Όσο «έσωζαν» τη χώρα μπορούσαν μόνοι τους, στη χρεοκοπία θέλουν… παρέα!

Την ώρα που μέχρι την τελευταία στιγμή οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν να κινούνται πάνω σε κινούμενη άμμο, σκορπίζοντας την αβεβαιότητα και εξάγοντας διαφωνίες, αφήνοντας μάλιστα να διαρρεύσουν ακόμη και σενάρια περί νέας συνάντησής τους την προσεχή Κυριακή, στην Ελλάδα η κυβέρνηση συνεχίζει να θολώνει τα νερά και να μην αποκαλύπτει το διαπραγματευτικό της σχέδιο – αν υπάρχει τέτοιο.

Σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου, που (ξανα)συναντήθηκε χθες με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (ο οποίος πρέπει να είναι πια ο πλέον ενημερωμένος άνθρωπος στον πλανήτη), γίνονται σκληρές διαπραγματεύσεις και διευθετούνται «τεχνικά θέματα», κάτι που απαιτεί, όπως είπε, νηφαλιότητα και ενότητα.

Όσον αφορά στην διαπραγματευτική γραμμή, σύμφωνα με... όσα τεχνηέντως αφέθηκαν να διαρρεύσουν, η Ελλάδα εμφανίζεται απλώς να ζητά τα πάντα:

Και ένα γερό κούρεμα του χρέους, «για να ελαφρύνουν τα βάρη του ελληνικού λαού» και αυτό να μην θεωρηθεί χρεοκοπία και να υπάρξει μόνιμη λύση και να υπάρξει ρευστότητα στην αγορά και να εφαρμοστεί το «Σχέδιο Μάρσαλ» και, προφανώς να… έλθουν να τους κάνουν αέρα, διότι αυτοί θα… κααααάθονται, υποδυόμενοι τους κυβερνήτες της χώρας.

Επιπλέον, για να συμβούν όλα αυτά, η κυβέρνηση χρειάζεται και κάτι ακόμη: Να συμφωνήσουν όλοι μαζί της και να περάσει η νέα δανειακή σύμβαση με 180 βουλευτές – ενώ όλες οι προηγούμενες δεν ήταν τόσο σημαντικές ώστε να τεθούν στην κρίση του πλανηθέντος προεκλογικά λαού.

Εν ολίγοις, για όσο διάστημα (δύο ολόκληρα χρόνια) η κυβέρνηση παρίστανε ότι σώζει την χώρα – και απλώς πήγαινε από δόση σε δόση και από θριαμβολογία σε θριαμβολογία χωρίς να κάνει απολύτως τίποτε – μπορούσε να το κάνει μόνη της.

Τώρα, που η χώρα οδεύει προς χρεοκοπία, χρειάζεται βοηθούς!

Για να εκβιάσει μάλιστα μια θετική ψήφο στη Βουλή και να αποκτήσει επιτέλους συνενόχους, ζήτησε, δια του κ. Βενιζέλου, να… αποδειχθεί η «αυξημένη πολιτική ευθύνη», την οποία θυμήθηκαν κατόπιν «κουρέματος».

Για να φέρει, όμως, η κυβέρνηση την δανειακή σύμβαση προς ψήφιση με 180 βουλευτές, θα πρέπει να δεχθεί ότι απειλείται η εθνική κυριαρχία.

Και επομένως, δεν την φέρνει, αλλά ζητά εκ των προτέρων συμφωνία – αποδοχή της παράδοξης αυτής διαδικασίας, που αποτελεί άλλη μία εκτροπή από την δημοκρατική νομιμότητα.

Σε διαφορετική περίπτωση, σε περίπτωση δηλαδή μη συμφωνίας που πλέον είναι βέβαιη, καθώς η πρόταση απορρίφθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές και το ΠΑΣΟΚ θα ισχυρίζεται μετά πως δεν το άφησαν να ολοκληρώσει την (καταστροφική) θητεία του και την… θριαμβευτική πορεία του προς την σωτηρία της χώρας.

Φυσικά, όλα αυτά τα μαγειρέματα προκάλεσαν αντιδράσεις. Με αποτέλεσμα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ηλίας Μόσιαλος, το πρωί να λέει (στον Real FM) ότι είναι δυνατόν η κυβέρνηση να ζητήσει πλειοψηφία 180 ψήφων και το βράδυ, μιλώντας στην κρατική τηλεόραση, να διερμηνεύει τη βούληση του ελληνικού λαού, λέγοντας πως «δεν θέλει εκλογές, αλλά μια πιο υπεύθυνη στάση των πολιτικών δυνάμεων απέναντι στα προβλήματα της χώρας»!

Και όλα αυτά, την ώρα που χθες, η Ελλάδα χαρακτηριζόταν αφερέγγυα από τον επικεφαλής για τις αξιολογήσεις του αξιόχρεου χωρών του διεθνούς οίκου Fitch, Τόνι Στρίνγκερ, εκτιμώντας πως είναι αναπόφευκτη η χρεοκοπία της.

Και την ώρα επίσης που μέσα στην ευρωβουλή, ο επικεφαλής της Ομάδας των Φιλελευθέρων Γκι Φέρχοφσταντ, αποκάλυπτε έγγραφο που, όπως είπε, κυκλοφορεί στους διαδρόμους της γερμανικής Βουλής, σύμφωνα με το οποίο το ύψος του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους θα ανέρχεται στο 60%.

Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να καταρρεύσει παίρνοντας μαζί του και τη χώρα…
γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από την Ελεύθερη Ζώνη

Έτοιμος να καταλύσει πλήρως το Σύνταγμα είναι ο Παπανδρέου

Πρόταση για οικουμενική κυβέρνηση σε Καρατζαφέρη, Κουβέλη και Ντόρα αναμένεται να καταθέσει από βδομάδα ο Παπανδρέου αμέσως μετά τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής.

Οι πολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες και ήδη τα πρώτα τηλεφωνήματα έχουν πέσει προς τη συμμαχία των… προθύμων.

Το πρόβλημα είναι ποιος θα αναλάβει την πρωθυπουργία σε μια τέτοια κυβέρνηση και ποια διάρκεια θα έχει.

Φυσικά, κάποιος θα... πρέπει να ενημερώσει πως οποιαδήποτε απόπειρα δημιουργίας κυβέρνησης (συναινετική ή οποιασδήποτε άλλης μορφής), είναι κατ’ ουσίαν αντισυνταγματική, αφού σαφέστατα ορίζεται από το Σύνταγμα της χώρας πως εάν μία κυβέρνηση δεν μπορεί (για οποιοδήποτε λόγο) να ανταποκριθεί, τότε παραιτείται και προκηρύσσει εκλογές.

