Αλήθεια ο κ. Σαμαράς με ποιόν θα... επαναδιαπραγματευθεί;

Ακούμε συνεχώς από τον κ. Σαμαρά ότι ο ίδιος θα προωθήσει το αίτημα της επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου. Πολύ καλά, ο ίδιος θέλει ένα άλλο μνημόνιο κι αυτό είναι ένα αίτημα που ηχεί ευχάριστα στα αυτιά όλων. Αλίμονο, ποιος ασθενής δεν θέλει ένα μαγικό φίλτρο για την δική του ασθένεια; Εμείς το θέλουμε, οι άλλοι το συζητάνε; Όχι! Αυτό είναι σαφές. Εκείνο που είναι ασαφές είναι τι θα έκανε ο κ. Σαμαράς μπροστά σε μία τέτοια κατάσταση...

Ο κ. Σαμαράς είχε πει από την αρχή το δικό του όχι στο «μνημόνιο». Είναι κάτι που πιθανότατα θα έκανε και ο κ. Παπανδρέου αν ήταν στην δική του θέση. Το δύσκολο δεν ήταν να πει κανείς το «όχι», αλλά να παρουσιάσει ένα επαρκές σχέδιο εξόδου από την κρίση. Κι η αλήθεια είναι ότι όσες φορές κι αν επιχείρησε ο κ. Σαμαράς να παρουσιάσει τα σχέδια του στους Ευρωπαίους της τρόικας ή στα αδελφικά του κόμματα στην Ευρώπη, δεν έχει τύχει και ιδιαίτερου ενθουσιασμού.

Πίσω από τις λέξεις κρύβονται σκληρές αλήθειες. Το να...επιμένει κάποιος σε επαναδιαπραγμάτευση, όταν οι άλλοι δεν το συζητούν καν, αυτό σημαίνει ότι η αμέσως επόμενη επιλογή που μένει είναι να σταματήσει να συζητά. Δηλαδή, επιστροφή στην δραχμή!

Δεν μπορούμε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο. Ότι ένα κόμμα που είναι ταγμένο στο πλευρό της ελεύθερης αγοράς θα έκανε ποτέ μία τέτοια επιλογή. Μόνο ως προβοκάτσια θα μπορούσαμε να εκλάβουμε τέτοιου είδους σενάρια.

Το πιο πιθανό που συμβαίνει είναι ότι ο κ. Σαμαράς και το επιτελείο του ετοιμάζονται για να αναλάβουν την εξουσία, καθώς περιμένουν ότι η κυβέρνηση θα πέσει ως ώριμο φρούτο. Αν πιστέψουμε, δηλαδή, ότι οι σχετικές δηλώσεις περί επαναδιαπραγμάτευσης είναι παράγωγο της αντιπολιτευτικής στρατηγικής της Νέας Δημοκρατίας, κάτι ανάλογο, δηλαδή, με το «λεφτά υπάρχουν» του κ. Παπανδρέου, τότε θα λέγαμε ότι οι άνθρωποι δεν έχουν διδαχτεί κάτι από την πρόσφατη ιστορική πορεία της χώρας. Αν τα εννοούν, αρχίζουμε να τρομάζουμε για όσα θα συμβούν για το... καλό μας.
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

από το capital

Διαβάστε... Γιατί κρύβεται και δεν κάνει αντιπολίτευση η ΝΔ;

Το πρώτο βήμα επιστροφής στη “νέα δραχμή”;

Το σενάριο εξόδου από το ευρώ εμφανίζεται πλέον όλο και πιο συχνά σαν μια από τις πιθανές συνέπειες της διελκυστίνδες στην οποία έχουμε περιέλθει.

Όλα αυτά εξαιτίας της άγνοιας και της αδυναμίας του παρασιτικού πελατειακού κράτους να υπερβεί τον εαυτό του και έστω την ύστατη στιγμή, εκμεταλλευόμενο την βοήθεια των εταίρων, να αλλάξει ρότα...

