Showing posts with label λαός. Show all posts
Showing posts with label λαός. Show all posts

Το ΟΧΙ του λαού και το ΝΑΙ των νενέκων

Το καζάνι της λαϊκής οργής σιγοβράζει εδώ και πολύ καιρό. Μόνο αυτοί που έχουν πάρει διαζύγιο από τα αισθήματα του λαού δεν το βλέπουν.

Όσοι από τους «συγκατανευσιφάγους» βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που λένε ναι στα δεσμά του λαού και της χώρας δεν περίμεναν την λαϊκή έκρηξη που εκδηλώθηκε την 28η Οκτωβρίου σε όλες τις πόλεις, είναι μακριά νυχτωμένοι.

Η οργή του λαού δεν κατευθύνεται μόνον εναντίον του σύγχρονου Τσολάκογλου, του ΓΑΠ, που όπως εύστοχα είπε ο... Τσίπρας, εκτελεί συμβόλαιο θανάτου για την Ελλάδα, αλλά και εναντίον όλων όσοι συμπλέουν μαζί του.

Ήταν λοιπόν ζήτημα χρόνου να γευθεί τις αποδοκιμασίες του λαού και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος Παπούλιας, που όχι μόνο δεν αφουγκράζεται την οργή του λαού, αλλά ευθυγραμμίζεται πλήρως σε κάθε του δήλωση με τον ΓΑΠ και την καταστρεπτική πολιτική του. Δείχνει ότι το πασοκικό παρελθόν του είναι πιο ισχυρό από το θεσμικό του ρόλο. Όχι μόνο δεν διαπιστώνει την κραυγαλέα δυσαρμονία λαού και κυβέρνησης, αλλά συμπλέει με αυτήν.

Δεν του πέρασε από το μυαλό να παραιτηθεί, δίνοντας λύση στο πρόβλημα της δυσαρμονίας αλλά και της εξαπάτησης του λαού με το «λεφτά υπάρχουν».

Το λαϊκό ένστικτο ήταν αναπόφευκτο να τον θεωρήσει συνένοχο με την πιο μισητή κυβέρνηση όλων των εποχών.

Οι ύβρεις που ακούστηκαν εναντίον του—ασφαλώς ακραίες –δεν απευθύνονταν στο θεσμό του προέδρου αλλά στο πρόσωπό του, γιατί δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Ας μην επικαλείται ότι πολέμησε τον κατακτητή στα 15 του χρόνια, κρίνεται για το σήμερα και ως γνωστόν, τα στερνά τιμούν τα πρώτα.

Ο δικτάτορας Μεταξάς είχε τον πατριωτισμό, καίτοι γερμανόφιλος, να πει το ΟΧΙ, ενώ εσείς κύριε Πρόεδρε, λέτε με τη στάση σας ΝΑΙ. Η ιστορία θα είναι αμείλικτη στο πρόσωπό σας. Έχετε πολύ λίγο χρόνο να κάνετε το μόνο που θα σας επιτρέψει έντιμο επίλογο : την παραίτηση. Αν δεν το κάνετε, σε λίγο θα σας το ζητήσει όλη η αντιπολίτευση. Δυστυχώς, η δήλωση που κάνατε, μιλώντας για κάποιες μειοψηφίες, ενώ είχαμε εκδηλώσεις οργής πανελλαδικά, δείχνει ότι αδυνατείτε να ερμηνεύσετε τα γεγονότα ξεπερνώντας την προσωπική σας πικρία. Και αυτό δημιουργεί προϋποθέσεις για νέες και μεγαλύτερες αποδοκιμασίες, πράγμα που θα σας κάνει να μην μπορείτε να υπηρετήσετε τα θεσμικά σας καθήκοντα.

Ο λαός γιόρτασε και τίμησε όπως άξιζε το τότε ΟΧΙ λέγοντας και σήμερα ΟΧΙ. Και το είπε, όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη, αλλά σε όλη την Ελλάδα. Ήταν φυσικό, γνήσιοι πατριώτες όπως ο Μανώλης Γλέζος, να πει τα πράγματα όπως έχουν. Ο λαός κυνήγησε παντού τους εκπροσώπους του επαίσχυντου ΝΑΙ και μετά γιόρτασε το δικό του ΟΧΙ. Ας γνωρίζουν τα δεκανίκια του ΓΑΠ ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Ήταν το μουγκρητό της επερχόμενης θύελλας. Ήταν το καπάκι που άρχισε να τρέμει από τους ατμούς της οργής των Ελλήνων. Σε λίγο το καπάκι θα τιναχτεί και η λαϊκή λάβα θα είναι ανεξέλεγκτη.

Φύγετε με το καλό, όσο είναι καιρός. Παραιτηθείτε βουλευτές της ελεεινής μορφής όσο προφταίνετε, για να μπορείτε να κυκλοφορείτε στις περιοχές σας.