Οποιοδήποτε άλλο εγχείρημα κατατάσσεται σε ουσιαστικό πραξικόπημα, σε κατάλυση του υπάρχοντος Συντάγματος και επισύρει σοβαρότατες ποινές. Μπορεί, βέβαια, ο Γιώργος Παπανδρέου να σκέφτεται να καταπατήσει για μία ακόμη φορά το Σύνταγμα της χώρας μέσα από μία συναινετική κυβέρνηση (προετοιμάζοντας ουσιαστικά την αποχώρησή του), αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν όσοι συμμετάσχουν σε αυτή την χωρίς προηγούμενο καταπάτηση του Συντάγματος, πως θα έχουν να αντιμετωπίσουν πέρα από την Δικαιοσύνη και τον Ελληνικό λαό. Γιατί, για τέτοιες εξόφθαλμες καταστρατηγήσεις του Συντάγματος της χώρας, το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει και παραδίδει την ευθύνη για την υπεράσπισή του στους πολίτες.

Ως εκ τούτου, η παραβατική και εκτός Συντάγματος συμπεριφορά του Γιώργου Παπανδρέου μπορεί να μην είναι η είδηση της ημέρας (αφού το έχει διαπράξει στο σύνολο σχεδόν της πρωθυπουργικής του θητείας), αλλά η συναίνεση στην κατάλυση του κράτους εκ μέρους κάποιων πολιτικών σχηματισμών (ανύπαρκτων στην πραγματικότητα) θα εκκινήσει πρωτοφανείς διαδικασίες από την πλευρά των πολιτών. Αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι αποφασίσουν να συναινέσουν με τον Γιώργο Παπανδρέου.

από το Ας μιλήσουμε επιτέλους

Λαός χωρίς πολιτική εκπροσώπηση

Υπέκυψε στις πιέσεις ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, και διέγραψε τον μαχητικό δεξιό πρόεδρο των ταξιτζήδων, Θύμιο Λυμπερόπουλο. Εχοντας ήδη δημοσίως καταδικάσει τη δράση των εργαζομένων στη ΔΕΗ και στους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τον αποκεφαλισμό του δικού της Θ. Λυμπερόπουλου η ΝΔ επισφράγισε το διαζύγιό της με τον κόσμο της εργασίας που βρίσκεται σε απόγνωση εξαιτίας της πολιτικής τής κυβέρνησης Παπανδρέου.

Δεν προκαλεί φυσικά έκπληξη η στάση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ουδέποτε η Δεξιά ισχυρίστηκε ότι... εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων. Επιλέγοντας όμως ακριβώς αυτήν τη χρονική στιγμή ο Α. Σαμαράς για να επαναβεβαιώσει αυτή την αρχή -τις παραμονές, δηλαδή, της μεγαλύτερης και πιο κρίσιμης απεργίας που έχει γίνει στα 37 χρόνια της μεταπολίτευσης- προσφέρει ουσιαστική υπηρεσία στην κυβέρνηση Παπανδρέου, προσδοκώντας, φυσικά, πολιτικά ανταλλάγματα.

Το διαζύγιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τους εργαζομένους, τους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους είναι βεβαίως οριστικό και αμετάκλητο. Οι σχέσεις τους είναι και θα παραμείνουν βαθύτατα εχθρικές για πολλά, πολλά χρόνια. Η επιλογή όμως του Α. Σαμαρά να δηλώσει κι αυτός το διαζύγιο της ΝΔ με τον εργαζόμενο λαό χαλαρώνει την πολιτική πίεση στην κυβέρνηση, καθώς απογοητεύει εκείνα τα πολιτικά καθυστερημένα τμήματα των εργαζομένων που είχαν την αυταπάτη ότι η ΝΔ θα μπορούσε να δώσει λύση στα οξύτατα οικονομικά προβλήματα που τους προκάλεσε η πολιτική του Γ. Παπανδρέου. Αφενός, καθιστά τον κόσμο λιγότερο μαχητικό ενδεχομένως και, αφετέρου, δίνει πράσινο φως στην κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει όση βία θέλει για να καταστείλει τις διαμαρτυρίες εναντίον της πολιτικής της, χωρίς να φοβάται σοβαρές πολιτικές απώλειες στο επίπεδο της μετακίνησης ψηφοφόρων προς τη ΝΔ.

Τα πολιτικά κέρδη που προσδοκά ο αρχηγός της ΝΔ συνίστανται στο ότι όσο περισσότερο παραμένει στην εξουσία η κυβέρνηση Παπανδρέου τόσο περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα θα πάρει, τόσο μεγαλύτερο τμήμα της βρόμικης δουλειάς θα φέρει σε πέρας, τόσο περισσότερο θα εξανδραποδίσει τον ελληνικό λαό. Ετσι, όταν κάποτε η ΝΔ αναρριχηθεί στην εξουσία, θα της είναι πολύ ευκολότερο να υιοθετήσει και να εφαρμόσει σκληρότερα αντιλαϊκά μέτρα, όπως κάνει ο δεξιός πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Πέδρο Πάσους Κοέλιου.

Ο Κοέλιου σάρωσε στις πρόωρες εκλογές τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Ζοζέ Σόκρατες, που είχε υπογράψει το Μνημόνιο με πραξικοπηματικό τρόπο ως υπηρεσιακή (!) κυβέρνηση, και τώρα ο δεξιός Πορτογάλος πρωθυπουργός αντιγράφει την πολιτική Παπανδρέου: αύξησε τον ΦΠΑ από 13% σε 23%, "τσεκούρωσε" (δήθεν προσωρινά) τον 13ο και τον 14ο μισθό στους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους που βγάζουν περισσότερα από 1.000 ευρώ τον μήνα, κατάργησε επιδόματα και αργίες, περιέκοψε τις κρατικές δαπάνες για τα νοσοκομεία και τα σχολεία, έβαλε τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα να δουλεύουν μισή ώρα περισσότερο την ημέρα χωρίς πληρωμή κ.λπ. Κι είναι ακόμη στην αρχή ο Γολγοθάς των Πορτογάλων εργαζομένων...

Βραχυπρόθεσμα, η ΝΔ υπολογίζει ότι θα αποκομίσει οφέλη από τη στάση της κατά των εργαζομένων, όσο και αν είναι προφανές ότι η πολιτική αυτή δυσχεραίνει τον δρόμο της προς την κατάκτηση κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας στις εκλογές. Αυτό ελπίζει βάσιμα ότι αργά ή γρήγορα θα το ξεπεράσει, αν και καθόλου απλό δεν είναι αυτό, δεδομένου ότι η σημερινή στάση της ενθαρρύνει την ισχυροποίηση των πιέσεων πάνω στη ΝΔ για να συρθεί σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που θα διασώσει το κυβερνών κόμμα. Μακροπρόθεσμα, όμως, τα προβλήματα είναι σοβαρότερα και βαθύτερα, αν εδραιωθεί η πεποίθηση σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων και συνταξιούχων ότι κανένα από τα δύο κόμματα εξουσίας δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους, ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ.

