Αυτή είναι η αλήθεια για τις τράπεζες

Στο απώτατο όριο πολιτικής υποκρισίας, αλλά και επικίνδυνου τυχοδιωκτισμού, κινείται η προσπάθεια «ιδεολογικοποίησης» του κουρέματος χρέους που συνοδεύτηκε από ρητορικού τύπου επιθέσεις, εναντίον των ελληνικών τραπεζών.

Οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος επιχείρησαν ξεδιάντροπα να αποδώσουν στις διοικήσεις των εγχώριων τραπεζών ευθύνες για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, προαναγγέλοντας μάλιστα, σε πανηγυρικούς τόνους, την υπαγωγή των πιστωτικών ιδρυμάτων σε εθνικό/κρατικό έλεγχο.

Στην πράξη, το κυβερνητικό δίδυμο της συμφοράς προσπάθησε να...
εμφανίσει ως «υπηρεσία υπέρ του ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος» τις παράπλευρες απώλειες του άγριου «κουρέματος» των ελληνικών ομολόγων που επέβαλλαν οι Γερμανοί. Η χοντροκομμένη κυβερνητική προπαγάνδα δηλαδή, έφτασε να προσδώσει χαρακτηριστικά «πολιτικής πρωτοβουλίας» στην υποχρεωτική προσφυγή των ελληνικών τραπεζών στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, έπειτα από τις τεράστιες ζημιές που μοιραία θα εγγράψουν.

Η παρελκυστική αυτή τακτική των κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου, πέραν της καταφανούς κοροϊδίας προς το εκλογικό σώμα, υποκρύπτει δυστυχώς και επικίνδυνες φιλοδοξίες για κομματικό έλεγχο των ελληνικών τραπεζών με στόχο την παράταση της κυβερνητικής θητείας μέσα από σχέσεις πελατειακής εξάρτησης και διαπλοκής.

Η αλήθεια είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι άμοιρες ευθυνών για το φαινόμενο της ελληνικής «καταναλωτικής φούσκας» που τροφοδότησε τα σημερινά ανοίγματα στο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Το αντίθετο μάλιστα. Οι διοικήσεις των τραπεζών, μπορεί να μην πλειοδότησαν σε εμπορικές πολιτικές δανειοληπτικής ασυδοσίας «χαμηλής κλίμακας» (όπως για παράδειγμα οι αμερικανικές ή οι ιρλανδικές τράπεζες με τα πάσης φύσεως δάνεια προς…αναξιοπαθούντες) αλλά συμμετείχαν, από κοινού με τους πολιτικούς, σε ένα «πάρτυ» χαριστικών ρυθμίσεων προς διαπλεκόμενους εκπροσώπους του επιχειρηματικού, «μιντιακού» και διαφημιστικού κατεστημένου.

Η εσφαλμένη όμως αυτή πρακτική δεν σημαίνει ότι απλώς πρέπει να αλλάξει χέρια το μάνατζμεντ για να περάσει στο έλεος του πράσινου κομματικού κράτους και μιας χρεοκοπημένης κυβέρνησης που ψάχνει ερείσματα για να κρατηθεί στην εξουσία. Γιατί μεταξύ άλλων οι τράπεζες, στο σημερινό τους σχήμα, έχουν ένα σοβαρό ελαφρυντικό. Υποχρεώθηκαν από αυτή την κυβέρνηση να συνδράμουν την μνημονιακή δανειοδότηση φορτώνοντας τα χαρτοφυλάκια τους με τοξικά ελληνικά ομόλογα. Και σήμερα καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα, υπό την απειλή μάλιστα, υποχρεωτικής αλλαγής της μετοχικής τους σύνθεσης. Δυστυχώς αυτό δεν αποτελεί εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, αλλά εξυπηρέτηση των «επενδυτικών» αρπακτικών που θέλουν να τις αγοράσουν τσάμπα και του κ. Παπανδρέου που επιχειρεί να εξαγοράσει την διάσωση του…
γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

από το ethnosnews

Μάθημα προπαγάνδας ΠΑΣΟΚ: το παραμύθι με το άρθρο 37

Οι πολίτες έχουν γίνει πλέον εξπέρ στην προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ και δεν μασάνε στα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί. Για παράδειγμα, αυτή τη φορά και προκειμένου να περάσει το πολυνομοσχέδιο, το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί την δήθεν διαφοροποίηση κάποιων βουλευτών και στελεχών του με το άρθρο 37 του πολυνομοσχεδίου το οποίο αφορά τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Το τέχνασμα είναι να εστιαστεί όλη η προσοχή της Κοινής Γνώμης και η δήθεν διαφοροποίηση ορισμένων στελεχών (που ταυτόχρονα κερδίζουν σε δημοσιότητα, κάθε φορά και άλλοι με τη σειρά) σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο είναι... προαποφασισμένο ότι θα τροποποιηθεί. Έτσι στο τέλος, με μια μικρή τροποποίηση του άρθρου 37 που θα δείτε ότι θα γίνει, όλοι οι διαφωνούντες δήθεν θα συμφωνήσουν. Αυτό το παιχνίδι το παίζει χρόνια τώρα το ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο.