Θα θυμίσω τους στίχους του Κωστή Παλαμά που εξέφραζαν την ψυχική δύναμη του λαού: «η μεγαλοσύνη του έθνους δεν μετριέται με το στρέμμα, μετριέται με το πύρωμα ψυχής και με το αίμα».

Και τώρα οι Έλληνες, με πύρωμα ψυχής λένε πάλι ΟΧΙ.

Η νέα εθνική αντίσταση αρχίζει.
Του Δημήτρη Καραγκούνη
Πολιτικού μηχανικού
από το olympia

Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Να σου έχουν λεηλατήσει το μισθό. Να σου έχουν στερήσει τη σύνταξη. Να σου έχουν αυξήσει τα εισιτήρια στα λεωφορεία και τον ηλεκτρικό (που τα τρένα του κινούνται πλέον ανά μισάωρο!) κατά 40%.

Να σου λένε ότι η ανεργία σου δεν είναι δυστυχία, αλλά κάτι σαν εκδρομή στο λούνα παρκ της «εργασιακής εφεδρείας». Να σου λένε ότι στόχος τους είναι στην οικογένειά σου να υπάρχει... ένας εργαζόμενος.

Να σου λένε ότι δίπλα στα υπόλοιπα έξοδα για τη «Δημόσια και Δωρεάν» Παιδεία θα πρέπει να πληρώσεις και για τα...βιβλία - φωτοτυπίες των παιδιών.

Να σου δίνουν τα ψίχουλα των 517 ευρώ για μηνιάτικο και να σου ζητάνε - γι' αυτά τα ψίχουλα - να πληρώσεις φόρο εισοδήματος.

Να σου κόβουν το μεροκάματο στο μισό και ταυτόχρονα να σου έχουν διπλασιάσει τις τιμές στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα τρόφιμα με απανωτές αυξήσεις στους έμμεσους φόρους.

Και μετά από όλα αυτά κι από τόσα άλλα, να έρχονται - σε σένα που σε χρεοκοπήσανε, που σε πτωχεύσανε, που σου διέλυσαν κάθε προγραμματισμό, που σου τσακίσανε τη ζωή - και να σου λένε: Με τα λεφτά που σου έχουνε απομείνει (σ.σ.: που όμως δεν έχει απομείνει τίποτα, γιατί τα πήρανε όλα!) αν δεν μας πληρώσεις το νέο τρισβάρβαρο χαράτσι που θα σου στείλουμε με το λογαριασμό της ΔΕΗ για το σπίτι που μένεις (σ.σ.: για το σπίτι που στο έχουν φορολογήσει χίλιες φορές, που το πληρώνεις τοκογλυφικά στην τράπεζα μια ζωή και που ζεις με την ελπίδα ότι κάποτε θα το ξεχρεώσουν τα... παιδιά σου) τότε εμείς οι «σοσιαλιστές», οι «αντιεξουσιαστές», «οι σωτήρες», οι «πατριώτες»:

Πρώτον, θα σου κόψουμε το ρεύμα.

Δεύτερον, θα αφήσουμε εσένα και την οικογένειά σου στο σκοτάδι.

Τρίτον, θα σου στερήσουμε ακόμα και τη θέρμανση μέσα στο χειμώνα.

Τέταρτον, θα σε υποχρεώσουμε να ζεις εσύ, τα παιδιά σου και οι γέροντες γονείς σου στο κρύο και στη νύχτα.

Πέμπτον, αφού σου κόψουμε το ρεύμα, θα στείλουμε τον απλήρωτο λογαριασμό σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, θα σε κυνηγήσουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους και θα εφαρμόσουμε εις βάρος σου όλες τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Απευθυνόμαστε στους κάθε λογής ευαίσθητους της «δημοκρατίας».

Προς τους πάσης φύσεως εισαγγελείς που βαφτίζουν «βία» τις λαϊκές διαμαρτυρίες.

Προς τους κατηγόρους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να καταγγέλλουν την «ανομία» των απεργιών και των εργατικών κινητοποιήσεων.

Και ρωτάμε: Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Να απειλείς τον χρεοκοπημένο, τον απολυμένο, τον άνεργο, τον κατεστραμμένο, τον λεηλατημένο (αυτόν που εσύ λεηλάτησες) εκδίδοντας χοτζέτι και λέγοντάς του ότι «ή θα τα βρεις να μου τα δώσεις ή θα σε αφήσω χωρίς καλοριφέρ και χωρίς φως μέσα στο χειμώνα», αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Προφανώς, είναι παραπάνω από «βία». Είναι «πόλεμος». Αυτή τη λέξη, άλλωστε, χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη: «Πόλεμος».

Μόνο που σ' αυτόν τον «πόλεμο» δεν υπάρχει «εξωτερικός αντίπαλος». Υπάρχει μόνο «εσωτερικός εχθρός»: Ο λαός!