Αν ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού αισθανθεί ότι δεν έχει πολιτική εκπροσώπηση, τότε η πίεση αλλαγής του πολιτικού σκηνικού γίνεται αφόρητη. Η Αριστερά για την ώρα δεν φαίνεται ικανή να διεκδικήσει αυτή την εκπροσώπηση και να καταστεί αθροιστικά σχεδόν ισοδύναμη εκλογικά με τους άλλους δύο πόλους. Πιθανότατα θα σημειώσει το σύνολο των κομμάτων της το υψηλότερο ποσοστό της ιστορίας της, με μοναδική εξαίρεση το 1958, αλλά αυτό δεν αρκεί στις σημερινές συνθήκες.

Διακυβέρνηση χωρίς συναίνεση
Παραπλανητική και προσαρμοσμένη αποκλειστικά στο κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ είναι η συζήτηση που γίνεται εδώ και πολλούς μήνες γύρω από την κομματική συναίνεση του κυβερνώντος κόμματος με τη ΝΔ για να συγκυβερνήσουν και να της φορτώσει έτσι τη μισή ευθύνη για την ολέθρια πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Το αληθινό πείραμα που γίνεται όμως στην Ελλάδα είναι η διακυβέρνησή της χωρίς τη συναίνεση του λαού, χωρίς κοινωνικές συμμαχίες της κυβέρνησης με λαϊκές τάξεις και στρώματα του πληθυσμού. Πώς να κυβερνάται δηλαδή μια χώρα με σύσσωμο τον λαό εναντίον της ασκούμενης πολιτικής που τον καταβαραθρώνει, χωρίς παρ' όλα αυτά να ανατρέπεται η εν λόγω κυβέρνηση, έστω και αν ολόκληρη η χώρα βρίσκεται επί μήνες ασταμάτητα στους δρόμους.
γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

από το Έθνος

Έρχεται συγκυβέρνηση

Το ερώτημα δεν είναι το εάν, αλλά το πότε, καθώς και ο τρόπος που θα την παρουσιάσουν, ώστε να μην υπάρξουν μεγάλες πολιτικές απώλειες. Αυτή τη στιγμή, ολόκληρο το σάπιο και διεφθαρμένο κρατικοδίαιτο καθεστώς επιδιώκει να διασωθεί και όπως γίνεται αντιληπτό, κανένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να το επιτύχει αυτό.

Επομένως ολόκληρο το καθεστώς, τόσο παρασκηνιακά, όσο και με τα παπαγαλάκια του στα καθεστωτικά ΜΜ"Ε' πιέζει και προσπαθεί να πείσει ότι η συγκυβέρνηση (ή κάποιας μορφής οικουμενική κυβέρνηση) είναι η λύση για τη χώρα.

Εξάλλου, τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η ΝΔ, σε καμία περίπτωση δεν... θέλουν να διαχειριστούν μόνοι τους αυτήν την κρίση. Και οι δύο γνωρίζουν πολύ καλά ότι η εξαθλίωση του λαού στην οποία μας οδηγούν, θα διαλύσει και τα δύο κόμματα και θα στείλει στα σπίτια τους ή στις φυλακές πολλούς από τους σημερινούς πολιτικοοικονομικούς ταγούς. Γι’ αυτό πολλοί από το ΠΑΣΟΚ, ανοιχτά πλέον ζητούν συγκυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα πολλοί από την Νέα Δημοκρατία, οι επονομαζόμενοι και μετριοπαθείς (βλ. σκληροί Νεοφιλελεύθεροι) θέλουν συγκυβέρνηση.

Επομένως το ερώτημα είναι το πότε. Η διαφορά είναι η εξής: Το μεν ΠΑΣΟΚ θέλει συγκυβέρνηση τώρα, που αυτό θα έχει το πάνω χέρι. Θα έχει την πρωθυπουργία και την πλειοψηφία και απλά θα επιδιώξει με δόλωμα το τυρί στη φάκα, να φορτώσει στα άλλα κόμματα το πολιτικό κόστος. Η δε Νέα Δημοκρατία, θέλει την συγκυβέρνηση μετά από εκλογές, γιατί πιστεύει ότι θα έρθει πρώτο κόμμα (αυτοδυναμία ελπίζουμε ότι δεν υπάρχει αφελής που να την πιστεύει), ώστε να έχει εκείνη το πάνω χέρι και να κατευθύνει τις εξελίξεις. Εδώ ακριβώς παίζεται το σκληρό πολιτικό πόκερ αυτή τη στιγμή. Τώρα ή μετά από εκλογές;

Η συγκυβέρνηση δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η μοναδική πραγματική πολιτική πράξη σε όλο αυτό το θεατρικό πολιτικό σύστημα της ψεύτικης και ανούσιας αντιπαράθεσης. Μιας πλασματικής αντιπαράθεσης, που μοναδικό πραγματικό στόχο έχει την εξουσία και την ικανοποίηση της κάθε λογής πολιτικής πελατείας, που στηρίζει τις διάφορες κομματικές ελίτ, μέσα από ψεύτικα ιδεολογικά περιτυλίγματα.

Για όσους όμως, αυτή τη στιγμή νομίζουν ότι η συγκυβέρνηση θα είναι λύση στο πρόβλημά μας, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η συγκυβέρνηση θα απελευθερώσει τους πολιτικούς από το πολιτικό κόστος και το φόβο του καταλογισμού των ευθυνών και ως εκ τούτου, θα φέρει σκληρές αντιλαϊκές αποφάσεις, σκληρή καταπίεση του λαού, δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αρπαγή περιουσιών και πλήρη εξαθλίωση, ενώ παράλληλα θα διατηρείται η καθεστωτική ολιγαρχία αλώβητη, πράγματα που δεν μπορεί να κάνει ένα κόμμα μόνο του.

Επιτέλους, λέμε εμείς, να γίνει αυτή η συγκυβέρνηση, για να αποδειχθεί η πλήρης ανικανότητα του ισχύοντος ψευτοδημοκρατικού πολιτικού συστήματος και επιτέλους να αρχίσει να δημιουργείται γνήσια λαϊκή αντιπολίτευση που θα ανατρέψει τα πάντα.

Η σύγκρουση θα είναι σκληρή και αιματηρή, γιατί το καθεστώς θα παίξει όλη του την ύπαρξη πάνω σ’ αυτή τη συγκυβέρνηση.
από το προεδρική δημοκρατία

Ο απόλυτος φορολογικός εφιάλτης...

