Έτσι άνοιξαν διάπλατο το δρόμο στην εκτροπή...

Υπάρχει ένα τμήμα αξιωματούχων της κυβέρνησης και φίλων τους στο ΠΑΣΟΚ που αντί να συνειδητοποιήσουν ότι ο λαός -όπως έχει δικαίωμα- απορρίπτει την κυβερνητική πολιτική και ότι πρέπει να προσπαθήσουν αν μη τι άλλο να σκεφθούν γιατί ο λαός την απορρίπτει, ψάχνουν για μονομερείς καταδίκες της βίας- όταν στρέφεται δηλαδή μόνο κατά κυβερνητικών στελεχών και δη όταν πιθανολογούν ότι προέρχεται από τμήματα της αριστεράς. Θυμούνται τον εκφασισμό, τους Γκοτζαμάνηδες, τους Ελληναράδες κτλ.

Αντίθετα, όταν αποδεικνύεται ότι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψεύδονται ανερυθρίαστα εις... βάρος πολιτικών χώρων, όταν ασκείται κρατική καταστολή, όταν ασκείται η υλική βία της φτώχειας και της ανεργίας, όταν ασκείται η ψυχολογική βία του "σκάσε και κολύμπα" γιατί αλλιώς θα σου βάλω κι άλλα μέτρα, οι ίδιοι αυτοί "αντιφασίστες" σιωπούν ή στην καλύτερη περίπτωση ψελλίζουν. Αυτό θα πει αριβισμός, οπορτουνισμός, κρετινισμός και καθεστωτική τύφλωση.

Όχι διότι θεωρώ ότι χωρεί συμψηφισμός- κάθε άλλο. Ούτε γιατί σε μια καταστροφική και ανομιμοποίητη πολιτική απαντάς με λυντσαρίσματα και προβοκάτσιες που εν τέλει στρέφονται κατά του λαϊκού κινήματος.

Είναι όλα τα παραπάνω αυτοί οι "δημοκράτες" της κακιάς ώρας διότι κατά βάθος μιλούν έτσι όπως μιλούν από κυνισμό, αγωνία για την προσωπική τους επιβίωση και προσβάλλοντας βάναυσα τη δημοκρατική παράταξη. Θυμίζουν το παρηκμασμένο εκείνο τμήμα του κόμματος των φιλελευθέρων και της Ένωσης Κέντρου που επέλεγε ως σύμμαχο την καθεστωτική και αυταρχική δεξιά απέναντι στο λαϊκό κίνημα και την αριστερά. Έτσι άνοιξαν διάπλατο το δρόμο στην εκτροπή.
γράφει ο Θέμης Τζήμας
Μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ

από το sibilla

Λοβερδισμός, το ανώτατο στάδιο του αριβισμού

Διασκευή του πίνακα του Καραβάτζιο “Νάρκισσος”

Ο Αντρέας πράγματι είπε τα πράγματα με το όνομα τους. Όχι για τους δημόσιους υπαλλήλους και την αριστερά αλλά για το που πάει πραγματικά το ΠΑΣΟΚ και ποιόν εκπροσωπεί πια. Διαβάστε εδώ τις δηλώσεις του: Επίθεση Α. Λοβέρδου, στους δημοσίου υπαλλήλους, το Σύνταγμα και την αριστερά.

O Ανδρέας ο Λοβέρδος εξελίσσεται στο κοινωνικό πρότυπο του εκσυγχρονιστήτης χώρας και της πορείας της προς το μέλλον. Ενσαρκώνει τον άνθρωπο που προκειμένου να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες του είναι έτοιμος να πει και να κάνει οτιδήποτε, να πατήσει επί πτωμάτων, να συκοφαντήσει, να πει ψέματα με τον ίδιο τρόπο που θα έλεγε κάποιος την πιο απλή αλήθεια. Είναι η χαρακτηριστική περίπτωση του ανθρώπου: “αυτές είναι οι αρχές μου και αν δεν σας αρέσουν έχω κι άλλες”. Πάνω απ’ όλα όμως ξεκαθαρίζει το τοπίο. Ότι δηλαδή, ο νεοφιλελευθερισμός, ο τροϊκανισμός, η ανθρωποφαγία, ο εκσυγχρονισμός, ο αριβισμός, ο νεποτισμός και άλλες ευγενείς έννοιες, είναι πλευρές του ίδιου νομίσματος. Η μία συμπληρώνει την άλλη.

Ο γίγαντας της σκέψης Αντρέας διέγνωσε ότι την κρίση έφεραν…“Το 1 εκατ. υπάλληλοι που ταλαιπωρούν τους 10 εκ. Έλληνες έφερε τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα”. Τώρα το πως γίνεται τότε η κρίση να είναι πανευρωπαϊκή και όχι μόνο… θα μας το αποκαλύψει άλλη φόρα.

Είναι πλέον φανερό ότι η ζυγαριά έγειρε. Δεν είναι πια οι ακροδεξιοί του Λ’ΑΟΣ που στηρίζουν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, αλλά το ΠΑΣΟΚ που ενστερνίζεται την μία μετά την άλλη τις σκοτεινές “αξίες” της ακροδεξιάς και δεξιάς μαζί και την χουντική ρητορεία για την μεταπολίτευση. Οι αριβίστες που παρίσταναν τους φιλολαϊκούς “σοσιαλιστές” για να βρίσκονται στην εξουσία, πετάνε τη μάσκα και μας αποδεικνύουν πόσο μεγάλη λέρα πρέπει να είσαι για να κυβερνάς γαλέρα. Όσοι έφτιαξαν το διεφθαρμένο σύστημα, σήμερα το κατεδαφίζουν για να φτιάξουν ένα ακόμα πιο διεφθαρμένο ελπίζοντας να παραμείνουν στον αφρό. Όχι. Ο Λοβέρδος δεν είναι η εξαίρεση, όπως δεν είναι και ο Πάγκαλος. Είναι πρωτοπόροι της λογικής εξέλιξης του ΠΑΣΟΚ. Είναι εικόνες από το μέλλον που φιλοδοξεί την επανάληψη του πιο σκοτεινού παρελθόντος. Την εποχή της πιο άγριας συσσώρευσης του πλούτου που γνώρισε η σύγχρονη ανθρωπότητα την εποχή της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης ή την εποχή των τσιφλικάδων για την Ελλάδα. Κάντε υπομονή και έρχονται και άλλοι πίσω από τον Λοβέρδο με πρώτη την Αννούλα.

Ο Αντρέας μας δεν παρέλειψε μαζί με τον νεοφιλελεύθερο κανιβαλισμό να υιοθετήσει και την χρυσαυγήτικη ανάλυση για την μεταπολίτευση… “Διότι στη μεταπολιτευτική Ελλάδα η αξία της ζωής είναι μόνο αν είσαι αριστερός. Αν δεν είσαι αριστερός, σε πεθαίνουν σε δύο μέρες”.
Έλεγα κι εγώ….
Γιατί περνάω τόσο καλά…;

από το antista/chef