Πρόκειται για εκείνον τον ανελέητο και αμείλικτο ταξικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει ενάντια στο λαό οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καπιταλιστές.

Έναν «πόλεμο» που τον διεξάγουν για λογαριασμό της πλουτοκρατίας ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, έχοντας στο πλευρό τους τον Καρατζαφέρη του μνημονίου, τη ΝΔ του «άλλου μείγματος», την Μπακογιάννη, τους «ενσωματωμένους» στην ΕΕ.

Ο ταξικός πόλεμος, για τον οποίο το ΚΚΕ προειδοποίησε από την πρώτη στιγμή, η βαρβαρότητα που τον εξανδραποδίζει, τα διαδοχικά εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του, θέτουν πλέον το λαό μπροστά στο ιστορικό δίλημμα: Ή θα διαλέξει τις «αλυσίδες» ή θα τους ανατρέψει.

Ή θα υποκύψει στη βία που του ασκούν και θα αποδεχτεί τον αφανισμό του ή θα πάρει την υπόθεση στα χέρια του, ανοίγοντας το δρόμο για μια Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας.
γράφει ο Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
από το rizospastis

Γιατί δεν αναδεικνύεται ένας νέος ηγέτης;

Ενώ στα καθεστωτικά ΜΜ"Ε" δεν γίνεται καμία συζήτηση, ούτε κάν νύξη για εξεύρεση πολιτικής λύσης έξω από το ισχύον πολιτικό σύστημα, δηλαδή έξω από την κατεστημένη πολιτική ολιγαρχία της χώρας, αντίθετα τόσο μέσα στο λαό (βλέπετε εξάλλου τις δημοσκοπήσεις όπου αυτοί που τοποθετούν τον εαυτό τους έξω από το ισχύον πολιτικό σύστημα αγγίζουν το 50%) όσο και ιδίως μέσα στο διαδίκτυο, οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν για την αναγκαιότητα της ανάδειξης ενός νέου ηγέτη που θα μπει μπροστά και θα ξεσηκώσει το λαό ενάντια στο σάπιο και διεφθαρμένο καθεστώς.

Οι συζητήσεις αυτή τη στιγμή έχουν κολλήσει στο ερώτημα «Γιατί δεν υπάρχει ένας τέτοιος ηγέτης;». Όμως η απάντηση στο ερώτημα αυτό, δεν έχει να κάνει με... κάποια πραγματική λειψανδρία ηγετών. Τέτοιοι υπάρχουν και μάλιστα είναι και εκατομμύρια φορές ικανότεροι από τα υπάρχοντα μέλη της πολιτικής ολιγαρχίας. Η απάντηση έχει να κάνει με τον τρόπο επικοινωνίας του ηγέτη με το λαό του για εξασφάλιση λαϊκής στήριξης.

Δυστυχώς μέχρι στιγμής ο μεγάλος καθοδηγητής των λαϊκών μαζών και ιδιαίτερα στη χώρα μας, είναι τα ΜΜ"Ε" και κυρίως η τηλεόραση. Ο κρατικοδίαιτος ιδιοκτήτης ΜΜ"Ε" είναι το πραγματικό αφεντικό του πολιτικού προσωπικού και είναι αυτός που αναδεικνύει πολιτικούς ηγέτες υποστηρικτές φυσικά των συμφερόντων του. Ο λαός απλά ακολουθεί αυτόν που του υποδεικνύουν τα ΜΜ"Ε", με τον ίδιο τρόπο που παρακολουθεί τα τουρκικά σήριαλ τα οποία του υποδεικνύουν τα κανάλια.

Τρόποι ανάδειξης του νέου ηγέτη.

Ας δούμε όμως με ποιους τρόπους μπορεί να αναδειχθεί ένας ηγέτης:

1) Να βγεί ο νέος ηγέτης στις πλατείες και να αρχίσει τις ομιλίες προς το λαό. Αυτή η λύση μπορεί να ήταν ικανή πολύ παλαιότερα και κυρίως όταν δεν υπήρχαν ακόμα τα ΜΜΕ. Σήμερα, όπως αντιλαμβάνεστε, θα καταλήξει σε γραφική περίπτωση μέσα από τον χλευασμό.

2) Να ξεκινήσει ο νέος ηγέτης ένα ένοπλο κίνημα. Και αυτή η λύση ανήκει σε άλλες εποχές και όχι στη σημερινή και μάλιστα με τα ΜΜ"Ε" σε λειτουργία εναντίον του. Βέβαια αν η κατάσταση στη χώρα χειροτερέψει και τελικά ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο, τότε αναπόφευκτα θα κάνουν την εμφάνισή τους και τέτοιες περιπτώσεις.

3) Να τον αναδείξουν τα ΜΜΕ. Όπως όμως γίνεται αντιληπτό τέτοια περίπτωση θα ήταν ξεπουλημένη από πριν.