Οι πολιτικοί ταγοί της πελατειακής δημοκρατίας προτίμησαν να... «μπλοφάρουν», επιδιώκοντας να πάρουν τα λεφτά, όχι με αντάλλαγμα τις μεταρρυθμίσεις, αλλά την απειλή των συνεπειών μιας ελληνικής κατάρρευσης...

Δηλαδή, σαν να απειλεί κάποιος τους γείτονες πως αν απασφαλίσει την ισχυρή βόμβα που έχει στο σπίτι του, το ωστικό κύμα που θα ακολουθήσει την έκρηξη, θα κάνει ζημιές και στα υπόλοιπα κτίρια της γειτονιάς...

Η αντίληψη της «μπλόφας» έναντι των εταίρων εμπεριεχόταν στην κούφια αερολογία της στρατηγικής της δήθεν επαναδιαπραγμάτευσης των κομμάτων της αντιπολίτευσης και φαίνεται πως υιοθετήθηκε και από την κυβέρνηση σταδιακά από την Άνοιξη και μετά.

Το Der Spiegel φαίνεται ορθά είχε αναγγείλει, τον περασμένο Ιούνιο, πως ο τότε υπουργός οικονομικών είχε ζητήσει έκθεση για τις επιπτώσεις πιθανής αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ, σε μια προσπάθεια γνωστοποίησης στους εταίρους του επιχειρούμενου εκβιασμού.

Συνέπεια αυτής της αλλαγής πλεύσης ήταν το προ ημερών χαρτί της διακοπής των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, δήθεν για να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση σε υψηλό πολιτικό επίπεδο.

Από την μια πλευρά οι μεταρρυθμίσεις που είχαμε αναλάβει να κάνουμε είτε φαλκιδεύονταν με ρυθμίσεις που δεν άλλαζαν τίποτα, είτε δεν γίνονταν καθόλου. Ο εκβιασμός αποσκοπούσε να συνεχίσουν να μας τροφοδοτούν με τις δόσεις του δανείου και είχε σαν στόχο την διαιώνιση της ελληνικής παρασιτοκρατίας...

Μέχρι τη χρεοκοπία η παρασιτοκρατία απομυζούσε την ικανότητα της χώρας να δανείζεται από τις αγορές λόγω ευρώ. Στη συνέχεια, επιχειρήθηκε να απομυζήσει τον Ευρωπαίο φορολογούμενο, μέσω των δανείων της τρόικα, αλλά και μέσω της επιδίωξης του ευρωομολόγου χωρίς να προηγηθεί η μεταρρύθμιση πρώτα.

Φευ όμως, όλα τα ψέματα έχουν κοντά πόδια. Τα ψέματα στην οικονομία ακόμη περισσότερο καθώς έχουν να κάνουν με αριθμούς...

Σαν αποτέλεσμα, η «μπλόφα» βρήκε «τοίχο», οργή και άρνηση εκταμίευσης της έκτης δόσης. Τα «σαΐνια» της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν έχουν λάβει σοβαρά υπόψη τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης στην Ευρώπη και τις ενστάσεις εντός των κοινοβουλευτικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια.

Κρίνοντας από τη σπουδή των βασικών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να υπερασπιστούν το ευρώ, θεώρησαν πως μπορούν να εκβιάσουν μια παράταση των καλών ημερών για τους «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας» των συντεχνιών του δημοσίου και των επαγγελματικών συντεχνιών που συνιστούν την ραχοκοκαλιά των κομματικών τους μηχανισμών και των ψηφοφόρων τους.

Έτσι φτάσαμε στο σημείο να κινδυνεύει η εκταμίευση της έκτης δόσης, αλλά και η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, καθώς έχουν αυξηθεί οι φωνές που το θέτουν πλέον ευθέως.

Τα δυο αυτά ενδεχόμενα σημαίνουν σε γενικές γραμμές και με απλά λόγια τα εξής.