Δηλαδή πάνε να μας τρελάνουν εντελώς. Αναρωτιόμαστε: Τόσα άλλα άρθρα του πολυνομοσχεδίου, όπως π.χ. τα φορολογικά κ.λ.π. που στέλνουν τον ελληνικό λαό στην πλήρη εξαθλίωση και του αρπάζουν τις περιουσίες, δεν ενοχλούν κάποιον βουλευτή, αλλά ξαφνικά μόνο το άρθρο 37;;; Είπαμε, το μάθαμε το παραμύθι πλέον!!!

Όλη λοιπόν η προσοχή της Κοινής Γνώμης συγκεντρώνεται από τα καθεστωτικά ΜΜ"Ε", με την βοήθεια «πρόθυμων» διαφωνούντων, σε συγκεκριμένο θέμα, ώστε αφενός όλα τα υπόλοιπα να περάσουν απαρατήρητα, αφετέρου η μικρή τροποποίηση στο θέμα της διαφωνίας, να εγκλωβίσει και να δικαιολογήσει το σύνολο της ΚΟ για την ψήφιση του συνόλου του νομοσχεδίου.
Ταυτόχρονα η Κοινή Γνώμη μένει με την…. διαφωνία και την ελπίδα… στο χέρι…

Μπράβο ΠΑΣΟΚ.
Αφού τα καταφέρνεις ακόμα τόσο καλά και πάλι μπράβο!!!

από το προεδρική δημοκρατία

H Siemens και η διαπλοκή τώρα δικαιώνονται

Τον εμπαιγμό του ελληνικού λαού, με τα πιο κραυγαλέα προπαγανδιστικά τεχνάσματα, επιχειρεί η κυβέρνηση στην περίπτωση της Siemens. Παρά τις πομπώδεις διακηρύξεις της για κάθαρση, για αποκάλυψη των υπευθύνων του σκανδάλου και των διεφθαρμένων πολιτικών, καθώς και για διεκδίκηση αποζημιώσεων από τη γερμανική εταιρεία, στο παρασκήνιο η κυβέρνηση έχει κλείσει ολοκληρωτικά την υπόθεση του μείζονος Μεταπολιτευτικού σκανδάλου πολιτικο-οικονομικής διαφθοράς. Αν και ο αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης, και πρώην υπουργός Επικρατείας, κ. Παμπούκης διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι... μόλις προ δύο εβδομάδων του ανακοίνωσε η ηγεσία της Siemens στη Γερμανία ότι προτίθεται να κάνει αγωγή στα γερμανικά δικαστήρια, προκειμένου να μην πληρωθεί ούτε ευρώ αποζημίωση στην Ελλάδα, το Antinews αποκαλύπτει ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε ενημερωθεί, με έγγραφα μάλιστα που εστάλησαν διά της διπλωματικής οδού, ήδη από το Μάϊο ότι η Siemens προσφεύγει στη γερμανική Δικαιοσύνη σε βάρος της χώρας μας.

Κι’ όμως, σε όλο το διάστημα των προηγουμένων μηνών η “κυβέρνηση των μνημονίων” διακήρυττε ότι δήθεν θα διεκδικήσει αποζημιώσεις από την εταιρεία για τη ζημιά που υπέστη το ελληνικό Δημόσιο από τα σκάνδαλα στα μεγάλα έργα που πήρε η Siemens. Παρ’όλα αυτά, ουδέποτε εδόθη εντολή από το αρμόδιο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών για να συντάξουν τα αρμόδια όργανα του κράτους αγωγή σε βάρος της εταιρείας. Αντίθετα, οι κυβερνητικοί παράγοντες διέρρεαν ότι ο κ.Παμπούκης διαπραγματεύεται με τη Siemens το ύψος της αποζημίωσης και ότι οι επαφές βρίσκονται σε καλό δρόμο. Παράλληλα, ο πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, κ.Βαλυράκης, φωνασκούσε ότι η Siemens πρέπει να πληρώσει δύο δισ.ευρώ ως αποζημιώσεις. Όμως, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και αβάσταχτων πιέσεων από τη Γερμανία, η Siemens όχι μόνον επεδείκνυε αδιαφορία για τους “παλικαρισμούς” της Αθήνας, αλλά περνούσε σε αντεπίθεση, δηλώνοντας προ τριμήνου στην κυβέρνηση ότι δεν σκοπεύει να δώσει δραχμή στην Ελλάδα και ότι θα μπλοκάρει κάθε απαίτηση.