4) Να αναδειχτεί μέσα από το διαδίκτυο. Αυτό όμως είναι αδύνατο. Το διαδίκτυο δεν είναι ένα μέσο μονοσήμαντης επικοινωνίας και επηρεασμού χωρίς αντίλογο, όπως είναι τα ΜΜ"Ε". Το διαδίκτυο είναι ένα διαδραστικό μέσο αμφίδρομης επικοινωνίας, όπου όλοι επικοινωνούν και σχολιάζουν όλους και κανένας δεν θεωρεί κανέναν ικανότερο από τον εαυτό του. Όπως εξάλλου θα παρατηρήσατε τα δημοσιογραφικά blogs δεν δέχονται σχόλια, αλλά βασίζονται στην πρακτική του μονοσήμαντου επηρεασμού. Μέσα λοιπόν από μια τέτοια άναρχη επικοινωνία, μπορούν βέβαια να κυκλοφορούν ελεύθερα οι πληροφορίες και οι προσωπικές απόψεις, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αναδεικνύεται ο νέος ηγέτης. Μέσα σε τέτοιες συλλογικές επικοινωνίες, θα πρέπει να λειτουργήσει η δημοκρατική αρχή της λήψης αποφάσεων μέσω της ψήφισης. Αλλά το διαδίκτυο δεν μπορεί, ή τουλάχιστον δεν είναι ακόμα σε θέση να στήσει μια υποτυπώδη ηλεκτρονική Πνύκα για λήψη σοβαρών αποφάσεων.

Όπως λοιπόν διαπιστώνουμε, το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη ηγετών, αλλά ο τρόπος ανάδειξής τους, μέσω της επικοινωνίας τους με το λαό για την άντληση λαϊκής στήριξης.

Εδώ είναι το πρόβλημα και το οποίο θα λυθεί μόνο όταν καταρρεύσει το καθεστώς, μαζί με τα ΜΜ"Ε" του.

Πάντως μην νομίζετε ότι αυτή η μέρα είναι μακριά.
Το καθεστώς βέβαια τα δίνει όλα για να μην συμβεί αυτό, αλλά η εξαθλίωση συνεχίζει να βαθαίνει.
Ας ετοιμαζόμαστε...

Υπηρέτες του λαού;

Οι τηλεοράσεις μετέφεραν από άκρο σε άκρο της γης την εικόνα ενός κ Hosni Mubarak να αντιμετωπίζει τους Δικαστές του κλεισμένος σε ένα μεταλλικό κλουβί «ασθενής και ξαπλωμένος» σε κρεβάτι και όχι όρθιος στο εδώλιο του κατηγορουμένου (οι τηλεοράσεις πάντοτε τον έδειχναν όρθιο στις παρελάσεις που γίνονταν μπροστά του στην μεγαλοπρεπή προεδρική εξέδρα).

Ήταν, η τηλεοπτική εικόνα του τέως Προέδρου της Αιγύπτου μια απροσδόκητα πρωτότυπη και δραματική υπενθύμιση στην παγκόσμια κοινή γνώμη για το τι ζήσαμε με το... ξεκίνημα του 2011, πόσο είχαν «ανάψει τα αίματα» και πόσες ήταν οι εξεγέρσεις αυτές που άλλαξαν τα καθεστώτα σε ένα μεγάλο τμήμα της Βόρειας Αφρικής και συνεχίζονται με αμέτρητους νεκρούς στη Λιβύη και τη Συρία…

Υποτίθεται ότι Κυβερνήσεις και Ηγέτες σε Δημοκρατικά καθεστώτα «προέρχονται από το Λαό, εργάζονται με το Λαό, είναι υπηρέτες του Λαού…» Αυτές τις Κυβερνήσεις και αυτούς τους ηγέτες σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, συνήθως κάθε τετραετία, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση που γίνεται πάντα με Δημοκρατικές διαδικασίες, οι λαοί ή τους τοποθετούν και πάλι στους θώκους εξουσίας ή τους στέλνουν στα σπίτια τους «ως ευδοκίμως τερματίσαντες το έργο τους», ή «ως έχοντες αποτύχει στο έργο τους» ή, ακόμη, τους στέλνουν στις Δικαστικές Αρχές και εφόσον αποδειχθούν οι ενοχές τους στις…φυλακές ως καταχραστές της εξουσίας που τους εμπιστεύθηκε ο Λαός και, κατά περίπτωση ως ΚΛΕΦΤΕΣ της περιουσίας του Λαού…

Στον Αραβικό κόσμο ήδη ξετυλίγεται το δράμα της απαγγελίας κατηγοριών για κατάχρηση εξουσίας και κλοπή του Εθνικού πλούτου από έκπτωτους ηγέτες και θα προκύψουν ιστορικά αποτελέσματα…

Στην Ελλάδα της τρόικα πότε μας προκύψει η φυλακή ως «κάθαρση;»
Θα μου πείτε άλλο «πράμα» οι λαοί της Βορείου Αφρικής και άλλο ο Λαός της Ελλάδας και, πώς να το κάνουμε, εδώ στο νοτιότερο άκρο της χερσονήσου του Αίμου ο κόσμος άλλαξε και αλλάξανε οι καιροί…
ΣΩΣΤΑ!