Απίστευτα κυριολεκτικά είναι τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, εν είδει πανηγυρισμού για την επακολουθήσασα ομόθυμη και ενθουσιώδη έγκριση και από... τους 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ του χαρατσιού που επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου στα ακίνητα με τον εκβιασμό ότι θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν το πληρώσει. Ειδικά το μέτρο της υποχρέωσης των πολιτών να εμφανίζουν αποδείξεις ίσες με το; 50% ή 60% (!!!) των εισοδημάτων τους είναι κυριολεκτικά εξωφρενικό και πρωτοφανές. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο.

Πρόκειται φυσικά για πρόσχημα νέας, ακόμη πιο...αδίστακτης καταλήστευσης και λεηλασίας των εισοδημάτων των Ελλήνων πολιτών κάθε κοινωνικού στρώματος, κυριολεκτικά ολόκληρου του ελληνικού λαού, από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Αντί να πουν π.χ. ότι επιβάλλουν συντελεστή φορολογίας εισοδήματος 50% ή 70% στους Έλληνες, τα μέλη της κυβέρνησης Παπανδρέου και η κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος εφευρίσκουν διαρκώς νέους φόρους που τους επιβάλλουν αρπακτικά και σωρευτικά στον ελληνικό πληθυσμό, όπως έκαναν οι Τούρκοι επί Τουρκοκρατίας - ό,τι χρειάζονταν το άρπαζαν από τους υπόδουλους υπηκόους τους.

Ακόμη και όποιος εθελοτυφλούσε για πολιτικούς λόγους αντιλαμβάνεται πλέον ότι η ουσία της ασκούμενης πολιτικής από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την ΕΕ και το ΔΝΤ συνίσταται στην "κινεζοποίηση" της Ελλάδας. Αποσκοπεί στην οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων, στη βίαιη πτώση των μισθών και των συντάξεων στο μισό ή και λιγότερο, προκειμένου η χώρα να καταστεί ελκυστική σε ξένους επενδυτές με αποικιακούς όρους. Να έρχεται επίσης εδώ ο σημερινός "μπατιροτουρίστας" Γερμανός συνταξιούχος και με ένα χιλιάρικο να περνάει έναν μήνα σαν πασάς, όπως τις δεκαετίες του 1960 ή του 1970.

Τα υπόλοιπα, περί δήθεν αποκατάστασης της ισορροπίας των δημοσιονομικών μεγεθών, είναι παραμύθια για κατανάλωση των αφελών. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως όσο αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στα 35 ολόκληρα χρόνια που κύλησαν από τη μεταπολίτευση του 1974 ως το 2009, τόσο θα αυξηθεί στα? 3 (!!!) χρόνια της διακυβέρνησης Παπανδρέου υπό καθεστώς Μνημονίου, που υποτίθεται ότι μας επιβλήθηκε για να λύσει το πρόβλημα πρώτα πρώτα του χρέους!

Δεν πρόκειται ούτε για αστοχία ούτε για λάθος συνταγή. Η συνταγή είναι απολύτως σωστή, μόνο που έχει τον εντελώς αντίθετο στόχο από τον διακηρυσσόμενο: αποσκοπεί ακριβώς στη χρεοκοπία της Ελλάδας, στο πλαίσιο όμως όρων που επιβάλλουν οι Γερμανοί. Τόσο η πορεία προς τη χρεοκοπία όσο και αυτή καθαυτή η συντεταγμένη χρεοκοπία που θα επιβάλει το Βερολίνο αξιοποιούνται και θα αξιοποιηθούν από την κυβέρνηση Παπανδρέου για να επιταχυνθεί και να διευκολυνθεί η καταβαράθρωση των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων.

Με τέτοια γραμμή, μόνο αν ήθελε να αυτοκτονήσει πολιτικά ο πρωθυπουργός θα προχωρούσε στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Η εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι απολύτως βέβαιη. Όσο κι αν μπορεί ο καθένας να ισχυριστεί βάσιμα ότι όσο περνάει ο καιρός και συνεχίζεται αυτή η πολιτική η ήττα του ΠΑΣΟΚ ενδέχεται να προσλάβει διαστάσεις διαλυτικής πανωλεθρίας και παράλληλα η ΝΔ να διεκδικήσει με αξιώσεις κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, υπάρχει πάντα ο αντίλογος. Η ζωή είναι απρόβλεπτη.

Πολλά μπορούν να συμβούν και να αλλάξουν εκ βάθρων τους εκλογικούς συσχετισμούς και την εκλογική συμπεριφορά του πληθυσμού - ιδίως κάποια εθνική συμφορά, π.χ. με την Τουρκία, θεωρητικά μιλώντας.

Η ελπίδα (της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στην προκειμένη περίπτωση) πάντα πεθαίνει τελευταία και πολύ λογικά από τη σκοπιά του ο Γ. Παπανδρέου επιθυμεί να εξαντλήσει πάση θυσία ολόκληρη την τετραετία για την οποία εξελέγη, ασχέτως αν κάνει τα εντελώς αντίθετα από όσα υποσχέθηκε.

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Μάταιη αναζήτηση θυμάτων-κορόιδων.
Άκρως αποκαλυπτικός και ειλικρινέστατος ήταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας προ ημερών στον ραδιοσταθμό Αθήνα 9,84: "Σε συνθήκες κρίσης, βλέπω ως προοπτική τη λύση της συστράτευσης περισσότερων πολιτικών δυνάμεων... Εάν αυτό καταστεί δυνατόν με τη ΝΔ, εγώ θα το καλοδεχόμουν. Ναι στη συγκυβέρνηση!" δήλωσε, προσθέτοντας αμέσως: "Αλλά εκλογές για να έρθει κάποιος άλλος... όχι, δεν επιθυμώ και θα προτιμούσα να εξαντληθεί η τετραετία"! Σε απλά ελληνικά, ο Θ. Πάγκαλος λέει: Βεβαίως ναι στη συγκυβέρνηση, αν η ΝΔ πάσχει από τέτοιον πολιτικό κρετινισμό ώστε να θέλει να αναλάβει κι αυτή πολιτικές ευθύνες για την πολιτική της κυβέρνησης, αλλά φυσικά δεν είναι το ΠΑΣΟΚ τόσο ηλίθιο ώστε να της παραδώσει την εξουσία από μόνο του μέσω εκλογών!
γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

από το Έθνος

Όταν η προπαγάνδα αποτυπώνεται στα γκάλοπ

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά τη θερινή ραστώνη δεν μας έκαναν σοφότερους. Αν εξαιρέσουμε την μεγάλη απόκλιση – όσον αφορά στη διαφορά μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων – που εμφανίζει η μία από τις τρεις εταιρίες σε σχέση με τα ευρήματα των άλλων δύο, τα πράγματα βρίσκονται εκεί που τα αφήσαμε πριν από το καλοκαίρι.