Αναβολή έκτης δόσης...
Η αναβολή εκταμίευσης της έκτης δόσης σημαίνει πως το ελληνικό κράτος τους επόμενους μήνες δεν θα έχει τη δυνατότητα να καταβάλει μισθούς, συντάξεις και άλλες κρατικές δαπάνες όπως π.χ. φάρμακα, θέρμανση στα σχολεία κλπ.

Τα «σαΐνια» της κομματοκρατίας που κυβερνάνε πριν μπλοφάρουν δεν είχαν προσέξει πως μέχρι το τέλος του χρόνου δεν έχουμε σοβαρές λήξεις ελληνικών ομολόγων και έτσι η δόση προοριζόταν για άλλες ανάγκες πέραν το δανειστών...

Τώρα αναζητούνται λύσεις έκδοσης «βεβαιώσεων οφειλών», σύμφωνα με τα ρεπορτάζ του κυριακάτικου τύπου, έναντι μισθών προς συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους. Κάτι τέτοιο θα έχει διττή σημασία.

Η "νέα δραχμή"...
Κατ’ αρχήν αποτελεί το πρώτο βήμα επιστροφής στη νέα δραχμή, η έξοδος από το ευρώ προς το παρόν δεν προβλέπεται νομικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει πολλά πράγματα, γιατί πολύ εύκολα μπορεί να μας επιβληθεί.

Αν η τρόικα και κυρίως η ΕΚΤ σταματήσουν να δίνουν ρευστότητα, η πρώτη μέσω του κράτους και η δεύτερη μέσω τραπεζών στην ελληνική οικονομία, θα έχουμε πλήρη παράλυση και φαινόμενα έλλειψης τροφίμων και καυσίμων.

Μοιραία και υπό το βάρος εκτάκτων συνθηκών, η όποια κυβέρνηση θα αποφασίσει να τυπώσει «κάτι» για να συνεχιστούν υποτυπωδώς οι συναλλαγές και στοιχειωδώς η οικονομική δραστηριότητα.

«Οι βεβαιώσεις οφειλών» του κράτους προς τους δημόσιους υπαλλήλους αποτελούν το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.

Τι άλλο είναι το χρήμα από ένα κομμάτι χαρτί που βεβαιώνει πως ο κομιστής δικαιούται την αξία ανταλλαγής ή αποταμίευσης που αναγράφεται πάνω;...

Δεν είναι μονόδρομος...
Η εξέλιξη αυτή όμως δεν αποτελεί ακόμη ανεπίστρεπτη διαδικασία εξόδου από το ευρώ και γι’ αυτό ίσως αποδειχτεί εξέλιξη με θετικές συνέπειες.

Θα έχει θετικές συνέπειες γιατί μια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης με ευήκοα ώτα στο λαϊκισμό των μαγικών οικονομικών λύσεων θα βιώσει την αξία των λόγων όσων υποστηρίζουν πως σημασία έχει να συνεχίζεις να παίρνεις το μισθό που έπαιρνες και να διατηρείς τα κεκτημένα και ας είναι και σε δραχμές.

Με απλά λόγια, οι «βεβαιώσεις οφειλών» του χρεοκοπημένου δημοσίου θα έχουν μικρή ή δεν θα έχουν καμιά αξία ανταλλαγής, όπως θα συνέβαινε επί μακρόν και με μια πιθανή «νέα δραχμή» μιας παρασιτικής και χρεοκοπημένης οικονομίας...

Με αυτή την έννοια, τι αξία έχει μια άδεια ταξί ή φαρμακοποιού ή συμβολαιογράφου σε έστω περίκλειστο και προστατευμένο επάγγελμα, όταν δεν θα υπάρχει αντικείμενο προνομιακής εκμετάλλευσης...

Με απλά λόγια, συμφέρει να έχεις επαγγελματική άδεια με μικρότερα περιθώρια κέρδους λόγω ανοιχτού περιβάλλοντος και ανταγωνισμού σε μια οικονομία που θα καταφέρνει πάλι να παράγει εισοδήματα και πλούτο σε ένα νόμισμα σταθερό με ανταλλακτική αξία στο εξωτερικό...
Παρά προνόμια σε μια νεκρή οικονομία...
γράφει ο Κ. Στούπας

από το capital

Τα τρία εναλλακτικά σενάρια για την Ελλάδα και η θεραπεία-σοκ!