Εδώ στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, οι πρόγονοι του Ελληνικού Λαού που γέννησαν την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ως πολίτευμα στην αρχαιότητα επέλεξαν το στεφάνι του Ολυμπιονίκη να είναι φτιαγμένο από κλαδιά ελιάς και οι συμπατριώτες του να ρίχνουν περήφανοι τα τείχη της πόλης τους…
Στην εποχή μας στους Ολυμπιακούς αγώνες, (σαν και αυτούς που είχαμε στην Ελλάδα πριν μία μόλις ΕΠΤΑΕΤΙΑ, το 2004) το χρυσό μετάλλιο μεταφράζεται σε καμιά 40αριά, το αργυρό παίζει ανάμεσα σε 20 με 30 και το χάλκινο δεν πέφτει κάτω από τα 15 εκατομμύρια δολάρια!

Μού έρχεται στο νου εκείνος ο ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ ηγέτης ο John Kennedy και εκείνη η ιστορική πλέον φράση που περιλαμβανόταν στο κείμενο της ΠΡΩΤΗΣ του δημόσιας ομιλίας στην τελετή ορκωμοσίας του ως Προέδρου των ΗΠΑ τον Γενάρη του 1961 «...Συμπολίτη μου μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει για σένα η Πατρίδα, ρώτα τι μπορείς εσύ να κάνεις για την Πατρίδα!»
Είχε πει σε μια συνέντευξή του (πριν τον ανατρέψει ο Αιγυπτιακός Λαός, οι ιστορικοί πλέον ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ, της πλατείας «Ταχρίρ» του Καϊρου) στην δημοσιογράφο κυρία Christian Amanpur του ABC ο ήδη υπόδικος Πρόεδρος της Αιγύπτου κ Mubarak λίγο πριν εκθρονισθεί από τον θώκο της εξουσίας του περίπου ότι «…μετά από 62 χρόνια υπηρεσίας στο Δημόσιο βίο της χώρας του έχει κουραστεί και θα ήθελε και ο ίδιος να αποσυρθεί αλλά εάν το κάνει τώρα η χώρα θα βυθιστεί στο χάος…»

Εμένα ΔΕΝ μου πέφτει λόγος να έχω άποψη για όσα έγιναν και γίνονται στην Αίγυπτο, αλλά ΔΕΝ μπόρεσα να αποφύγω το σχετικό σχόλιο του οικονομικού τηλεοπτικού καναλιού Bloomberg Europe που ανακοίνωσε ότι τα περιουσιακά στοιχεία ενός παγκοσμίως γνωστού και καινοτόμου επιχειρηματία, του δημιουργού και ιδιοκτήτη της Microsoft k Bill Gates υπολογίζεται ότι είναι περίπου 54 δισεκατομμύρια δολάρια και του κ Hosni Mubarak περίπου 40 με 70 δισεκατομμύρια δολάρια (με άλλα λόγια περίπου ένα δισεκατομμύριο στην…μπάντα για κάθε χρόνο υπηρεσίας του στο Δημόσιο βίο της Αιγύπτου!!!)

Πολύ φτωχότερος ο επίσης εκδιωχθείς από τον Λαό τους συνάδελφός του και τέως πρόεδρος της Τυνησίας κ Ben Ali με περιουσιακά στοιχεία των 6 με 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων τα οποία ήδη έχει «ΔΕΣΜΕΥΣΕΙ» η Ευρωπαϊκή Ένωση!…

Ε, δεν έχουν δίκαιο μετά πολλοί δικοί μας «υπηρέτες του Ελληνικού Δημοσίου Βίου» να…παραπονιούνται για τις δικές τους περιουσίες, τα δικά τους «ΕΣΧΕΣ» από τις αμοιβές τους ως…ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ;
Ή, μήπως, αφού πέρασε και ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ 15Αύγουστος στην Ελλάδα της τρόικα γυρνώντας στα δικά μας να θυμηθούμε και τον τέως Μητροπολίτη Αττικής που είχε βάλει, εάν δεν με απατά η μνήμη μου, γύρω στο ενάμιση δισεκατομμύριο δραχμές στην μπάντα για τα…γεράματα αφού είχε «υπηρετήσει το ποίμνιό του για μερικές δεκαετίες….» τελικά κατέληξε στις φυλακές;

Ένας εκκλησιαστικός ηγέτης, βρέθηκε ΕΝΟΧΟΣ και πήγε στη φυλακή αλλά από τους ηγέτες της πολιτικής, της οικονομίας, του αθλητισμού μας πόσοι έκατσαν στο εδώλιο και πόσοι φυλακίστηκαν για τις πράξεις και τις παραλήψεις τους που οδήγησαν τον Ελληνικό Λαό στον οικονομικό Γολγοθά της τρόικα;