Το μόνο καινούργιο στοιχείο είναι αυτό της (μεθοδευόμενης) συγκυβέρνησης.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και η Νέα Δημοκρατία προηγείται, έχοντας διευρύνει μεν τη διαφορά της, αλλά χωρίς να εμφανίζει τάση αυτοδυναμίας.

Τα ποσοστά της αδιευκρίνιστης ψήφου παραμένουν υψηλά – το ίδιο και αυτά της αποχής.

Δεν βγαίνουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα; Μα και βέβαια. Το πρώτο είναι πως... οι εκλογές βρίσκονται προ των πυλών. Με το ένα κόμμα λίγο κάτω από το 20% και το άλλο λίγο πάνω από το 20%, είναι η κατάλληλη ώρα για να γίνουν οι εκλογές, προκειμένου να προκύψει συγκυβέρνηση, ώστε να γίνουν οι αλλαγές.

Με τις λεπτομέρειες δεν είναι εύκολο να ασχοληθούμε, καθώς όλα δείχνουν πως κατάφεραν να τον αποδιοργανώσουν τον λαό.

Αν εξαιρέσουμε την δημοσκόπηση της ΚΑΠΑ Research που εμφανίζει τον κόσμο, σε ποσοστό 56,2%, να επιθυμεί να εξαντλήσει την τετραετία η κυβέρνηση (!), η ιδέα της συγκυβέρνησης – κατάλληλα προπαγανδισμένης - κερδίζει έδαφος.

Από την άλλη πλευρά, ο κόσμος εξακολουθεί να δηλώνει πως δεν επιθυμεί εκλογές (σε ποσοστό 67% κατά την δημοσκόπηση της ALCO).

Μάλιστα, όπως προκύπτει από την δημοσκόπηση της MRB το 56,4% δέχεται την συγκυβέρνηση μετά από εκλογές, ενώ το 52,1% τάσσονται υπέρ της συγκυβέρνησης χωρίς εκλογές. Η πρόσθεση δεν βγαίνει, αλλά προφανώς απαντήθηκαν δύο διακριτά ερωτήματα από τους ίδιους ανθρώπους.

Προκύπτει, λοιπόν, ότι η πλύση εγκεφάλου πήγε καλά, αφού παραπάνω από τους μισούς Έλληνες θεωρούν ότι δεν χρειάζεται να ερωτώνται σχετικά με το ποιοι θα σχηματίζουν κυβέρνηση σ’ αυτή τη χώρα.

Και το λένε αυτό, την ίδια ώρα που πιστεύουν πως το ακολουθούμενο πρόγραμμα (Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο κλπ) δεν οδηγεί πουθενά, είναι αποτυχημένο – αλλά και σ’ αυτήν την περίπτωση δεν τους ρώτησε κανείς.

Και την ίδια ώρα (στην έρευνα της MRB) θέλουν η κυβέρνηση να προχωρήσει και να εφαρμόσει τα μέτρα – που προβλέπουν μνημόνιο και μεσοπρόθεσμο με τα οποία… διαφωνούν!

Μοιρασμένοι είναι οι Έλληνες και σχετικά με το αν είναι θετικές ή όχι οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου.

Εντάξει, αλλά με βάση ποια ενημέρωση απαντούν; Με βάση την επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα, φυσικά. Ουδείς φαντάζεται ότι οι Έλληνες διάβασαν το κείμενο. Διότι το κείμενο (δύο κείμενα, για την ακρίβεια) προβλέπει και τις εγγυήσεις που ζητούν τώρα οι Φιλανδοί.

Αν γνώριζαν οι Έλληνες πως οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου περιλαμβάνουν τις εγγυήσεις, θα βρισκόταν έστω και ένας ο οποίος να συμφωνούσε με αυτές;

Επομένως, επί ποίου θέματος κλήθηκαν να απαντήσουν – και μάλιστα χωρίς να υπάρχει στο ερωτηματολόγιο το θέμα των εγγυήσεων, αν και αυτό είναι που κυρίως μας απασχολεί από τις 16 Αυγούστου;

Με λίγα λόγια, συμπέρασμα δεν βγαίνει. Η χώρα πηγαίνει στα κουτουρού. Το μόνο βέβαιο είναι πως οι Έλληνες όχι μόνο δεν βλέπουν φως στο τέρμα του τούνελ, αλλά είναι σίγουροι πως το τρένο τους έχει πατήσει.

Προκύπτει επίσης και μια ακόμη βεβαιότητα: Ότι η ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί έχει επιτείνει την σύγχυση και πλέον όλα έχουν πάρει μια μοιραία τροπή.

Με δεδομένο ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει, στήνεται το επόμενο σκηνικό, αυτό της συγκυβέρνησης, που πάντως – ό,τι κι’ αν εμφανίζουν οι δημοσκοπήσεις – δεν μπορεί να προκύψει χωρίς εκλογές, διότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε εκτροπή.

Οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας που δεν θα ήταν προϊόν της βούλησης του λαού, θα οδηγείτο αμέσως σε πτώση, μετά από μεγάλη κοινωνική αναταραχή, καθώς θα επιδίωκε να επιβάλει μέτρα χωρίς να έχει νωπή εντολή.

Επομένως, συγκυβέρνηση μπορεί να υπάρξει (αρκεί οι συγκυβερνήτες να μην χρησιμοποιήσουν τους ίδιους άχρηστους και άσχετους – ο καθένας τους δικούς του), αλλά αφού ο λαός δώσει με την ψήφο του αυτή την εντολή.

Είναι απλό και ας μην επιχειρηθεί. Κατάφεραν να κάνουν τον λαό να χάσει τον προσανατολισμό του και να μην μπορεί να σκεφθεί επαγωγικά. Ας μην τον οδηγήσουν και στον εμφύλιο!

Υ.Γ. Αν χρησιμοποιήσουν τους ίδιους άχρηστους και άσχετους (βάλε τον τάδε να βάλω τον δείνα), και η συγκυβέρνηση που θα έχει προκύψει από εκλογές θα πέσει με μεγάλο πάταγο, οπότε η χώρα θα βρεθεί επίσης σε συνθήκες κοινωνικής αναταραχής. Διότι μπορεί ο λαός να λέει τώρα ότι δεν θέλει εκλογές και συμφωνεί με την συγκυβέρνηση, αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε πως θα βρεθούν κάποιοι οι οποίοι θα παραπέμπουν στα… γκάλοπ όταν η χώρα θα βυθιστεί στο πηγάδι του εμφυλίου.
γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από την Ελεύθερη Ζώνη

Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει

Και για όσους δεν κατάλαβαν, από την πολλή συναίνεση δεν ανοίγουν τα πανεπιστήμια!