Παρ’όλα αυτά, ο κ.Παμπούκης, δέχτηκε πρόσφατα να πάει στην έδρα της Siemens -κατόπι προσκλήσεώς της- στη Γερμανία για να συζητήσει με την ηγεσία της. Να συζητήσει, άραγε, τι; Ότι το πρόστιμο πρέπει να πέσει από τα δύο δισ.του κ.Βαλυράκη, στα 500 εκ.που διέρρεε το υπουργείο Δικαιοσύνης ότι θα ζητούσε, στα διακόσια εκατομμύρια που ήθελε να διαπραγματευθεί ο κ.Παμπούκης; Μα, ούτε αυτά του είχε δηλώσει εδώ και μήνες ευθαρσώς η Siemens, ότι δεν επρόκειτο να δώσει. Η εμφάνιση του αναπληρωτή υπουργού στη Γερμανία, του εκπροσώπου δηλαδή του ελληνικού κράτους στην έδρα μιας πολυεθνικής, είναι επιεικώς απαράδεκτη, ειδικά κάτω από τις συνθήκες απαξίωσης των ελληνικών απόψεων εκ μέρους της γερμανικής πλευράς.

Οι Γερμανοί, όχι μόνον δεν είναι διατεθειμένοι να διαπραγματευθούν την παραμικρή αποζημίωση, αλλά αντίθετα απαιτούν από την Ελλάδα να δώσει δουλειές στη Siemens. Ο Υπουργός Οικονομικών της χώρας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, το έχει πεί ξεκάθαρα: Δώστε τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας της Ελλάδας στη Γερμανία. Να σημειωθεί ότι από πέρυσι κιόλας, η Siemens Hellas ζητάει με δύο επιστολές της στο πρωθυπουργικό γραφείο αυτή την πολύ μεγάλη “δουλειά”.

Εάν πράγματι η κυβέρνηση ήθελε να “στριμώξει” τη Siemens θα είχε συντάξει αγωγή και θα διεκδικούσε Νομικά τις αποζημιώσεις. Δεν το έκανε, αν και είναι δύο χρόνια στην εξουσία. Άραγε, τι λέει τώρα ο κατά τα λοιπά λαλίστατος νυν υπουργός Εσωτερικών, κ.Καστανίδης, ο οποίος από την προηγούμενη θέση του ως υπουργού Δικαιοσύνης διαφήμιζε φοβερά και τρομερά πρόστιμα σε βάρος της Siemens; Τι θέση παίρνει επίσης, ο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης, κ.Μ.Παπαϊωάννου, που αντί να ασχολείται με το θέμα αυτό, προτιμά να επιτίθεται στα “τσαντίρια”, όπως τα χαρακτήρισε, των “αγανακτισμένων” στο Σύνταγμα;

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση είχε υποκύψει εδώ και καιρό στις πιέσεις της Γερμανίας για το ελληνικό χρέος και τη “βοήθεια” και ούτε καν ανταλλάγματα δεν διεκδικούσε, έστω για να κάνει τα στραβά μάτια στο σκάνδαλο. Εάν τα έργα που έπαιρνε η Siemens χάρις στους διεφθαρμένους Έλληνες πολιτικούς και κρατικούς παράγοντες ήταν μια φορά σκάνδαλο, ο τρόπος που επιχειρείται το κουκούλωμά του είναι δέκα φορές σκάνδαλο. Και οι μεν Γερμανοί, με την κάλυψη αξιωματούχων της Siemens, είχαν καταστήσει εξ’αρχής σαφές ότι θα προστατεύσουν όλους όσοι προωθούσαν τις μίζες από τα “μαύρα ταμεία” της, στην Ελλάδα όμως, ακόμα και η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης προχωρεί με ρυθμούς σημειωτόν, ενώ άπαντες οι εμπλεκόμενοι, όπως οι Μαυρίδης, Γεωργίου, κ.λ.π., είναι ελεύθεροι και ουδόλως έχουν συμβάλλει στη διερεύνηση του σκανδάλου.

από το antinews