Αρχικά το πρόβλημα με κάποιους από τους Υπηρέτες του Λαού είναι η αμετροέπεια που γεννά η…ΑΠΛΗΣΤΙΑ στη διαχείριση εξουσίας και πλούτου και, τελικά, είναι ανιστόρητα ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ η…ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ!
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Χρέος, κρίση και ψέμματα

Συνέντευξη του Δημήτρη Πατέλη, στο κανάλι ΚΡΗΤΗ ΤV, 24 Ιουνίου 2011. Ο Δημήτρης Πατέλης είναι επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας και, μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων, μέλος της διεθνούς ομάδας "Λογική της Ιστορίας".

Χρήσιμη εκπομπή, όχι απλώς ενημερωτική αλλά και διευκρινιστική για έννοιες που αναγκαστικά μπήκαν στη ζωή μας πολύ πρόσφατα και μας έχουν κάνει να αναρωτιόμαστε αν είμαστε πραγματικά έλλογα όντα, αν είμαστε άνθρωποι. Είναι μια συνέντευξη που αξίζει να ακουστεί με προσοχή, από την έναρξη μέχρι και το τελευταίο της λεπτό. Μη σε τρομάξει η μεγάλη διάρκεια, κάθε λεπτό είναι ένας θησαυρός. Στην ανάγκη, δες/άκουσε με... δόσεις!

Αγαπημένε/η μου αναγνώστη/τρια, μελέτησέ τη, διάδωσέ τη, μήπως τα... καταφέρουμε τελικά να καταλάβουμε τι γίνεται γύρω μας, πώς μπορούμε να οργανώσουμε τη σκέψη μας. Σίγουρα, πρόκειται για σημαντική γνώση, καθώς βοηθά στο ξεμπέρδεμα της σκέψης και δίνει ορισμένες εξαιρετικές απαντήσεις. Ευχαριστώ πολύ, εκτός από τον καθηγητή κ. Πατέλη, τον τηλεοπτικό σταθμό ΚΡΗΤΗ ΤV και τον κ. Σαχίνη, ιδιαίτερα, για τις επιλογές των καλεσμένων του.

Μεταφέρω μερικά από τα λόγια του, που ακούγονται στο πρώτο δεκάλεπτο της εκπομπής:

"...από τη στατιστική και μόνο φαίνεται έχουμε διπλασιασμό μέσα σ' ένα χρόνο των αυτοκτονιών και των αυτοκτονικών επεισοδίων. Έχουμε πραγματικά αδιέξοδα σε επίπεδο καθημερινού βιώματος των ανθρώπων, δηλαδή δεν μπορούν να διευθετήσουν, δεν μπορούν να διαχειριστούν τη ζωή τους. Αυτή είναι η τραγική, η ψυχολογική πλευρά.

Από τη μία έχουμε λοιπόν τη συγκυρία, η οποία είναι κρισιακή, είναι πρωτοφανής... είναι μια πρωτοφανής κρισιακή συγκυρία, έχουμε να κάνουμε με μια πολύ βαθειά κρίση του συστήματος, δηλαδή οι κανονικότητες που θεωρούσαμε ότι ήταν δεδομένες παύουν να υφίστανται ως τέτοιες. Άρα, ο άνθρωπος βγαίνει από τη βολή του, βγαίνει από τον τρόπο με τον οποίο θεωρούσε ότι μπορεί ορθολογικά να διαχειριστεί το βίο του.

Από την άλλη όμως, έχουμε και μία στοχευμένη, σκηνοθετημένη, σκόπιμη κατάσταση βομβαρδισμού του ανθρώπου με παράλογα ή ψευδολογικά επιχειρήματα, όσον αφορά την ουσία αυτής της κρίσης και όσον αφορά τις πιθανές διεξόδους από αυτή την κρίση. Ψευδολογικά επιχειρήματα, που αγγίζουν τα όρια της απάτης και συχνά υπερβαίνουν και κάθε έννοια απάτης. Δηλαδή, άλλα υπόσχονται οι ιθύνοντες, οι ταγοί, άλλα κάνουν στο τέλος...

Ο λαός τελεί σε μια σύγχυση.. κι όχι μόνον ο λαός, αλλά κι οι υποτιθέμενοι ταγοί, οι οποίοι είναι εντεταλμένοι να τον βγάλουν από αυτά τα προβλήματα, να του προτείνουν λύσεις, να του δίνουν προοπτική. Η αίσθηση λοιπόν απουσίας προοπτικής, συνοδεύεται μ' αυτή την αίσθηση ότι δεν υπάρχει εδώ λογική.