Η θριαμβολογία για την συναινετική υπερψήφιση του νόμου για την παιδεία – ο οποίος είχε ξαναψηφιστεί επί Νέας Δημοκρατίας και ουδέποτε εφαρμόστηκε – ανήκει κιόλας στο παρελθόν, κείτεται ποδοπατημένη από τις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις στα ανά την Ελλάδα πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Αποτελεί την απτή απόδειξη της απόστασης που χωρίζει την πολιτική θεωρία από την πραγματική ζωή.

Και κυρίως, αποτελεί την απόδειξη του... πολιτικού επαρχιωτισμού που ταλανίζει την Ελλάδα και κάνει μεγαλοπρεπή προβολή του εαυτού του μέσα από κούφια λόγια και επικοινωνιακές στρατηγικές.

Η προπαγάνδα εξυπηρετεί και εξυπηρετείται, τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από τα αιώνια κλισέ: Ψηφίζουν κάτι από κοινού κάποια κόμματα στη Βουλή; Ε, τότε έχουν συμφωνήσει σε όλα. Και στο μέλλον μπορεί να συμφωνήσουν σε πολύ περισσότερα.

Δεν ψηφίζουν κάποιοι βουλευτές μια νομοθετική πρόταση του κόμματός του; Αν είναι λίγοι, διαγράφονται και η υπόθεση τελειώνει εδώ. Αν είναι πολλοί, πέφτει η κυβέρνηση.

Συμφωνούν δεν συμφωνούν, οι βουλευτές του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος πρέπει να υποκύψουν στα κελεύσματα των αποφάσεων του υπουργικού συμβουλίου και διαφόρων μελών κάποιας παρέας που ξαφνικά έγιναν υπουργοί.

Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει. Έ, αφού πετάει ο γάιδαρος, γιατί να μην πετάξει και ο ΦΠΑ;

Δεν συνέβη το ίδιο στην Κύπρο. Πέρασε απαρατήρητο, αλλά την προηγούμενη εβδομάδα, η κυπριακή Βουλή ψήφισε το πρώτο πακέτο μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης, αλλά όχι και την πρόταση του υπουργείου των Οικονομικών για την αύξηση του ΦΠΑ!

Το πρώτο πακέτο μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης ψηφίστηκε από την κυπριακή Βουλή, όχι όμως και η αύξηση του ΦΠΑ.

Προβληματίστηκε το κυπριακό υπουργείο των Οικονομικών, αλλά ως εκεί. Δήλωσε πως θα ξαναφέρει προς ψήφιση την αύξηση του ΦΠΑ και τέλος. Κανένας από τους γνωστούς ελλαδίτικους θεατρινισμούς. Κανένας από τους γνωστούς Ελλαδίτικους πολιτικούς εκβιασμούς.

Υπάρχει και καλύτερο: Η τροπολογία για την καταβολή μόνιμης συνταξιοδοτικής εισφοράς των υπαλλήλων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα ύψους 3% αντί 2,5%, ποσοστό που είχαν συμφωνήσει οι συντεχνίες με τον υπουργό Οικονομικών, πέρασε χωρίς τις ψήφους του κυβερνώντος κόμματος, του ΑΚΕΛ.

Την ψήφισαν μόνο οι βουλευτές του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ και την καταψήφισαν οι 25 βουλευτές του ΑΚΕΛ, της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων.

Έπεσε καμιά κυβέρνηση στην Κύπρο, επειδή οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος απέρριψαν την πρόταση του υπουργού τους και μετά πήγαν και ψήφισαν την πρόταση της αντιπολίτευσης;

Γιατί συνέβη και αυτό: Το ΔΗΚΟ κατέθεσε τροπολογία για μείωση της έκτακτης κλιμακωτής μισθολογικής εισφοράς, από τρία σε δύο χρόνια και υπέρ της τροπολογίας του (παρά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση) ψήφισαν οι 19 βουλευτές του ΑΚΕΛ!

Από όσο γνωρίζω, στην Κύπρο δεν ξέσπασε καμιά συζήτηση περί συναίνεσης, συγκυβέρνησης (που μόλις κατέρρευσε), επανασυγκόλλησης των πρώην εταίρων, υπόγειων διαδρομών και ύποπτων συνεργασιών.

Φωνές και φανφάρες περί συναινέσεων και συγκρούσεων μόνο στο επαρχιώτικο Ελλαδίτικο πολιτικό σύστημα υπάρχουν.

Και στο μεταξύ, οι όμορφες συναινέσεις, όμορφα καίγονται…
γράφει η Σοφία Βούλτεψη

από το Ελεύθερη Ζώνη

Προφήτης, ρυθμιστής ή «λαγός»;

Δεν χρειάζεται να 'σαι ιδιοφυΐα για να αντιληφθείς ότι κάτι συμβαίνει με το κόμμα του Καρατζαφέρη, διαδραματίζει ένα περίεργο ρόλο στην Ελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Με μια απλή αλλά προσεκτική παρατήρηση των όσων κατά καιρούς λέει ο Γιώργος Καρατζαφέρης σαν Πυθία καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Τα τελευταία δύο χρόνια και ιδιαίτερα μετά την... υπογραφή του μνημονίου οι προτάσεις του Καρατζαφέρη πέφτουν σαν κεραυνοί εν αιθρία προκαλώντας έκπληξη στους πολίτες αλλά μετά λίγο καιρό οι προτάσεις αυτές γίνονται δεκτές και υλοποιούνται απ’ την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και επιπλέον στηρίζονται απ’ τη ΝΔ και το νεοσυσταθέν ΔΗ.ΣΥ.

Το όλο σκηνικό μας δίνει την εντύπωση ότι τους σέρνει απ’ τη «μύτη».
Το πολιτικό σύστημα λειτουργεί σαν εντολολήπτης του Καρατζαφέρη και φυσικά θα οδηγηθούν οι κομματικές δυνάμεις σε συγκυβέρνηση όπως «προστάζει» ο Καρατζαφέρης.

Αυτό θα είχε ήδη γίνει αλλά η ΝΔ το θέλει μετά τις εκλογές γιατί πιστεύει ότι θα είναι πρώτο κόμμα και θα έχει το πάνω χέρι.
Η εφαρμογή του καταστροφικού μνημονίου και του ξεπουλήματος της χώρας μέσω του μεσοπρόθεσμου μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, πρωτεύει η εξουσιαστική «καρέκλα».
Το να εξουσιάζεις έχει σημασία έστω και αν πρόκειται για κατεστραμμένη χώρα.

