψει, αλλά όπως είπαμε αυτό είναι ακραίο και δεν υπάρχει λόγος ούτε πρέπει να γίνει. Βέβαια, με τόσα μέτρα, κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσει στο τέλος ο λαός.
από το προεδρική δημοκρατία
Subscribe to:
Comments (Atom)