Η αίσθηση αυτή όμως, εάν υιοθετηθεί, σημαίνει ουσιαστικά ότι ο άνθρωπος αρνείται την ιδιότητα του ανθρώπου. Αρνείται δηλαδή την ιδιότητα τού να είναι ενεργητικό υποκείμενο και όχι απλό αντικείμενο που φέρεται και άγεται, όχι ενεργούμενο των περιστάσεων, αλλά ένα υποκείμενο το οποίο μετά λόγου γνώσεως μπορεί και γνωρίζει την πραγματικότητα και, με βάση αυτή την εγνωσμένη πραγματικότητα, καταστρώνει σχέδια, αναπτύσσει δραστηριότητα, δημιουργεί συλλογικότητες, βρίσκει διεξόδους από τα αδιέξοδα."

Δείτε την...


από το Rodia Mixer

Μόνη ελπίδα ο λαός #greekrevolution

Όποιος έζησε τις 45 μέρες των κινητοποιήσεων, που σφραγίστηκαν με την παρουσία εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας, και κατ’ εξοχήν στο Σύνταγμα, το ένιωσε στα μύχια του εαυτού του.

Το παλιό κομματικό σύστημα, έστω και να συνεχίζει τυπικά να υπάρχει, είναι πλέον νεκρό. Και δεν πρόκειται για μια παρόλα του αέρα. Ούτε υπάρχει πιθανότητα επιστροφής. Κι αυτό γιατί η κρίση συνεχίζεται και δυστυχώς θα συνεχιστεί· κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται εύκολες παλινορθώσεις.

Η καρέκλα της εξουσίας, η καρέκλα του βουλευτή, μοιάζει όλο και περισσότερο με ηλεκτρική καρέκλα. Και το ίδιο ισχύει με την καρέκλα των... μεγαλοδημοσιογράφων. Όλοι τους θα το αντιληφθούν αυτό το καλοκαίρι, όταν θα δοκιμάσουν να βγουν στον «έξω κόσμο», όπως ήδη το εισπράττουν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Οι μέρες της κυριαρχίας τους έχουν τελειώσει ανεπιστρεπτί.

Η αποδέσμευση λοιπόν πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα κύμα γενικευμένης αγανάκτησης. Όμως αυτό είναι μόνο ένα πρώτο βήμα. Διότι οι δυνάμεις του παλιού συστήματος επιστρατεύτηκαν, συχνά με νέο μανδύα και λεοντή. Το ΠΑΣΟΚ απέφυγε τη μαζική αποσκίρτηση βουλευτών από την ψηφοφορία του μεσοπρόθεσμου, ενσωματώνοντας στην κυβέρνηση το «όλον ΠΑΣΟΚ», δηλαδή και την πτέρυγα Βενιζέλου· έτσι σήμερα έχουμε μία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και όχι πλέον ΓΑΠ. Όμως δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Δυνάμεις από το εσωτερικό του, από το περιβόητο «βαθύ ΠΑΣΟΚ», προετοιμάζουν νέα σχήματα που θα δεσμεύσουν την αγανάκτηση του κόσμου, για να τη διοχετεύσουν σε μια νεκρανάσταση του παλιού κόσμου. Παλιοί ξεσκολισμένοι γιέσμεν του Ανδρέα πρωτοστατούν σε αντιμνημονιακές καταγγελίες στα κανάλια· άνθρωποι του Γιωργάκη –όπως ο Νίκος Κοτζιάς, πρώην ιδεολογικός καθοδηγητής της ΚΝΕ και εν συνεχεία για πολλά χρόνια, μέχρι τις πρόσφατες εκλογές, μυστικοσύμβουλος του ΓΑΠ– σχεδιάζουν «αντιμνημονιακά μέτωπα» και ξεπλένονται μέσα από τον «αριστερό» καθεστωτικό Τύπο· ο Συνασπισμός μπαίνει δυναμικά στο παιγνίδι και προβάλλεται από το ΠΑΣΟΚ, ως ο… εκπρόσωπος των αγανακτισμένων(!)· τέλος, σε αυτό το σχέδιο επιχειρείται να ενταχθούν και συμβολικές μορφές με μεγάλο ειδικό βάρος στην πρόσφατη πολιτιστική ζωή του ελληνισμού, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης. Και δίπλα τους, μαζί τους, φθαρμένοι δημοσιογράφοι, γερασμένες τηλεπερσόνες, θλιβεροί δημαγωγίσκοι, διαγκωνίζονται για μια θέση στο «μπ… τη Βουλή».

Και είναι βέβαιο πως, εάν γίνουν σύντομα εκλογές, θα υπάρξουν τέτοια σχήματα που θα κατορθώσουν για ένα διάστημα να υποκλέψουν την εμπιστοσύνη και την ψήφο των αγανακτισμένων Ελλήνων.