Τρία φαίνεται ότι είναι τα εναλλακτικά σενάρια για την μαστιζόμενη από την χειρότερη κρίση στην ιστορία της ελληνική οικονομία.

Σενάριο πρώτο – Πιθανότητα επιβεβαίωσης 75%

Να υπάρξει ένα επιθετικό haircut στα ομόλογα 50% με 60% με ταυτόχρονη κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών.
Να σημειωθεί ότι έως τώρα το haircut 21% δεν είναι επαρκές να αντιμετωπίσει το δισεπίλυτο ελληνικό πρόβλημα όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι το ελληνικό χρέος πρέπει να υποστεί ένα haircut 50% με 60%.
Αυτό συνεπάγεται για τις ελληνικές τράπεζες επιπλέον 10 δις ευρώ κεφαλαιακές απώλειες.
Ήδη έχουν καταγράφει 4,8 δις ευρώ κεφαλαιακές ζημίες άρα σωρευτικά 15 δις ευρώ κεφαλαιακές ζημίες.
Σε αυτή την περίπτωση οι τράπεζες υποχρεωτικά θα...στραφούν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με στόχο να καλύψουν τις κεφαλαιακές τους ανάγκες οι οποίες θα αυξηθούν και λόγω της Blackrock.
Οι τράπεζες θα χρειαστούν μετά βεβαιότητας το ΤΧΣ αν υπάρξει και νέο haircut.
Το σενάριο αυτό έχει πιθανότητα επιβεβαίωσης 70%. Με βάση αυτό το σενάριο το βάρος το επωμίζονται οι επενδυτές και έμμεσα οι φορολογούμενοι μέσω των χρημάτων του ΤΧΣ.
Η λύση αυτή πρέπει να συνοδευτεί με σημαντικά νέα μέτρα από την κυβέρνηση ειδικά στην διαχείριση των δημόσιων οικονομικών.

Σενάριο δεύτερο – πιθανότητα επιβεβαίωσης 20%

Ήδη σε ευρωπαϊκούς κύκλους έχει εξεταστεί μια λύση που επιτρέπει σε καταχρεωμένες χώρες όπως η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ αλλά σε ένα δεύτερο ευρώ β΄ κατηγορίας.
Σε αυτό το ευρώ οι χώρες που θα ενταχθούν θα έχουν την δυνατότητα υποτίμησης έως 20% με 30%.
Η εξέλιξη αυτή όμως ενέχει τεράστιους κινδύνους για το ευρώ και την συνοχή της ΕΕ.
Μια τέτοια λύση μπορεί να διατηρεί την Ελλάδα στο ευρώ αλλά σε κάθε περίπτωση η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων θα είναι γεγονός.
Το πολιτικό ρίσκο είναι τεράστιο.
Πιθανότητα επιβεβαίωσης 20%

Σενάριο τρίτο- πιθανότητα επιβεβαίωσης 5%

Η Ελλάδα βγαίνει για 3-4 χρόνια από την ζώνη του ευρώ και επανέρχεται στην δραχμή.
Το σενάριο αυτό στηρίζεται στην λογική ότι η Ευρώπη καθηλώνεται από τις αδύναμες χώρες. Οι αδύναμοι κρίκοι πρέπει να φύγουν ώστε η Ευρώπη να πάει μπροστά.
Το σενάριο αυτό έχει το πλεονέκτημα το βραχυχρόνιο πλεονέκτημα ότι με την μεγάλη υποτίμηση η Ελλάδα θα μπορέσει να διαχειριστεί το χρέος της.
Όμως θα έχει καταστροφικές συνέπειες για την μεσοπρόθεσμη πορεία της χώρας.
Η έλευση της δραχμής θα αποτελέσει ένα ιστορικό λάθος άνευ προηγουμένου που θα μας στιγματίσει στο μέλλον ανεξίτηλα.
Η επιστροφή στην δραχμή είναι 100000000% λάθος χωρίς καμία αμφιβολία.
γράφει ο Πέτρος Λεωτσάκος

από το bankingnews

Το φάντασμα της δραχμής στον δρόμο του επαναπατρισμού...