Εδώ μπαίνει και το ερώτημα.
Οι πολιτικές προτάσεις που σαν πυροτεχνήματα παρουσιάζονται είναι προϊόντα πολιτικής επεξεργασίας του κόμματος ΛΑΟΣ και των στελεχών του ή είναι δοτές προτάσεις του συστήματος και ο Καρατζαφέρης και το κόμμα του απλώς τις παρουσιάζουν;

Μήπως αυτά που δεν τολμούν να πουν τα κόμματα εξουσίας φοβούμενα το λεγόμενο πολιτικό κόστος τα λέει ο Καρατζαφέρης σαν εκφωνητής;
Μήπως οι προτάσεις Καρατζαφέρη έχουν χαλκευτεί στα χαλκεία του συστήματος και το ΛΑΟΣ χρησιμοποιείται σαν «λαγός» που προλειαίνει το κλίμα για να υλοποιηθούν αργότερα σαν ύστατες λύσεις;
Φυσικά αποδεικτικά στοιχεία του τι ακριβώς συμβαίνει δεν υπάρχουν και ούτε θα μπορούσαν ποτέ να υπάρξουν, αυτές οι δουλειές γίνονται πάντα κάτω απ’ το τραπέζι, αν φυσικά γίνονται.

Όμως ο περίεργος «έρωτας» ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ είναι δυσεξήγητος.
Αποκορύφωμα των όσων περιγράφω αποτελεί η παλαιότερη πρόταση του Καρατζαφέρη για επαναπατρισμό των καταθέσεων των Ελλήνων στην Ελβετία και αλλού χωρίς προϋποθέσεις και φορολόγηση.
Η πρόταση αυτή όταν έγινε δημιούργησε οξύτατες αντιδράσεις με σκεπτικά ότι τα χρήματα ήταν «μαύρα», ή προϊόντα φοροδιαφυγής ή προϊόντα εγκληματικών πράξεων και φυσικά δεν μπορούσε το Ελληνικό κράτος να τα νομιμοποιήσει.

Τελικά πληροφορηθήκαμε ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται με τις προτάσεις Καρατζαφέρη για τον επαναπατρισμό των κεφαλαίων νομιμοποιώντας τα και μάλιστα αφορολόγητα (ή για τους τύπους με μηδαμινή φορολόγηση) αν χρησιμοποιηθούν σε κάποιους τομείς της οικονομίας.
Οι ενστάσεις για νομιμοποίηση παράνομου χρήματος πάνε περίπατο.
Δεν είναι περίεργο αυτή την πρόταση Καρατζαφέρη που τόσο πολύ επικρίθηκε σήμερα να σκέφτονται να την πραγματοποιήσουν;
Απλά ρωτάω δεν είναι περίεργο;

Αν αναρωτηθεί κανείς ποιοι έχουν αυτές τις καταθέσεις μπορεί να οδηγηθεί το συμπέρασμα ότι ο Καρατζαφέρης και το ΛΑΟΣ λειτούργησαν σαν «λαγοί» δίνοντας την ευκαιρία στο οικονομικοπολιτικό σύστημα να νομιμοποιήσει τα όσα παράνομα και κλεμμένα έχει σε καταθέσεις στην Ελβετία και αλλού.
Εγώ απλά ρωτάω, δεν είναι περίεργο;;;
γράφει ο Κλεισθένης

από το Ιδεοχώρος

Ψήνεται συγκυβέρνηση...

Τελευταία όλο και πυκνώνουν τα σημάδια που μαρτυρούν ότι τελικά θα πάμε σε συγκυβέρνηση. Απανωτές δηλώσεις και συνεντεύξεις διαφόρων στελεχών απ’ όλα τα κόμματα, τείνουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο λόγος για τον οποίο θα γίνει συγκυβέρνηση είναι απλός. Το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι πραγματικό αλλά είναι θεατρικό. Δηλαδή δεν εκφράζει πραγματικές πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ των κομμάτων που να έχουν αφετηρία κοινωνικές συγκρούσεις. Το πολιτικό μας σύστημα έχει καταφέρει να δρα αυτόνομα, έξω και... πέρα από τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και αντί να ασχοληθεί με την επίλυση των κοινωνικών αναγκών, που θα το πρόσδενε στην κοινωνία, το αποφεύγει, ικανοποιώντας τις διάφορες κοινωνικές ομάδες, μέσα από τα δίκτυα εκλογικής πελατείας και πολιτικής πατρωνίας, βασιζόμενο στα δανεικά. Αυτή η αυτονομία είναι ο βασικός λόγος του μη κοινωνικού ελέγχου και της ως εκ τούτου κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, σε αγαστή συνεργασία μεταξύ πολιτικού συστήματος και των κρατικοδίαιτων οικονομικών πατρώνων του.

Όμως η θεατρική αυτή αντιπαράθεση αγγίζει τα όριά της, γιατί αρχίζουν να αναφύονται έντονα κοινωνικά προβλήματα που προοιωνίζουν λαϊκή εξέγερση. Η επίσημη χρεοκοπία είναι ήδη προ των πυλών. Μια δόση να μην δοθεί και όλα τελείωσαν. Οι θεατρικές κορώνες μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ άρχισαν να μην αποδίδουν και η μεταξύ τους αυτοαθώωση για τα πολιτικά αμαρτήματα του παρελθόντος ξεσηκώνουν την κοινωνία πιο πολύ.

Εκείνο λοιπόν που προέχει για τους παλαιοκομματικούς επαγγελματίες πολιτικούς είναι η διάσωση της οικογενειακής τους επιχείρησής. Δηλαδή η διάσωση του σάπιου και διεφθαρμένου οικογενειοκρατικού πολιτικού συστήματος που θα διασώσει και το κρατικοδίαιτο οικονομικό καθεστώς των πατρώνων τους. Και ο μόνος τελικός τρόπος διάσωσης (αν εξαιρέσουμε μια εθνική κρίση) είναι η συγκυβέρνηση.

Αυτό όμως μοιραία θα είναι και το τέλος αυτού του πολιτικού συστήματος και το ξέρουν.

από το προεδρική δημοκρατία

Μην έχετε καμιά αμφιβολία η συγκυβέρνηση πλησιάζει

Εκτός από τον Καραμανλή, οι υπερατλαντικοί αμερικανοσκοταδοσκατόψυχοι σύμμαχοί μας παρακολουθούσαν τον τότε διοικητής της ΕΥΠ, τον αρχηγός της αστυνομίας, υπουργούς και δεκάδες πολίτες!!!