Ωστόσο, το όνειρο της νεκρανάστασης της μεταπολίτευσης θα μείνει, δυστυχώς γι’ αυτούς και ευτυχώς για τον ελληνικό λαό, ένα άπιαστο όνειρο, μια φενάκη. Γιατί μπροστά μας δεν έχουμε μια μεταπολίτευση, ούτε πίσω μας μια χούντα. Πίσω μας έχουμε τον εκφυλισμό και το σάπισμα της κομματοκρατίας και μπροστά μας τα τάρταρα της βαθύτερης κρίσης του νεώτερου ελληνισμού. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει νέο ΠΑΣΟΚ και νέος Ανδρέας. Σήμερα, όπως και στη διάρκεια της Κατοχής, θα δημιουργηθούν δύο μέτωπα. Από τη μια πλευρά οι καθεστωτικές δυνάμεις, που αργά ή γρήγορα θα συσπειρωθούν, έστω και απομαζικοποιημένες –όπως έχει γίνει ήδη με το ΠΑΣΟΚ, την Ντόρα και τον Καρατζαφέρη, όπως έχει γίνει με τα κανάλια, με επικεφαλής το δωσιλογικό ΣΚΑΪ, όπως έχει γίνει με τον εσμό των καλοθρεμμένων διανοουμένων που συγκροτεί μέτωπα μνημονιακής λογικής.

Από την άλλη θα συγκροτηθεί ένα πλατύ λαϊκό μέτωπο. Όπως αυτό που σφυρηλατήθηκε στις πλατείες. Η αδυναμία του βρίσκεται στο ότι η φθορά των προηγούμενων δεκαετιών όχι μόνο έχει διαβρώσει τις κάθε είδους ελίτ και ηγεσίες, αλλά και το ίδιο το λαϊκό σώμα, με αποτέλεσμα ο λαός να βγαίνει σήμερα στις πλατείες απογυμνωμένος από ηγεσίες, απογυμνωμένος από διανοουμένους, απογυμνωμένος από οποιοδήποτε στήριγμα. Γι’ αυτό και η περίδος τελείωσε με μια σχετική επιστροφή των καθεστωτικών δυνάμεων, με την επιστροφή των αριστεριστών στις πλατείες, με την επιστροφή των μπάχαλων, με την επιστροφή των ΜΑΤ, με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου.

Γι’ αυτό και πρόσκαιρα ο λαός μπορεί να υποστηρίξει και μεταβατικά σχήματα, πολύ σύντομα όμως θα υποχρεωθεί να αναδείξει από μέσα του νέες δυνάμεις άφθαρτες, που να αρμόζουν και να προσπαθούν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της εποχής. Στις προκλήσεις μιας κυριολεκτικής τιτανομαχίας.

Έχουμε μπει λοιπόν σε μια τρίτη περίοδο. Εάν κατά τη διάρκειά της θα ανακαταληφθούν οι πλατείες, ή θα εφευρεθούν νέες μέθοδοι πάλης, αυτό θα γίνει από ένα λαϊκό σώμα περισσότερο οργανωμένο, περισσότερο συνειδητό, ικανότερο να αποφύγει κάθε είδους παγίδες. Γι’ αυτό είναι ανάγκη η ιδεολογική ηγεμονία των πατριωτικών ιδεών, εκείνη που έφερε και πάλι την ελληνική σημαία να ανεμίζει στις πλατείες, να αρχίζει να μετασχηματίζεται, το ταχύτερο δυνατό, και σε πολιτική παρουσία.

Και αυτό δεν είναι εύκολο. Γιατί έχουμε απέναντί μας δυνάμεις που ξέρουν να ελέγχουν το πολιτικό παιγνίδι και τα τερτίπια του. Και εμείς βρισκόμαστε στις πλατείες γυμνοί, «όπως μας γέννησε η Γαλλική Επανάσταση /όπως μας γέννησες μάνα μου Ισπανία» (Μ. Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων). Ακόμα και για μας του Άρδην και της Ρήξης, που περάσαμε τις δύο τελευταίες δεκαετίες μέσα στον άνυδρο τόπο της εκσυγχρονιστικής μεταπολίτευσης, δεν είναι απλό και αυτονόητο. Για χρόνια είχαμε ταμπουρωθεί σε έναν ρόλο κατ’ εξοχήν ιδεολογικό, προσπαθώντας να κρατήσουμε αναμμένο ένα καντηλάκι, όταν τριγύρω μας περνούσαν δεκάδες «άρματα δρεπανηφόρα», και σήμερα πρέπει μαζί με τον λαό να μετασχηματισθούμε σε μια κατεύθυνση πολιτική. Γι’ αυτό και βρεθήκαμε και στη Σπίθα και τις πλατείες με τους αγανακτισμένους. Γι’ αυτό σήμερα είμαστε αποφασισμένοι να πάμε πιο πέρα από εκεί, γιατί η πυρκαγιά έχει ανάψει. Μαζί με όλους όσοι θέλουν να είμαστε περισσότερο ετοιμοπόλεμοι, στη νέα φάση που αρχίζει!

Followers