Τα σενάρια επιστροφής στην δραχμή έρχονται και φτάνουν κατά κύματα. Σαν αγριεμένη θάλασσα μας μαστιγώνει η κρίση και απειλεί να συμπαρασύρει στα βάθη της όποιο κατασκεύασμα γλύφει τις ακτές. Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα. Οι σκοτεινές νύκτες περνούν δύσκολα και οι ώρες μέχρι να φτάσει το επόμενο ξημέρωμα μοιάζουν ατελείωτες...

Θα μπορούσε να είναι απλά και μόνο ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ένα θρίλερ, όπως τόσα και τόσα άλλα που σερβίρονται καθημερινά από τους μετρ του τρόμου. Εδώ όμως δεν μιλάμε για... την βιομηχανία της διασκέδασης, ακόμη και στην πιο αρρωστημένη της μορφή, αλλά για την ζωή εκατομμυρίων πραγματικών ανθρώπων.

Υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που θα ήθελαν να δουν την Ελλάδα να εγκαταλείπει την ζώνη του ευρώ και να επιστρέφει στο εθνικό της νόμισμα. Άλλοι από ιδεολογική διαστροφή, άλλοι από βλακεία και άλλοι για να αγοράσουν τσάμπα ό,τι τους έχει γυαλίσει στο μάτι...

Τι πιθανότητες υπάρχουν για να επιστρέψουμε στην δραχμή; Αν εξετάσει κανείς το θέμα με ψυχρή λογική θα δει ότι οι πιθανότητες είναι λίγες. Αν στη ζυγαριά συνυπολογίσει το γεγονός ότι επί δύο ολόκληρα χρόνια η χώρα αυτή και το τραπεζικό της σύστημα δέχονται κάθε μέρα απροκάλυπτες επιθέσεις λάσπης, τότε οι πιθανότητες αυξάνονται...

Κι εδώ κρύβεται ένα μυστικό: Οι επιθέσεις λάσπης χρειάζονται οχήματα και σε αυτές τις περιπτώσεις το καλύτερο όχημα είναι τα Μέσα Ενημέρωσης...

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα εκδηλώσει την έκπληξή του για το γεγονός ότι η μαύρη προπαγάνδα κινήθηκε με τόση χαρακτηριστική άνεση στο εσωτερικό της χώρας...

Φταίει ίσως το γεγονός ότι λείπουν οι παραδοσιακοί εκδότες. Ίσως ότι ο δημοσιογραφικός κόσμος δεν διανύει την καλύτερη φάση της ιστορικής του διαδρομής. Ίσως ότι δεν λειτούργησαν οι Θεσμοί, οι οποίοι φάνηκαν ανήμποροι να αντιδράσουν μέσα σ΄ ένα κλίμα σήψης και παρακμής. Σημασία, πάντως, έχει το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό...

Υπάρχουν κύκλοι που πιστεύουν ότι θα κερδίσουν από την επιστροφή στην δραχμή και έχουν προετοιμαστεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν φύγει από τις τράπεζες. Τα χρήματα αυτά είναι αρκετά για να αγοράσουν αξίες που στο παρελθόν δεν θα μπορούσαν να αγοραστούν ούτε με 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Τι λέτε; Δεν είναι αυτό ένα ισχυρό κίνητρο; Κατά την άποψή μας είναι. Και δεν μπορούμε να θεωρήσουμε τυχαίο το γεγονός ότι τα σχετικά σενάρια πολλαπλασιάζονται κάθε φορά που φαίνεται ότι τα κεφάλαια αυτά δοκιμάζουν να πάρουν τον δρόμο του επαναπατρισμού...
γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

από το capital