Τα ΜΜ"Ε" με τους Ψυχαρο - παπαχελαδο - τρεμο - ντερμπεντέρηδες, τους Μπάμπηδες, τους Κώνστηδες και τα άλλα αγράμματα εφημεριδοτηλεοπτικά σκύβαλα αφοδεύανε λάσπη, σκάνδαλα και τρόμο στις οθόνες της τηλεοράσεως και στις σελίδες των εφημερίδων…

Η Ελλάδα καιγόταν απ’ άκρη σ’ άκρη. Το σκηνικό της κατάρρευσης απαιτούσε φωτιές και στάχτες…

Τα φανερά και κρυφά Τατουλοτζιμάνια της ΝΔ κρατούσαν απ’ τα... παπάρια τον ανήμπορο και παρατημένο πρωθυπουργό από εχθρούς, φίλους, υπουργούς, δελφίνους, βουλευτές, διορισμένους και αδιόριστους…

Η ματαιόδοξος κυρία έριχνε τα μπετά του κατά φαντασίαν της «Μητσοτάκειου Μέλαθρου»…

Και οι κάτωθεν του τραπεζίου συζητήσεις με «παράγοντες», «τραπεζίτες», «νταβατζήδες», «πολιτικούς αντιπάλους» έδιναν και έπαιρνα «δι εν υπουργείον, μιαν καλύβην εις την Εκάλην και ένα εξοχικό εις την Πάρον».

Ο μέχρι προ τινος Γιωργάκης που μετατρέπονταν αργά, αλλά σταθερά σε Γιώργο, έχοντας στην τσέπη την άνετη εκλογική πλειοψηφία που του προετοίμασαν, είχε αρχίσει, κοιμωμένης και εν μέρει συμβάλλουσας της κεντροδεξιάς παράταξης, νωρίς-νωρίς τις προκαταρκτικές συζητήσεις με το ΔΝΤ και σύμπαν το Γαλλογερμανοαμερικανικό τοκογλυφικό σκυλολόι «ίνα συντόμως τεθεί κλήρος επί των εναπομεινάντων ιματίων της πολυπάθου ημών Πατρίδος».

Και φτάσαμε εις την σήμερον… ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΠΑΤΡΙΣ, ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΩΣ ΕΧΕΙ, ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΡΟΕΧΕΙ… ως λέγει παλαιόν, πλην πάντα επίκαιρο, χαρρυκλύννειον άσμάτιο.

Και φτάσαμε εις την σήμερον… Με μια υπό κατοχή Πατρίδα και με τα υπάρχοντα του Ελληνικού λαού στο σφυρί για ένα κομμάτι χρέους που ουδέποτε ελέγξαμε…
Για ένα κομμάτι χρέους που μας είπανε ότι έχουμε και που πρέπει να πουληθούμε για να ξεχρεώσουμε!!!

Πρώτος ρουφιανομεσάζων, εγγυητής των πράξεων παραχώρησης, ο μπαφογιώργος της Μαργαρίτας, το καμάρι των Τσάντ και της παγκόσμιας διακυβέρνησης και ξωπίσω του τα 151 μόμολα της σοσιαλιστικής σαρκοφάγου…

Συμβάλλοντες εις το θεάρεστο έργο της σωτηρίας της Πατρίδος τα οξυδωμένα Καρατζαφερομπακογιάννεια εξαπτέρυγα, οι επί χρήμασι εκδιδόμενοι πανεπιστημιακοί εκσυγχρονιστοσημιτικής και γκρουπουσκουλονεοαριστεροκουλτουρικής προέλευσης και σύμπαν το εξέχων δημοσιογραφικό αγλάισμα που κοσμεί τους καταλόγους pay roll της Αμερικανικής πρεσβείας και του Ιδρύματος Ford.

Και εκεί «στου ποταμού την άκρη» που λέει και το δημοτικό μας τραγούδι, ο κατά πολλούς «σωτήρας» της Πατρίδας Αντώνης Σαμαράς, που κατ’ εμέ ενώ θα «μπορούσε» δυστυχώς δε φαίνεται να το «επιθυμεί…».

Παγιδευμένος στο καλοστημένο δόκανο της «συναίνεσης» των ΜΜ"Ε" και εγκλωβισμένος στα παρωχημένα θεωρήματα των «λαμπρών παλικαριών» του κόμματός του, πιστών υπηρετών του γνωστού Νεοδημοκρατικού δόγματος «στην εξουσία να 'μαστε και μ' όποιον να 'ναι» δίνει, ανελπίστως, φιλί της ζωής στην ανθρωποφάγο κυβέρνηση του κατοχικού πρωθυπουργού και ανίκανος να συλλάβει το μέγα μήνυμα της πλήρους ανατροπής που εκπέμπει η λαϊκή οργή, οδεύει με μαθηματική ακρίβεια σε κατάκτηση μιας πρωθυπουργίας μισής, ίσως και λιγότερο της μισής, θητείας

ΚΡΙΜΑ…
γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

από το στο μυαλό του Χάρρυ Κλυνν

Α. Σαμαράς: “Δεν θα αμφισβητήσουμε εμείς τα όσα θα χρωστά η χώρα”

Σε συνέντευξή του που παραχώρησε στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς, υπεραμύνεται της ψήφισης του νομοσχεδίου για την Παιδεία που έφερε το ΠΑΣΟΚ με την αιτιολόγηση ότι πέτυχε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Μάλιστα πρόσθεσε ότι μπορεί να ψηφίσει στο μέλλον και άλλα νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ, αρκεί να έχει διάθεση το ΠΑΣΟΚ να δεχτεί κρίσιμες αλλαγές...

Όπως είπε χαρακτηριστικά «Η κοινωνία δεν ζητά πάση θυσία συναίνεση σε όλα, ούτε πάση θυσία ρήξη σε όλα. Ζητά καθαρές απόψεις, συνέπεια και ευθύνη».

Για το θέμα των σχέσεων της Ελλάδας με... τους δανειστές και για την περίπτωση της επαναδιαπραγμάτευσης λέει ότι «το κράτος έχει συνέχεια και η Ελλάδα έχει φιλότιμο. Συνεπώς δεν θα αμφισβητήσουμε εμείς τα όσα θα χρωστά η χώρα στους δανειστές της». Στο σημείο αυτό κάνει διάκριση μεταξύ του χρέους, το οποίο δεν αμφισβητεί και της πολιτικής που εφαρμόζεται και την οποία αμφισβητεί. Δηλαδή της πολιτικής του Μνημονίου και του Μεσοπροθέσμου, για τα οποία υπόσχεται επναδιαπραγμάτευση.

Σε ότι αφορά την προσεχή ομιλία του στην ΔΕΘ. Σημειώνει ότι το μήνυμα που θα περάσει είναι «ότι η Ελλάδα μπορεί να βγει ισχυρότερη από την κρίση».

Τέλος σε ότι αφορά το θέμα των εκλογών λέει ότι «Θέλω εκλογές αλλά δεν τις εκβιάζω».

από το προεδρική δημοκρατία